장음표시 사용
271쪽
mlus illico, vi se de essecutu esse, de credere firmiter, quae dicebantur, mani sessaret, Concionantis cursum iri teri rapit, sic
acclamans, Ecce fides eadem est, Dotthm Dei orale orthod xe, hoc odire cupiebamus 3 qui non ita loquιtur, anathema st .
Etiam ad ea, quae I IINIME IN LLIGE RENT , ICCLAR ASSE aliqua do in CONCIONE A
Tque ut minime dubium est, quemadmo. dum ex Augustino & Paulo Emeseno proxime docuimus, emissas interdum 'oces ab audiente populo, ut quae a contiona te dicebantur assecutum te declararet; sic& illud certistimum, ad ea etiam, quae minime intestigeret , eundem quandoque acclamasse. Exponente certe quidem Augustino Psalmum se . , ad ea acclamauit audiens populus, quae nec dum potuetat intelligentia assequi . In ea Expos tione ita est: suomodo exultatis omnes f Vihia dixeram, nihiι exposueram ; verism pronunciani, er exclamasis Eidem Auis Eustino in Sermone 47. de Liuersis quasi ionem duntaxat Proponenti, nec dum soluenti, Auditotes tamen acclamarunt , Malus est mundus, ita scriptum est eo loci taed bonus dquo factus eri mandus. Vnomodo potero absoluere σ explicare quod dixi ρ De s. Quid eium rixi esuid L VI ASTIS Ecusuaestio est, O tan en iam LAVD STIS. Beatum quoque Clirusostomum huiusce consuetudinis testem Inuenimus. submodo namque,ait in Homilia 38. ad populum Antioche- m , non deridendus a ditor, O Ucntator magis o simulator Phtabitur quod bene quidem duit Luctor, pion;ncians; quid
272쪽
238 De Veterum Acclamat. &Plausu
me, o dixerit, de onfisan e non sum idoneus : hoc assentarionis est. citharaedos quidem audiens, o Tragoedos hoc itire pater tur,dit pote qui dictionem similiter proferre nesciarit ι ubi vero non lautus est ostentatio , neque vocis , sed sententiarum o phi-IUyb a Dckltas , cuique dicere O enunciare facilli tim est. Memodo non igitur accusatione dignπm es , se Fis LAVDANI, CAVSAM. NEu EAT DICERE, CUR DICE TEM LAUDARIT ἐ
EXCITATOS quandoque ab audiente populo CLARIOM S, cum inter
coNCIGNANDUM in earum I c-. rum mentionem incideretur, quas
per se ODIOSAS, S DETESTAIBILES refugerent S auer serentur
Te illud reticendum in praesentia, factum
aliquando, ut ab Auditorum corona, vi tutis & honestatis amantinna, cum de re per se odio digna, & execratione,inter Concionandum mentio fieret , cla ονα , odii nimirum & execrationis testes, excitare tur . In Beati Chrysostonii Homilia s. in Epistolam ad Titum, cum Ethnicorum corruptae qtaedam deprauataeque consuetudines commemorarentur; dicereturque inter caetera, moris illorum fuisse, ut in Virorum conspectii nil lae Virgines luctarentur . hic me Tito indignitatem rei aversata audiens multitudo magnos edidit clamores . Atque honestum hoc populi iudicium lauditius ornans Vir Sanctii simus ita loquutus est; Magnas vobis gratias
273쪽
,ratias habeo , Ionaque precor omnia, quod n re nomen quidem ipsum patienter dire fotmLis Oe. Etiam Tirilio Ciccione singularem aliquando exaggcrante Marci Antonii insolentiam,quod se POPVLI ROM/U PAT. M ausus enset in statua inscribere; concio, haec audiens, exarsit ad revindignitatem, & clamorem sustulit. Tullia verba id e Yprimentia simi haec ex Philippica 6. Quinque O triginta tritus τATRONO POPULI ROJIAVI. Igitur est L. Antonius e Malam quidem isti pestem . CL MOM enim vestro ascentior. Iu modo hic latro, quem clientem habere nemo velit, sed quis πnquam tantis opibus , tantis rebus restis fui, qui se POPI LI RIMANI, victoris, dominique omnium gentium , TUTOREM dicere auderet ρ &c. I . ilcm Apuleio, in Apologia, qua se ipse in publico de Magia Indicio detendit, MAGOS Posidam noniivatim inter dicendum recen-fente, ad eorum NOMINVM commemorationem, quasi hor rore perculsi Audientes clamare cceperimi ac tum ituat Rem ipse narrat Apuleius, scribens hoc pacto, Si quamliabet modicum emolumeηtum probaueritis, ero ille sim CARMWβVDAS,νet DAMIGE V , vel MOSES,vel IAP, - VfS,vel APOLLONFVS, vel ipse D DAVVS, xel quicunque alius post ZO OMSTVSM . OHOSTA SM inter Magos celebratus es. Fide quaeso Moime, QUEM TVMUM TUM SUSCITARINT,quoniam
274쪽
r o De Veterum Acclamat. & Plausi EDITOS nonnunquam in C 2 CIO- REBUS Sacris CLAMO ES; CONFUSOS & HIL CERTI D E C LA RANTES ab audiente': populo , in admirationem ob di centis cloquentiam traducto . Indicatum, quibus maxime vocibus exprimeretur confusus iste Cla
I quidem clamores, quos inter Conci nandum solitos emitti diximus ab audiente populo, ut erant distincti interdum, certique aliquid declarantes, quemadmodum de dictum est a nobis, S distinctius adhuc dicetur non multo post, sic con- susi etiam suere nonnunquam , ac nihil plane signiscantes. Traducti siquidem in admirationem Auditores ob diuinos concionum sonos, πω eem aliquando , admirationis duntaxat indicem , di clamoreseerti nihil significantes , edebant. Id quod etiam factitatiun aliquando in ipsis Ethnicorum Recitationibus , ac Declamationibus, memini me supra indicasse . Beatus Gregoriiis Nazianrenus in Insomnio de Anastasiae Templo, plures in Concionibus sacris acclamaddi modos reserens, huius etiam haud obscure meminit, sic inquiens; atque alis cuidem Sermonem nostrum miris loribus riserebant , alij silentio atque MDMI TIONE DEFIXI tenebantur, alis partim VERBIS,
partim animo Iola STMOEBA L , alij denique velut fluctus quidam
275쪽
vUim vento excitati pugnabant. Beatus quoque Chrysostomus confusum hunc Auditorum clamorem. vocemque nihi, certi declarantem non semel commemorat, & reprehendit in prima de Verbis Isaia: Homilia, ita scribens a Verum tu ista non cogitas, quoniam ea, qua in Theatris odiuntur , quaeqtie spectantur , oentem tuam obscu-unt; O ideo, quae illic gerunturi, in Ecclesiae Ritus inducis; ideo CLAMOMBVS VIBIL RXI SIGNIFICA NTIBVS animum incompositum euuia gas. Et paulo Post; Cur se extensint manus ad Omlicandum, qua semper a sublime iactantur, O indecore circvmaghntur, quaeque vehementi clamore , Molantoque impulsa STREPITUM sabeηt NIHIL CERTI DECLARANTEM An non ista quia dem partim sunt murierum in triui meretriciam viracm exeriscretium d partim Nero eorum , qui in Theatris Ῥociferariisti sunt exemplae Et aliquanto infra ; Verum neque nos talem iubilotionem prohibemus, sed vocem prohise s NIHIL SIGNIFICANTEM. Neque probibemus vocem lanas ,sed γocem AB.
Quaerat hic aliquis forsitan, qualis esset confusus ist*clamor,& quo maxime vocis sono editus. Equidem crediderim , suisse illum hisce potissimum vocibus, a, a, admirationis icilicet indicibus, e ressum. Vt autem ita credam, qacit verias Euri- pidis Scholiastes , haec ad Orestem habens,oim quis MIRABILE
276쪽
;CONTINUIS ac CO TE A TIS Audientium CLAMOR LEVS fui se ipsunt quan
Osce porro, siue confusos, siue distinctos c lamores reperio sui ite quandoque indesiuenter adeo, atque ita contente emissos, ut Conciovis cursum cogerentur interrum pere Concionantes , ipsamque Concionem dimidiatam xclinquere . Procio certe quidem , Constantinopolitano Episcopo , in anniuersaria Transitus S. Ioannis Chrys somi die, Panegyricam ex more ad populuin Orationem habente , fausti taudientium CL sOM S TAM MAGNI, TAMQUE cONJD VI suere, ut INCHOATA CONCIO TERJICI nullo modo potuerit. Rem totam, & habitam insuper ipsusmet Concionis partem, Ill iistrlisimus Cardinalis Baronius , veterum scriptorum indagator sagacissimus, de felicissimus repertor, ex antiquo Vaticanae Lectionario do sumptam in suos transtulit Annales ad annos Christi q38. Idem Baronius ad annos Fqq. ex veteri eiusdem Vaticanae Codice testificatur, Aratorem, S. R. Ecclesiae Subdiaconum, nobile Carmen de Apostolorum Actis, Vigilio Papae solemniter oblatum, in Ecclesa S. Petri ad Vincula publice recitante, TANTIS, TAMQUE MSTETITIS suisse ab audien-ar populo ACCLAMATIO PVS EXCEPTVM, ut Becitatio ipsa vix potuerit 4d primi libri medietatem CONT WVAM. Etiam Cestii Declamatio in Milonem, ut est apud Eenecam Patrem in Proormio libri et . controuersiarum ipsius
277쪽
senecae clamoribus interrupta fuit . Passieni item Paulli inchoatam tacitationem iocosa Iaboleni Prisci Acclamatioκe haud absolui potuisse, scriptum reliquit C. Plinius in libri s. Epitiola II. Cuius, sicut & Senecae, testrinonium alibi producimus, cum scilicet iocosas in lib. 7. excutiemus Accia
Quae solerent olim ad COR CIONANTVas laudem fieri ab Auditoribus Acclamationes. SACEM DOTIO DIGNUM, ac TEXUTICAM DE CIMV AEI G POSTOLVAEI quandoque appellatum ab acclamante populo COP CIOR A PUTEAEI, aliquando etiam O THODOV .
N Sacris utique Concionibus, quemad modum ἀσιαον Ille , consulas, certique nihil significans clamor, a paucis , ut Pu to, di raro edebatur, sic distinctas, certisque verbis conceptas Acclamationes, sape,& a pluribus , atque adeo ab omni audiente multitudine fieri solitas credi delim . Omissis autem nunc iis Acclamationibus , quas Scholis, Foro, Et Ecclesiae diximus suisse communes, veluti, SOTHOS, DIVINITUS, HORTOTEST MELIVS , TRAECLARE , MI ABILITER , ACRITER, INGENIOSE, FLORIDE, & simitibus, placet illarum dian-τ M sormulas aliquot commemorare, quae cluistianorum .H L maxi
278쪽
2 De Veterum Acclamat. & Plausu
maxime propriae erant . Ac Chrysostomum quidem publice Concionantem audiens populus inter acclamandum , SACERDOTIO DIGNUM. ac TE VIVAs DECIMUM is P STOLUM, non semel appellauit. Nobis hoc Ceorgius Alexandi inus narrat de Chrysostomo in eius Vita, cum ait ex Codestidi Tilmanni interpretatione ; Demirabantur omnes
pientiam mirifico ac li,erali Dei dono illi Chrysostomo ι - am ; quodque tanta facilitate dissolueret Auditoribus , quae in Diuinis Se ripturis occumrebant perquam difficilia interpretatu , O vix cuiquam perceptibilia . uuare ipsius Conciones excipi 4bant ρlausu c. inclamantes, FLEVE A DIGNUS TU TAPPTO HOC SACEM OTIO, O qui in CENSU APOSTOLORVM TERTIM S SIS AC DECIMUS . OR HODOXV Mer i. quandoque appellatum ab Auditoribus CONCI NATOREM, test is est certissimus Beatus Hieronymus in epist. s. in ea enim Vigilantium allonuens , RScordare quaeso, inquit, illius diei, quando, me de Resurrectione, O Neritate corporis praedicante ex latere subsultabas Oc. O O HODOXUM CONCLAMABAS. Alexandrinus ite Cyrillus, ciun praesens adesset aliquando in Eme seni Pauli Concione, atque illud idem tunc de Gnitrice Dei Maria proferretur a Paulo, quod mox antea Concinnans Cyrillus pronunciauerat, audiens populus, sausto clamore dicentem Paulum interia rumpens, Curii luin ipsum ORIHODOXI nomine appella-nit. Ecce fides eadem, ita est in Pauli Homilia, quae inter Curilli Honi illas numero septima est , donum Dei, Cyrille O HODOXE; hoc audire cupiebamus i qui non ita loruιtur, athema βι.
279쪽
Praeter Acclamationes faustas alia multa identidem factitasse audientem olim populum ad Concionan- tum honorem. SUBSULTASSE,
MOVISSE OANVS, PEDES. Ni OGITASSE , CIC IEGISSE COM VS, CONCUSSISSE PLMAIAS, ARAM TZTIGISSE, IA- TASSE etiam ORAUA, seu FASCIOLAS.
idem porro illi, quos mox ante nomin iri, Hieronymus, & Alexandrinus Ceoregius, apertiIIune nobis expressere ea ominnia , quae praeter nullas Acclamationes consueuit olim audiens populus ad Co cionantum fauolent identidem factitare. Siquidem adfirmant, in concionibus Sacris & Sh tiliatum intcrdum ab Audit ribus, & motas manus, & pedes agitatos, & circumactum com pus, S e. rcinas plumaώ, & ma tacta, Fe iactata item oreria, seu fasciolas . Hieronymi verba sunt h. xc ex epistola, quam protuli, 7s. ad 'igilantium , Recordare illius diei,quo, me de re sarrectione O veritate cor oris pradicunte, ex latere
SVBSVLT ABAS , FLAVDEBAS MANV , O APPLO DEBAS PEDE. Alexandrini autem C orgii ista in Chrvsostomi Vita , Demiratantur omnes sapientiam munifico ae berali Dei dono illi infusam oec. are ipsit tu conciones excia
280쪽
Σις ne Veterum Acclamat 3c Plausu
NO PRAE MOLLIA AMICULA, alii autem CV TZVION
alu νero TANGE GO GLADIOLOS aut SICAS, alis item FASCIOM S dcc. sc em Hieronymus ad Caput s. Epist. ad Ephreios , dum scribit, Conciones sacras tripudio exceptas interdum , interdum in Theatrale mirachltim placuiste , significat utique, & terram pedibus pulsatam ab audientu populo tale enim cit tripudq Etllymon & ea pene omnia in Concionibus sucris factitata, quae in I beatris ad ludentium bonorem neri consueuerunt. Scio, inquit Hieronymus, me audi sequendam in Ecclesia disputantem, qui in THEATRALE MIRACULUM nunquam ante Nisam formam exbibtiit, vi placeret c. & mox, Certe tunc in populo dicta placaerunt, in quodampla ι ac TMPUDIO sunt excepta. Beatus item Chrysostomus in Homilia prima de Verbis Isaiae Erauillime conqueritur, uniuersos pcne Theatri mores in sacram Concionem inuectos; emilias nimirum voces imcompositas, manus in aerem temere sublata pulsatam pedibus tetram, totumque cor-ptu indecore circumactum. In eo hrysostonii loco ita est, Sunt quidam inter hos, qui hic adsunt, quos ne Penra quidem charitati arbitror esse ignotos, qui contemnentes Delim, ac Via risus eloquia pro vulgaribus ac pro ams tacentcs, incompositas voces emittunt, utbiloque melius se gerunt his, quos habet
fer O infelix, oportebat te cum tιmoret ac reuerentia Angeliacam Glorificationem resonare, cumque terrore confessenem re dere condiι ori,ac per hanc delictorum veniam soriulare. Tu Nero mimorum O satiatorum mores huc in cis , dum indeccnter
MAM S IACTAS , PEDIBUS SUBSULTAS , totoq CIMOMAGEIUS CORPORE. Et qui sit, vi non methau , neque
horrescias hac audiens adnosis tuta eloquia' δι paulo post,Ve- m tu Hia non cogitas, quoniam ea, qua in Theatris audivn-ixur , quequa spectantur, mentem tuam cbscurarant: G fides illic geruntur in Ecclesiae ritus inducis: ideo clamorihus nihil certi siguscantibus animum incompositum eui Las . Quomodo ergo Huram positalabis tuorum delictorum p quomodo in domAmmam recipies Dominum Cur se extentant manus ad supplico-