장음표시 사용
121쪽
Absit vatius amor,te nil deperdere credes: Causa est,amissa re doleatur amor.
Cum nihil externum sapientis pectora tangat, Angit propterea mortificatque nihil . Quidquid agas operis partes mens Φpe reuoluat, IV. Nasi male praeuisas experiere graues. Inclamas puerum, nec praesto est sorte vocanti, Aut praesens, voto nil facit ille tuo.
Pergis ut inuisas quendam, sed limine clauso Qua venis illvium linquit abire via Hos, si praeuideas successiis mente sinistros
Euenient animo cuncta secunda tuo.
Admissis alijs', tu non admissus ab illo, Auertit faciem verba nec ulla dedit,
Sedibus in primis illos, te ponit in imis,
Et desert meritis inseriora this: Hae Stomachabundo veniunt de corde querelae, Quas imprudentum garrula labra vomunt. Non haec obseruat, qui non his fixit amorem, Censum labentis nouit Sc esse soli. Excelsae virtutis opus tolerare, quod extra Posse tuum, melius reddere, sorte nequis. Si malus offendit, vel frons cui nulla relicta est, An mundo possit cogita abesse malus psi nequit hoc fieri, casus non finge recentes Quod male more suo vir facit ille malus.-Quin caveas ne iuste corripiare, quod illum Tali facturum, non, ratione, vides. j Herat remanet mundus labentibus annis, Sint homines scelerum diffluet orbis aquis. Dum pateris iustas, culpae, ne respice,Poenas,
Supplicij causam: sed tua facta vide.
sis tibi veridicus maiore fatebere dignum Te paena: eueniunt haec faciente Deo.
122쪽
Percutit ut sanet, firmet caelestibus aptet; Ηos quibus indulget, ditis habebit aquas Vnde precor nosca rerum moderamea amante Si tibi diluuiat diuitis unda lagi s Vnde sciam constans, odijs non flexile pectus, Plausit te populi eonsenuisse videns i i reliquos recreare soles, solare dolentem Temet, & irriguis iiiij ce fraena genis.
Cur medico grates reserens tua mebra secanti, lCaelituum medieas respuis usque manus Qui reputat damnum,quod lucrum debet habeta Stultitiae talis signa dat alta suae. Morbus paupertas, & caetera turba malorum Talia, vocalis si soret, ore daret. Cur mihi mortalis pergis contrarius esse Oro quibus priuat te mea culpa bonis Prudentem,iustum,firmum,sortemque videruAut mecum laeto non licet esse animo λQuae mala sorte putas victor si presseris ilIa , :Optima erunt, magnum, non mala serrrima Ium est. VLCasibus alterius eonstans abscondere Pectus, In proprijs nunquam dissimulare potes . Cum miseris pariter lachrymarum flumen in
Sest fletus causa non teneare pari, Ut releues miseros tantisper flectEre ad illos 1'roitratum, recto corpore,nemo leuat. Sed quia protendunt res bina manubriar quodan L efre potes,alio, sustinuisse nequis :
o stetitae, hac etenim non tolerandus erit.
Sed penia tecum communi sanguine Christi 'Emptum ,coelestis participemque boni. sic
123쪽
Sic illum qua parte potes susterre, prehensum, Portabis leuiter, sit licet ille grauis. Cum sit amicitiae nimium vox parua, leuisque,
Carpat ut errantem cuius amore calet,
Semper ab aduersa verum tibi parte studebis Dici,praecunctis vera loquente maFis. Ηaee defixa tuis seruat sua lumina rebus ,
Obseruat,gressus, connumeratque tuOS.
Hine tua te leuiter factorum crimina sallent, Effugient hostem nulla nefanda tuum. Per vicos ducet, clausum monstrabit in ira Si quod in interno pectore vulnus habes. Hoc tibi prosectum virtutis sume magistro, Diste salutisera consiliumque viae. VII. Quisque suae melius vitae circumspicit actus, Dum sibi censores nouit adesse graueS. Fine peroptato virtutes ille coronat, Qui bene ad extremam vixerit usque diem. Spondentur capiti,dantur sed praemia fini: Non nisi conclusum,laude superbit opus.
Vt tibi prae reliquis constes,curaueris ergo: Vtile non adeo quod cito transit, erit.
Si non prima sequi conaris, laberis, & si
. Non facias gressum proficiendo, redis . Inconstans animo est,qui saepe negotia mutat, Cuique nouis semper sedibus esse placet. Non alus hominem terris iuuat este scelestum,
Sed mores alios,quo stat habere, loco. . Crebra iacit tandem siccam plantatict plantam , Et medicina nocet quae variata fuit. Immemor actorum solum facienda reuoluit Paulus, persectum se tenuiste negans Quid rogo tu facies e cuiuS primordia vitae , Oh utinam sinis possit habere tuae.
124쪽
i Tempore non ullo doctrinae flamma tepescit,AEris inexhaustus nec satiatur amor. Quod perit,absq; modo,grandi volumusquelabore; Gustanti leuiter caelica, dissipiunt Quos Pater aethereus similes sibi iusserit esse Persectis aliter conuenit esse viris . Ut superesse putes spatium complebile semper,
Hare data virtuti maxima meta tuae.
De temperantia. ranantum illi eo erat
I. π Elisias quas gustus habet,iactusq;requirit
Istius virtus temperat una notae. Excelliis vitat, quae sunt peregrina resellit, Quod suadet ratio quod satis estque capit. Humanam iusta librat sartagine vitam, Corpus alendo,cauet,luxuriando premat. Haec homine virtus solito sub schemmate seruat, Nee sinit in brutum degenerare serum . Hanc timor innatus prauorum regula morum Adiuuat, atque index indolis ille bonae. Plenius hoc menti disces dominante magistro Illecebrae cunctas extimuisse genas . omneque non licitum peius vi: are veneno , Credere praesentem semper adesse Deum. Omnibus in mundi spatijs seruare decorena, Diuitijs nomen praeposuisse bonum ;Et quod duntaxat soleAdet virtute sub isia, Internum inciatis semper amare decus.. F Porro
125쪽
Porro vereeundus fueris cum nomen ad ipsum Exeesiis, nimio membra pavore tremes. Τe tua quando tegent,non codent tecta Penatu
Non sceleri, vitae sed famulata tuae. Quid precor abscondi caeca quid nocte recondi, Mortales oculos quid fugitare iuuat semper adest Numen tecum,quod cernit ubique Et vadis tecum proditor ipse tuus. II. Sobrietas,aequum potus moderamen & esusAt virtus, tactum, castior ista regit. . Atque quidem iustas nunqua transcendere veris, In dapibus metas , res operosa nimis. Appellat,poscit venter, mandataque nescit, Quotidie pastus exigit ille suos. Quam tamen exiguo possit contentus haberi, Dicenti nemo credulus esse volet. Naturam viiijs facimus seruire coactan , - E solito miseram deheimusque gradu , Quando sulam varus ultra succendimus escis,
Perfacili medio quae saturanda foret. Tot quoque crudeles inter certaminis arcus Issaestim a telo cypridis esse graue est . 'Hos tusi forte timor veniens constingat ab alto Numanis elabens commoditasque riget, Et poliphaema vagi vigilans custodia sensus, Μaximus ipsius cultus honorque viri. Qi m pudor inSenitus retinere a crimine nescit
Huic etiam socrus nemo vetendus erit.
Caltior este cupi, sepi velamine visum, Incaute ne quid, Velleque praeter, amem Uuid formosia rei miraris labra Boaeis Expecta nusquam post breue tempus erit. Rugae squaltentos sermosum frontis arabunt dolem, oculique fac , nubila maesta te ent. Mol-
126쪽
Mollitiem, prauaeque domus consortia vites, Exiguo carnem pasce domaque cibo. Durius hanc tracta,tumuli nisi stultus amator Ipse tui, miserum te perijsse velis. Aethereae partis tetrum quicunque sepulchrum Insipiens aequo plus amar, ille perit.
Ze mansuetudine,ct elementia. Vtri posscia, ct praestantia.
I. Ausuetudo, animi stringit moderami-
. ne motus, Ne minus, aut ultra commoueare, tui.
Iram prouidit veluti natura sagittam, Vti qua tuto crimine & absque potes. Plectere peccantes ex munere quando tenerissEst prudens animi consiliumque tui, Vt tua, vel reserat sociorum iniuria poenas, Ne dentur Scelerum libera fraena malis :Qui nulli parcit, serus est, similisque tyranno; Qui cunctis parcit non minus ille serus . Iustitia poscente, reos dum plectere debes; Supplietum lenis, compatiensque dabis. Inuisus puni, talis peccantibus esse Disce, tibi Numen quale frequenter habes: Qualiter ut melior fias te sustinet illud, sic meliorandos tu patiare maloS. Afixi lecto laesam quicumque salutem Desperat medicam despicit ille manum. Quanta est curantis sapientia blanda Magistri, Des vitae est aegro tanta relicta suae.
127쪽
vir mitis, pelago scopulus velut, eminet irae, Dissoluens firmo turbida quaeque sinu: Nec semper sceleris poenas deposcit at illi Saepe est errantem poenituisse fatis. Profuso totum redimit qui sanguine mundum
Advocat humanum vociserando genus, Accelerate omnes: doctrinam discite nostram,
Non lepram, residas vel pepulisse sebres,
Non coecis oculos, non iunctis reddere vitam
sed quia sum mitis, discite, & este pares. 'Haec est tota poli melior sapientia, mitis Vt fidi agno consimiIisque Dei. II. Mansiuetudo iram, fraenat clementia poenas:
IIIa omnes,magnos respicit ista viros. Huius enim fac rum virtutis munus habetur, Plectere supplicio, iure minore reos . Hocque agere , ex animi pura bonitate benigni, Quem non urget amor,non retrahitque pavor Non opus est celsi costas praescindere montiS. Ardua inaccessis ponere castra locis: Salvos in campis Reges praestabit apertis Fervidus in mites plebis amantis amor. Hostibus inuictum est domini clementia castrum, Nuae tutum reddit PrincipIs imperium. Quem timet, inuisum tolerat plebs subdita Rege, Inuisusque suis, esse verendus amat.' iiecta timet dominum plebs odit eunde Et quem quisque odie disperijste cupit.
vi ales carnis despexerit auras,
Est dominus vitae Principis ille sui In vanum munit praecelsa Potentia quemquam, . y . y-0 m ma amoris lia dive multo Medici isdatur si inere nomen, ic turpe est grandi plurima poena viro. - an
128쪽
Quando suae vires stoeno Rex continet irae, Τunc vere nomen Regis, & omen habet. Rebus in aduersis tranquillo pectore ferri,
Est animi pulchrum Principis istud opus.
a e modestia. Munus duplex studiositatis. regula in vis Eutrapelia
Ι. II Xornat reliquas externa modestia dotes, . Format honestatem, retrahit a viiijs. Sermo licet taceat, vestis te prodet, & actus, A minimis virtus carpit amata probam . Inicesus,vultus, risus,quin luminis ictus, i Saepe hominem produnt quid sit,& absq; dolo. Viuere sic satagas, ve te quicunque videbit Angelicis dignum censeat esse choris. Gestibus, aspectu, serues in voce decorumsVt tibi durum insit vel muliebre nihil. Corpus ad extremum, sincera modestia cordis, Interna morum de grauitate fluit ;Vt foris aspiciens quasi mens anathema bonorum Delitias animi sumat ab inde sui . V tua Dei simulacra viros credam esse modestos, Qui visu reliquos composuisse queant. Dicere quis valeat quam sit res magna videri, Certaque de intuitu lucra dedisse sui. Est quoque eonditio status retinenda modesto , Ne nimis excedat veste,domo,samulis :Non tu, quae te circumstant ornantur ab istis, Obijciuntque animo mille pericla tuo.
129쪽
Cur gaudes igitur damnis cur vana stupesci se
Et vitae iactas impedimenta tuae λQuae latus ista tuum cingit numerosa caterua LServorun , patriae maxima pompa domus, Quidam crudelis veluti est exercitus hostis, A quo subduci, teque ςauere nequiS. Hi tua facta notant,passim quae verba loquaris Nosse volunt, curant sed tua iusta parum . - 1ng essu faciles,pondus, progressibus addunt, Quos iu fine satis nec tolerare potes.
II. Maiorem iusto doctrinae stringere gustum Munere de proprio vir studiosus habet. Est quoque torpentem ipsius compellere mentem Ad discenda, quibus plus opus esse videt; Ingenijs kecunda vagis natura beauit Mortales, artis conscia & ipsa suae, Quam formosa , manu larga donauerit orbi, 'Nos spectatores iussit adesse suos :Nam si magna adeo, subtilia,claraque nulli Μonstrat et,fructum perderet illa sui. Sed male naturae donis nos utimur istis; Discere dum miseris perniciosa placet.
Non semper qui multa sapit, sapit ille, sed alter Ad rem quod faciat, qui facit, ille sapit,
Congrua quapropter primum discenda saluti: 'Caetera non renuo quo minus illa legas: Dummodo sollicito quae sunt perfecta labore Ad mores reseras utiliora tu . Sed eave librorum ne te vaga lectio. firmo Nec pede constantem,nec sinat.esse locs. Ingeniis certis insuda saepe legendis , Haereat ut menti lectio certa magis . III. Quod non alternat requies,durabile non est; Marmora gutta leuis saepe cadendo cauat,
130쪽
Cedenda est lassae quandoque remissio menti Assiduis curis blandaque danda quies. Ardua qui populis mandata dedere Licurgi Quosdam laetitijs instituere dies. In quibus ad campos palam ludesque remissa
Acciperet vires sessa inuenta novas. Tu quoque labentem studijs , relevabis amoenos Ad campos mentem, temperiemque poli. Et procul urbani strepitus clamoribus actis, Utere pace animi liberiore tui. Decipulas auibus, ursis submitte molosser, Piscibus apta uncum, nam minus isse nocet; Concentu demulce aures, cytharisque sonoris, Innocuis recrea teque,tuotque iocis :Omnes absque metu ludos admitte decoros , Quos patitur status, conditioque tua.
Sunt quidam nimium seueri, hominumq;sugaees, Qui subeunt tenebras sole nitente suas. A quibus haud sermo prodit iucundior unquam Festa licet fuerit siue profesta dies. 'Εst implexa iocis hominum pars altera vanis
Arridere cui seria nulla queunt. Haec sed ego vicibus credo varianda duabus, Vt nec totus agas,nec comes esto frequens. Horrorem sanet resolutio blanda , laboris, Atque remittentis taedia acerba labor. Est quoque qui vires iusta non ponderat urna .
Ipse suas , diris imperijsque premit .
Nec reuocare sciunt quidam nec mittere curas , Exi reme iaciunt,omnia, & absque modo.
Non satis est cepto solem sacrasse labori , Nocte etiam donec deficiatur agunt. Taliter in lusus pariter soluuntur inanes , Ad prima vi possint vix reuocare gradum.