장음표시 사용
121쪽
vasar.Et ridit quod discriminis gratia ,
dictu est, a themate De saliaqd principio 'Ocabuloru congeminari posset,hic nulla men meam ut ante Gmemini verboru initiis nauiiue simplex, siue compositum sit, condus plicari solet.
. Postremo senabit etiam, uoties sum confiis milis figurae literae, inuice immediate cosesuutur,et prior signo satia notatur,ut 'danhalatu,hinnans,laudate,ecce ego. Quas vel hic demii obseruatas esse apparet Onunciadi praece
ptiones, qd simili statu, oaua, etiam si prorime vicinas habeat eas in nuQ ad Dareta Irroborandi signit astringat. Quod alias sere semper contingit quoties ipm est ineflabile, ut Q NEMor,b spath, Ergo ne quis addubitare possit,uel praemissis comoradi a centibus iuuari,'el ut aliquato crassius exeat cum Pathach,etiam sub coninantibus dilatari loques loqueres. 'pri, gelale,rilal stercora, umbrae, ouibusdam in exemplaribus. Pro Frequenter etiam 3c iis vocabulis quae dammuari consueuerunt,pronunciatum sauά post correptas voces ponit, ob consuetudine tamen
122쪽
' DE LITE. sum, halaluti Iaudate
ad praesulem.Quod qua stolis impudetianitiuu ada esse asseueraueriit, diuinare no posssum,'d ipsi viderint,qui ne quid nescisse videantur,cognoicendi tantu opinione tu inidi, huiusmodi in vulgus spargere no verent, E abu'dagges,attenuadi laboris gratia a scribis eleetii
esse putat, sic est 'am pro 'rap quod
aut 'πὶ ἔ En ego interpretamur. Et-haec omnia,inani propemodii a Rablatis studio,ac fiustraneo quodam conatu, aliIs adscripta,nobis annotantur. Attamen cum s Ientilla tenacius haerere, qu ut fusius ita aed ius inculcantur.Nonnun* autem M varietatis gratia capiamur.Pro docentium consuetues
ne, uin pronunciabilis saua regulas pro ut a Gr vicis praecipi solent, plicatius recensere placuit.Nam qui sauέva hunc admota finiauit nimirii quod nou a ubi4 syllabam inchoaat,semel oem Onuciadi Vim, coplexus E, Asas i xit ista Mnuciabilis notae descriptionε,velut recte Myredi situ seques, ut nusu locis situ si
IEbrosis impingat,cauebit in tempore. Caeteruo Latinoru piserim Gramaticos rum, operosis appendicibus veterii poeptiones grauare potius Hexplicare maluerunt, adita cientes,m in gutturales literas,8c iod tum sub gutturalibus etiam saua quocunm loco pronuciandum esse t non praeter authotitate modo,
123쪽
sed praeter omnem rationem faciunt, ita vissisim iure optimo ne n M incogitanatiae qm sua desit poena aim his superiluis proanunciandi legibus a nobis explodentur. Nonein in his M consimilibus i. male hi aut milectama Vr quidam voluerarunt,sed malachi Michama, pronuncianduest. rideari mal T viri et Mil chama scriptum esset,Sic Elhazar, Aronis
filius trissyllabum Elihezer Abraharimi seruus,tetrasyllabon esi,Sic M alia Haeram
Nam post vocalem fere breuem, satia non'. prosertur sed est inestabile ea nam quemadmodum multo ante praecepimus breuium natura est,uti mox pinoximam a tergo literam, vel addagges, vel ad saua, quod mutum apra Pellatur, cum praecedentibus elementis, sub unam syllabam constringant. Erit iram in his consimilibusu vocabulis sa .ua combinandae, seu cIaudedae potius syllabae Bota,non pronunciabile punctum.
. Praeterea quando iod de Oximo satia sequi nisi ex supra disti s quic* impediat,idem o seruato, trudi, Zachar Ia,tribus syllabis es,
serenduest non Zacharela aut Zacharsi Nathan Ia, non Nathane Ia aut Nathania, sic
124쪽
HobadIa, non Hobadelah, aut Hobassis, nisi apud Hebraeos Graece potius esterre,st Hebraisce malis, Nam isti quidem Graecos volvi cii
Pro linguae natura, nus in iod habeat consonantem.sed im sere correspondentem tota voca Iem,pro consonante hebraeis quidem vocibus apta, vocalem iota ut ubim litera in literam marime vicinam conuertatuo substituere coguntatur Nam si plane diuersis in aliena lingua litoris,quod equidem ad potestates attinet, nomiaena expresseris, omnis tibi etymologiae ratio, qapud Hebraeos unice spectanda est, fluctuabit. Haec igitur necessitatis lex totas,nonun* disetiones,nedum syllabas aut literas, ad peregriana quaedam,permutare consueuit, Vt enim Lautinisuae linguae flexibus,quaedam tum urbiu, tum Populorum,barbara vocabula,ab iis gentibus, quibus propria fuerant, Vsurpando, adeo obscurant,ut vix agnosti possint Quoaetus enim quis inter helgas Flandroru hodie Gandauum,aut Gallorum inter cellas Lugdunum,non latine do 'us suam ciuitatem nomianari credat cum utrobii plurimum a barbaris
vocibus sit discrepatiae) Simile ad modii Graeci,cum ex sacrae linguae penetralibus ad se nota recipiunt,sui idiomatis saepius necessitati saepiatis elegantiae, cui quidem haec natio ubii pluaximum indulsio sese accommodantes, aut literaram,aut spiritum aut syllabam, nunc apponur
125쪽
interdum etia adimul dictiossius,ut in Iuliuta L Iosaphath videre licuit, qua quidsi re essicie
saepenuero, ut Iuliudaei sua in vocabula,ab hi usurpata no possint agnoscere, cuius sane testi monia ex eo quc de antiquitatibus lib. Ioseph Gorionis filius inscripsit,vel hoc solo nola adis ducam,ut aliam sermonis hebraici, aliam grames in iisdem vocibus le 'ione,re cognoscas. mina hebraea intellige propter scripturae deco rem inquit)Graeci ad delectatione legentiu mutauertint,ne emouinciae nostrae est huiusmodi formis uti, Et alibi, Quida vero placita sibi nota mutauerunt, Alii aut, ut inhabitatoribus clarius esse visum est conuersione noim sece Graeci in sunt huius res authores, qui posteris teporibus coiciati,etia antiqm gloria Opriani est ecerat,b getes nossius exornavit Mc. Item in eiusde voluminis epilogo, tametsi Graecisa 4d equide ad gramatices experimenta pertinet' sesatis gnarii esse existimauerit,atan verhoru prolatiois integritate adipisci,palemaid si hi consuetudine denegasse conscripsit. Nimim Bd alia Graecom,alia et multum ab hac diuina Iudaeoru prolatio Iosephi tempore suerit. Quamobre Hebraea rectassime pro cistis, si no Graeco,no Latino, no Germanico,aut alio
quopia ex aliis desumpto linguis sono, sed heis braico tin ore Pseras SVnr em Graeca,
126쪽
tite, quaehuic genti natiua est egerenda, no Iavariis Maotismis aut tenoribus commiscenda. Quemadmodii etiam Gallu nimium gallice,' aut Scotu plusii scorice,latina sonantem propea modum exibilant latine docti, ita haudqua strendus est,qui sacram, M adhue omnium a cataclysmo linguam minime contaminatam,
In qua, ur nihil Abrahami testimonio deest, ita prorsus nihil inaniter superest) variis ac dis Dersis a loco petitis idiotissimis,M suae in q quis Q natus est linguae,dialecto conspurcat. Nec dissimilis, aut rationis aut consit a suisse videt,doctissimus ille I sertissimus in Fabius, cum sti4beret, se quide a sermone graeco puerit
incipere malle,sed m, ut no ita longo post temin pore latina subsequerenε, ne in plurima nimis rum oris vitia,in peregrinussinu corrupti, sermoness,cui cum graecae figurae, assidua coriis suetudine haeserunt,quae in diuersa loquendi ratione pertinacissime durare solent, puer incidearet,sea pari iuxta cura,ne altera quemadmoduinquit alteri possit officere, sed quasi paritereant, tutaretur utramo. Quo quidem est isto Quid aliud quaeso te queas colligere u huc ocm destinatu ee ,integerrimi parie ac solertissimi viri labore,* ut ne pueri, taetsi eos pri' graeca di
127쪽
nostrae fluxerunt,iatinae linguae puritatem. castam cp pronunciationem Graecanicis idiotic, mis ac peregrinis vocibus colataminarent. si in promanis Vs adeo Ethnicus homo tinis guis,hanc animi solicitudinem,curam cp reporinere non est veritus,Vt alteram non cum alterisus detrimento,sed integre a studiosis utrammpercipi voluerit.Nos Christiani,idem ea in limgua, e qplurima pietatis mysteria promanant.
diuersa religionis sacramenta exuberant,Prora phetarum oracula adiuuante spiritu cognoscitietur,non attentabimus Et ne diuersis sqs uuae rnatio proprios habet ac innumerabiles) ionis commisceatur,Haec, non modo linguaru tam
simplicissima,sed 3c persectifiima quiny,quas P
deus ipse rerum parens, miseris mortalibus nohis,diuinae mentis,animi cip sui,vivam quanda expressit imaginem,ne commisceatur inquam, non curabimus Quapropter ut cui ergo linguae, propria quaedam scribendi ratio,et suus quidam orthographiae modus,itasane Unicuiq: peculiaris proserendii genius est,& quaedam a natura εο πεια tributa, quam tum demum facile acta eliciter,in sacra lingua assequeris,si non ex turbulentis quorundam lacunis, sed ex ipsis undis fontibus haurias,si non indoetiri ubi Iuliu idaeorum consuetudinem,siue Potius abusum, sed rationem cui cloci: orum consensus Rabbi noris
128쪽
noru cohs,inis est, M linguae natura sequam. Eadem quo , Sc in istis ratio seruabitur, ut audiuim,una, quae non sammatiata,vel iactedau,sed lammili ta M iaclidati pseruntur,Nam tametsi sub gutturalibus sauέPonitur, haudqua* tamen esterni debet, nisi nouam cum sua litera syllaba ordiatur, quod Praecedentes vocales correptae prohibent, Mdagges quod statim subsequitur,diuersum ina
cuis de literis,uocibus, Punctis, iugii ex his constitiitis syllabis, Vara
mandarim, sino, Vt volui, breuiter, attamen qua potui fide,recensui, sed ut non satis est, si Xa,materiem, calcem, caeter g aedificaturo nem cessaria,in unum aceruum rudia congerere, nam si adhibitis artificum manibus, rasa,dolata, ac Perpolita prorsus omnia in iustum aedificii mo, lem surrigantur, Sic in pronunciando,quamlibet multas literas,voces,syllabas, Unam in diaetionem compactas etiam congeras, cumulus tantum,5c rudis quaedam est futura congeries, andistincta massa, nisi ratione cerra, ali ordia Me,adsci iptuS eas accentus,regat, digerat,guberncis ac Vesuu viuum, adpositopronunciandi modo
129쪽
modo,mortuu alioqui seu languidii die sonis corpus,efficiatata enim quemadmodu non inscite quida dixerunt) accentuS, id est dietionis anima, M signia propter vocis
harmoniam adhibitu, m ad retardantim retinendamve praepOperam celeritatem,tum ad accelerandam vocabuli tardam pronunciatione, ut acutae nimiru grauibus,longae breuibus t peratae syllabae, cum suauitate currant. Nel alius melior est emendatae pronuntiarationis artistic aut moderator. Siquide hie anni, graues tardosq; senes,ducit. Hic etiam pueros celerius,concitatius in voces ac syllabas conglo,nerantes moratur,hic muliebrem denil molia Iiciem,ac virile robur,contemperat,M ut summatim semel dicam,hic unus, est ratio, Virtus, 'robu r, vita,dictionibus. Proinde quom no male a veteribus euam est appellatus,quod dictiones certo quosdam consilio, certa * vel deprimendi vel elotiandi ratione gubernet,la quo M vs deo sitatum esse multum, prisci: Grammatici volutexunt, ut si antea, huc non haberes cogni tum, modo quae de recta pronunciatione verborum Praecipimus,uerumetiam M reliqua, quaecunaque vel ad grammaticam spectant cognitioranem omnia, nequicquam sis attentaturus.
Quam sane verborum sententiam, quidam apud Hebraeos eruditus Poeta, duobus non in
130쪽
inelegantibus versiculis expressit
Si voles esse,in Grammatica consummatus Appone cor tuum ac disce intelligere accet'
Huic etia M illv d consonat,sid alicubi insignis ille Rahi Abraha hen Ezra scripta reliquit,'ci'uxuri dix dici
uri 'un π 'ira Oem illa inaeterpretadi ratione inst)q no accelus respicit, ne Cp VOles,net seres. Na ssas ille fuerit, sprim' accent' repperit, qui singula tenorib' signari Mit,multo rectius ac melius, ψ nos, Vniuscura suis interpretatione nouit.Item Sc illud quos Esaia primo annotauit,Nisi de' rabaόth supesse secisset nobis .i.reliquias, ORGpido paucas 8cc.
verba sunt Prophetae propter Israelitas a sic lori Mebantur aflecti Q fuerant Ac.-λOppido parum siue perpaucas cumsiduo,siue reliquiis cohaerere debet,propter acescentu,qui sub vocabulo perpaucas,quiete aut coma praestati de Ofecto argumentu nasticis cur quis diligent acoetus obseruare debeat, hain