Aug. Sebastiani Nouzeni, De literarum, vocum, et accentuum Haebraicorum natura, siue de prima sermonis Hebraici lectione libellus, ex optimis quibusque rabinorum commentarijs, studiose collectus, ac iam primum in lucem aeditus. Accessit praeterea, De

발행: 1532년

분량: 195페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

quoties certis conditionibus legibus Q, inter eas eam ferme vocem,reddant,quam latini' una cum Graecis i λιφθόγγον appellant Hebraei a Chaldaeis mutuata voce siue Opimis rem,siue educentem vocarunt, ea nimirum rauetione,quod literarum n haud amplius delia tescat sonus, sed praeter quiescentium naturam, nescio quid vocalitatis,aut consonantiae potius id enim cicere malo iam nunc extra oris ricta Producant. Quae res Vt regulis cognoscitur, ita incla Qtexcplis. Primum igitur de Iod hinc etiam

de reliquis M regulas ia exempla subiccero. De Iod.

consonantem, quae aut pamach, aut tames notatur,eam ferme vox

cem formabit, qualem Germans praecipue vero Suaeui, in exprimendo caesare eddunt,ut haramna adones,id est, Verba mea auribus percipe Domine,Psalm. V. et paulo post

malini veloti . O reae meus M deus meus, tambitalu liliis M. N. Perplexa sunt,uel attonita, vel sese conturbant ossa mea, i in amarai, velohέi, M liliaetamάi,postremis quidem stulabis Iod alioquin muta litera aut quiescens, voca

92쪽

' DE LITT

' vocalis aut consonantis potius naturam acclarit, a cum passi h conrusam quandam vos

in reddens.

Cui uel lacob ben Clitiam recenseo quidam,' Sc ea quae iurech,Sc vati holem punctantur,an numerant, ut hol goi chotcAch gentem scelestam,peccatricem Esaiae cap. M multassia 'goi bagoi, vitiir bihir. Excidentur populus a populo, M ciuitas a ciuitate. Parali.η. capi.-Quae certe fidei vocabulo, ut a Gallis proserie. cur Vernacule,non dissimile sonabunt,hoi go sicut λy, Sie kalui haes, spicam igni tostam, uitici ca.ii. t Iod extrema vera hi litera,cum praecedenti puncto vau,nonnihil

Praeter naturam sitam consonat.

De litera ri Mappich. ITem M n litera, quoties intra se discriminis quidem Fraria punctum accipit, nem siliuitine. mutescet ut prius .Sed in vocem,vel Spicthongi. Vel consonantis natura permistam,qua.. si ex alto silentio sese excipiat,proseratis,ee v Iuti vindicet,se permutabit,ut Proverbi.ori.

. laa.Confidit in eam cor mariti sui.Sie

93쪽

oris rictum,pronunciando sese proserre, atque

educere sentitUr.

N p relativi pronominis,perpetuo sic nota est,prorita quibusdam vulgo scribitur,Siquis dem aliud omnino quiddam est,titeram quammam esse , id est, educticiam, bc a quiete asserentem, Aliud relativi pronominis siue demonstrativi notam existere. Nam M n interdum differentiae gratia,fit m Pic Vi ὁ d yderauit, exaltavit.

Vc pertinet etiam Vau,quoties enim ipsum,aut - ,mtZere,aut trech,

nec non con similis prolationis, simi --lia Puncta, praecedunt, haud qua*inter quiescentes connumerari debet, sed potitatis inter consonantes. Ad consonantium etenim naturam,quam di monum principiis occupauerat reuertitur, ut , Hesau, τ*p, tumu

ludens apud ipsum assidue,Prouerbioru .viii Proinde cum haec elementa, con*nantium Potius officia vindicen sequentes etiam liter signo ret 2 ad dames leuiter astringunt, ut ad ipm ore meo clamaui Sarai domina mea macla rith aha, habboher dimidium ipsius mane. Cum eris

94쪽

DE LITE

R Cum ergo solaant sere dictionum finibus quaestere De postremis enim literis adishuc nobis sermo est Interdum autem Sc inter ad consonantium sere naturam redire videantur, commode sane ab eruditis Graniis matris,disserentiae gratia mappich iod, mapis Picli he,siue , id est,mappicli puncto insignitum.Postremo et mappita vau,sunt appellatae.Nimirum q uod alioqui sese,aut mistas,aut quiestentes,3c silentio veluti neglectas, Apertiori quadam consonandi virtute, eruant

liciant id enim mappia sonat) at pro viris

hus educant,proserans . t

Postremo notabis, quando iod, item Vau,' cognomento mappi ct appellantur, id potissiαrnumen praecedentibus signis vocalibus, anari maduerti,cum mappich propria notatione careant. Atqui elementum ri cum intra se punctum quoddam,haud quaquam dames absimile rea opiar,cognitu minus difficile censeri debet,quam praeter caetera potius mappita nisuda, est,mappa cli puncto expressum,suam appellaincionem accepit.

De gutturalibus ham&n quomodo indictioni bus postremae literae, paululum a reliquis diuersa ratione,syllabas stituanti Caput MExs

95쪽

X supra dictis patet, in connecteris da syllaba, illud pra 'puum aloe primarium, ut prius in Odi co

κ . sonantis alioqui mutam Potinate utcuna tamen Maz an ridi, id est pronunaciandi instim is,aderitum m tenuimus, exprimere labores, deinde subisaptam mox vocalem pro figurae qualitate,pronunties. At conua in 7 quando sunt postremae VThulorum literae,pronunciantibus euenit. aliis siquidem consonantibus,quum gutturaates sint,ade m reliquis ventosiores, modo Ionve omnium ciuersissimo,planeis contrario eis

Luntur.Nam in istis,si quando in praedixisinuo in verbis postiema constituunt elementi Vocem patham ' quam ii eo loci subisipici habent,legendo praemittunt. At hinc demust tergo,gutturalem n vel haain ν annem Ister Inunciamus,ut sameat audis Mit Quod aeque ac si semcthli scriptum

nunciatu sic ruam,Ventus, spiritus, non ruina ut consonantium in aliis migeret natu: esserimus,Ordinem cum legenda, rum ιctendi,quem in caeteris obseruamus liquid di me,contra consonantium natur1 3c immuta 1es,3 inuertentes,propter xxurales Vx Tret Quas endem quia sunt ventos multo mintra Rulae concauum spiritu opus habent mari nno euam hiatu proferri, nes uno

96쪽

DE LITE.

voluerunt.

Nec male sertassis,huc quadrare ridebitur, quod Tyberienses Iudaei sentiunt, apud quos, utpote viros,maxime studiosos,M Hiero lymas viciniores,lociuendi,legendi in ratio, inteaegrior, ac minus Geprauata, manuste putatur.

Qui in his consimilibus4 vocabulis,consoria rem N aleph, inter postremas duas elisam esse credunt,cuiuscyrei, adhuc Punctum pathach, ceu absentis literae vestigium quoddam extare arbitrantur,Proinde quo nec sub M aut ex Orthographiae quidem legibus,notam pathachicribendam este sed inter Virata literas 'α fremas,quo possit -mmode abientem aleph reserae,collocari debere,ut ni ' ruam, notanquam aliquandoset,efferatur.Similiter pro verireri legendum est. Quanquam inter, id est,punctorum magistros, non

desint,qtii Patham, loco finalis seus, positum esse asseuerent,6c dilatandi hiatus, proinducendiu gratia,pro dicendum esse.

Porro ut finem faciam,illud π r sv ω GH stus diosis adolescentibus studiose consulam, adi viro. Mau in orationis,seu Verborum potius contextu holem in nitam,non Perpetuo muratam esse,aut quiescentem,Verum etiam aliquosties esse consonantem, tametsi intra se nullum

97쪽

tha contestationes siue testimonia tua,hhedali νthccha legendu est,no hedeotheca, sic π: mizuothccha praecepta tua, non mimothecha aut naizothecha sonandum. Et quidem hactenus de syllabarum constituatione, Tu igitur,vr prompte legedi seculiarent assequaris,operam dabis,ut non tam legendo, vel degustando leuiter, qualiacun* tande istii sint praetereas, Sed diligentius reuoluendo poenitius introspiciendo,acrius meditando,sangula ad animi iudicium reuocans,ut imitandi studio,sciliciter exprimas, te componito, Quod nisi feceris,Mereor equide ne tu legendi, o voto sesibendi laborem frusti a suscepisseVidear. .

Caput Undecimum.

Voniam autem supra Getremis

quod aiunt digitis officiun dagges ram . sed quantum

tamen loci necessitas requirebat leuiter attigimus,post elemenis torum potestates, commodum

nobisvisum est ad ea quasi postliminio reuerula Habet siquidem Malia quaedam,ossiciadagaegis,quae neutiquam Hebraicae linguae studiota s latere debent, nisi partim inanem, partim etiam inutilem laborem, haurire velint. Hac igitur parte, Uxpori magno necessarii labori.'

98쪽

DE LITA

t hiatio transacto,ad ipsa redibimus. Atq; id equidem in primis es t obseruandum

Dagges partim elegantiae, partim necessitatis gratia esse reperium.Nam cum Hebraeorum litem,antra certum quendam ut praediximus)numerum,consisterent. Alicubi vero sermonis hinitus,alicubi m am res ipsa,in vocabulis vehementiam quandam, ac remistionem desΡderare videretur. Prudentes viri huiusmodi notas, quae id repraesentarent commenti sunt, Fortificandae seu corroborandae literae notam, ab ossicio Dagges, Alteram quae utcunq Potestatem .elementi levigaret ac molliret ab attenuando nuncupantes. Qua in re, profecto reliquis omnibus linguis Hebraea seelicior esse depraehenditur.Nam quoties illae consonantexobussit sonare volunt, Sc masculam qualis dam virtutem eloqui,toties literas M conduo micare,M congeminare scripto coguntur. Haecaute utpote quae magis breuitate sua gaudeat,

noris,M quibusdam apicibiis,ita Beliciter diso simulat. Proinde dagges ut supra meminiamus exigua quaedam nota est,in medium litea xx inseria, velut congeminata potestate,literam enu adocoduplicans,ut Iazoth,hisare,isl .Propterea,inquit,Issa votat

hitur, ubi in verbo, geminum perci Pis,in Issa congenuitatum Ubeneficio dacto

99쪽

AVG. SEBAST.

Sed quum alicubi,inmus robustu ara, ac ius validum hoc punctum sit, nec consimila icprobore,literas intendat. Placuit eruditis

Rabbinis,ipsum,quo melius facilius perspiaceretur eius natura diuidere.liam dame, at rum quidem 'Od, id est,sdrae,alterum P, .id

est,mollius appellauerunt. Illud, mollius nimirum cognominantes. quod in sex literis ponitur dunt a Quando in dictionibus sunt literae primae,vel intra dictionis complexum,post salia quietas, nouam syllabam eniciunt.Prioris autem meam

ec magnificus, nam saepe ad magnificentiam ψ δ vocabuli natura transsertur.Posterioris,.sunt, malinum Regnum,ocor reminiscar,in quibus dames qui adem habent,Veruntamen cum roboris non ita multum,ad priorem literae potestatem accessisse Percipias.Di entiae quos paululum.siue cum raphe, siue cum cum huiusmodi dames, hunc admodum prostras,intererit. Quocirca,ne 3 mihi literatorum commentuprohatur, i literas,huiusce res gratia,non pratinutant modo,sed etiam stequenter inuertum.

Soties enim Iudaeorum Vulgus me hodie enunciat non lingualem literam si sed vesci zamech,vel in s non dissimum sibilum pro

sin i quom a sim lias iuerit, aliquato

100쪽

DE LITA

si par est, magis ad L a quibusdam adssedinur,'

quod equidem non est literam proserre,sed po ritus corrumpere,testimonio Beniamin. Etenim in efferendo ut supra de potestate praecepim' Istuc vel imprimis,obsertiandum est, ne liter rum ordines a veteribus notati,permisceantur. Nam elementa ut Beniaminus inquit quae vi. Plurimum vel dames,vel Raphe, consignani,

hoc est, Tametsi aliquantulum hoc ab Σ',2 1llo disserat,quod ad intensionem vel remissioariem attinet, haud tamen ipsorum pronunciamidi ratio,vel instrumentum mutari debet. Qua. re cum dames,naturae vi, Praesens elementum soleat intendere, ne tamen eandem Vbim potestatem corroborandi seruet Et hinc etiam altera sit altero debilius.Parum inepte prosecho secisa

se putari debent, qui hae duplicitatis ratione

apium secernere Voluerunt.

Exsuperioribus igitur fit mani stum, danigAlene,ad exornandam sta literassi Spronunciationem,e honiae gratia potius,adambitum esse,* necesutatis. Nimirum Vt rudis lector facile intelligat alteram,cui hunc ad mondum inseritur, potestate adeo quiescentium imperio,quae secum Raphe adferunt natura, tume teneri. Quana' ad internoscenda,M distinguenda sententiae continata,non inutile PunG 'ctum

SEARCH

MENU NAVIGATION