장음표시 사용
281쪽
dum, quaesemper ad sublime IACTA TVR , ct indecore IGOUMAGI NAEUM: quaeque Nebementi clamore, iolentoque lin-m ID Rrepittim habent nihil certi declarantem ἐ an non ista quia dem partim sunt mulierum in trivi s meretriciam attem exemcentium8 partim vero eorum, qui in I beatris Nociferiant&r, exempla λ & aliquanto infra, Verum neque nos talem insitationem probibemus, sed vocem pi obibimus nihil significantem . 2Neque prohibe s vocem laudis Ita vocem vi uriniatis inconditam,
ac mutuas inter vos contentiones; inca m temere is
que SVBLATAS in aerem , TEDES SVPPLODENTES , indecoros es aminatosque cantus , qui sunt eortim, qui in Themiso Hispodromi s ociantur, ii us. Illinc nolis perniciosa ina huntur exemplia, illinc irreligiose Vulgaresq: voces , illinc M. 2 VUM ABSURDITATES, con entiones , incor tiones, N. o resque incompositi. Nulla res enim aque eloquia D i adducit iucontemptum, atque spectaculorum, qua illic proponuntur, admiratio Oe. CONCUSSA porro fuisse in sacra Concione O G RASCI Sque IACTATAS a fauente populo, cidquod in Theatris passim factitatum loco docuimus) prater uati quod satis indicat allatus proxime superius Alexan-rini Georgii in Vita Chrysostomi locus, fidem faciunt,qua de Samosateno Paulo tradidit Caesariensis Eusebius, & ex eo Callisti filius Niccphorus. Paulus enim, ut etat homo vanissimus,& superbissimus religionis contemptor, publice Concionans irascebatur, atque iniuriam sibi scri putabat, nisi sauste acclamasset ac plausissct audiens populus, oraviaque ad fauorem Theatrali more concus et . Eusebii xe ha ex Duffini interpretatione in Historia Ecclesiastica lib. 7. cap. 26. ea sunt, Verbum faciens ad plebem Paulus iactare supra modum dexterum,ac palmam femori illidere; pede quo- . que subsaltare, ac scabellum ferire cum sonitu . Ab anditoria Eus vero nis favorem, neque plausim sperare solum, sed theatrali mcre MOVERI sibi expectabat, O vocem tanquam de caucis dari. Hac non scium a vitis,sed etiam a mulieritus indecenter expectatanιhr. Si quis vero canditorum ho-x Lius ac verecundius agons a clamore nimio 'temperas et , velat iniuriam faciens satiebatur iniuriam. Haec eadcm ab I usebio accepta tradidit nobis Nicephorus in Hist. Ecclesia
282쪽
2 3 De Veterum Acclamat. & Plausu
stica lib. 6. cap. go. hoc pacto, Subinde femur manu pκω fatis, O funestum pedibus quatiens; qhod si qui bae non laudarent, O, quod in theatris peri silet, F.ASCI RVM TEP IVM IACTATIONE = CONCUSSION A non applod rent, quiue non acclamarent ; atqxe itidem, Ni qui circa ipsum Itabant factionis eius non exiluesti, ab iis sibi iniuriam feri putabat ; pie enim Viri O Malieres Ccntionantem indecore admodum audiebant. Ac certe mirum, nisi ad hanc eandem Pauli superbiam reserenda sint, quae in Homilia 38. ad populum Antiochenum sic scripta reliquit c hi usostomus; Multi multa faciunt, ut in medio constit uti longam extendans Orationem; O si plausus quidem a multitudine consequantur , hoc eis reano simile factum eIt; si Nero cum sitintio Sermonem, finierint, Rilentis trinitia sit illis gehenna nyolestior . Hucusque Chrvsostomus, qui, si de Paulo Samosateno nequaquam intellexit, significauit saltem, suisse aliquos suis etiam temporibus Pauli aemulos & sectatores, qui praeter Acclamationes haec item Favoris signa e Theatris petita ab Auditoribus inter Concionandum expeterent sibi, atque suo quodam iure deposcerent . Adducta autem Eusebia,& Nicephori veriaba illud otiam apertissime declarant, quod in iis e bri primi cap. docuimus, Virorum scit,. . cet suisse proprium, sorte non item Faeminarum,plausus de clamores Concionanti dare ; siquidem vitio i
acclamationes &plausus expectaret .
283쪽
i, Liber Quin tus. sanctorum Patrum iudicio Z WDIATOS in Concionibus Sacris TL AVSV S, FAUOMSque SIGNA DAM
Bi vero tandem eo proliem est A clamantium , S: Plaudentium in Concionibus Sacris licentia, ut perruptis , quemadmodum vidimus, pietatis , modestiae que repagulis, iam essent insani pene omnes Spectantium in Theatro mores ac gestus in Ecclesiam inuecti , tirna vero cce perunt Antistites pia grauiter in Audi cntes inuehi, eorumque arguere insolcntiam; atque adeo de
tollendis omnino ἡ Concione Sacra Plosibus, Favorisque signis serio cogitarunt. In Beati Chrysostomi qui qui lcm solus, ut supra monui, sexcentis locis id unum agere ac moliri visus est, ut Plausus,& Acclamationes de sacris Concionibus tolleret9 Homilia 3 o. ad Apostolorum Aeta, in hanc remita scriptum videas ; Saepitu quidem cogitaui LEGEM TO-VERE, quae huiusmodi PLAUSUS PROHIBERET, O Daderet, ut cum silentio audiretis. Sed sustinete, cro , credite mihi ; ylacet, hane nunc LEGEM FIRMABIMUS , NE quis AUDITOR TLAVDAT, quamdiu nos loquimur: ac δειν luerit admirari, admi etur flens, nemo est qui prohibeat. omne,autem studium O alacrisas in id collocetur , ut, qua dicuntur,
accipiantur . Quare applausifise de hoc LEGEM PONO, νοs autem nec audire pote iis circ. Iterat haec eadem iisdem pene verbis Chrysostomus in Homilia 33. ad Populum Antio chenum . In Homilia etiam 3I. ad eadem Apostolorum Acta, Sue, inquit, cum animo inco cogitaui LEGEM POP -
284쪽
2 o De Veterum Acclamat. & Plausu
RI PLAUSUS PROHIBENTEM, O Darentem , ut eum staιentio, o decor8, pro νt sar es, audiatis oec. Et illas certe quod & in primo huius Iibri Capite dixi inconditas voces, manuum ineptas gesticulatino, contentiones .concertationes , ac mores incompositos, quae erant imitamenta circensium, non operosum fuit c seci ario pietatis eiicere, deque sacris tollere Concionibus; caetcra tamen cut post dicermisὰ haesere diu, & nonnisi ipso temporis tractu sublata sunt. Qu&ramus nunc, cur prohibitos & damnatos huiusmodi Plautas, & Acclamationes, Iolerarim nihilominus Sa dii Patres in concionibus sacris.
Affertur una eius rei causa . In Ethnicorum Templis ad motum, ac Principum honorem acclamatum
Amnatae sunt igitor Sanctorum patrum iuditio, ac repudiatae ni Concionibus Sariciis Acclamat Mnes. Sed cur haeserunt tamen illae diu in Ecclesia λ& unde factum, ut eas nihilominus tolerarint ijdeni P tres ρExtant sane plures eius rei causae:nune illam placet explicare . Etenim Sancti Patres c quippe qui studium Cmne in eo maxime colloc hant, non modo ut Et linicos ab Idolorum superstitione x vocarent, sed ut prophanos etiam eorundem ritus ac mores
285쪽
ad Chi istianae Religionis cultum consecrarent) vidcintcs in
ipsis Centilium Templis ad inanes I cos, aut Principes cohonestandos, Dulta, nonnunquam emitti u populo Acclamationes, arbitrati sint, haud dedecere, si quae usurparentur in Genes'ium delubris acclamationes, eas, aut earum sis miles,toici arciat ipsi ac permitterent in Sacris Ecclesiae Concionibus . Quam quidem rationem firmissimo niti standamento aflirmare ausitar cum Viro longe eruditissimo , Lud
nico Cresollio in suo Veterum Sophistarum Theatro. Quod autem dictum est, in ipsi, Gentilium Templis factas interdum Acclamationes, Plaususque datos, id e Luciano didicimus; apud quem , in eo Dialogo , . qui, Bis accinatus , inscribitur , Pan loquitur hoc pacto; Bis alit ter quotannis
ascendentes SACRIFICANT mihi, deinde utantsir carnes illas, me utilia eius Nelut testem adhibentes, ac tenui quodam
BOROR P TES APPLAVSV. Heliodorus quoque in Aethiopicis, sacrificium Isidi a Calisi ide factum describens; Plausus etiam in Templo dati mentionem facit cum facibus accensis, inquit in lib. 7. deducebatur in TEMPLUM Isidis sinex, TLAVSV , O grais laticnibus se patus, multis simhi si Alis, O tibiis sacris resonantibus , O ad tripudia fer
aut i anus de se ipso in hanc rem sic ait, Acciperis cum TLAVSU, O CLAMOR J magnifice In TEMPLIS , ut in Theatris o Curopalatcs tandi m de hoc eodem more in Libro de Cfficialibus Palatij c onstetntinopol. N Officiis magnae Ecclesiae, R ente , ait , sublatis velaribus , ACCLAMATIONIBVS fanuis excipinxtur Rraes ab iis omnibus, gai sint in C TECHUMENIS . Plura ibidem Cresollius . Omnia hac igitur, misie in Gentilinin Templis fauste interdum acclamatum, ex plausum, satis fidem faciunt'. atque ut morem hunc sacrarent Patres, non alienas omnino ab Ecclesia Putarunt Acclamationes, easque in Concionibus Sacris haud inuiti quandoque tolerabant.
286쪽
2 1 i De Ueterum Acclamat. & Plausu
Causae aliae adducuntur, propter quas a Patribus tolerarentur olim Acclamationes in Concionibus S cris . Vsque ad Bernardi tempora perdurasse acclamandi morem inter Concionandum.
Rant de aliae huius rei causae; sed unam tamen omnes respiciebant Audientium vitilitatem . Permittebantur siquidem nonnunquam Plausus in Concionibus Sacris, Acclamationesque tolerabantur; Vel quod eo modo attenti magis redderentur At ditores . qui enim poterant apte acclamare, plaudereque composite, nisi attente, quae dicerentur, audirentp Vel quod liberius possciat rem prehendi & exagitari, qui non ea prit starent, quae clamore di plausu comprobasscnt. Vel dennum, quod citcnt Plausus, di Acclamationes, grati animi indices ; Auditores enim, quae audiebant, laudantes & approbantes, gratos se omnino eruga Concionantem ostendebant. Hasce causas omnes scri-hendo Sancti Patres vel subobscure significarunt,uel ex Pres serunt aperte, Beatus Augustinus Sermone s. de Verbis Tomini in buangel. Matthai, 4Audistis , inquit, laudastis , Deo xratio. Scmen accepistis, verba reddidinis . Laudes Uta v fragravant nos potius, O in pericvltim mitthnt; TOLER MVS illas, O tremimus inter illas. tamen fratres mei iIia laudes ve si a fotia sunt arborum, F RVCT I S quarithr. Beatus irim Chry stomus Homilia 6. in Cencsim, Videbam, ait, vos in ncs avidos doctrina ab ore meo pondentes, o omnia faciente a
287쪽
ne quId vos dictorum praeteriret. praeterea CONTINUI PLAVSVS maxime testabautur, quod DICTA MAGNia VOLPPTO TE SUSCEPERITIS. Et in Homilia 2. ad cap. I. I annis, Hic conculsus frequens, ac diligens attentio, impulsioque,
O praeparatio, Ni ea xobis loca occupcntur, unde clarius exa diamur. nec non ve ira in tanta angustia perseuerantia, quousque sphituale hoc dimittatar duecta Dium. ad haec PLAUSUS,TVMULTUS, O alia Miusmodi, maximum , O FEMVOMS ν ut, sint ARGU)IT TUM . Grati utique animi indices filise Plausus, & Acclamationes, discimus ex Gregorio Naaianaeno, aptrd quem in Orat. q. quae est a. aduersus Iulianum , ita scriptu in videas; Hymnos pro tympanis assurnamus, Uni odiam pro frdis modulationibus O cantibus, PLAUSUM GRATI APUMI INDICEM, O canoram manuum actionem pro theatricis plausibus, maritiam pro risu,pr dentem rationem pro ebrietate .c. Quam candem rationem haud obscure significauit Beatus etiam Augustinus in H mil. 23. libi i yo. Homili mina, sic scribens; cuid ergo mihi hodie minime faciendum, vis τι commendem πobis periolum meum, O sitisgaudium meumλPericulum autem meu est, si arte dam , quomodo laudetis , O distimulem, quomodo uiuatis. Ille nouit enim, sub cuius oculis loquor, imo sub cuius oculis cogiato, non me tantum delectari laudibus popularibus, quam nim Iari O angi, qAomodo rivant, qui me laudant. Laadari autem a male viventibus nolo, Ahorreo, detestor, datori mihi es, non voluptati. Laudari autem ὰ hine viventibus,se dicam nolo,me riar; si dicam volo, timeo, re sim inanitatis appetentior, quam soliditatis. Ergo quid dicam P nec plene volo, nec plene nolo. Non plene volo, ne in laude humama pericliter; non plane nolo, ne I9GREATI SI T , quibus praedico. Hactenus Augustini Verba , quae quidem postrema apertissime declarant, Oo ea quoq; causam TOLEMAETOS olim a Sanctis Patribus PLA SVS in Concionibus Sacris, quod essent ij GRATI omnino D DICES. Atque ita videmus, Patres omnes ad . Audientium utilitatem, quemadmodum paulo ante monui mus, Acclamationes,& Plausus semper retulisse . Id unum libet hic extremae clausulae loco adscribere, EG
AMANDI COP SUETUDINEM in Concionibus Sacris.
288쪽
214 De Veterum Acclamat. & Plausu
quamuis hodie sublatam penitus ab Ecclesia , VSQ g tamen AD IPSA BER INI TEMPO PER NUGASSE.H ouod ex nonnullis eius Homitiis facile quiuis unus mi maduerterit. Iain ST ODICAS persequamur Acclamatio
Qu3ndonam potissimum fuerit olim in Synodia
Cclesiasticas diximus eas hic esse nobis ia-telligendas Acclamationes, quae fieri olini solerent vel inter concionandum,vel dum Synodici haberentur conuentus'. Atquet hactentis quidem ciuia exposuerimus enuis fas in Concionibus Sacris Acclamationes, ad ST NODICAS iam tandem vi alie mus, res ipsa admonet . De quibus sancillud primo loco indicauerim, Fuisse tunc potissimum in Synodis acclamatum , cum vel res, quae in consultationem veniebat , approbanda erat, aut damnanda, vel Synodus ipsa terminanda,ac dimittenda. Quemadmodum enim in Scira tu, ut docuimus, Acclamationibus ti communis Consciiptorum Patrum consensus exprimebatur, & ipsa non raro concludebantur Senatusconsulta, sic in cretibus Synodicis consueuere Patres Acclamationibus & communem omnium consensum significare, & Synodis ipsis prope absolutis quasi fastigium imponere. Quae duo ita certa sunt, ita manitesta, ut de iis iure nemo, nisi in Conciliorum lectione plane sit hospes, dubitare queat. Illud obscurius eli, nec satis adhuc animaduersum, Quibusnam verborum sermulis conciperentur emitti solitae vel in communi Patrum consensu , vel in Conciliorum conclusione ac dimissione Acclamationes. Hoc igitur excutiamus prius ; deinceps reliqua persequemur. i i . Im
289쪽
ti Liber Quintus. 't 2 1 In Coetibus Synodicis COAMAE IG
S . Earum FORAE LAS his, aut similibus verbis cocipi solitas; o3 2VES; PLACEN) OMMA;
N Synodicis itaq; Conirentibus,cum erant de re, quae in consilitationem venisset, susseagia conquirenda, consueuere Patres
ea serre, cominunemque omnium exprimere consensum, pedibus euntes in sententiam interdum , Interdum in imus Forrucu-tes; ispius tamen ACCLAMAVTES..
Primi moris exemplum peti potest ex Concilii Chalcedonensis Actione i. in qua ita est, Exurgens Reuerendiss. Episcopus Iuvenalis sit nul cum ipsis PaJestinis hpiscopis TRANSIIT IN ALTE AM TAMEM . Et de Tetro Corinthiorum Episcopo dicitur ibidem , Exurgensisse TR NSIIT IN ALTERAM PAVEMb. Et inserius de Episcopis Helladis , Haec eadem O nos super his , quae t m sunt, docemus . Et omnes IR ALTERAM TARI EMTRA SIEVNT. De MANU POM ECTA eandem in rem sic legimus in recitata prima Chalcedonensis Concilia Actione , Dioscorus Episcopus Alexandria dixit , suoniam Mocis νωras necessariad habeo , O MAPUS , s quis non F . . potest
290쪽
i s s De Veterum Acclamat. & Plausu
mus locus illud etiam apertissime declarat, de quo tamen, ut dictum eth, sanae mentis nemo dubitare potest θ Acclamantium itcm vocibus communem Patrum Cmnium consensum exprimi quandoque solitum . Atque harum quidem Acclamationum formulas istis , aut similibus verbis suisse conceptas obseruo; OM ES PLACE - , DIGNUM EST, IUSTUM EST; FIAT, FI T. . Quae singula Conciliorum locis, quasi testibus, ordine confirmabo. In Concilio igitur Ephesino , Cccumenico Parte a.
Actione i. ex editione ultima Graecolatina, Patres omnes Capra oli Episcopi, & caeterorum Africanorum sententiam una voce & mente approbantes, ita acclamarunt; IM OMNIUM xoces. Haec OMVES assarimm . Hoc OMNIVM est votum. In halccdoncnsis etiam Concilii Actione I. ad eundem ccnscnsum exprimendum sic a Patribus acclamatum
legimus; OMNES se credimus. OMPLES sc sapireus . Et mox ; Et Imperasor, o Senatus, O OM ES sic japiunt. Et inserius aliquanto; Imperator sic sapit, Augusta sic sapit OMNES se sapirens. Pt illico; UNIVERII sc credimus. ν I-YERII sic sapimus. Et in eiusdem Chalcedonensis Concilii Actione a. lecia Concili j Nicaeni Fidei expositione, ut ei se
Cinnes consentire, ac credere testarentur', ita acclamarunt
Patres ; Hae Catholicorum fides. Huic OMNES credimus. OMNES ita eredimus. Et lecto Symbolo Constantinopolitanae Synodi , ad eundem consensum exprimendum; Haec OM-2UVas fides. Haee orthodoxorum fides. OMNES sic credimus. Et lecta Cyrilli Epistola , OMNESse credimur . OMNES 'credimus. Sicut Dril iis , ita credimus. Sicut Epistola larilli habent, ita sapimus. Sic credimus, sic credimus. Et lecta Epi- sola I.eonis Papae I. Hae Patrum fides. Haec Apostolorum Ddes. OMNES ita credimus. Orthodoxi ita credimus. Et lecta concilii D nitione: Huie OMNES eo extimus . OMNEx ita sapimus. Et sub finem Actionis V. ad Nartiani Imperatoris interrogationem, An lecta Diffinitio Concilii Chalcedonensis esst iuxta Sanctorum Episcoporum consensionem de prolationem; OMNES sic credimus: Vna fides, 'a volun-