장음표시 사용
191쪽
mium propugnatorem & pugilem praestitit, inque illius vindiciis, o, 'ni bona occisione captata, contractis omnibus ingenii & industriae ne vis, nulli labori pepercit. Nec longum ab ejusmodi concertationibus, oppugnationibusque induciarum aut quietis dabatur tempus. Rex enim vi s eris inter Gallos 3e Gins ellum, absque icta conditione, non aliter ineundi, ut Cardinalis Ma erimu , qui omnia tunc sub j vene Rege Diamico XIV. despotica plane potestate moderabatur, in tam tetrae atmcitatis, contra omnia hospitalitatis iura, perpetratae d sensionem, caussatus est, ἡ-exire eoa , novas, in quibus aliis quantisper conquiescendum erat, in sedes quaesivit: quem in
istis per inationibus comitari sapienti ac pia apud se deli tione habita. praes QE .statuit Cosmus. Sed Rex ise intercessit, noluitque Protestantes subditos, quibus iam per multos annos utiliginiam impenderat operam, illius praesentia orbari et cuius iussibus sibi obsecundari pro pietate sua, invitus lices & quasi reluctante animo, duxit. Sed non diu altera de novo exsurgens illum de rebus gravissimis ad religi
nem spectantibus consulendi deerat occasio. Dum Rex extorris Colo-
ma Agripmae, vicinisque regionibus huc illuc discurrens, ageret, Iesiaitae, praesertim , Principum, sub quorum ditione erat, monitis & instigationibus acti, sive ex ins- suo rato, insidias, quibus illum fidissimosque Asseclas ad fidem suam pertraherent, indesinenter parabant, vana ae talaci spe, se in hoc certamine religiose tandem aliquando fore vi res. Dum, inter alia, dogma Transsubstantiati nis, quod nostrates, ut planὸ novum, & monstrosum, & ab omnis uum fide & experientia, a Philosophiae placitis, 1 principiis denique Christianae Theologiae, & ab omni sacrarum scripturarum aucto ramenin alienissimum, ingenti cinn horrore rejecerint, per omne aevum inter Christianae fidei articulos fuisse admissum, more solito mira quadam eonfidentia clamose admodum jactaverunt, rem totam cum Cono, quem in scriptis Patrum legendis & in omni historia Ecclesiastica versatissimum pro comperto habuerant, communicare consultissimum videbatur, ut quod hisce strophis & versutiis opponeretur, .sibi in subsidium praesidiumque haberent. Quorum ut iustis piisque satisfieret desideriis, ille sine mora figmentum illud esse , primis ac sequioribus quoque seculis inauditum, malisque artibus ini uctum , discussa Papalis istius transsubstantiationis universi historia, inibi tamen tum S.
Scripturae, tum veterum Patrum, & Resormatarum Ecclesiarum, d -
192쪽
' trina Catholica de sacris symbolis & praesentia Christi in sacramento Eu eharistiae asserta, adeo luculentis invictisque argumentis, libello illue transmisso abundὸ resutavit, ut hac ex parte non amplius impeterentur. Dissertationem hanc historicam, postquam in paucorum manibus, quasi sepulta iacuisset, utpote dignissimam, quae clara luce ab omnibus legatur, venia ab ipis Auctore paulo ante obitum impetrata, Vir revere dus & apprimΦ eruditus, D. Durelias, Ecclesiae Duriinnensis Praeben darius, & postea Dccanus md ensu , Α. ΜDCLXXV. Londiri .
Horis subsecivis studiis Theolraicis non minus animum intendebat Osisms, tum ut de universa religione Christiana, tum speciatim ut de Ecclesia Anglicara scriptis in omne aevum victuris bene quidem mereretur. Quo nuic sancto proposito melius satisfieri posset, observationibus, quas ex Patribus Historiisque Ecclesiasticis cujustibet seculi iam a longo tempore collegerat, methodo felici , schoiasticam ramo.
nis sacrae Seriptura , Me certor--li rum , ' om in Ecclesia A. ma recipi-tur. Historiam, amploque apparatu absblutam, & sermone vernaculo Diptam, opera Viri eruditissimi, D. Petri G-Lοκι- ΜDCLVII. uti postea A. MDCLXXII. ' edi curavitrquam admodum reverendo Patri, D. Minthino menis, ibo Epist m, olim ob fidem erga Regem & Ecclesiam praestitam a senatu ME - sterires in turrim Londinensem conjecto, ibique tunc temporis subareta custodia detento, non sine maximis elogiis, inscribi impensὸ v Hir. opus sanε. summo cum iudicio elaboratum, omnibusque num in persti m r in quo tum veteris Iudaicae Ecclesiae, tum Christianae& Apostolicae, testimonia recensentur, troducta nimirum per omnia secula, usque ad A. Μ LVI. h. e.. aa tempus Synodi Tridentia , quae novum Scripturae Canonem arrogantissimὸ tum condidit, de quo, neque ipsem Romanam Ecclesiam, neque quancunque aliam, ubi Chris tianum nomen vigebat, unquam antea audivisse ille nervosὸ probavit. omittendum hic non est, C mmissius Historiae calci quorum testimonia inibi produxerat, brevem Taluiam Aronologicam, iuxta illorum particulares uniuscuiusque seculi ab ipsis aerae Christianae initiis.
annos subiecisset contra quam acerbam censuram praeter omne ius &aequum strinxit minus Lalia Iesulta, in appendice in alteram pariatem Dissertationis dis Seripere u naeis sticis ealtae ramus A. MDCLX pag. 8 II. civillationibus nimirum prorsu, ineptis de quibusdam annis
193쪽
illic perperam signatis, de aetate praecisa, in qua aliqui dicuntur floruisse,
ad calculos non rigidὸ exam, de de uno aut altero ex Scriptoribus
illis Ecclesiasticis non debito & recto ordine dispositis, illaudabili in
dustria affatim e gestis: interim oblitus, quam multos gravesque e rores longὸ maioris monumenti ab ipso pariter admissos, postquam librum suum sedato animo relegisset, coirigere suarum esse partium duxerit : & cardinem controversiae, quam intactam reliquit, in istis . tem' rum minutiis excutiendis neutiquam verti aut posse aut debere. Sed non opus erit in ejusmodi exceptionibus, ne dicam convitiis, quae In Cosuum aliosque Resormatae Communionis magni nominis Scri tores, pro genio suo & ex praetextu Catholici-evomuit, in apricum
explicatius producendis , cum id a nostro proposito sit prorsus ali
Erubescant iam schismaticorum filii de parentum avorumque convit ita mendaciis, & calumniis in- aliosque praeclaros huius Ecclesiae Consessores , ubique per populum ex industria sparsis. quasi sub pientis
simi & sertissimi Martyris, G. Laud, marisasis Archi-Praesialis, auspiaciis, ductu & praesidio, Papisimum in .figlutinessent introducturi; quo rum innocentiam ab hisce Presbyteranorum criminationibus & malediacentiis prorsus immunem intactamque suisse, integramque fidem, innu meri libri, advelsus Pontificios ab iisdem editi, in aetemum testabuntur. Multa alia opera Theologici argumenti, puta viles Ecclesiasticos, rasitoriam Conciliorum , ct Chronologiam seram , congesta observationum mole, condere & Latinὸ edere constituit: haec vero sive secris suncti nibus, quae omne illud tempus, hisce studiis alias impendendum , o cupaverint, sive aegritudinibus malisque ex calculo, praesertim ingrave scente aetate, stipervenientibus, impeditus, imperfecta reliquit: ut varios tractatus ΜSS. Adisice scriptos, ab ipse elimatos, repetitisque curis excutas, quorum meminit vir reverendus & doctissimus D. Miscus Bainus, Ecclesiae Dunelmessis Praebendarius, & Archidiaconus Northum qui defunctum , egregia funebri concione habita , pro rostris lau-cravit de controversis cum Pontificiis, dum in Gallia maneret, agit
iis, omittam, quibus edendis lices ille ex modestia abstinendum duxerit: vix tamen illud ultimi Testamenti Executoribus, quod in Ecclesiae
Aetlica, commodum de honorem , & publicam utilitatem nondum in lucem exiisse passi fuerint, in excusationem cedere posse arbitror : quod
illos vel quoscunque alios, in quorum scriniis adhuc delitescunt, tandem
194쪽
icturos, acri hac contestatione monitos rogatosque, ardentissimis votis opto precorque.
Celari neutiquam aut decet aut debet, quod postea crimini & pro oobjiciebatur, ut mox videbimus, illum longa apud Parisiensis mora arctam cum viris reverendis & doctissimis. D. D. D. Am alia, Dallo, G-- , aliisque , ut nuncupantur , Ecclesiae Carentonia, Pastoribus amicitiam coluisse, & ad testandam illam, qua erga illos serebatur, charitatem, eorundem concionibus interdum interfuisse r nec obstabat iste in ritibus formaque regiminis Ecclesiastici ante sesqui seculum introducti dissensus , quominus illos, in praecipuis Catholicae religionis capitibus & articulis unanimos & concordes, fraterno affectu comis Plecteretur , qui reciprocante affectu erant ad omnia ossicia paratissimi. Horum enim permissu virum clarissimum D. Guillelmum tam aeum Equitem auratum, superpellicea linea veste indutus, juxta ritus in libro Liturgico praescriptos, in coemeterio , Histra indignante & opponente Parocho Pontificio, sepulturae mandavit: ut & μ res in altero iuxta Parisios, in sterquilinia , fossas, aliaque immunda loca , pro effero Pontificiorum Zelo caeteroquin abiiciendos. Ill rum infantes, subinde Ze oecasione data, illis petentibus, sacro tinxit, baptismate, alios connubio iunxit iuxta ritus nostros, approbantibus quoque Μinistris, & ad sacram Eucharistiam admisit, quosdamque Theologiae studioses, steroque ministerio destinatos, ab Episcopis communionis Anglicana, si qui sorte ibi aderant, Diaconos & Presbyteros, distincta collatione, iuxta ordinale nostrum , fieri & ordinari, pro more, ad majorem solennitatem, Concionatoris munere fungens, curavit. Cum vero Galli Protestantes in istis temporum angustiis, dirissimisque , quibus majores involuti essent, circumstantiis re aliovibus Episcopalibus destituerent uir, misericordia & charitate uti, putabat, vere Christiana erga illos incensus non se nimio & praecipiti aestu abripi passus est: CVmus, quasi non veri suissent sacrorum Ilinistri , nullaque esset legitima apud illos sacramentorum administratio. Ideo a D. Credesio, viro pio, qui istiusmodi scrupulos in mente dubia suerat , rasistunc agente, an cum iisdem integra conscientia communicare posset, A. MDCL. consultus, hac re accuratissime perpensa, literis resiponsbriis, quarum Apographum apud me retineo, pari iudicio ac pietate exaratis, salvo tamen Ecclesia Anglicanae iure, illud, praesertim in casu
195쪽
necessitatis, & etiam alias, sub certis, interposita protestatione, conditionibus , admitti posse , non dictatorio more statuit, sed sub mo deramine inculpatae tutelae, concessit, permisitque. Veruntamen hac prudenti moderatione, hac pia charitate , hac restricta indulgentia , non modicam apud unum alterum e Constatribus , in Galliar tunc religionis & fidei causa exulantibus, quorum nominibus parco, invidiam & odium , imo & acerrimam censuram sibi conscivit, quasi hac ex parte Ecclesiae, tum Catholicae, tum Anglicanae, jura tradidi sisti, indeque ex consequenti Presbyteranis Anglicanis, stipps, abdicato, a quo tanquam a sonte, reliqui sacri ordines canonice fluunt Sederivantur, Episcopatu, ab impii schismatis, quod scelestiissimam rebellionem , horrendasque istas clades, quae postea secutae, induxit , reatu tuendi ansam dedisset. Quid ille interim ' Equidem satis sibi
conscius, multisque argumentis convictus, longe disparcm Gallorum& nostratium rationem haberi oportere , & quotidiana conversatione& experientia compertum habens, illos ordinem Episcopalem vener ri, calamitatibus Ecclesiae amictissimae indolere & miserescere, ritus, quibus in divini cultus ossiciis utimur , innocentes & ab omni superis stitione Papistica puros, approbare & Liturgiam Anglicanam juxta primitivae Ecclesiae sermulas compositam esse patente ore promptoque animo fateri; 1 quibus omnibus quam maxime abhorrent Sectarii nostri , nullo aut necessitatis aut justae secessionis a communione Ecclesiae praetextu excusabiles, haec improperia censurasque , quas nimius exacerbatae mentis servor dictarat, ne dicam , invidia & aemulatio . quae viris optimis quandoque ex humanae infirmitatis vitio solent irrepere, patienti, imo & sorti, animo, tulit contempsitque, nec unquam,
uti videtur , huius Christianae & pacificae se poenituit.
Interim tamen Presbyteranorum, Independentium reliquorumque Sectariorum sacrilegam alieni iuris usurpationem , perfidiam , perjuria , &impudentiam in sacris ministeriis ex propria auctoritate , quae planEnulla est , sibi arrogandis , flagranti & justissima quidem indignatione
usque ad extremum vitae halitum detestatus est. Monarchia A. MDCLX. conspirantibus universi populi Britanmci animis, restituta, post septendecim annorum exilium in patriam reversius est Cosmus, qualem qualem publicae felicitatis fructum modicamque partem percepturus. Clim vero omnes illum summos quosque honores ob consummatam sapientiam, eruditionem, fidelitatemque ubivis testatissimam me- Duilirco by Corale
196쪽
ruisse concorditer censuissent, ille, omni ambitione vacuus, perpessiones suas Ecclesiae Dunelmesis, cui p imum desi abatur, Decanatu, abunde compensari pro egregia animi aequitate existimavit e nec aliud redhostimentum aut petiit, aut exspectavit. Serenissimus vero Rex,
cui illius ingentia merita & excelsae dotes erant multis annis perspecti sesimae, lonia aliter sentiebat, neminemque, qui ad istius Ecclesiae Episcopatum, praecipuae post Londinensem dignitatis, ob iura regalia ad comitatum Palatinum pertinentia, amplamque civilcm jurisdictioncm illi antiquissima consuetudine annexam, amplissimisque reditibus dotatum promoveretur, digniorem esse pro prudentia sua judicavit. Mox canonica electione iussu regio pro more peracta prima Dominica Adventus, secundo die Decembris ejusdem anni, in Abbatiali S. Petri M smonaste- Ecclesia, una cum sex aliis, rite consecratus est, ipsius Sacellano, T . Guillelmo Sin roseo , postea merito suo ad sedem Metropolitic C tuariensem evecto , viro optimo & sapientissimo, cum summis istius sacri & maxime venerandi Consessus laudibus concionem hanente . quam Patrono suo, cujus jussit edita erat, magnifica inscriptione praemisisa,
et ipsimum per publica regni negotia licuit, venerandus noster
Praesul, L muistisisse contulit, ingenti gaudio obsequiosisque gratulationibus, 1 vicinis generosioris prosapiae civibusque In urbem, ubi magis num sui desiderium olim reliquerat, decora pompa deducentibus, exisceptu . Iam prima cura initabat, omnia, quae in turbatissimis temporibus misere dii tracta & consuli iacuissent, pristino nitori, quantum fieri potuit, restituendi, & divinum cultum disciplinamque in Ecclesia
Cathedi ali, impia sectariorum rabie nuper polluta , iuxta veterum statutorum normam, additis quoque novis, redintegrandi . viris Se piis &doctis, in partem curae venientibus, in locum Praebendariomm pridem defunctorum, quos fanaticus suror exegerat, itidem suffectis. Deinde universiam Dioecesin sapienti consilio visitavit, ut contra fanaticin Ministros, qui aliorum beneficia Ecclesiastica, Rebellium patrocinio sus fulti, occupaverant, populo a Deo, Rege, & Ecclesia sibi commisso, melitis provideretur. Sed hac illius aliorumque Praesulum diligentia non satis ab ista labe purgata erat Ecclesia Ausicana, donec anno sequente , viZ. MDCLXII. ex decreto Partamentario de uniformi in precum pul)licarum sermulis, sacramentorumque administratione, praxi&consensu, aliorumque rituum & caeremoniarum usu, cujuspiam mu-Y x neris Disitigod by Corale
197쪽
neris sacri incapaces, poenisque obnoxii redderentur, nisi qui hactenus vasth & diissimulanter egerint, bonis legibus morem gesserint. Non aliter aut regni tranquillitas, aut Ecclesiae salus salva & integra servari poterat. Civilium igitur legum sanctionibus pariter ac potestate Episcopali munitus, in iis, quae dcerant, corrigendis, rebus lite componendis de moderandis, contra schismatis, nondum penitus sopiti, licet publicis legibus damnati, reliquias, alacriore animo perrexit. Instriorem Clerum omni cum paterno affectu, sine supercilioso fastu, sine tetrica asperitate, non tanquam Dominus, sed Frater in Christo , excipere & amplecti solebat : interim tamen de singulorum vita, moribus, exemplo , doctrina , diligentia, & disciplinae Ecelesiasticae rituumque observantia maxime solicitus , & si quid aliqua ex parte deliquerint, monitis primum de obiurgationibus, deinde
in inemendatos 3c pervicaces acri censura animadversurus. Inter alia
statuebat, ut quotidiana religionis ossicia bis sinsulis diebus publice is
gerentur, ut quotquot erant ad pietatem propensiores, a necessariis vitae occupationibus liberi, facio cultui simul adesse possent; insuperquen Iebat illos pro nuperorum temporum licentia, sive conceptas, sive extemporaneas preces, in quibus malas de religione opiniones dementatae plebis animis vasti homines sub serventioris zeli & sanctimoniae specie& praetextu plausibilitis & facilius instillare consueverint, concionibus, praemittere e revocato in usum Canone nostrae Ecclesiae quinquagcsimo quinto et quo brevi & in genere omnes monendi sunt, pro quibus & in quorum gratiam Deo supplicare oportuerit. Exploratissimum est, &a nemine quoque negandum , olim cautum suisse, ne preces privatae, cujusque arbitrio & lascivienti ingenio relictae, in fictis publicis coetibus recitarentur. Ferunt, & sortasse quidem non dubia fide, Canum ritum, Puritanorum sub temporibus R. Elisabethae Antesignanum , earum usum in suis conventiculis, inhonestis quidem de causis & conculcata Ecclesiae auctoritate, primo introduxisse. Tanta vero tamque assidua sedulitate, quantum humanae vires pasesae sunt, Clericis, illius spirituali ditioni subditis, invigilavit D. Ciannus, ut nullibi terrarum sortean aut sanctius aut prudentius sacrum
liuid munus praestaretur , sed in illius laudes nimium effusius videbor ; nolo quippiam meritissimae reliquorum venerabilium Episcoporum, qui partibus suis laudatissime perfuncti sunt, famae detractum iri: quorum omnium eximia pietate, indefessa industria , pastoralique
198쪽
ra optime administrata , Anglia, perpetua pace & tranquillitate, fuisset beata , si per Vast.is pi imum, deinde palam vi aperta erumpentes , Presbyteranorum & Democraticorum machinationes licuis
Nemo magis p. o dignitate, quam adeptus est, vixit, illamque m lius sustinuit. Nemo vicinos nobiles, quosvis peregrinantes, civesque
ad mensam admissos cui illius esiacam in egenos largitatem praeteream maiori hospitalitate & animi promptitudine excepit. Sed abseque omni vana profusione & luxu, prout Episcopum Christianum ,
juxta mandatum Apostolicum, maxime decebat e cuius , a tempore, quo ante triginta annos Praebenda primum auctus fuerat, dum res domesticae manerent prosperae , erat retinentissimus: ad quam etiam
uti & ad canonicam residentiam sine quaesitis impetratisve quovis praetextu disipensationibus) uti olim exemplo suo , iam repetitis monitis publicisque adhortationibus frequens exstimulavit. Opimum Episcopatum invenit Co s: sed longe opimiorem
reliqui te annui nempe oneris octingentarum octoginta librarum ste
lingi carum post mortem Reginae matris, ob ablatum ius tutelae pupi, lorum isti sedi antiquo jure annexum, nec a se neque a successoribus suis deinceps exigendi, remissione a benignissimo Rege procurata. A Rege Magnatibusque. ob pietatem morumque gravitatem , objudicii firmitatem & acumen , ob sapientiam denique multiplici letatione , diligenti studio, longoque rerum usu , acquisitam magni habitus. Ordinibus regni Regio jussu convocatis, in Superiori camera Partamenti, cujus non modica pars fuit, si quippiam magni momenti quoquo modo ad Ecclcsiam, resve Ecclesiasticas spectans, in discepta tionem venisset, illo perorante, illustrissimi Proceres, avidis auribus oculisque intenti, eius sententiae non sine quadam delectatione & reus rentia auscultare visi sunt. Cuius hoc insigne exemplum dabo. In acerrima lite inter illiistrissimum quendam Virum.& uxorem illius, violati connubialis thori mani sestis indiciis ream, de nuptiis post divo
tium contrahendis agitata, ille tandem sententiam rogatus, non tem re & leviuscule, sed deliberato animo, libratisque alterutrinque argumentorum momentis, longa, eaque gravi, oratione, disseruit, se quidem opinari, vinculum illud matrimonii adulterio ditatui, & ex con sequenti maritum, qui tantam injuriam, introducta spuria prole, passiis est, ad secundas nuptias admitti debere, nec illud liberis ex nova
199쪽
sponsa procreandis, in cernenda haereditate fraudi fore. Cum vero per Ecclesiasticas leges Anglia id seri non liceret, reliquos omnes Praesules, si unum & alterum excipias, sibi adversos & dissentientes habuit. Post multos dios, collectis susTragiis, numerosioribusque ad sentcntiam, quam tutatus est D. Cosi s. propendentibus, prius illud matrimonium ab omni vinculo solvi, & plane irritum fore, ac si nunquam fuisset initum, aut morti succubuisset se mina, lege Partamentaria decernitur. Hoc maxime solenni decreto praeeunte, exempla enim neque consistunt, neque conlistere possunt, ubi piimum incepere idem ter quaterve eadcm auctoritate factum fuisse in consimilibus causis ante paucos anno3 vidimus. Ne typis publicis exserit cretur haec Dissertatio,
omnem cautioncm, uti videtur, adhibuit D. Cy.nus: veruntamen multis post ipsius obitum annis, versuta eorum, quorum intererat, induGtria, emei sit in lucem, ut alteri congeneris argumenti causae in eadem suprema Curia patrocinaretur. An rationes illae, quae ibi proponuntur& exstant, invictam conendi mentem ad assentiendum vim habeant, nec ne, iudicent alii. Hoc tantum addam, quod a quodam illustrissimo viro me olim accepisse mcmini, D. Cosinum, strenuum hujus causae patronum & vindicem, illo ipso die, quo res haec gravissima, sine
ulteriori aut disccptatione aut appellatione esset absolvenda, tunc abfuisse, hec sussa tum aliquantulo tempore antecedente , aut viva voce aut scripto dedisse. In hac eminente dignitate constitutuς, & omnium rerum copia cumulatisque opibus selix, probe in mcntem revocans, hujus villicationis a supremo Domino sibi concreditae rationem tandem reddendam, sacrosque reditus non ad ditandas privatas familias, ut inde in seros nepotes amplae haereditates derivarentur, a piis muniscisque Benefactoribus Dco
de Ecclesiae donatos fuisse, sed in majorem Dei gloriam, divini cultus, illiusque Ministrorum, splendorem & decus, ac pietatis bonarumque literarum incrementum, impendi debere, quibus modis divine benignitati , quae ipsi centuplum in hac vita reddidisset, votisque omnium respondere posset, quaquaversum oculos animumque serio intendit. Ante omnia vero de castellis sive palatiis, antiquis Decessorum sedibus Dune mi &-, uti ellam Dariingtonia, sacrilego Panaticorum ausu& furore dirutis, ac omni apparatu nudatis, post instauratam Ecclesiam
Cathedralem, quod sibi proprium erat, cUitavit; & quod auspicato aggressus est, post paucos annos auspicatissime absolvit; sedecim sere
200쪽
millibus nostrarum librarum in illorum integra fabrica de ornatu impensis; sacella inibi, quorum illud Au candia, flagrante rebellione Partamentaria, pulvere pyrio eversum, e fundamentis exstruxit & consecravit A. MDCLXV. in argenteis vasis deauratis, libris si cris & Liturgicis, organis musicis, reliquoque decoro apparatu, non in sui solius, sed succes.sorum usum instrui curavit: quorum omnium valor ad mille libras exsu Iebat. Ad egenos in omne aevum alendos cum proxima accesserit cura,
uo Xenodochia ibidem quoque sundavit dotavit, duasque quoque Scholas sub nupera rebellione dimita in viridario juxta palatium Dunelmi, iterum exaedificavit; itemque prope Scaccarium ibi situm Bibliothecam publicam , in communem Literatorum usum condidit, librisque suis, saltem quoad maximam partem ) quos ingenti sumptu & industria per
quinquaginta annos collegerat, refertam, addito stando, ut novis accessinnibus aliqua ex parte magis magisque inclaresceret; & vicariam parochiae lania sedecim librarum stipendio in perpetuum augeri voluit: nec tacendum duco, licet id ineluctabilis quaedam necelsitas exegisse videretur, illum octingentas libras in ripis prope mare, quo agrorum suorum praedialium fines pertigerint, contra aquarum furentium impetus reparandis reficiendisque expendisse , fundum quoque tunc temporis Collegium nuncupatum , quem turbulentissimis temporibus occupaverat infimis iste rebellis,
Haserius , a Rege Carolo ipsi & haeredibus datum , succetaribus suis
ultimis tabellis consignarit & largitus est. Sed non angustis unius urbis aut comitatus limitibus munificentiam suam circumscribi & coarctari passus est. Praesulibus Anglicams tunc temporis crebrae dabantur effusae liberalitatis exercendae occasiones. Inter hos D. Aelmensis trecentas libras pro redimendis nautis aliisque, e nostratibus a praedonibus Alirem in mare mediterraneo captis, contulit, quingentas etiam ad inopiam militum , qui Regiis partibus stetissent, quibus aliunde non erat provissum, sublevandam, ducentas item libras &quod cxcedit, instaurandae S. Pauli Londis. ecclesiae. Non unum vero amoris sui ac benevolentiae in Collegium S. Petri Cotabrigia , cui olim praefuerat, indicium ac testimonium , quamdiu sedes sacrae bonaeque literae a barbarorum invasioni. bus intactae & integrae perstabunt, exstare quoque voluit. Hoc Sacellum novum, ipsius pecuniis pulcherrime resecti hoc Alumni quinque , singuli nimirum perpetuo decem librarum stipendio donati, hoc denique Bibliotheca , mille libris ab illo illuc transmissis, aucta, & cista
communis testabuntur. Μunificus quociue erat, licet non pari proportione , Disit iroo by Corale