Sam. L. B. A Pufendorf De jure naturæ et gentium libri octo. Cum integris commentariis virorum clarissimorum Jo. Nicolai Hertii, atque Joannis Barbeyraci, accedit Eris Scandica. Recensuit & animadversionibus illustravit Gottfridus Mascovius. Tomus pr

발행: 1744년

분량: 910페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

ια LIB. VIII CAP. V. D POTEST RUMMI IMPERII

rem gazae uiuuntur via, quod ciuilius est, a volentibus rivibus ist, mem

a tui tit, ii iii lacl1ti,i 11 1 et elle di propria regi vastatur, quiequid usui esse teli,

sumendum esse, ubi ho vocabulum auditur Neque tamen liberalIs ninitum

miti non pote eum omni pii egio 'm eqstio est iis Reipublieae inesse

seri potest ea ititui, aut pensari manifestissima aequitates nititur . Exeoptio

effeci νοῦ et ii ri Intueri Puta si arties in suburbiis teimpore belli diruantur. Horum enim compensatio posci nequie, quian rata conditionem eiusmodi, ubus mi annexam esse, eamque ps, diani nil Til nutritus hi a desu omuit, ta cite tam ante zonlirmaue1 a , . Uaruo minis compei, lati ta petendae loeus est, si omnes eadem ne e Titas stringat, aut aequia damnum inuoluat. Ρu-

432쪽

CIRCA BONA TAM PUBL QVAM PRIUATORUM.

ris ivtributa eli, uti tradit ἈχT Nivs Hii Sin L. IV. c. Se ill et 1li euh de publico regi sunt assisignata certa bona, quorsim II o it 11t restitus Pi1ἴtesiamtus toleret . Eorum vicin me uti, quid mist 111 in I 1s: t rex, ita ut e eorundem prouentibu pro arbitrio qu a disi or1ere si quid inde pomparsiara

mjum bonemam, quibus toleraritur ii mi Isin Reipublitae conseruationeinam pendendi, nudam untaxat administrationem habet rex, quae pro seopo Lasu tem eluitatis habere debet, toti ni Ire religione est tractanda illi alii tuit illiti otiis pupilli versandum ei Paul MAR Nppa. tous de Gest Longobard.

-- m sub amiarum rem medietatem re liburi ira l. - MEx tui ibi etiam lacile colligitur, ad quem a periine1m bona, qua ah nt i e durante ipsiua imperio parantur ad ipsum, an a regnum. Nam si illa parantur

433쪽

M LIB. Vill CAP. V. DE POTEST SUMMI IMPERII

ex boni 2 Rempublieam destinatis, aut per tributa ti languinem eiulum, aepe talem eorum operam, qu1m x communi siti obligatione eluitu dehent; ealem regno, non autem priuato regis patrimonio aecrescere ire aperto est. Sed tamen o ntingere quoque potest, ut non ex aerario, ed ex suo p1trimonio

in soli fructibus illius patrimonii, quod principatum sequitur. Tali bello

tus eicis rei, cuius ego usum nactum habeo, pleno iure mei sunt, deque iis pro Iubitu licet mihi disponere Adl GRoetius L. Le. et L 1Σ IX. qua ua hisce est dispipere, quidnam regi litea tarea

nio regis est , sed quod ultroneo popula consensu ipsi est delatum p ei de

haec quaest. Gxor Ius L. I. . . . o. i. II. c. S. . . seqq. ad uumque loeum addantur, quae annotauit Bo EcLERus 8 L. I l .c sto. f. q. seqq. Summa huc redit, nihil agere regem qui regnum in alium propria auctoritate transferre aggreditur, nec obditos isto actu regis teneri, verum hete non mianus populi, quam regis tonsensium requiri Nam ut inuito regi ress um non recte eripitur it nec Uit in IIulii alii x pnt est 1 1l ulli dies in fiet,a , tione partis praeter consensum regis requiritur non solum populi, qui siti priastino rege remanet, sed vel maxime consensus illius partis, de qua alienanda ag mir. Cuius rei ratio est, quod qui initio in ciuitatem potuere, aut ultro post aeressere, alto se in utrem obstrinxerunt, quo uno eodemque imperio regi velint quamdiu intra esu em ciuitatis fines degere placeat unde quemadmodum singuli per istud pactum tale ius quaesiuerunt, ut inutii non possint e ciuitate ei Lei, aut alterius sub imperium tradi, nil in poenae vicem; ita uniuersis in singulos itistem ius est quaesitum ex eodem meto, ut nemo possies terius imperio sese ubiicere, aut eius ciuitatis imperio renuntiare, quamstiuintra eiusdem fines degere plaeet. Adeoque eum ciuitates tanquam corpora moralia eonsensu partium coaluerint, is primaeua coeuntium voluntate, tiendum, suit tot iis 3r lex li teli biis rete competat inae voluntas hautquaquam praesumi potest talis fuisse, ut ius esset corpori pro mero lubitu paria es c a 1 in iei ii in nit timem stare. Sic apud F oss Asto ML. IV. Se Polydorum vi His Angi L. XX. Aquitani nequid quam per donationem minudi II a regno Angliae separari volunt mu ro quod licitur, non licere parti a porpore re edere, fila, intra eosdem fines

eiusmodi donuentionibus excepta videtur summa necessita , quae facultatem

434쪽

eεrit, quis hi peti virili hostibus restiterunt, dedere se demum maluerant

qum incidium pili V. Se ilicet qui ab initio in ciuit3tes oviuerunt, tam an ua per naturam tus hahebant salutem suam quouis modo lesentendi Idque ut eo melius possent con qui ciuitates sub tum Eum finem ubi ciuitas, ipsis praestare amplius nequit, censentur soluti in Io, quo ciuitati tenehan. tue se recepisse ius suo sibi arbitrio eo sule fi Ast ipsa eluitas non habet aliud ius in membra sua, ouam quod per eos, qui eam initio constituerunt, est conpessum Haec quemadmodrim singulis de visionem pr mittit subeκcepti ne nisi magna necessitate impediatur ita ubi isthaec ingruerit, non amplius intelligitur prohibere, quominus quillhet, quantum potest, saluti suae r spieiat. Nam ieet quicsem e recte perdere membrum aliquod, ut totum to pus seruetur, quia membrum non ult, nisi vita torporis at membra corporum moralium etiam eo im existere atque tuere possimi, adeoque in hareeorpori tantum iuris non erit, quantum in illa. Quod sit autem re ciccessita te adaetus eum hoste vastidiore pacem liae lege secerit, ut ipsi etiam regionem conpetat, quae tamen isti celsioni eo traffixit arbitramur, iubere Fidem ipsum in eadem sua praesidia delueere,' non impedire quo minus victor eius possessionem adprehendat. Hautquidquam tamen eandem cogere poterit , ut omnino sese in alterius ditionem tradat. Neque iIIa regia vlla obligatione videtur impediri, quo nox, ii viribus suis confidat, se occupare volemi res stat aut larem deinceps ciuitatem cranstituat. Sicuti eum pacto ut m Nisibin e eret Pellis Iovianus Imperator, ciues obseerabant, ut propriis imbus patriam sibi sedem defendere lioeret; apud AMMIAM MM M A CELL NUM LXXV. cita is Zosa Mυ L l l . Igitur eiusmodi pacto re nurulem & populus ius suum ad illam regionem amittunt; vietor autem ex ipsineonsenui Mille data in eandem legitimum imperium nan iscitur. De caetero quod aliqui iactant ' vel de omnibus ν regnis, vel de uno aliquo hora coronae inberta, si , inquuntur, incorporata, nulla ratione posse alienari, nee longissinium rem ri tractum, alteriusque quietam essessionem impedire quominus vindicari semper queant in sine cubi vanum est. Multo a tem ineptius uri alicui remo eiusmodi priuilegium assertum ire ut ipsum

quidem aliis sua eripere posuit, sed quae semel arripuerit, nunquam ullo modo

ab eadem uerum separari queam. f. X. Nisi cris coque inteII itur, en non esse ieitum citra

seere sub onere commissi ex tacinia aut videliciente semilia ad seniorem istud deuoluatur. Nam isthae lege facta inlaudati pro alit nMin t illil 1 thabetur sicut vice versa populus initam potest reddere remissionem ho

magii, quam re vatillo sedit fine populi consensis sed& hoc consequitur

435쪽

M. LIB. M CAP. V. DE POTEST SUMMI IMPERII

populi, partisque oppignorandae, multoque minus sit sit adieci leceommis iariae Cuiu rei rati non ea solum est, quod pignoris dationem trecluenter alie natio Goleat comitari; sed etiam quia populus, regem ultro constituens , ab ipso voluit gubernari non abs quouis alio. Et illi, qui ili populum,num coruuerunt, in plures particulas ut discerperentur, noluim pra*ssumuntur. . I. SE killud arasellum est citra Donsensium popul non pos-s a rege alienari hora ipsi assignata, ut ex istorum reditibus tolerarentur Re publicae aut regiis dignitatis onera. In istis enim bonis non nisi v xstultus regi pompetit, qui hautquistquam ad ius alienatasti sese extendit . Etsi sortere sibi a vitam suam sitis prospectum iudicet tamen post ipsum alio regel puIuxipus habet, cul4 ipse pro dignitate est sustentandus. Et tamen helo accurate distinguendum inter ipsi bona, seu patrimonium populi, ominfructus Ista quippe alienare regi vetitum ire hoc thera ipsi disponeret saeuitas. Ite ubi in patrimonio regni lituus alluvionum, id in alium transsor bi in patrimoni Sed quo minus circa partes per alluvionem adposita pro: utpote quae infructu sunt, nihil prohi Si tu co

petit e causa tributa noua proprio arbitrio indice fit, partes patrimonii publici, nece state exigente, Ignori opponere Nam sicuti populus tributa ab eiusmodi rege ei usa indula tenetur siluere; ita&rem ex causa pignor oppositam luere cum perinle sit, an elues pecuniam eo tribuant, ne talem rem pignIri exponere necessum foret, an pecunia post collata eandem redimam. Vbi illud manifestum est, fingulos ciues non ine litius pecuniae debitores etsi ad eam exsoluendam quisque sitam portio em debeat conferre. Vid. SE M se de Beneficiis L. R. α - Sic ubi rex ex priuato patrimonio in usum Reipublieae quaedam erogauerit, merito pauimo tum publicum eo nomine hyriothecae loe eidem iusticabitur obstrictum, quousque a populo debitum illud expungatur II haec tameu omnia ita horum obtinent, nisi leae sun

436쪽

DE IURE BELLI.

u 'h. non minus sint ulla lihe tute naturaei viventes , quam ciuItate

M QI a natura concessam habeant saeuitatem sese contra rimaniuste intem bais aram defendendi, a iura sibi ab aliis laesa aut denegata per rimal rendi conueniens puto uerit prius dispicere, quae bella fingesorum 8 c

uitatum habeant communia dein, quae hisce sua natura aut moribus gentium sint pr pria f. li In tot Tu legi naturali maxime congruit, et ne qui alter, citra iurae xam damnumue inserat utique incirem ab homirabus ossi fain . Lit'. ci'. u.'' . s. it:

437쪽

Quolibi mortales Inulpem obseruant, pax dieitur quae est st mus humanae naturae quam misime maueretens ad eam conseruandam kloneus, otiique e nituendae ae seruandae lex naturae potissimum hominibu est inlita. Ad POLYstius L Xl Imo pax est status humana natu

rae, vitali, proprius, quippe quae oritur emprimipio, quod homo praeam. his peculiate habet cum bellum ex prinelpio surgat, uoti hominibus tis commune est. Scilicetin bruta initi et naturali sese vi defendere ae eon- seruare nituntur'. aeis autem indolem solus homo intelligit. Istius entinen ultro quid alter praestare,&a laede meo abitinere intuitu alleves obligati his, quae est in me, iuris, quod ei in alter, quae citra rationis usui in telligi nequeunt mullem praestant iumenta dominis si is ministeria, Ged e metu plagarum, aut illecebra pabuli, non ex aliqua obligatione, cuius sensius in ipsa non indit Abiu en quoque bruta a laede lix hominibus, allisque hestiis, sed uel ob imbecillitatem , vel quod in iis nihil inuentant adpetitu ilici congruum. Quaedam denique blandiuntur inuicem, aut tapitulantur, sed in

remita praeci .m e quiamnmodo serum fuit. Nihilominus Pyli quo que homini lieitum, quandoque Messarium fit bellum quando nempe alter dolo malo noxam mihi intentat, aut debitum detreetat. Tune enim propriae salutis eum mihi potestatem sael quoquo modo, etiam cui laesione violatoris, mea mea asserendi atque defenffendi aut uim

438쪽

Lidi VIII. AP. I. DE IURE BELLI. 433

Repedit, quod tura non solum acerbum iniuriarum sensum animis hominum indidit, ut abhorreant 1 turtis siorum vexari sedin manuum agilitate aca bore corpus armauit, ne easdem impune cogerentur tolerare Ita tame ma tuta per itit hellum, ut id gerens pro fine sibi constituere paeem debeat 'Axis Tora Lxs Nicom. X. c. 6. IDI πνὸν mur ut inpar Gga M. Nema

quidquam probaueris, in quos cadit illud Sitit IT Lic L. il . v. 33α3 t.

iam tuo iure 'e Praeterea etsi ui me laesit, statim mihi prael)euirite. statem, quantum in se bellini aduertiis ipsum siseipiendi, reumspiciendum tamen est, uantum boni aut mali in me aut ali , qui me non laeserunt proba biliter sit reduntaturum. Quae enim iniuriae alutem meam nota penitus eue tunt ea heslo persequi dehen, si vel in me mensque exinde grauiora in commoda, quam commoda sunt oritura vel li aliis quibus umim 11hu c litur, occasione mei belli tanta damna fit me rura, quae per eiusmodi ireturiae, qualis mihi illa alit, inultam tolerantiam e lege numanitatis debebam auert se Adeoque i iuriam sibi illatam, ex qua in cicata maius malum exsurgere iudicatur, quam bonum, recte M lautabiliter quilibet helIo persequi omittiti III. vs Tost v bellorum ausae ad haecce capita reuorari possunt; ut norin nostra seruemus ac tueamur eontra alios, qui nos laedere, aut haec interetper aut perdere conantur aut ut ii qua ab aliis nobis ex iure per Reae, debentar, asseramu&, ubi ultro isti eadem praestare detrectant aut donique ut illatorum nobis per iniuriam damnorum reparationem obtineamus, ἔ-ique de non osse ridet,do in posterum ab eo, qui nos laesit prior, exto rideresultat diuisio inter iusta bella' osse stiri, desensim Sequorum hae arbitramur esse, quibus deis stimusti retinere laboramus, quae no rasunt illa autem, quibus extorquemus debita, quae nobis ah gantur, aut inlaste

439쪽

erepta recuperat ut i ii lv. 3tlti t 133que in posterum quaerimus. Quanquam Maliquando sauci defensioni ab illius partibus stat, qui prior arma alter in seri syliti si ii 11 lill,llule res et 1 irai Nox in tri tui libus fuerit vexatus, res ciat is teste astilentum hos te aut si quis hostem inu Ionis iam certum per celeiam istum oppresserit, dum ille adhue in adparando bello est oecupatus vid. I, I. IV. I uniuersum autem musae bellorum inprimis orse siuorum liquida debent esse necive dubit quidquam habere . Solent quippe heiata lui utili ero prouenite lubia partim ex ignorantia secti, quando noti liqui loeonstat, in quid factum sit, necne, Ut animo latuim . partim e Hob c r coiiis : patione stricti turis cum lege earitatis partim ex illiquid proportione utilitatum, quae ex bello sius Noaiit omisso resultare sunt aptae. Hei igitur neque ira temere etiam Illiquisti praetentio iactanda neque tamen istatim ad

tit, quippe eum possessionem cum aliquo titulo fauor utique eomitetur. Sed Dipitia oo , Coos e

440쪽

LIB. VIII CAP. L DE IURE BELLI. 4n

di hane autem non paut sub specie magnanimitatis venditant, regiam

-- auum visa non ram nil uti m insomuis, esse iri bis eireumferipia est. vii Metus pris eniti m fater debeas quavi nisi feceris, par po s. Quamdiu enim quis alterum non laesiit, eo miliet ea laesione adparanda deprehendi, r, ill lio taei im iniuri intrandoqlle non minus, quam perseela hello in liniri potestis mini iterum quoque omelum facturus praesum debet, prae sertim ubi ve id data H eonfirmet. Ab tali realem autIonem per vim extorquere iniquum pueris eum is hoc modo deteriore quam nox co ditione esset, dum is utique ciuia nostra file adquIeseere cogitur. Caeterum polita iussa landi causa, gliseens nimium vicini potenti in deliberationibus uper bello magnum habet momentum eum experientia omperium fit, plerisque una cum viribus intiam dominandi libidinem relicere. Add. CUM aER. LAND de Lee nai. α . . is in fine. Et B Sermon fidei to. ii SENΕ-

SEARCH

MENU NAVIGATION