장음표시 사용
61쪽
nedicti IX. & Gregata VII. sive famosissimi Hildebrandi, mutirium it -iad iniquitaris, in immensum accrescens, ad pervenerit, & Roma-- sedes , conculcatis secris Canonibus , luribus me Episcoporum abolitis , tyrannidem & imperium vel h Antishri num in omnes totius Orbis Ecclesias ustirpastet , & actu in Occidente exercui set. Hanc rem esse facti, testibus, omni exceptione majoribus, productis dcmonstrat et quovis tamen seculo bonos viros, veritatis Evangelicae amantes ac Zelo armatos surrexisse , qui contra hosce intolerandos abusus invecti, novorum dogmatum portenta , quibus nova Religionis serma pristinae superinduceretur, acerrime reiecerint, cultuque idolola
trico animas pollui noluerint : in hisce vero Matienses, Alsienses, pluresque alios, qui in mediis flammis & lanienis imperterriti , hisce innovationibus strenu sese opposuerint , recensiens , istorum temporum , in quibus major rerum obscuritas & perplexitas , ex desectu aut mala fide Auctorum inerat, Historiam: item quorundam Paparum ambitum, fastum , secularis pompae affectationem , simoniam , luxum, scelera, prodigiosamque impietatem graphice depingit ; eo
fine, ut Adversantium, prae im ex nostratibus, obturarentur ora ,
qui effronti audacia calumniati fuerint, Resormatores, quos insandi schismatis & pessimae haereseos pro modestia sua postulant , novam planeque seculis antiquioribus inauditam . introeluxisse doctrinam : illorum vero dogmata a Concilio Thiam im sub diro anath matis fulmine sancita , a prima & remotissima antiquitate derivari , eademque & invariata per omne aevum mansisse , sibique omnes per universum Orbem, ubi viguit nomen Christianum, ecclesias in omnibus . consensisse , nihilque in rebus & articulis fidei unquam suisse immutatum. Non sita proposuit, neque suarum esse partium duxit Usserius, de veteris Ecclesiae , in sex prioribus annorum centuriis , ista labe vacuae , aut Christianorum in Ecclesiis Grm, Hieroselymitima , -ioche , Alixandrina , Harissimca , Carthamniensi , aut alibi locorum , ad extremos Indos usque , continua successione & statu diseserere: sed, si non unicum, saltem praecipuum suae disquisitionis scopum intra Occidentis limites constrictum sere volebat : quod quidem animosius praestitit, ut veteratores isti , qui nobis falso exprobrant novitatem , melius saniusque sapere , seseque modestius ge
Horum vero temporum seriem laborion & accuratὰ quidem pertexuit Diuitiam by Corale
62쪽
texuit Userius usqtie ad initium Pontificatus Gregorii XI. h. e. ad annum MCCCLXX. inde eandcm ad Leonem X. quando Evangelicae veritatis lux , e spissis horrendae superstitionis tenebris eluctata, emicare inceperat , deinceps deducturus. Sed an tertiam hanc patiarem , quam proposuit edendam , & cuius praecipuorum capitum summa in elencho habetur, sive ex inamoeni operis tardio, sive n bilioris argumenti studiis impeditus , unquam absolvisset , non pos sum quicquam certi statuere ; saltem , si 'st quando ab ipso conscripta exstitisset, omnino periisse videtur. Quod hic adnotandum censeo ad detegendam Bibliopolae fraudem , qui in nupera cditionerandisensi A. MDCLXXVII. quo sucum emptoribus facet et , in fronte librum specioso operis integri ab Auctore audii recogniti titulo adornat. Fortasse hic Lectores morosi me parum e dignitate illius secisse censebunt , si meminem , viros clarissimos & doctissimos , D. D. V cum Cas bonum , & Abrahamum Scultrium , quibuscum tunc Londini agentibus familiarem inibat amicitiam , quanti Auctorem eiusque elaboratum opus aestimaverint, versibus en miaΩticis praefixis, testari voluisse. Ille vero tertius Laudator, Antomsu Martinus, tunc temporis Collegii sanctae & individuae Trinitatis apud
Dubluuensis socius , postea D. Useris in sede Mideasi datus erat in
Hac clarigatione bellum indixit riserius Pontificiis, ex qui- Contrabus tamen nemo ad pugnam descendit, cum hoc Pugile aequis I gibus & conditionibus decertaturus. Neque enim dicteria apud si- οῦα
pientes arbitros pro argumentis habentur e neque leviculae cavillatio-hunim, nes justae resiponsionis vicem supplere aut possunt, aut debent. Pro .
diit equidem mari Α. MDCXV. Richaia, Stan ursi , illius Avunculi, libellus , sive Epistola ipsi Userio inscripta , duabus tribusve schedis comprehensa, sub hoc titulo:
Richardi Stanthur sti, Hiberni Dubliniensis, brevis Fra monitio pro futura concertatione Jacobo Usterio , Hiberno Dubliniensi: tui in sua Historica explicatione conatur probare Pontificem Romanum legitimum in terris Chrisi Vicarium ) veram ct germanum esse Antichrisum.
63쪽
Veruntamen St--sm in hoc ψistolari scripto , quo laser
nepotem uti parum Latinὸ appellat , pro more tamen vulgatissimo J fragida laudatis fatetur esse Historiarum, helisonem,---r,- - Scrip -- Hases cst tempora haud quaa m savi ina si merses persicininis , non Historicum , non Dialeaicum , non probim Α, atum in testimoniis adversae partis explarandis, inque luminexamen revocandis, occupatum , sed Declamatorem, sed Vitilitigati rem , sed Sophistam agit. Clim enim quosdam Romanos Ponti ces longa serie sequioribtis seculis invicem succedentes sceleratissimis moribus suisse conspurcatos, ex certissima Historiarum fide constaret, nec id quidem a quoquam absque aut stuporis aut laesae modestiae nota negari potuerit, ulcus hoc vel levi manu tangere penὸ metuit, criminando , Scriptores , ut maledicos, ut mendaces , ut Principibus, odium capitale aut sanguinolentas cum Romana sede lites exercentibus obsequiosos, horumque gratiam turpi assentatione captantes, linpacti Gimina indebitis exaggerationibus in immensum auxisse r quasi illis corruptelas doctrinae pariter ac morum non ex Tobrasset inerim.
Sed ad stigma Antichristi hisce praeclarissimis Christi Vicariis inus.
tum , quali spinro territus, maxime excanduit tetricus senex , nee S. Petri succetares in ista sancta sede, licet depravata veterum Christi,norum fide , novam doctrinam horrendasque superstitiones , careeriis
bus , exilio , smo , igni, immanibus lanienis & caedibus, & crudelissima Inquisitione tueri & propagare perrexerint, hoc infimi rit Io dehonestari aequo animo patitur. Sed istiusmodi reliquis rhetoricationibus & cavillis, nihil Elidi tinnientibus, nec cuiquam vel me tis paulo attentioris persuasuris sibi respondendum non esse duxit eris , multo minus atrocissimae isti calumniae, qua illum in ali ra libelli parte insectatus est: Stan Vim , ac si ini Epistola dedieat ria serenissimum Regem Iacobum in subditos Hiber- , in Religi nis rebus dissidentes, saevire, Religionemque Pontificiorum apertavi ae severissimis edictis legibusque exterminare incitasset. Sed quam pinsus leve , prorsus debile , imo prorsus nullum , cui haec dicastiperstruitur, sundamentum l Sollim in fine Epistolae dixerat Ἀμ-riine Unum adtae superest, quia votis omm- a M sau ma re istum omnes boni, ut populo mino pereunti , propera Dccurrere, ct pesterim a misere laboranti facere velis modicinam.
64쪽
Quis vero aut mentis candidae, aut paulo attentae, non hic potius perinsigne optimi verEque Christiani erga patriam gentilesque suos affectus indicium & demonstrationem eluxisse penὸ praeceps crederet ψ Horum enim infelicissimam sortem miseratus , flagrantissimis votis hoc unum . idque maximum , a clementissimo Rege petebat erius , ut de methodis congruis suavibusque modis, quibus gens ista , si qua unquam , obstinatissima , teterrima ignorantiae & suherinstitionis caligine oppressa dc occaecata, infusa nova luce, ad se ammentem agnitionemque veritatis revocaretur, prae sapientia sua vellet
statuere. Sed sertasse quibusdam me huic controversiae nimium &omnino praeter rem immiscuisse videbor et ideo ad historicam de Us .
Dum vero Lam i manserit Usserius , curis typographicis inten- Sollieitus , frequens adibat aedes La rethoas , cum rcverendissimo viro , ludo ejus D Georgio Absuo. Archiepiscopo Cantuari s , de Academiae blisano Cancellario, de statutis aut novis condendis , aut veteribus i stabili pridem conditis corrigendis, inque melius reformandis, consultatio-endis.
nem , quantum licuit, initurus. Ab ipsis enim primae fundationis initiis , Praepositus Sociique Collegii, cui multa adhuc deerant ad persectam instaurationem, pro sapientia sua quempiam summae dignitatis , sive in Ecclesia, sue in Aula, virum , & apud Regem mistia pollentem. hoc magnifico titulo dignandum continua succeinone elegerunt, quo ipsis & consilio & munificentia & favore patrocinaretur. Hisce vero rebus in Anglia seliciter peractis, Userius Hia prius se iam patriosque lares revisit, ibique non mulio post fit maritus, ducta in uxorem Iectissima Virgine, cui dos opima obtigerat, ut- 'μ' pote unica filia & haerede reverendi viri , D. D. Ia lumini, supra laudati , de novella Academia optime meriti , qui α ultimis tabellis praecaverat , illam non alii , praeterquam et serio , quem ille illius bonae indolis, candoris, doctrinae , & pietatis amore & admiratione raptus , a multis annis paterno dc summo proseeutus fuerat affectu , nubere oportere , modo se matrimonii nexu illigare voluerit. Quo admisso , Usserius non quicquam otio & desidiae indulgens , nactusque curarum domesticarum sociam Ac participem , ad pristina studia alacriori industi ia quoque reversus esti
65쪽
Ordinibus regni Hibernia in Partamento Dublinii A. MDCXV. habito coactis , pro more indieta erat nationalis Archiepiscoporum, Episcoporum, reliqtiique Cleri Hibernia Synodus , ut de rebus ad Religionem spectantibus junctis operis consilii qua deliberario seret solennior. Liquet autem, Ecclesiam Hibernicam a primis Resarmati nis sub Rege Ediaria VI. temporibus, & potissimum regnante Regina Ebsabetha, ab Ecclesia Anglicana, si non totam, saltem aliqu1 ex parte pependisse, & eidem in omnibus conscias sie. Episcopi plerique omnes aut puri puti Angli, Sc ex Anglia mi I, aut Anglis parentibus ibi nati readem Liturgia , eaedem Ordinationum somnilae, iidemque sacrorum ritus. Universus Clerus articulis & constitutionibus Ecclesiae Adi cara se conformem ex vi legum ex integro reddidit, a quibus, quantum diversae utriusque regni consuetudines paterentur: neutiquam va riare licuit. At iam anc sive dependentiam sive reverentiam excussari, altiores spiritus alere, articulosque religionis suo nomine & auctoritate, quibus tanquam proprio ac peculiari charactere ab illa distinguerentur, condendi ius & facultatem secundum vindicias libertatis sibi successoribusque suis asserere coeperant. Cujus incepti haec videtur suisse vera origo & causa. Cum aliqui Zelotae hic apud nos, ad finem vergente seculo decimo sexto, immodico χelo abrepti, articulos Religionis, synodali auctoritate Londini A. MDLXII. stabilitos, in quibus constituendis moderatam P. ZMelanchthorus aliorumque Resormatorum sente tiam secuti sunt Adsessores, relicta in quam plurimis abstrusioris The logiae capitibus opinandi libertate, aut male interpretando perverterint, aut dogmata nova, e Gitani scriptis hausta, iisdem addenda, aut sub explicationis specie & praetextu, aut supplementi. vice, tanquam veram Ecclesiae Auticanae doctrinam obtrudere attentaverint, in varias partes& factiones itum est, pmpugnantibus his, oppugnantibus aliis. Dissidium vero istud apud Gruabrigienses inter D. Inita sum, Regium
Theologiae Prosessorem & D. Petrum Baronem , Dominae Margarita alterum Prosessorem . . maxime incaluit: nee lites istae erant de facili sopiende. Ideo Gita erur Gnaenum pro nan, non ratione sed auctoritate Adversarium debellaturus, septem theses, crudas quidem, & ad proprias opiniones maxime accommodatas, quibus controversias istas, quarum agerrimis erat fautor, Draeci e determinari 3e decidi voluit. reverendissimo viro, L . anm I udfro, Archiepiscopo Cotuariensi. exhibuit. Hic vero ab illo persuasus, ad hoc incendium, quo flagra-Disit iroo by Goral
66쪽
vit ista Academia, extinguendum, Sc ne pax Ecclesiae in summum adduceretur discrimen, ad se quosdam Praesules & Theologos, de istis
Thesbus cum iisdem consultaturus.
Post crebras disceptationes, emollitis quibusdam in Thesibus mira is duriusculis pnrasibus, a pleri sique aliqui enim pacatioris ingenii saniorisque judicii viri sese ab isto consessu subduxerant 2 in novem Articulos consensum est, inde nuncupatos Lamluth.-s, utpote in Palatio
Archiepiscopali Novembri MDXCV. formatos digestosque, ut controversiis istis inauspicatis silicius facilitisque , uti putabant, obviam iretur. Cum vero Regina rei nuperrimὰ gestae historiam ex ore sapientissimi &sidelissimi Consiliarii, Gulielmi Cecilii, Burghisis, Academiae Cantabrimensis Cancellarii, didicisset, satis gnara, quantum vulnus Ecclesiae, tranquillitati publicae, & Regiae potestati, ex istis decisionibus infligeretur, graviter commota, cum Archiliscopo, in Aulam comparere tuta de hoc ausu temerario, illa plane inscia & inconsulta. expostulavit, in memoriam illius revocans, illum, cui ex hac parte nulla legitima potestas competebat, contra leges deliquisse, & poenis ex severissima lege, quae a nostratibus Praemore appellatur, iusigendis esse obnoxium. Ga obiurgatione quasi E veterno expergefactus Archi- Praesul, vir in reliquis omnibus muneris sui partibus inculpati & laudatissimi exempli, veniam humillime deprecatus, factum, expia tumestus Academicorum, quorum mentes diversarum sententiarum aestu a tarentur , componendi & compescendi intentione ortum, excusavit,
interposita cautione, se de iis articulis, ne in lucem exirent, supprimendis diligenter curaturum. Sed res ista, scheda, in mi iam, paulo post E vivis excedentis, muscaei, istos articulos complectente, reperta, diu celati non potuit: indeque Magistri sui essitisque quoddam praesidium & firmamentum quaesivere, eoque audaciae processere, ut in collatione coram serenissimo Rege, Pacobo primo, in . nam iniensi Curi, inter selectos quosdam venerabiles Episcopos &nritame factionis Antesignanos, A. MDCIII. inita, illorum nomine postulaverit D. Ioannes Mimiam, ut hi novi Articuli, corpori Articulorum Ecclesiae Anglicanae inserti, pro orthodoxis haberentur: cui Rex, aliter ingenio miti, nec ad iram proclivi, animo & lingua imdignante, illius propositione tanquam injusta & absurda, nec illius loci aut temporis, penitus reiecta, respondit a in Acassimiis, sumsitates
a J Vide summam istius Collationis a D. Pariovis editam P. I. Diqiliaco by Corale
67쪽
ejusmodS sciat cas aberurrisque agitari post , qui s reygionis miculinemquam sic farriri debent. Quis autem crederet dogmata illa de absoluto adestinationis 2 reprobationis decreto , ct is graria susscienti ad salutem
unisersis hominibus non concessa, cum appendicibus heterodoxis de inamisi sibilitate gratia, ct de certitudine salutis, quae tum divinis persectionibus. tum naturae humanae repugnant, in istis articulis comprehensi, tot fautores reperire potuisse, aut tantoperὶ valuisse Calvini auctoritatem, ut
quicquid ille uictaverit . pro insallibili haberetur, veritatisque Theol gicae norma ex illius Institutiombus esset petenda ' Sed melius rectitisque sapuere doctissimi viri, DD. Overasius, Andraeas, aliique magni Theologi, qui licet numero pauciores, praesertim post istiusmodi concertationes in Belgis acerrimὶ agitatas, diligenter excussas, & mente aequa &a praejudiciis libera, tanquam bilance justa, perpensas, sese strenue tum concionibus, tum scriptis, opposuerit. Identidem in Hiberma Praesules reliquusque Clerus, Calvini effatis addictiores, quam extra se eorunisdem tuendorum Zelo quasi abriperentur, tunc inaudito & in omne aevum obstupescendo, in hac Synodo, cuius non minima pars erat Vserius, congregati, palam ostenderiinr. Jubetur inter alios Usserius, articulorum, de quibus in Synodo ista deliberandum erat, seriem contexerer in quibus novem famosi Articuli Lambetham, omnes pene ad verbum inseruntur. Quod hic brevi & in genere referre omnino necessarium duxi, ut inde qua de causa Usserius, qui in istius Ecclesiae articulis condendis & stabiliendis praecipuum impenderat studium ac laborem,
apud famae illius aemulos, adversarumque partium sequaces, Calvinianus& Pieritanus audiret, aliquo modo constaret.
Hinc gravissimae censurae impactae, malaeque de Usserio inde conceptae suspiciones magis magisque gliscebant, quasi ex isthoc immodico limrumce Theologiconim dogmatum studio & amore in aliis longh majoris momenti rebus Puritanorum partibus favisset. Nec defuere, qui privatis delationibus id parum candide, imo prorsus inique serenissimo Regi, qui tetricum istud irrequietumque genus hominum, a quo multa passus est , utpote Regiae Potestati pariter ac ordini Episcoporum ritibusque
Ecclesiasticis adversum, maxime aversatus est, persuasum vellent. Sed opprobria haec, magno, ut Videtur, animo tulit despexitque. πι- Ab hae runtamen cum A. MDCXIX. Versus finem, in Angliam transiturus labe pur- esset, ad amoliendam istius calumniae invidiam, ne praeiudiciis pravatus
Ε' - succumberet, literas a Regiis Consiliariis, qui in isthoc regno praesue
68쪽
riint, ad Anglos Consiliarios in illius favorem & vindicias perscribi procurarunt Amici, in quibus, perinsigni illius innocentiae attestatione adhibita , illum , utpote virum omnino dignum, qui Regio favore cuiquam in Ecclesia dignitati praeficiatur, magnificis clogiis exornant. Deinde Mesimoni erit mox ad colloquium cum Rege admissus, seipsum
a fictis criminationibus purgavit, & ut omnem ex Regis animo scrupulum penitus auferret, sententiam suam de doctrina & disciplina Ecclesiae A licitie declaravit, quibus & Regi & aliis abunde satiuefactum est. 'Exeunte A. MDCXX. serenissimus Rex, sive quantum Consiliario- Ad Epinrium commendationi detulerit, ostensurus, sive ex proprio motu & certa scientia sapientiae, pietatis, & exquisitae eruditionismi, ad sedem Midensem, tunc vacantem, frustra interponentibus qui-sem desti. busdam malevolis, evexit, quem s-m Episcopum appellare postea soli- n rur
Hoc anno, indu mesimonasterii Partamento, cum rumores a Puri- Cotaritanis ad perterrefaciendum populum ab illo enim tempore factio ista senat caput exemit, subdolisque Demagogorum vitibus, sequentibus annis acquisitam, in Comitiis vim plane indomitam, iuribus Μajestatis Regiae prorsus inimicam circumtulit) spargerentur, quosdam in Adsesim ante sa res inferioris Camerae, qui Religionis Romanae professionem cl)m & eram Sy- intus in pectore retinuissent, adscitos fuisse, communi consultatione & 'Ei s .h decreto ordinatum erat, ut, quo melitis quisque ab hisce suspicionibus se purgaret, omnes simul constituto die in templo S. Marginis propὸ eio tuo senaculum sacrae synaxi interesse tenerentur : hoc enim criterio censuere, neminem Romanis superstitionibus addictum haec tremenda mysteria impia mente factilegaque manu attingere ausurum. Interim nominatione illius facta ex suffragatione praevia, rogatur ut in isthoe sacro solennique Conventu concionari vellet. Quod non honoris inde reportandi causa, sed exacerbatas multorum mentes honestis piisque su sbus & documentis leniendi ansam captaturus, tandem non sine invidia aliorum, nescio an non planc invitus, admisit. Praebendarii enim E
clesiae Abbatialis S. Perri, ex qua Parochialis ista vicina, utpote ab omni iurisdictione Episcopali libera, tota pendet, muneris istius sacem dotalis ibi administrandi facultatem, tanquam sibi propriam & peculiarem , vendicabant. Nolebant Senatores a proposito absistere , aliter in Ecclesia Templi ita pro more nostro appellatur celeberrimum Iurisperiatorum Collegium, olim Templariorum sedes conventuri. Rex, cui
69쪽
hac de re, licet pene frivola & nullius momenti, supplicatum erat electionem Usserit iterato factam confirmavit. At ille hujuscemodi ordinationis novitate commotus δέ offensius, veritusque, ne quid mali in se suosque inde derivaretur, quasi ille, tunc temporis de nuptiis unici filii, Carali Principis, cum Hisparia contrahendis non parum solicitus, Pontificiorum partibus favisset, ut caeteras criminationes, a quibus erat alienissimus, malo animo impactas, omittam J Ussorium XIII. Februarii accersendum, ut videtur, curavit: cui inter alia dixit, illum nimirum proxime sequente Dominica, gregis immorigeri, & vix facile in ordinem cogendi, curam acturum et se bene intelligere non posse, quomodo tot centeni ex subita ista denuntiatione, cui omnino parendum erat, ante paucos dies lata, cum debita. mentis praeparatione secris illi
mysteriis participandis aliquo modo digni reddi potuerint, praecipue post istas gravissimas lites nuper agitatas: se quidem ab omnibus domesticis suis, ut sacrosanctis hisce Christiani cultus ritibus frequentes interessent, non tamen simul, nisi solenni Paschatis sesto, exigere r hoc Concionatori ex ossicio incumbere, ut Auditores ad pacem & concordiam inter sese ineundam & redintegrandam, ad Dei, deinde Regis & Patriae, amorem hortaretur, coramque oculis deplorandum rerum publicarum domi & orbis Christiani seris statum proponeret. . Hisce regiis consiliis monitisque praemunitis prima Quadragesimae Dominica, XVIII. Februarii, in haec verba S. Pauli in prima Epistola ad Corinthios cap. X.
v. II. Ouoniam mus panis, Ur unum corpus, multi sumus et nam omnes
de isti uno pane participamus, perorans, sacrum istud argumentum, pari pietate & eruditione, utraque vero summa, in isto magnifico nobiliumvirorum consessii explicavit. Dum vero in primo articulo de communione sanctorum, & de mystico Ecclesiae corpore, Christo capiti unito, agit, ad pacem, tum civilem, tum Ecclesiasticam, tam domi servandam & redintegrandam, quam ad concordiam inter nosmet exterosque, eodem fidei & communionis nexu copulatos, fovendam nervose suader, praesertim, ut alienae calamitatis sensu affecti, illis opes suppetiasque serrent, hortatur : dum vero in altero articulo de communicatione coriaporis & sanguinis tauristi copiosius disserir, Ecclesiae Anglicana doctri-ram de vera & reali praesentia Chrisi in Sacramento Euchristiae solide
explanat, Romanensem tum dogmate de substantiali elementorum mutarione, tum idololatrico cultu eversis & damnatis. In utrisque sanEomnes piissimi de sapientissimi Concionatoris partes implevisse mihi vide
70쪽
tur. Sacra haec oratio auditoribus, iudicio pollentibus, mirὸ placuit, illorumque gratulationes, & aliorum, postquam illis iubentibus in lucem edita suerat, maximo jure merita est, & sane in perpetuum mere. bitura A. MDCXXI. in Hibermam redux D. erius Ecclesiae &dioeceseos Constan densis, cui regendae illum Rex Iacobus anno superiori, ut dixi, des, eraturtinasset, Episcopus, Pontanae, quae vulgo mollea, appellatur, solenni consecratione a reverendissimo viro, D. Ha tono is machano, duobus ejusdem Provinciae iuxta antiquorum Canonum normam assistentibus,
ordinatur. Vertim in illa sublimi Ecclesiasticae dignitatis fastigio positus, tantum aberat ab otio & remissiore vitae genere, ut potius dilige tiae in gregem ipsi commissum impensae ardentius, sacras Scripturas publich interpretandi & Evangelium 'μ- Christi praedicandi novas quidem& maiores curas superaddere sui ossicii esse duxerit: cujus ut memoriam siemper in mente & oculis haberet, tremendam istam S. Pauli sententiam, va mihi, si non miningebara ero , in Episcopali sigillo, quam retinuit, ad summos in Ecclesia uia ca honores evectus, incidi voluit. Adeo autem erat in concionibus frequens, ne dicam singulis diebus Dominicis, solennioribusque anni sestis, assiduas, quando nimirum aut valetudo, aut opportunitas vel quaesta, vel majora Ecclesiae negotia 'permiserint, ut inter celeberrimos maximique nominis commores Episcopos jure numerari mereatur. Dum vero tristis viderat, plerosque omnes ex Hibrems Romanae communionis in dioecesi sua, uti & in reliquis Provinciis per universam insulam , horrendae superstitionis tenebris oppressos, vitis sanctorum, absurdissimis fabulis portentosisque insomniis scatentibus, legendis addictos, interim tamen omni vera sacrarum Scripturarum intelligentia vacuos, fitale illud, quo laborant, praeiudicium, contra omnem vim argumentorum objicere consuevisse, se nimirum Patriim suorum Religionem & instituta sequi, & ab iisdem ista de causa neutiquam discessuros ;- ut errorem hunc ex illorum animis evelleret, librum de veterum Hibernorum-Britannorum religione Uinguia Anglicana scripsit A. MDCXXII. in quo corruptelas in sacro cultu & nova dogmata, Hibere i in pro articulis fidei agnita, ex fraude & supcrstitione sequioribus seculis sensim irrepsisse, puta ossicium Romana Liturgiae paulo ante qui gentos annos a Gilliberto, Agalachia, Se tam iano, Roma, sedis Hibernos Legatis, in usum inductiim ; uti & baptiundi iuxta morem fisso edis. 'Romanae Ecclesiae post tempora Augustini Monachi; sacramentumque 'R '