장음표시 사용
231쪽
Lectionuin libro xv. capite undeeimo. Nomen
Utilisu. ; quod idem ac Onesiphorus, de Onesimus soccurri apud Capitolinum in Marco. Vide supra
Pag. 77. Ita nomina ancill rum. Theocritus in epigrammate de Clita, Me- dei nutrice: επρια ιν επι χνησάραι πιαλῶται. Idost, Praetera am quod Κ ει- nomine dicta erat, adhuc , id est, Utilis 3 vocatur. Haec tem nomina, omini. causa, servis imponς-bant FAsius C ILO.
Ulpianus libro singulari de Offeto Praefecti urbi, l. 1. de Oricio Praefecti Urbi : Omnia omnino
erimina Praefectura Urbis sibi vindicavit: nec ramis tam ea quae intra Urbem admittuntur, verum eaqPoque quae exin Urbem, intra Italiam, Epistolis Divi Severi ad nnium Cilonem Phaefectum misio declaratur, Et libro eodem i. ult. de ossicio prae- felli Vigilumi Imperatores Severus'Antoninu Iunio Rufino, Praefecto Vigilum, ita rescripsierunt Insularios, es eos qui negligmter ignes apud se hi buerint, potes fustibus vel flagestis caedi jubere e eos autem qui dolo fecisse incendium convincentur, ad Tanum Cilonem, Praese m Urbi, amicum noαsrum, remittes, fugitivos comvirere, e sve δε- minis redire. Et libro Ix. de ossicio Proconsuistis, lege 8. g. de Poenis: Praefectoplane Urbi steri
232쪽
iter competere jus in merasium damnandi, ex Epia solis Disi Severi ad Vium Cilonem exprimitur. Ita recte in Pandems Florentinis scriptum est: namus recte Chilonem in quibusdam aliis exem plaribus. Graeci quoque Κιλωνα reddiderunt Sed & vetus Inscriptio apud Gruterum, p. qO6IO. quae Romie exstat in atrio domus Caesianae: Λ. sp Α Β Ι o NΚΕΙΛΩ NATO N. ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΟNEΠΑΡXON PΩΜΗΣ
Alia vetus Inscriptio apud eumdem Gruterum
NI SEPTIMIO, &c. Cilo, sine aspiratione, diciatur, cui frons est eminentior: Chilo veris, cum aspiratione cui magna labia ; ut recte Pompeius
in libro de Verborum significatione. Videndus Cujacius libro x. Observationum cap. 26. ubi in Variis Imperatorum quae in Codice Iustinianeo leguntur, Constitutionibus, etiam Famium Chilo-
233쪽
nem, pro Favium Olmem,vitiose scriptum fuisse observabat. Vitiose quoque apud Spartianum in Antonino Caracalla: Iunitensque PQniano Chiloni, pro Cilom. E RYc Ius CLARus.
Paulus libro singulari de Ossicio praesed i ULgilum, l. 3. de ossicio Praefecti Vigilum: Efactu - fiunt plerumque in insulis, in horreis e, ubi homines pretiosi fimam partem fortunarum sum
rum reponunt, cum vel cella stringitur, vel arm rium, vel arca, custodes plerumque puniuntur,er Divus Antoninus Erycio Claro resicripsit, &c. Non dubito illum esse Erycium Clarum, quo iterum & Severo Cosi natum esse Severum; quemque Occisiim a Commodo narrat Spartianus in Severo. itur hic perDiv Antoninum Antoninus Ρius intelligendus. Meminit ejus & Dion ibbro 73. sed a Commodo interfectum non dicit :vertim id tantum: statuisse Commodum, illum interficere. De eo dem Erycio Claro accipiendus videtur Gellius libro & capite sexto: ubi ait: Molescens ego Romae, tum cum etiam ad Gra-maticositarem, audivi Apollinarem Sulpicium s quem in , primis sectabar ; cum de jure Augurio quaereretur,s mentio praepetum atrium facta esset, Ermcis Claro, Praefecto Urbi dicere, &c. Eructus & moriuo idem. Sextus quidam Erucius memor
234쪽
AM NITAT CAP. XXXI. 38 tur Plinio epistolarum libro primo & secun
Paulus l. 3. Si pars hereditatis petatur: Sedo urgeminos Senatores cinctos vi dimus Horatios. Locus corruptissimus, quem emendaro nemo Interpretum non tentavit. Omissis aliorum emendationibus, qVas omnes recitat Fabrotus noster in Tractatu illo erudito de Numero Pue perii, quem mihi nuncupavit; accedo sententiae praestantissimi C acii, qui το Horatios additamentum esse existimat; non enim tergemini Os
Horatios Paulus videre potuit) & το cinnios depravatum putati pro qVo Cincios reponit. Ego Cinctos scriptum fidisse conjiciebam olim, pro vinctos , quod postea incinctos abiisset. i ostliteram inliteram II omissam suilla notius cstquam ut probari debeat: vincisin autem, dcinctiis, di avinctilis, & υinctilianin, Veteres scripserunt: ut testantur, praeter veteres denarios, Fasti Capitolini. Literis C & mndiscrete Librarii usi fiant, cum similiter pronuntiarentur: quod indicat jocus Ciceronis ad candidatum, qui . filius Coqui habebatur: Ego quoque tibi jure favebo. Tu quoque adero huic causae. Ita passim in libris veteribus cum,pro quum; ecus, pro eqPus; tidianus, pro quotidianus. Et inde errores
235쪽
Ulpianus l. 7. S. Io. D. de Dolo malo: Pomponius refert, Caecidianum Praetorem, &c L. A caecus, sive cxceo, est Caeciam e a Caecidus, Cae-cidianus. Nihil igitur mutandum in eo nomi. ne: quod etiam legitur apud Marti lem libro x epigram. 32. Haec mihi vi a colitur violis pictura, rosisque, vos referat vultus, Caecidiane, rogaN. Ita recte editio Iuniana. I egi tamen posset Cecidianeo a Sic vocabatur Pocta , quidam Dithyrambicus: de qua Suidas. Κηκιδθυράαζων--νυ αρχων. ΜΕ μνῆ M - - ςηφιον ς, &c. Ita xecte Codςx Regius. Vulgati porpςram, REGIO NIPHANA Scaevola l. 33. g. r. de Legatis tertio: Lihertis os nominaverat, ita legavit: patronus Funis dum Trebatianum, qui es in regione Atenta ditem fundum Satrianum,qui es in regione Niphaisna, cum taberna dari volo. Paestum est, cism
inter fundos quos supra egavit, sit qνidem μη -
, vocabulo Satrianus, in regione tam n Niphana non sit, an ex causa fideicommissi libeytis 4eberitur. Respondito Sinutas esset Satriclinus indigia
236쪽
fit, qpi alibi esset ; non idcirco minio deberi, quia in regione designanda lapsus esset. Pro Niphana; quod regionis nomen aIibi non occurrit; legen tum puto Aliphana, Alipha, aut Aliphae, lincus est vicinus Atellae. Qui locus, dictus & ALli . Vetus Lapis apud Aldum in Orthogra
Paulus i. 28. de Condicionibus & demonstratiaonibus: Attia, uxor mea, Optato Philargyrum puerum, Agatheam ancillam, i mei erunt, eum moriar. εἰ . Phylargarum, hoc est, argenti custodem, malebat AntoniusAugustinus, libro de Propriis nominibus pandectarum. Cave quid mutes, Το φυλατειν Τὸ Σργυον, Phylar rus formari non potest, dicendum esset, φυλαξ. Ut vere forsan scripserit Antonius Ampsi stinus libro singulari ad Modestinum, se civiliabus studiis impeditum, in Lingua Graeca non m gnos progrestus fecisse.
Ulpianus l. i5. f. q. de Bonis libertorum: sp
237쪽
rroni filius sit, vel exheredatus, vel si in servit rem taberium paternum petiit, vel capitis accus veris libertum, non nocet loc Meris Vin qui in potestate non sunt. Et hoc Divi fratres avistilio νωcripserunt. Hi sint Quintilii, par Fratrum nobilissimorum, Condianus & Maximus: de quisbus sic Dio in Commodo: εψόνscura κέ Τους Κυὶ,--ιους, Τον τε Κον ον, ηψ τ Mάξ, λον μεγάρολίωγα, ὀμοφροσ-' , μώκ πλούτω. Ita enim legendum videtur apud Dionem , ex Casauboni emendatione, non Καριανο,. Id est, Insuper occidi jussis Condianum, es Λίaximum, a libos, qpi re doctrins,mstientia rei militaris, conco diaque, re opibus percelebres erant. s. erant pistilis, s provinciae, pes fortasse provinciarum Praesides o sedsimul ambo e verba sunt Casauboni ad Lampridium in Marco ; ubi & Lampridius horum fratrum meminit. pergit Caseubonus: Auctor Dio in Vita Marci r ubi fortitudin m 'sorum praedicat. Ac X hilini quidem ex perbis,
Pannoniae eos praefuisse conjiciebamur: collocatenim in provincia, quam undique hartari cor, rentur invadere. Philostratus tamen ait Achaiam δρε πυτίου ααφω-ηρ χέτD.
Eruditio quam Dio tribuit Arintiliis, ut m eapparet hodieque in fragmentis librorum de Re RUica, os sub avistiliorum nomine toties la datos videmus in Eclogis Rei Rusticae, seve Geoponicora m libro. Multa enim in id corpus restata e libris
238쪽
hris mintiliorum Fratrum. De his accipienda verba Athenaei libro MV. οἱ τά γωργκοὶ συγ-ψαντες - 6 τουτ' γράφουmν ουτως. Opes vero hujin domus magnar fuisse, etiam ista hisoria docet, appam narrat Dio de so plano, qpi Pertinace imperante, in Sexti Condiani nomen invasit, fortunis inhians , qpae Ahin fuerant. A concordia horum Fratrum, quam ait Dio, plane aeterna laude dignissima. putes unum fuisse, non duos r ita semper conjunctim agrantilii nominan tur a Veteribis o immo, ita conjunm semper illi vixerunt. Consulatum simul gesserunt: provis ei, simul rexerunt: libros simul scripserunt: si mul ediderunt e ad Marcum Impinato8em smulliter, dederunt: Marcus quoque ambobus μαινε scripsi, ut est in lege Iri de Bonis Merrorum. Postrem), qni ita conjunditi longam egerant visam, una simul jussu latronis hujus perierunt.
Fusi τrvos pedum amputatione coercendos rescripsit Consi antinus Imperi in l. 3. C. de Servis Fugitivis. Si Fugisini iri 1t, deprehem dantur ad Barbaros transeuntes, aut peia a Wrato debilitemur, aut metasio 4ntur, aut qualiberrita fama assiciantur. Solebant scilicet qJa par te
239쪽
te peccassent malefici, eadem puniri. Hinc j eus Martialis: tibi persuasit nares abscindere moecho PNon hac peccatum es parte, marite. tibi. plura in hanc rem congessit diligentissimus Cuja- eius observationum lib. vii. cap. 13. quibus addo Diodori iocum eximium ex libro Historiae primo, ubi de AEgyptiorum legibus: Κ Των ,πόρ -1τα; Τοῆς πολεμιοις ἀπαγ λώτων Τεν ἡ νόει λωιάανε st ita γλοδέαν Τῶν νομιισρια, ηα κοτῆονl , , ετερο κοωνἀ
240쪽
ασυ ιε ζη ν α σίαν Meti mori νης α*α3- ρε 9ta s. μάλιμα κοσμων - . σες ιαν. vi hostibin secreta enuntiarent, his linguam exsecari Lex mandabae. Agis qui monetam adulter arent, aut nora sibytituerent pondera, aut μgida transculperente Scribis etiam qui tabulo falsas concinnarent, vel de relatis in tabul, publicas qptasiam demerent, aut sngraphas ementisab obtruderent, Lex utramqpe manum praecidi
jossit: hi qPa qui ve corporis parte in Legem peccasset, hac ad finem usque irreparabili cum δε- mno,'ipse culpam lueret, s alios poena hac sua
commonefari os ab eo genere facinoris deterreret. De sexu muliebri acerbas habebant leges e nam qui vim ingenuae attulisset, huic genitalia praecidi jubebant: uniin enim facinoris enormitate tria maxima flagitia, injuriam, corruptelam, liber rum confusionem, perpetrari judic bant. Si pedi' sussu Aulterium esset commissum, viro misio plagae fustium, mulieri narium detruncatio irrogabaIur: nam mulieri ad vetit, libidines flos exornanti, praecipua venustatis lenocinia adimenda censebant.
Sed & fures pedum discissione: mo punitos scriptit Agathias lib. Iv. Puto, quia qui sunt fugitivi, plerumque simi & fui cs: & ut recte
Martialis, pedibus didicere manus peccare protervae., Non miror furem, qpi fugitivs s erat. Inde saepius conjunguntur: ut