Sam. L. B. A Pufendorf De jure naturæ et gentium libri octo. Cum integris commentariis virorum clarissimorum Jo. Nicolai Hertii, atque Joannis Barbeyraci, accedit Eris Scandica. Recensuit & animadversionibus illustravit Gottfridus Mascovius. Tomus pr

발행: 1744년

분량: 910페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

M LIB. VIII. CAP. VI DE IURE BELLi.

Ini or L. mus ut prelo, uri Eva Dp ta x Q, Uppli L 1- .se reo aera, πτηξε κρομαMαι Haba refugium Pkltem F, aras .m, si risu emis βινι -- ιμι x- it Quae tamen ita temperanda sunt, ut lium liui in lai libet, etiam ut in naturali liberiate vivit, lus habeat hello alium, qui iniuriam cuiuis alteri intulit, eoercendi i mitigavidi, eo solo obtentu, quod boni publiei ratio postulet, i iurias innoxiis non impune inferri, a quod num tangit omites tatulere de Mee. Cum enim ei, ut aismosto inualitur, stemium Lot fit, alteri , queli ipse utique non laesit, vim pari vi repellere iam pro uno bello duo , illa genus humanum tur hunt. Quin is tra naturalem aequalitatem pugnat ultro sese velut arbitrum rerum humanarum obtrudere Iiu dil ain, plo deafiem nes in magnum abusum pate1t, in vix ullus It ii quam ionio ob tentu bellum sium qu ext Igitur tune demum radiaria alteri illata at ti linhzllicito,i sustiem potest, ouando qui eadem allicitur, nos in au ilium Qui

cti sie ut non nostro , sed laesi nomine uuidquid , ei suaecipimus, aganius. Seda δε quis arma potest eap re pro alieni subditis, ut ab ipsis litis

g. v. Di li,dictione, quae ad bellum solen e requiritur, susia ficientem praebere potest informationem GROT 1, L. II. c. 3. . p. XVI. CART V ualcentiam in hostem, quam tu natura indutigere supra diximus, multas emit ex iiii si e S. 1 mulo trier uisse. pi u t ei tu ei G ortus L. ILL seqq. Vbi tamen obseruandum, quanquam militiabus se uetate a ducibus taleant leges praescribi, quousque liosti debeant,

injuriam seueriat, sed ob violatum ducis imperium,' seruanda disciplinae mili

452쪽

LIB. VIII. CAP. VI. D IURE BELLI. Q

m Ilitari Stest qui in binoselenni ultra, quam naturali lege concessum, ea ilibus aut rapinis saeuiit, pm homicida, aut raptore haberi, aut puniri non latet, si iste ad tertium pacatum forte delatus fuerit . Idque non ideo solum,

te videtur eo uentum, ne alienoma bellorum aes ima ad sese reuocent. Quare enim, qui neutri bella tium est socius, alie 1 litem tem rct uat se

eerit aula quod etiam iniusto bello vix stati cognosci potest, qui ii lius lita tuendi, laninum re relendi, vel inutionem evigenda molust Sio vi praeias et isthae conscientiae bellantium relinquere, quam cum ita periculo e deni damnare. Praesertim cum ipsi bellantes tacito quodam pacto in saeuitiam Martis, cuiusque arbitrio exserendam aut tessi nerandam, consenserint . q. XVII ILLUD helo petuli riter quaeritur, an hostem liceati terficere immissita percussoribus Ubi gorius L. LII. . . f. 18. illinis niendum iudieat inter eos, ut iidem inpresso a , vatilli, recepti qui nulla fide tenetur Posteriorispexussoribus uti nullo iure prolubitum Aed. h. Mox 'opia Verum talibus uti, quorum iacto perridi i est, apud ulti res gentes infame habetur Etsi aduersus rebelles, piratarumque aut latronum duces

ostium, quibas illi laborant, nota reprehenditur . Pari sera modo responderi solet aloeneialelia quaelii n Ie ri, an Ironii cust quo nilibet a bello operavit lici ait Ubi discrimen sit inter proditores in desertores suorum o Dorum, qui se ultro offerunt Winter eos, quorum istes promissis, aut peritatem iae orrumpitur morum operam per mores gentium recte adhiberi, posteriorum non item sentit stor Ius L. II. e. r. i. at sta ' 1 TILIANU Deel. m. Id quod tamen non extra

Ouae enim duoe ista hostis mei subditorum solicitatione uuaeruntur, auxiliis illum nudam, alam num eidem dare, utrumque posita ulla belli caesa saeten ei mihi ius eii. Eum finem cur non etiam coemptis per spem praemiorum ania

453쪽

M LIB. VIII CAP. VI DE IURE BELLI.

satur, restet humanitis iacit ille, cui summum est imperium, ut vieissim ali quod emolumentum in si sulcis ciues in bello redunde Quod fieri potest, si

vel stipendium de publico ciuibus in expeditionem euntibus detur vid. LI vius L. IV. α so L. V. e. vel praeda inter eos diuidatur, aut euiuis eoim redatur , t quod ipse rapuerit, tibi rrimeat; si ut apud Graecos, quam do bellum alicut populo indicebatur τὸ λάφυεινμηρυξαν, spolia tu fasti 1 esse rapere praeponis voce ignificabant. id potvllius L. V. c. vel praeda in publicum redactari posterut inde onera e trillul: ut irim leuen. tur Mercenariis autem praeter istipendium nihil debetur, nisi e liberalitate aut o praestitam infreni operam, aut mellandae ipsorum lanitudini. Adst. sti f. 8 seqq. qui operose hane quaestionen det umit. Via essta distinctionem actuum hellicorum in publicos, e 4ri latris, cui ci sione duntaxat belli publici suscipiuntia , obteritaridum non ara dubium eia se omne id, quod priuatis aestibus, Di iusso priuatorum ausu in bello eapi

quinam noeere debeant, quo usque. Ergo priuatis non licebit praedae ex holtico agere, aut quameusIque enim hostillum inuadere liti l 1etrii iii

suiu muri imperi Cuius itilem est definire , quo usque priuati eam praedandi licentuun debeant exserere tota praeda, a pars aliqua ipsi celere debeat. Sie ut quidquid hetes iliatis competit, id omne e indultu fium. mi impetu dependeat . Sestie et ut aliqura miles stit δε actus bellieo offens-

uos exercere queat, publice auctorandus it Inde Cato riai l. Matia

β. XIl. I Res adquisitionem neo oresium in bello pereuliariter obseruandum, ista non adquiri, nisi cum subiecto, tu inhaerent . Quod sub Iectum sum vel personae, vel res Rebus verbi gratia, praediis, fluminibus, portubus, oppidis, regionibus saepe quaedam iura inhaerent; esu tiuste ossis, quatenus istas res possident, certa iura in alias res aut homines e petunt. Sed hes videndum est, utrum ust retino ius eo erat ex pacto aliquo personali, an e pacto reali seu virum is, qui primus illud ius cum reconiunxv, Ita pactus fuerit, ut illud ius perpetuo penes possessorem eam rectesset, quisquis is fit, inuocunque titulo ad eum res ista peruenerit a cive tollam eunt a valere voluerit, quando certae personae eam rem certo tu

454쪽

LIB. III. CAP. I. DE IURE BELLI. . i

tulo obtinerent Si posteriori modo ius ali ut rei adhaereat, non latim is, qu rem quoquo titulo oecupauit, illud lus exercere potest, sed uidentum est, υtrum id ius etiam titulum helli ae atquisitionis e prima ei stem inmmtione sequi debeat illa autem iura, quae per eis immediate alleui personae com petunt, tendunt vel in alias persenas vel in res. Iura quae personae compstunt in aliam personam, eum non nisi huius eo sensu fiuit quaesita qui conia sensus non promisi e quemlibet spectauit, sed certum tantant hominem, hautquidquam simu adquisita intelligentur , tu persona, cui isti compete--t, invios tum manus peruenerit. Si rege ab hostibus capto, non statim hosti regnum quoque sui adquisitum. Mariis aut patre capto, non statim potestas minoremEt liberos adquiritur Quando autem quis uxorem simul

simul cepit, sed unice ex eo, quod istam cepit 'tie plus aut uius potestass

ae epit, siue maritum simul, siue non ceperit. Neque victor iste in captam stiterius inorem potestatem maritalem aecipit, sed quale ius in captiuos adqui rimos est. Con G, TI Us L. Ill. c. 7. . 4. Circa iura autem in res distin guendum est, virum aliquis uiuat in ciuitate, an vero extra ciuitatem in statumet natural Si in hoc stata vivat, ut persionam cepit, omnes simul 1psius reccepisse intelligitur, aut saltem saeuitatem nactus est easdem quoque cupiem di; quia nemo amplius obstat, qui istarum oecupationem I hibere iure possit. Verum in ciuitatibus Peteptum, cum perisna res quoque ipsus pereat; sed in istius ius ad alias personas eiu ciuitatis deuoluatur, aut his non extantiis bis si seis bonis aderescat. Unde fi ciuis ab hoste raptus fuerit bona littus, quae simu capta non fuerunt, non astquiruntur capienti, sed ad eum perumntucit, quem leges eluites ad sumessionem vocabant, si iste naturali more sime ux esset. Quod si autem simul eum persona hostis ipsius quoque bona ceperit, sumet ipsi a domitatum rerum captarum titulus captionis hellime , nee vix est, ut istud dominium demum arte sat ex persona prioris domini timui capti; leoque perinde est, quantum ad ius captoris in res captas, siue dom, num simul peperit, siue non

β. XIlI An id haec illum Maria est quaestio, apud Amphictyonas

quondam agitata, de qua . 1 N ILLA N vs Ini or L U. c. o. Cum rasar

455쪽

blatum est, hautquistquam reposci posse. Consuetudine porro gentium imili bello bienni adhibitamim iusta reputari adeo ut priori domino in erepta lati hino nulla praete isto remaneat, postquam paelii eatio interue trit. II: Ius

finitum bellum, sidere, quam bello adquisiui, conre uersia moueatur, sum

etiam in pace iure possideri, inprimis ita: irai Neto trinque pis et consti-

presse noti sui conuentum. U. Cum petitam eapta adquiri utique posse iura Iala, quae proprie te vltimato in ipsis rebus suntlantur, ita tamen ut captus prieonsensum suum ea in me transserat quem consensitan intentatione grauiorix mali mihi eliciendi facultas est. Uns litii I l l ii ii quia triti l LPr. Ille PI IU, Lil 11

actionem meam cum hoc emcto, ut debitor id aeque ipsi, quam lea mi , i luere teneatur: ita si captus eo sensu u actionem suam nisu triara tulerit, utique debitor, quod capto dei Plat mihi debere ricipii Et hoe modo Alexistitie erectium t Iud Lia adquirere poterat , i quidem Thebaici

minuciae us erat. Qua ratione ius habebat id debitum Thessalis exigendi, aut illud iisdem eo lorandi Quin Ihebanos in unedi herere iat Ut debitum,llud Thessala remitterent. Unde Al xander, dum Thessalia debiti tabulas concedit, non tam h e agebat, ne Theh1 orum eluinas, qua 1 ill iit lebat, aliqua fio fiebitum posset ex ere sed ut testaretur quod ipse mino. n ine nihil ii ocellatio i ii Larus. V. illud falsum, qua militi aliquis siperesset ciuium , esse Ee penseri ipsum totius summae creditorem, aleoque habere tiri ius. si in P quis a B ahebat, exige sti, quotliuie debebatur. Qui linguli enim de dissoluto plane eluitatis eo ore supersunt, haes aquam ius ciuita

456쪽

LIB. VIII. CAP. UL DE IURE BELLI. 4n

tis sibi pomiinta serere eum ipsi nequaquam amplius eam iuitatem constituant'. Patet autem Alexandrum Thebari tum ciuitatem penitus deleuisse, adeo ut quilla: li-11tiis aquani .pro populo aliquo possent Censeti Et qui post Thebanotum oppilum inllatirarunt, nouus plane fuere opuIu qui si qua

care poterant, nisi de integro ea quaesiissent. Quod pim illud Thessalotum illi Nil Ulli Euth lita elat. UL Phesuli non quo iique modo possessionem tabuIarum nacti erant sed ultro ea aeceperant traditas ah eo, qui omnia Thebanorum adauisivetat, animo id debitum ipsis condonanti s. XXIV in ratio ea victos imperium quaeratur, docet ast TIVs L nl. 8. f. XXV. VIDE Nnvuge paucis est, quomodo res bello ereptae ite tum ad antiquos dominos redeaut . Vbi illud quam maxime aequitati natu rati congruere arbitramur, t per bellum capti vhi manus hostium quoeun-

non m do prilii umitatum, sed omnia sua bomae iura recuperent . Quod auitat rex attinet, quamdiu bellum durat si hostibus iterum sint ereptae iue per nos ipsos, fiue per nostros ciues aut milites, eas ad aretiquos donum redire par est, non immobiles tantum, sed iam biles, modo liquid a nobis possint ignosci. Nam eum ciuitati incinniat quandam dere eiusdem quoque erit, quantum in ei curare, ut quae ipsis erepta sunt, reeuperentur. Neque obstat, quot lixam, itibus sint reeepta. Hi enim ministri tantum sunt ciuitatis,&quae adquirunt, eiust non sibi Cum autem iniquum sit, ut ista bona ciuibu erepta sibi adquirat eluitas, nihil aliud supe erit quam ut ea frutinis dominis restituantur . . Samue XXX, α q. Apud HOME vini liad. . praeda diuisa memoratur inter eos, qvibus res abii Pipitia ιν ora e

457쪽

. . LIB. III. CAP. V DE IURE BELLI.

ε. XXVI. INTEGE autem populus si uel propriis viribus, vel si nim armis iugum hostilammasserit, fine dubio libertatem statum intuquum recuperat . Quod si autem aliqua pars bonorum, quae antea hi ipsum peti uerant, adhue sub potestate hostis remaneat, ad illam re perandae )raeia tensionem retinet, o diu bellum paceincidum fuit eompositum . Ed literitus aliquis su nomine hosti subactum antea populum bello eripuerit, te dominum tantum mutabit, neque libertatem recuperabit. Idem quoque de pane illeuius populi est ditendum. Quod si pars populi vindieetur ab illo populo euitantisper auulsa fuit, aut Ist,us sociis, antiquo uerum corpori omiungetur in tristinum Ioeum ac iura redi quam eum sorit itaeonuenit porit, ut ipsi retine ni quod quondam nosti m hosti eripuerint. Sicut Demetrius uineia Philippo regnum sibi ademtum cedere quam id Ro. manis relinquere, apud IURTIN WM L. XXIX. c. a. Sed in proprio ausupraesidi h iIi deiecerit, ast antiquum corpus reuertetur, e peetiliare inconstituere ciuimem praetera et cum ciuitas ista sit iuri ad lithali partem

DE ACTIS BELLICIS.

Illi 1 mi ei suo. tim demetis publicis quae statum belli prae up - nunt Eorum siqua ipἶum tuum helli toIlunt, ali eundem reli in F αγο quunt, sed aliquatenus temperatum his antequam sigillatim

agamus,

458쪽

gamus, in inluresum erit videndum de validitate posterioris generis palla. . l. DA acus igitur, quae eum hoste ineuntur, in vatiuersum pro

obtineat circa pacti, quae aliaeem tentum tamen circa illa, quae statum helli relinquunt, neque ad eum tollendum spectini, res non omni caret e bio Neque enim adeo valida et argumentatio hi intelligit, quid geratur, k pineat consenti e Emo ex promisso psus aIteri cuicunque nascitur lux, aut histi aduersus alterum obligatio. Status enim belli, vitalis, propritam agendi modum in agnostit pael autem proprium inistrumentum estistes. gitur incongruum videtur demasthi re, ubi de pae resuperula aut conse nanda non agitiae; mo ubi status beIli magis ciueri, quam destrui videtur. Dein quietam p1 iseor, ab eodem postulo, ut fidem mihi adhibeat. Atqui implicit, postulare, ut alter fidem meam sequatiar, t nihilominus profiteri,ine velle inlius hostem manere, id eii, qui qua unque via ipsi nocere velit Nam hostilis ita sitique in se dat litantiam noeendi alteria infinitum. γgo protestatio de non usurpania aduersus alterum hostilitati, lietati fac id tu contraria, quamdiu quis imple o tam belli es permanu tum fert 'nde neque locum hete habere poterit, quod Myra traditum fuit , eos qui inter sese

hus renuntiant, iam hosties esse desinunt: ita est hostilitate adhue continuanda aperte profitentur, piares verbis eorum fidem detrahit ae potius praesumem dum K, eos inter se infidias struere,in viam nocendi quaerere altero in se uri tatem lato Quo facit illust apud P oco UM Hyst Goth. L. IV cum legati Narseus ad Totilam dioerent In Matram pinnis Urandicis iste psoris. Disi

459쪽

.ic LIB. III CAP. VII. DE PACTIS BELLI Cis.

Eaep extrema quaequae poterant in perri, rarcere cum lauste est contumetum. Sed tamen cum hoo 1 ne bellum it concessum, ut iura nostra tueamur, aut asseramu , viii ,3 illa I 1 est licit lytitu D1l terat igitur breuissimam quamque viam, qua eo perimo posti , naturae quam maxime probari censem

dum est. Adeoque ubi per pacta illa, vim hostilem temperantia noem nisi helialtim alatur, naturae eadem repugnare manifestum est. Contario flans ius de Ciuei 3 3. 27. Ut 1sta sint, tamen inter cultiores gentes, uti plura alia, ita & locuta fauorem sortitudinis bellieae receptum , ut fit ista pacta vale. rent, quae ad statum belli tollendum non pertinerent, sed tantum ad hostili retem cum aliquo moderamine exercendam spectarent Qualia sunt 1 stucia paveatum dierum aut horarum sepeliendis mortuis, pactum de concederaeo trinsiti per nostra praesidia. Item Ut ceriis Ioels, hominibus aut rebus plane

partaretur, ut otio tempore hostilitas non eκerceretur, ut certa instrumenta noeentino alhiberentur si M. LEL 1υς Itin perstes ao tW

dit, inter Persas Tureas pactum esse , ut mercatores etiam belli tempore inritave tuto commercia queant exercere,&hitae inles ommeare; quod utrius que pili intersit commercia non intermitti Stilicet expedire rehus humanis adebatur, quaedam velut eommercia belli instituere, Din artem quaisibet

eupido impulit ut sal nurui orentibus iniuriae eo fierent tolerabiles magis, MIoatiores non visi semel decipiantur prudenti tamen no suerit, eiusmollii ctia multum cansistere aut in secutitatem sese resoluendo hosti novendi, mitionem praebere adeoque ad talia citra necessitatem non descendere, nisi .hlfestenti paria reponendi adultas suppetat, aut alias fiatis nobis cautum sit. f. III. IN TE pactam suspendunt, sunt induc, quae statum belli non tollunt, sed elu actus a GROTI Ei, Tm Utique ad plures annos induciae solent dat Vbi tamen pro exeusando Varrones Paulo tale possit , eos ob oeulos hi hos allax duntaxat induetas, quae manentibus, trinque In expeditione

tibus solentinis quae, lariter non nisi paueorum dierum sunt 1

460쪽

LIB. III. CAP. II. D PACTIS BELLIC lx in

tem illast, quibus totus belli adparatus dissoluitur e quae intra praefinitum tempus plenae pacis instar gerunt praesertim ubi ilitiae clati laudit expresse in tu elis inuerta, ut interea de plena pace constituenti tractetur. Obseruandum

omnes ditiones vitrumae belliae imaum eo ueniri ramen ita posse dolere, ut estis duntaxat in locis induciae observentur, ii 3lli autem bellum possit geri verbi gratia, populi Europae qui in India orientali aut occidentali terras possident, i luctis coneludere possent per Europam valituras, hellum autem I. IV o Loco quaeri potest: si eritus terminus temporis fit pa- 1 additus, puta in annm XX XL an pro inductis illud fit habendum. Nobis videtur omnem pacem sua natura aeternam esse, id est, quando unque pax initur, partes ita pacistuntur, quod si e Iii ontrouersi x, ex quibus hellum extitit, u quam det eps arma sint mouenda sed quod vel illae iam penitus tollantur, vel ad arbitros aut amicabilem compositionem reiiciantur. Vnde pacista aetem hautquidquam rupta censebitur, etsi post liter eosdem bellum

ratio alterius iniuriis stra resistentiam in perpetuum deuorandi. Hine licet exbulum pacis adhibitum reperiatur, si tamen certum templis fuerit additum ouo usque illa debeat durare, eo controuersia ex qua bellum surTercit, penitussi sublata, induciae duntaxat erunt, per qua interea ossi ei pa is inuicem sinte emendae te apud IusT1NvM L. I1I. c. 7 Lacedaemonii in annos L p1 p in pei icii Te iis Ll I sed mox cum post sexeii tum bellum recruduisset. iii L. ωι , γsse arguuntur. E aduerso absurdum vi fletur, verbi gratia Romulum eum Veientibus ad centu in annosa luetas laetiis, apud Livrv I L. c. t. iit anquam impliciter Dio NYsa, HALae xxv ssius L. II se 1 .dinotae se dira ad ut, Cum nulla videatur iniuria dari, quae tanto temporis spatio ultro velut exoleseat, te ut eius per tutionem ultra set filii in reii

ecte absurdum sit . Quod enim apud vMollia L. VII. p. 22. yt Duilulae i- Ηρ data dieitur, sed Mutis in erastum a -υ Iacta in sciim s. uisse, id

Theodos II. cum Persis inducias

SEARCH

MENU NAVIGATION