장음표시 사용
131쪽
Interpone tuis igitur sic gaudia curis, Illa sibi ne sit deseruisse graue . Haec bene facturo certos eutraptia fines Piaescribat, quos sit praeterijsse nefas. optima quaeq; notam subeunt,viiij que figuram, Si fiant, qno non sunt facienda,modo.
De humilitate. In quo consiliat. De cognitione fui. Veri humilis characterismus.
I. T Nuehit hane primum virtutem Christus A in orbem sPromouet exemplo, voce,sacraque docet.
Ηqc post quatuor eas,quibus est a cardine nomevirtutes, primo est praecipuoque loco. Cornua frangit enim ceruicis dura superbae, A qua sons omnis cepit in orbe mali. Haec nos una Deo virtus conivnsit amicos , Cui placet exiguis se sociare viris. Qua sine virtutum veluti sundamine, quidquid Exstruitur, firmum, stabile,& esse nequit. Et licet abiectam vili sub nomine possis Credere, sub vili tegmine magna tenet. Nec nisi virtutum stantes in culmine , virtus Semper ad alta vocans connotat ista viros. Absque periclo animi tentat praeclara tumentis, Labitur aggressi nec grauitate rei . Magnanimum facinus,celsumque patrabit, eodem Semper subsistens quo suit ante gradu . Non
132쪽
Non ille humilis est,quem talem vulgus adorati Despectum nude qui gerit ipse sui. sed qui mundanae moderando laudis habenas
Ne sors excedat, deficiatque,cauet. Poscere,virtutis tanquam stipendia, laudem, Est humilis,bellὸ compositique viri. Qui sectatur opus puro virtutis amore Et non monstrari, sed cupit esse, bonus. Non est legitimus quem virtus non dat honorem Et clamat dominum res quasi rapta suum.
Sed quia subtili qua pollet acumine mentis Est humilis iudex aequior ipse sui ;
Omnem mundani fastum prope temnit honoris, Nouit enim de se nil quod habere queat. Re etiam metuit iustum dum captat honorem, Ne superent meritum seruida vota suum.. Τutius ille facit mundi qui spernit honorem, Auget quo pacto multiplicatque magis . II. Cur humilis non es quaeris cognoscere eausa In promptu causa est: inscius ipse tui ex De qua narranti citius falsissima credas Dissita nulla magis regio in orbe datur. Labilis est,imbellis homo, ex se corpus inermri Alteriusque miser semper egenus opis Terrae congeries, animal putore resertum, Quodq nimis pronum pendet ad omne malum Peruersi sensus, prauo sic seruet ab aestu , Praeserat ut coeli quaeque caduea bonis ;Vita magis fragilis , rabies non acrior vlli , Consususque pavor, prona libido magis. Vnde tibi est igitur miserande superbia tanta
Mortalis crescit tantus & unde tumor λ'Si qua tibi superest mentis scintilla cadentis, Dedecus oro tuum probraque mille, vide.
133쪽
Tunc persecte humilis, caeli sublimibus aptus, Didiceris quando noscere temetieris. III. Vere humilis prorsus se spernit,vilis haberi, Non humilisque cupit,vivere talis amat. In superos omnem qui se concernit honorem
Dirigit, in nullo fidit & ille sibi.
Gaudet contemptu, solo hoc elatior uno Quod spernat laudes, despiciatque suam Ex se 'uidquid habet tacita sub mente reuoIuit, Pentat at in socio coelica dona suo. Sic alijs dum se collatum ponderat,aequae Infra omnes positum lance serente videt: Est humilis conserre viri sua praua, propinqui, Quae tenet ille, bonis, muneribusque Dei. . Unde licet cuivis perfectum semet habenti. Perorem cunct s absque putare dolo,
Versus ad liqc humilis prelactum sitbditus audit
Alteriusque magis quam sua Vota facit. in Desectus proprios luctu producit ad auram, . Illatumque animo seri patiente malum.
Vilia iucundis, abiectaque sustipit, vinis, Esse grauis socias, dissimilisque sugit.
Abstinet a multo sermone, latere per optat, Omnibus inserior se nihilumque putat. Circumspectus agit, misto rebusque pudore , 'ia Non loquitur verbum dum nisi cogit opus. Idque senili adeo vultu facit, atque modesto, Pro risu, lachrymis,ut maduiste putes . Corporis incessis,latitat quae pectore virtus Pandit, defixum lumen ad ima gerens: Non secus ac veluti iam iam siliendus adesset Sedibus extremis iudicis ille Dei. Conscius idcirco scelerum, incertusque salutis Non oculos audet tollere ad astra suos. .i Sed
134쪽
Aga Caelum. 1 3 ISed stans de Ionge votis seruentibus orat, Peccati veniam possit habere sui. Despicit omne bonum mundi,pompasq; sugaces; Quidquid agit metuit suspicione mali. Qii nihil esse fide fima se ci edidit, ille , Quod datur in toto,iudicat, orbesiihil.
Ze statu perfectorum . Imago viri pedifecti. Finis vitae perfecta unio
cum Deo. I D Es cui nulla deest, refugit desectus & illsi
Ix Persectus vere est, terque beatus homo. An illi, nil deesse potest, tenet omnia diues, . Pectore qui nivibus candidiore micat . Qui multa virtute Deo deuinctus adhaeret, Perpetuoque illi spiritus unus adest. Haec eli Christiadum vitae persectio , finis. Vltimus,ad qualem tendere quisquis habet.
Omnia tunc etenim prorsus perfecta tenentur Sunt fini extremo quando reuincta suo. Postera sed vero Deus est tua meta,nec Vnquam
Pei ficiere prius quam religare Deo. . Haud iungi extremo fini, aut persectior esse Absque Dei poteris te releuaeri manu ἔSed quia diuinis sunt pauci illapsibus apti, Vix quis perfectus proptereaque datur. II.Vir perfectus is est,summiq;Τonantis amicus, Quisquis magnanimus nulla pericla timet ;QEdi non immodico nummi succenditur aestia, oduersas felix, seri patiensque V1ces .
135쪽
Qui medijs damni placidus iactatur ab undis Nil sibi qui heso nomine deesse putat :Et quae mundus amat, vano metuitque pavore
Deridet , credens inferiora sibi. Multis splendestit, solaris luminis instar , Sed proprijs, animo quae gerit ille,bonis.
Liber agendarum rerum, constantior aere,
Quodque sui vacuus, plenior inde Deo Cui bona non interna animi vis excutit vlla , Qui mala scit proprijs annumerare bonis: Cui res nulla perit, casu nec laeditur vllo , omni condignum dat pretiumque rej.
Qui toto maior xotum circumspicit orbem, Obseruans mores actaque cuncta virum; Cuius pars melior semper tranquilla , moratur
Illic, principium duxerit unde suum: Vt figit radius solis sua spicula terrae, Vnde venit, nullo motus ab inde gradu: Sic vir perfectus nobis sociatur, adhaerens Parte, suo fini, sed meliore sui. Cuius mens tranquilla, velut pacatior orbis Regio supremi, nubila nulla subit. Nescit desectus rerum, nil pectore nutat; Quem dominum ausculant saecula cuncta situ. Simplicibus, paucis,uiuit contentus in uno Laetos reiecta duplicitate dies. Nil petit alterius,nec quidquam poscit ab extra, Omne bonum, in gremio,prosperitatis habet. Non sibi, non alijs, coelo sed vivit,agitque, Corporea promptus semper abire domo. c tibi sectanda est praesentiS regula vitae, Te nil persectum quatenus ese scias. III Quam sic homo,multo res estpersectio maior Hune idcirco gradum scandrae nemo valet.
136쪽
Ad Cartam. Nomine ni fuerit quod dixit tractus ab illo
Me sine nil seri concomitante potest. Praetereaque suam debet disponere mentem, Persectam quisquis poscit inire viam. Finis persectae vitae potiremaque meta est Intima cum celso foedera habere Deo. Qui non scandit homo affectu super omne creatu
Consors naturae Numinis esse nequit. Parva caduearum duntaxat adhaesio rerum,
Exili re morae par similisque suit; Vastas ista rates remis, velisqne citatas , In medio cui su sistere dente potest. Accidit haud aliter multis animabus , Onustas Munera quas coeli,diuitiaeque grauant: Tangere felices coeli quae littora possent, Figeret has mundo ni vitiosus amor . Apta viri nunquam supero mens Numinis eati Vmi nisi & simplex et ficiatur, eri
137쪽
m Varia Anagrammata , de Epigrammata,
Primo Eremita. Persecutione Deciana, Paulus fugit
ad Eremum D Viri furit instat Decij truculenta Tyrannis
Horrida Τhebaeus Paulus ad antra fugit. Antra petit pulsus, pauidus latitatque cauernis, Si quisquam debet quid iuuat esse probumhPellitur ad vastam mundi seruator eremum Propterea debet nec iuuat esse pium p
De Tunica S. Pauli primi Eremita.
Novit se palmam solijs palmaribus ergo Membra tegit; tantum ut sorte retecta tegat Nusquam : sed Alijs vestit palmaribus artus Floreat ut iustus Ductificetque magis,
Magnanimus suluas contemnis gangis arenas Proteris & Decij grande fauoris opuS. Blanda rebellantis camis promista triumphas , Tartarei fastum praecipitasque canis, Quam bene promeritis victu tibi palma ministrat Uincenti siquidem mmua dat ipse Deus.
138쪽
Alter ab ingenio, manuum trahit alter ab arte Quo ventrem satiet, membraq te nuda tegat, Mars huic, & saeuos generosum pectus in hostes, Splendida pro meritis sercla togamque parat. Ergo qui carnem mundum,deuincis & orcum Palma tibi vestes praebeat atque ciboS.
De dimidio panis fragmento . ,
Lustra aliquot postquam transegit Paulus eremo Succurit tabidae Numen ab axe sanat. Sed cur dimidiae Cereris fragmenta ministractNe quae stangendi cura relicta foret.
Cur volucris vastam coluit qui primus eremum Dimidio Paulum, pane cibare solet λΑn surax reliquum Cereris sibi coruus opimae Detinet aut plures pascit ab inde viros Nec sibi credo tenet, desert nec pluribus escam, Plenius at caelo dat saturare famem.
Paulus ad excitatum pedibus Antonii somtum claudit fores antri .
Lenta licet tacito figat vestigia passu,
Ast pede concivit, sorte labante simum. Vix sonus at rectas Pauli desertur ad aures Limina ad ipsa volat,clausaque vecte serat. Mundani strepitus contemptor amator eremi Hinc patulas mentis claudere disce seres.
139쪽
Sumunt ad sontem misit quae prandia caelum, Forte sit ut propius sonte leuare sitim Aut magis ad sontem vitae venamque perennis Supremi iussis Numinis istud agunt
te certamine super frangendo pane.
Quis Cererem primus frangat certamen Obortus Surgentem clausit nocte cadente diem. Iste seni deseri,iuri vult hospitis alter Cedere non ullus sustinet esse prior . Scilicet innata non indole Driuat eremus, Humanus sylvas inter & esse potes.
Paulus ad inuoluendum suum corpus , pallium Athanasi, rogat ab Antonio.
Qui vitam duxit centum quasi nudus ab annis Pallia dum moritur tune aliena rogat. Cur proprios linquens alienos sumit amictus Fellicet ut Proprij nil serat in tumulum.
vix tunicam viuus, gestat sed pallia sunctus, Ditior e vita siceine iustus abit
Vivit eontentus tunica, moriturus anhelat Pallia unquid mors ossea vestis eget 8 Ali bene caelestem conuiua vocatus ad aulam Non nudus, helle sed chlamydatus abit. Er
140쪽
Erecto vultu , extensisque in altum
manibus moritur. Vita,vigorque perit melior dum corpore pars te,
Membraque terreno pondere pressa cadum. Paulus at erecto moriens ad sidera vultu Vergit,& exangues tollit ad astra manus. Scilicet obsequijs animae non dedita nunquam Morte vel in ipsa membra ministra manent.
PaImas dum moritur,coelo protendit utrasque Non datur exanimis sorsan amata quies Quin potius : veram concessa capessat oportet,Ergo sumpturus porrigit ille manus .
Non venit extincto Pardus celebrare vel Ursiis Exequias Paulo,non Tygris, atque Lupus . Prima sed accurrunt stondosae animantia sylvae Ipso nam primos; funere,prima decent,
Ferclaministrat auis, tumulum fodiuntq; Leones Quale ministerij munus hoc esse putas λSponte nec is a facit, non illi iusta capessimi Imperium pariter cum ratione negant, Sed qui supremis iustos dona.nabitur astris Non etiam iussis inferiora regat