장음표시 사용
261쪽
LIBER QU. I N T V S, In quo ECCLESIASTICAE continentur A CLAMATIONES. Quae hic a nobis ECCLESIASTICAE intelligantur Acclamationes.
Noebuit itaque passim haee in Theatrys nata & adulta Acclamandi ac Plaudem di consuetudo; atque ita inualuit, Vt non modo Scholas penetrarit, Fora, & Senatum,quemadmodum antea docuimus, sed ν γ in imos quoque Sacros Christianorum coetus irrepserit . Et 'namuis aegre initio fuerit ea consiletugo in Ecclesiasticos re Cma conuentus, ubi tamen semel admissa est, nullus est modus seruatus; sed quidquid in Theatris, ceterisque Spe-
262쪽
23 De Veterum Acclamat. &Uausu
ctaculorum locis, plaudendo & acclamando fieri consueuit, . idem pene in Christianorum coetibiis factitatum est. Bea tu certe Chrysostomus grauiter deplorat ac conqueritur de praeposteris , & inconditis vocibus de manibus in aerem temere sublatis: de pedibus Tupplodentibus ;Heque aliis indecoris Theatrorum moribus in Ecclesiam inter Concionandum inuectis . Quam certe grauem & iusta Sanctitsimi Viri querelam, cum alibi, tum in Homilia prima de Ve his Ilaiae expressam videas; eam nos infra loco producemus. QuJn rei indignitatem adeo execratus est idem Chrysostomus , ut de . tollenitis omnino e Concione Iacra Plautabus toto animo non semel cogitarit. Saepe, inquit in Homilia 3 r. in Acta Apostolorum , cum mimo meo cogitaui, legem p mere Plausus prohibentem suadentem , ut cum silentio Odecore, pro ut par est, audiatis .c. Maiam eandem contra Plausus legem suadendam di sanciendam dixerat idem Chrysostomus in 'a o. ad eadem Acta Homilia repetit ii Homilia et 8. ad Populum Antiochenum. Atque in lanas quidem vociferationes , indecoras manuum iactationes, &ineptos corporis totius circlimactus, haud dissicile fuit e sa- cris coetibus tolleret Cetera tamen haesere diu,& nonnisi ipso temporis traictu sublata sint. ECCLESIASTIC AS igitur Α Carnationcs; eas scilicet, quae vel a Populo in CONCIO MEUS , vel a Patribus in SΥVODIS fieri solebant , hoc in Libro excutimus ; reseruata in I.ibrum Septimum reliquarima tractatione. Ducam autem initium ab iis, quas audiens populus in Concionantem omittere consueuit. DE quibus licet nonnulla dixerim in opere de Ritu Sacrarum Icclesiae Catholicae Concionum ; quia tamen ea valde br uiter, structimque inibi percursa sunt , & alia post inter le- Cendum, neque pauca , neque sorte vulgaria, sunt a me ob eruata , placet eadem hoc tempore sustus di enucleatius
263쪽
Adj CONCIOA 'a . eloquentilam comprobandam fauste olim ab audie te populo ACCLAn TVAt,
D itaque eloquen tiam comprobandam consueuit olim au- , t diens populus do fauste. acclamare, & ap plaudere composite. . Id quod Graecae sit, mul & Latinae Ecclesiae commune suisse reperita. Postem equidem sexcentis Chrysostomi , & Augustini testimoniis hanc consiletudineria confirmare: ; sed quoniam agitum de re' pene ex toto manifesta , placet illustriora dui taxat ex eis, supponere . In Homilia igitur 3 o. ad Aposto-Iorum Actae Multi cinquit Chrysostomu 9, ut in medium pro .cedau multa faciunt, O vr longum Damonem faceret possint re s PLAUDENTEM multiti dinem habent, quasi regnum
adepti sint., gaudent; si autem cum silentio claudatur Sermo,tria Bitia maior. est, illis e silentio , risiam exi Itbenna. . Hoc subuertit. Ecclesias , quod vox non quaeritis audise Sermone qui compungere possit , sed qui oblectet, O tinnulo strepitu. ct Nerbo xum ccmpositione , quasi' citharedos ct cantores , audientes. O nos frigide ac. misere faeim- , noIiris assectibus obtemperantes, quos repudiare oportebat. Et aliquanto post', Hoc etiam nobis a cidit, flasculos νerborum O compositionem O harmoniam e rrosius: MMur; ut eariamus , non πt prosimvs ; ut simus tu a miratione,non ut doceamus:Υt ollictimus ,non ut compungamus s- cum TLAVSV in L. VDIBVS discedamus , non τι mores iam Onamus . credite mihi , nos dιcerem alioquin ,.qvomam
264쪽
et so De Veterum Acclamat. & Plausu
quando inter dicendum T LAVSVM EXCIT O , per illud quidem tempus humantim quiddam mihi accidit ; cur mim Ῥerum quis non dicate O distrahor, O diffvndor ἰ ubi aktem domim redeo,
O inteligo , T LA V DENTES me fructu abii Fe, etsi ridictum accipere poterant PLAUSU LAUDIBUS per se ploro, gemo, O lachrymor , O quasi frustra omnia dixerim, se a ctor , mihique ipse dico , qua fudorum meorum militas , si Auditores ἡ merbis meis nihil fructuis perceperunt ρ O saepius quiadem cogitaui legem ponere, qua huiusmodi PLAVSVS prohiberet , O suaderet ut cum sesentio audiretis . Sed sustinete, oro , O credite mihi; O si placet, haac nunc legem firmabim . Ne qtiis auditor FLAV DAT, quamdiu nos loquimur ; ac si
ποli erit admirari, admiretur silens , nemo cii qui prohibet. Omne aurim sti dium O alacritas in id collocetur,ut quae dicuntur accipiantur. Quare APPLAVSISTIS ede hoc Iegem pono, vos autem nec ared; re potestis Oc. Repetit haec eadem ijsdem pene verbis Chrvistamus in Homil. 78. ad populum Antiochenum. In Homit ia autem prima in Ceneiam, Neque enim, ait, temere O frurira huc conuenimus, ut mus qhidem loquatur, alius vero qua dicuntur PLAUSIBVS excipiat. In Ho- mil. I . eiusdem operis, ' umquid temere O in vanum dicere volumus, ut a volis LAVDVM fructus recipiamusὸ O vi PLAVDE TES mamibus recedatisὰ Non hoc spectamus, absit. Sed vestra νtilitas,mea maxima LAVS est,ct summus PLA SVS ,s quis a vitiis ad virtistem conuertatur Oc. In Concione a. de I. 22aro, Tacete qui haec auditis, mi Ito maiorem
vobis habeo gratiam pro silentio, quam pro PLAUSIBUS: pr
ptereaσuod TLAVSVS quidem ac LAVDES me faciunt gloriosiorem, silentium vero vos reddit compositiores. In Nomii. 2. ad populum Antiochenum, n es Theatrum Ecclesia, ut ad delectationem audiamus; adiutos hinc recedere oportet, lucratos qui am amplius O magnum, sic recedere expedit ore. suae mihi horum PLAVSVVM utilitas λ qua LAVDVM es TUMULTUM M Z Laus mea es, per opera vos omnia, quae dia euntur, exhibere Oc. Et in Homilia φ . DixisIi recte. LAI SVSque confecutus esὰ O quid emia menti8 Si enim adiuti quiadem sunt PLAUDENTES, O mutati, O meliores effecti. ris-xaus abctinuere malis, vere gaudendum es, non iam collatis LAU
265쪽
ctum reportant, dolendum magis est, quoniam Are eis in itidicium cedunt O damnationem . In HOn ilia p., de Incomprehensibili Dei natura, Probasis Pa dixi, magno ctim T MVLTV O PLAUSU admonitionem recepistis ; sed νelim etiram quoque adhibeatis , vi facto vestra approbatio ostendatur . Iam non multum poti tempus periculum saciam obtemperandi ;Oratio excipere silet admonitionem . Equidem ginus id probandi commendandi cupio atque piathis , PLAUSUM ilium d sidero, quem non dicta, sed facta confestini. Haetcnus ex Chri sostomo, qui, licet ut erat austeriore ingenio , constantem; laudis si lium omne asperirebatur id unum ageret, ut acclamationes de Ilausus e sacris Concionibus tolleret, pl. Σώsibus nihilominus compositis, faustisque claniritus saepistin .e inter Concionandum ab audiente populo fuit & exceptusci interruptus. Proseram nunc locos ex Beato Augustino ς qui quamuis esset admirandae vir sanctitatis , videtur tamen fassas Auditorum acclamationes, & plausus tulissu patientius. ID. Sermone I de Verbis Apostoli, Ecce, inquit, bristi iures, Ecclesiam frequentas, Verbum Dei audis, de lectione Verbi Dei laetissime commoueris ..Tu LAVVPAS tractantem, ego ΤΠιero Iacientem. In scrinone 28, eiusdem libri, suasi vero tua
ιμι sit fructus iudoris huius mei, si orenes, qui mihi ACCL GMAVERUNT, clament O contra te, ne falsum itirent adueria Iam te. In sermone n de Verbis Domini in Evang. Ma thari, Audi iis, LAVDASTIS , Deo gratias . Semen accepia sis, verba reddidistis. LAUDES isae vestra gravant nos potius O in periculum mittunt; toleramus illas, O tremimus inter
illas; tamen fratres mei illa LAUDES νωrae folia sint arborum, fructus quaeritur. In Homilia xs. libri quinquaginta Nomii larum , uuid ergo mihi hodie minime faciendum, nisi dii
commendem vobis periculum meum , O sitis gaudium meum Periculum otem meum es , si attenda quomodo LAVD TIS , O GUmulem quomodo vivatis. Ille enim uouit , sub cultis oculis loquor , imo sub cuius oculis cogito , non me tantvm
lictari LAVDIBVS popularibus, quam simulari O angi ,
266쪽
232 De Veterum Acclamit. & Plausi
quomodosvis aut qui me LAVDA NT. LAUDARI autem Tmale viventibus, nolo, abhorreo, detestor, dolorι mihi es, non voluptati. LAUDAR I autem a bene πiuentibus, si dicam, vo-D , mentiar: si dicam, volo, timeo ne sim inanitatis appetentior, quam soliditatis . Ergo quid dicam ξ nec plene volo, nec plene nolo plene volo, ne in L AVDE humana peri liter; non plene nolo , ne ingrati sint, quibus pras . in Sermone qs. de Tempore, Vitae vos ACCLAMASTIS. nisi quia omnes agno
X. Quis est oculus, quo Nisa eri, νt amaretur λ neque enim ACCLAM LMSTVR, nisi amat et uri. Haec. Augustiariis ; ex cuius sane locis . illud apparet, quas laudes, quas acclamati . v I, & plausus, a. suis deposceret Auditoribus, de quam ob , causam tota raret eas inter Concionandum ; qua . de re non .
ita multo post cica in uberius. De hac eadem acclamandi, sta plaudendi in Concionibus sacris consuetudine di serte i quuntur, Isidoruς Pelusiota, de. Hierosolymitanus Hesychius . . Sic enim sere legimus in illius epistola 38 a. libri tertia ad Dorothemn Claris liuium, qui ipsius Isidori orationem re- .eitans , plati sibus,& acclamationibus fuerat ab audiente populo exceptus; Et si , t abs. te scriptum est, oratio. PLAVSVM peperit,ae etiam Orationi TLAVSVSirobur comparatiit, . quippe qui parenti adminiculi loco fuerit: at quoniam saepe numero Uuuenit, ut T LAVSVS orationi quidem robur comparet, . Nerum Oratoris, mores inficiat O . labe fauet, ad supinita tem eum σπ focordiam tanquam porrecta manu ducens , prudentiam tuam moneo, maxime quidem πt Deo, qui huiusu modi gratiam largi rus est, gratiam habeas ; quod si etiam LAVDARE vis. nea-So. enim. feri posse, ut. Orationi TLAVSVS tandem non re pendatur Orationem quidem arbitratu tuo laudans, ne. iam M. Muersam me lauder contoas, Ni ne me supinum atque ignauum reddo. In Hesychis vero Sermone primo de laudibus Virgianis Mariae scriptum est hoc pacto, Em ctainis mι animaduer rens vestram animi promptitudinem ac audienda eloquia diuina, O intimum amoremittaa illorum interpretes , vestro audiendi istudio victus excitor ad docendi dimerio congratulatione cisa ritatis
267쪽
ritatis venra delectatus. Vos enim continenter eum PgAVSUexcipitis eos, qui Sermonem habent, perinde ac.discipuli. muli rum rerum enarratores. Vos vetat vectores gubernatorem cis componitis , Υos. gubernacula linguα precibus continxtis cte. Apollinaris etiam Sidonius fatetur Falisti se Reiensis Episcopi Praedicationes ad vocis usque descetiim clamore, de lau- fu fuisse prosequutum ne inquiens in epist. g. Libri s. Liaeet Praedicationes tuas, nunc reptntinua ς nune, cum ratio popo scisset, elucubratas , R VCVS PLOSOR audierim; t nc praciapve, cum 'in Luedunensis Ecclesia dedicatae festis hebdomadal bus Collegarum Iacrosanctorum rogatu , exorc is, ut perorares. Ac ne quem praetermittam de vestribus inclesiae Patribus, qui acclamium, & plausum in C cionibus facias testetur, r ducam testes Nazianzeuum C regorium, S Hieronymum .
Ae de se ipso ita seribit ille in In mnio de Anastasi e Templo; AI, quidem Sermonem nostrum miris I AVDILVS 'eferelant , at silentio atque admiratione defixi tenebantur , alis pariatim verbis , partim animo solo stridebant, alν denique vetiit flumctus quidam vento excitati pugnabant. Et in Carmine de Viata sua, Populus, inquit, mea dicta PLAVSV maximo excepit . De eodem Gregorio autem haec narrat Hieronymus hi Epist. a. ad Nepotianum, Praeceptor quondam meus Gregorius PQa anzenus rogatus a me , ,r exponeret, quid sibi vellet
in Luca, cap. 6. Sabbatum δευτεροα -ον, eleganter lint,moc
lo te inquiens, sup er hac re in Ecclisia, in qua mibi cmni populo CcLAMANTE cogeris inuitus scire, quod nescis ; aut ιerte se solus tacueris Llus ab omnibus staὶtitiae condemnaberis. adem Hieronymus faustas sibi concionanti saetas a Vigilanistio Acclamationes plaususque datos, scribens aduersus eundem Vigilantium in epis L memorat, clim dicit, Reco' dare quae o illius diei, ipsum alloquitur Vigilantium Hier nymus , quando me de resurrectione O 'veritate corporis praedia cante , ex latere subsultubas , O PLAVDEBAS manu , O a plodebas pede, O orthodoxum CONCLAMABAS Oc. Et in Proaemio libri I. in epist. ad Galgias, Iam, inquit , in Eccle- si s i a quaerentur, omissQue Apostolicoram implicitate Opuritate verborum , quasi ad Athenαvm, O ad Akditoria conti ouar , H PLAUSES circuivmurtiiun DostenIar Oe.
268쪽
2 3 De Veterum Acclamat. & Plausu
AAIORES interdum excitatos, VOCESiue emisias ab audiente populo, ut AG
CIO NA PVTE dicebam tur, significaret
Rgo acclamatum sauste composuester plausum ab Auditoribus ad vini Conincionantum & copiam comprobandam grauillimis tum Ctaecinum , tiim Latinorum testimoniis cuicimus Nimc illud aperiamus, Voces etiam nonnimquam cita istas, excitatosque elamores ab audien te populo, ut intelligentia assecutam is testaretur, quae a Concionante vel dicebantur, vel dicenda erant; atque ita dicentem ipium praeuenicbat interdum, in terdum comitabaturia In Sermone II. de Verbi; Domini in Evang. Matth. cum proferre coepisset Angustinus eum Psalmi versiculum , Plautam voluntariam stareSans Deus, populus optime tenens verba proxime post pronuncianda, in e Tum recidatione dicentem Ustim praxiaenita, Attendite, sic in hi scriptum est, audite, intelligite, agite. Heiae enim agendum es eum firmis alibi, ut sent infirmi, si agendum es cum infirmis ut me firmi . Multos autem impedit a firmitate prae fumptio firmitatis; nemo enim erit a Deo firmus , nisi qui se a se ipsi feretis infirmum. Plautam voluntariam segregaris Deus haereditare sua : Quid T MAECEDITIS, qui quod DICTURVς SVM NOSTIS e Temperetur Nelocitas, ut sequatur tarditas Hoc dixι, σ hoe Geo , Audite, capite, facite: nemo a Deo sit firmus , nisi qui se a se ipsi sentit infirmum . Pluviam ergo πο- tantariam, scut Psalmus dicie σc. Hoc idem ab Auditoribu saetitatum,
269쪽
sectitatum,ciam secundum idem Augustinus de Verbis Apostoli Sermonem haberet, plani:Eme confirmant ipsius Sermonis verba in hunc modum scripta, Quid ergo Dominus dicite Seruite Domino in timore, exvirare ei cum ii emore. i. Sic O Apostolas, Cum timore O tremore ν Gram ipsorum latem operamini, Deus enim est, qui operatar in vobis ; ergo exultate cum trediore, ne quavdo irascatur Dominus. Video, qkia
CLAZ LA O PRAEVE ITIS ; d enim DICTUR SSUM SCITIS, O CLAMA DO TR EVENITIS. Et hoc Ῥnde haletis, nisi quia docuit,ad que credcndo venistis e Hoc ergo
dicit,undite quod nostis: non docto , sed commemoro praedicando almo nec doceo, quia nostis; nec commemoro, quia meminiflis; sed simul dicamus, quod nobiscam tenemus. Doc Dominus dicit, Appi chendite ducis linam, O exuitate Oc. In Sermone vero 63. de Verbis Domini in Evangelium Ioannis, cum de tri bus animae potentiis, Memoria, Intellectu,& Voluntate altius disputasset Augustinus , metueretque ob disputationis subtilitatem, ne minus intelligerentur, quiae dicebat ; audiens Populus , ut ea, quamuis tractata subtilius, assecutum se nihilominus testaretur, ME M O RI A, clamitare coepit. Sunt haec ipsa ex co Sermone- Augustini verba ; Haec sunt tria,quae me dicturum esse promiseram auidus O mentibus Ne- Irris. Tria hae sunt in te,qtiae potes numerare, o non potes separare. Hac ergo tria, MEMOMAM, I NTELLECTUM , OUOLV TATEM; haec in quam tria ammaduerte , sep aratim pronunciari, in parabiliter operari. Aderit Dominus , O video quod ad sit: ex intellectu vestro intelligo , eum adesse . Ex his enim vocibas vesris, quemadmodum intellexeritis aduerto ;ρ fumo eum adiut urum, ut on v a intestigatis. Tria promisi sep rabiliter demon irari, inseparabiliter operari. Ecce nesciebam , quid esset in animo tuo , demcnsirini mihi dicendo, MEMOMA, ioc νobum, sonus iste , vox ina processit ad aures me s ab ani- 'o tuo. Hoc enim quod es , MEMOMA, tacite cogitabas, in
non dicebas; erat in te, O nondum Nenerat ad me. Vt autem,
quod erat in te, proferretur ad me, dis ii ipsum nomen , idest, MEMORIA .& non multo post, Sed, ut hoc diceres MEMO LAE, O quatuor istas ullabas operareris, unde operatus es q
270쪽
in te MEMORIA, ut teneres qκod dicebas; O INTELIMGUs , ut stires quod tenebas ;O VOLUNTAS , ut proferres quod mebas . Gratias Doru no Deo noldio. Adiuvit nos mζobis tr in nobis . Vere dico cbaritati vestra . Hoc riscutien- id, in mandum trepidissime aggressus era tumemebam ratam ne forte latilicarem capacium ingenium , oe facerem graue tam
dioribus tarium. Nune antem video vos, O attentione audiendi, O celeritate intelligendi , non solum PERSEPISSE DI-cTVM , sed P EVOLASSE DI TVRVM. Gratio Domino edic. Cognoscitur hoc idem apertistitiae ex ciusdem Augi stini Sermone φα. de Sanctis , in quo ita scriptum videas, sed est aliud, quod Ne magis recogitem non di mite interisse. re , quod plus pertinet ad me, ad omnes dispensatores, sed Oad vos uditores. Qui salutat, siautem dicit , nam orantiqui in Epistosis suis site scribebaηt , Ille illi salutem . salutatio dιηte nomen accepit. Quid ergo eri, Neminem in via mutaueritis φ mi salutant in Dia, per occasionem salutant. Video, Noscito INTELLEXISSE, nee tumen debeo iam finire; non enim omnes cito intellexi Ris: vidi in voce intelligentes, plures videostentio requireηtes. Sed quia de via loquimur , tanquam mmia ambulemus. Veloces tardos expectate, O pariter iambulate. Denique in Sermone 1. de Diuersis, cum dixisset Auguitis nus , duplicia secisse pallia Ecclesiam viro suo , Audientes assecuti, quae essent ea pallia, voces intelligentiae testes ed derunt 1, Videte ergo, a it Alicus intis, quemadmodum induti esse debeatis. Tro ωestibus notiris etiam opus faciamus, o res enim apud eum veItiri sunt. Quid viro suo P c femos πestit, viro suo nihil operetur Duplicia pallia fecit viro suo. Iam A cIAMATIS. credo quod AGI SCITIS , qua sunt duplicia pallia, qua facit Ecclesia viro suo. Tullia, quae illi facit, lasedes sunt, laudes fidei, Iaudes confessonis , laudes praedicationis erc. Adiungamiis praeterea Craeci Auctoris testimonium, ut eum morem fuisse comitan nem Craecae simul & I atinae E clesiae ostendamus . In Pauli igitur Eme seni Episcopi H milia de Christi Incarnatione, quae olim coram Alexandrino Cyrillo habita est, di reperitur nunc inter eiuldem Cyrilli Homilias numero septima cirria essent ea verba pronun stata, Peperit itaque De ara Maria Emmanuerem, audiens Po Pulus