장음표시 사용
51쪽
Hane tibi non ausim recti praescribere legem ,
Dico Scurrarum ne sociare choro .
Bracchia ne iactes, hominem sugiasque solutum F num praeproperis gressibus adde pedum . Quidquid id est oculos quod laedere possit, a estos Sordities chlamydis ston'; inamen a procul.
Non bene compositi motus, contemptus acerbuS, Omnia quae stomachum nauseabunda mo
Multa queunt fieri, ac ctiam patrantur honeste , Haud oculus simili quae ratione videt. V. Primus homo nudus rerum Factore creatus, Nec tamen ignaro taliter esse pudet. Ait ubi deliquit subito mutatus ab illo , Aetemae velit, qua tegereeur eget. Sed quod erat tandem niuictae poenalis ad in far, Hoc , m 3do praecipui cultus honoris habet . Non qui nuda tegant cari S Maei un ur afructus. Ast: ornent, vani, qui placeantque oculi S. Non satis e propria poteras quem noscet e vita, Quam gerit, astulta, ve te loquente, scies . Maior cura togae, pexusque ad ultra capillus
Faeminei genis est, ingenJque paris .
Quid tegit exterior cultus pensare volentia inget purpureus sanguinis Ora color . Quisquis ab intus habet cultum virtuti,, ab extra Haud velle aurata splendidus elle volet. Cirtus amat lusino renuit tamen illa colorem . Adiunctis minor est amplior ipsa sibi . Est hominum splendere toga vanissimus error Sorditiem quando mens vomit atra grauem,. λaidam gemmatis onerantur sponte catenis , Et vinctis, vinctos taliter esie, placet.
52쪽
Aurum non vincit quosdam, sed figit acerbe, Vulnere dum laesa pendet ab aure graui: Quae suspensa gerit patrimonia tota frequenter, Transit & in luxum poena quod ante suit. Plus quosdam tangit pexendi cura capilli, Quam saluandae animae sollicitudo suae. Sic errasse hominis potuit mens praua superbi, Vt putet ornatum , calce terenda suum iErgo tibi vestis non sit pomposa per artem , Excedat sordes , fastibus inferior . Auro te quamuis ornes, multoque pyropo Ni deaus addiderint Numina, turpis eris .. Perpetuos decor ille vigens durabit in annos . Non est hic carnis vellis, at est animae .
mone seruandam quid vitandum. raualiter toleranda vitiosa alioram
Ι. X L Ita, & mors manibus linguae commissa', V requirit
Caram, qua seruas lumen utrumque Parem, Qui scaenare nequit linguam sima flabitur urbi, Cunctis, murorum quae sine sepe, palm . Nec tamen hanc potuit quisqua cohibere feroce Cui non auxilium misit ab axe Deus . Fraenat homo taurum, saeuum fraenatq; leonem,
Ast os, & linguam non domat ille iam . Suxit
53쪽
Suxit homo morem matris cum Iacte loquendi,
Conceptum citius mentis, ut ore vomat:
Proxima tum lingua est cerebro, phantasmaque labris a Hoc facit, ut quidquid pensitat, ore fluae . Quae praestanda tuis fuerit custodia verbis , Linguae bina docent addita septa satis . Qualiter unguenti suaves perduntur odores Dum reserata sinit pixidis ora puer :Limina sic oris pateant si sorte loquacis , Omnis ab hoc animi deperit ore vigor . II. Qui non continuo lingua custode gubernat, Dicitur hie rebus non bene adesse suis .
Semper eris cautus quoties de more loque dum, Proterve in medium nec tua sensa seres . Τu calle ne fallax, Verborum utare colore ,
Promas quod sentis duplicitatis inops . Est tibi per superos fandi concessa facultas,
Ut res vere alijs participare queas. Quando loqui debes , primum te consul μ . , quaenam Mens tibi verborum format in ore sonos. Donec sedetur seruor commotus ab intro , Nulla dabis linguae verba loquenda tuae . Haec nisi cautus agas, effundes plurima, tandem se tibi venturi causa doloris erunt.
Si nullus strepitat clamor sub corde, silebis ;Sique quieta tuum pectus eremus habet 'Quae facies animo fuerit, diuersus ab illa Haud hominis poterit labra subire color.
Ad numeros factae iusto moderamine mentes Sobria de labris, siccaque vel ba dabunt. Μens quibus a maculis, sermo turpatur ijsdem :Quos habeat mores quilibet, Ore docet.
54쪽
Fercula vescenti, lectus sit sermo loquenti, Haud ullus vane missus in astra fluat.
Dente cibum minuis, cur non tua Verba remo
. des Haec animam, stomachum laedit at ille tuum. Raro cum reliquis, tecum Versare frequenter , Plurima prae reliquis ipse loquare tibi . Poenituit doctos, percipe suisse locutos , Sed credo nunquam conticuisse, viros . Quo meliore vigent pecudes phantasmate, tanto Noscuntur streperae vocis habere minus . Multa puer loquitur , mulierque per omnia garrit ,
Qui plus fronte pili, quam rationis habent . Est virtutis inops, nimium vitioque propinquus, Qui loquitur verbum praeter inane nihil. Quisquis amore Dei flagrat, propriaeque salutis, Huic Deus , & virtus colloquij scopus est . Quae mens clausa tenet, profundit lingua frequenter a
Netat amor mendum,tegmen & omne fugit. Non tibi verba placet rebus miscere sapernis , Immersum viiijs te quia mundus habet. Pauca legis, minimum meditaris verba salutis, Inde loqui cupidum deficie Ore sonus. Lentior ut nunquam sons magnum flumen inundat, Sic e profluuio pectoris os loquitur . Et licet integris non desint verba diebus , Sunt tamen haec alijs perniciosa nimis . Taxatur studium, mores, & vita propinqui, Censores totidem sunt, quot in urbe viri. In proprijs coeci reliquos scrutamur acuti , Vix oculos ullus quaerit habere domi. Inge-
55쪽
Ingerimus plenis ori conuitia valuis, Laudibus at iustis rima nec Vlla patet. Quo magis haec homines pestis periiadie a1
Hoc magis, ut tu non inficiare, eaue. Ieu tua, seu sint alterius secreta silebis Munere quae debes sorte tacere tuo . ἰaepius errantem vexat sententia mentem , Prodidit arcanum garrula quando suum luribus, aut uni pateant secreta, perinde est ;Perfacile in cunctos sermo solutus abit. bongius extensae mira est dulcedo loquelae, Qua veluti vino mens tumulata iacet. 'ropterea quamuis iuret, non abdita seruat . Verborum suauis quem tenet ebrietas .
Ille tibi, pariter fidei tu pignore sumpto Illi secretum participare soles rsu premis arcanum, pandit sors omnibus alter, Sic quasi nemo palam , clam sciet omnis
Linguam, secretas credes volitare per aures Dum super arcanum fama sonora fuat. auidquid damnorum toto repetatur in orbe Promouet hoc totum lingua , vel ipse parte . Herbis ergo tuis pondus fac, fraenaque labris , Nec proser, meliuS quod tacui se foret. ignior est laudis, verbi qui temperat usum , Quam qui pendendo parcior aere suit. Kon nocet ille alijs suiuum qui prodigit aurum, Ast sibi, verborum prodigus, atque alijs . proximus accedit superis, qui plurima captat Auribus, ore parum serique refertque suo . rinceps,quem violare calybs formidat, & arcus, Carpentis linguae vela cruenta feret .
56쪽
Quam censura probam refugit cotingere vivam , Hanc os fatali vulnere conficiet.
Ipsemet excelsi proles sanctissinia Patris
Dum fuit in terris vulnus ab ore tulit. Huius ad exemplum mores componere disce , Et placido vultu vulnera ab ore pati. Te mala sublimes stimulat virtutis ab arces Lingua, nec e recto tramite abire sinit. Nullus, censura, vitio capitalior hostis e Carpens, sunt homini quae fugienda, docet. Qui plus rectorum, quam curat verba malorum, Atque tacet, nullum vulnus habere potest .
Quid nocet,aut prodest, de te quid sentiat alter, Quando animae testis certior intus adest λTurpius an quidquam,stultae quam plebis ab ore Pendere, illius iudicioque regi PQuae cuicunque placent fraenum permitte loquendi ,
Non minus inde bonum te decet esse virum.
Haud aliter quam si dicat smaragdus, & aurum, Quidquid amat, reserat suspiciosus homo: Quod fuimus semper stamus , smaragdus, Raurum ;. . Nec decet in varias nos abi)ste genas . An quia sors nitidi sontis maled1xeris undis Propterea dulces fundere cessat aquas Sordibus iniectis vel si turbaris easdem , Protinus has, partes non iacit in varias Sic minime debes animi turbare quietem , Quamuis contendant te lacerare mali . Si quis rumores facilis mutatur ad omnes Exiguo dignum semet honore facit. Os Patris seriunt pueri, Matrisque capillos Turbant, pectus edunt dilacerantque genas
57쪽
sed quia qui saciunt nusqua contemnere norunt Non haec opprobrii sunt reputata loco . Aduersus pueros quo Patres corde seruntur , Hoc, male qui vellenp, assiciat ri tibi. Si moueare semel verbo sortase maligni, Hic tibi prae reliquis mox venerandus erit: Nam cuius iusto contemptus acerbius Vrget, Huius honor tanto gratior esse solet ;Hoc autem parui est animi vitiumque pauentis , Qui nihil in vita prosperitatis habet.
CAPUT XII. De sensibus internis. Vsus opinionum
Aonis cogitationibus mens imbuenda .
De coercendo appetitu sensitivo, et λque prauis assectionibus . Varia ad id
p ceptiones. I. U S sapiens si nulla tuae haeret opinio Ita mentis
Quam natura horret,mens quoq; recta vetat . Omnibus abiectis ergo phantasmata mentiS 4 V t totidem laquei sunt fugienda tibi. Sustulit e vivis charam mors inuida prolem Non fuit hoc nostri posse, nec ereo malum. . Hunc Pater haeredem patrias exclunt ab a3ris Nee dedit ille ansam, non fuit ergo malum. Attamen ille tulit firmis incommoda neruis Hoc fuit arbitrii, proptereaque bonum . Carceris obscuras perduitus amicus in umbras,
Quid tandem factum ductus in arcta suit. C Ex
58쪽
Ex te dixisti , miserum fortuna sesellit :
Tolle tuum, fuerint cuncta quieta magis . Mentem ne falso veXent phantasmata sensu Ad suribundorum sunt religanda modum Q e velut indomitae pecudes per cuncta Garrula, laeta nouis , nec moderanda satis , Haec ut contineas studio curaueris omni , Non multis, uni fixa manere loco .
Ne decreta tui suspendat opinio cordis, Quod soris est tecum nil habuiste puta . II. Quae natura rei, substantia, finis honestas , An te concernat, subsit & illa tibi , Limina dum pulsat, cordis , libramine verses : Non aliter linquens cordis adire lares . Undique Numen adest arctos penetratque recessus, Cuius ad aspectum cuncta reclusa patent ,
Ergo vidente Deo caueas , ne mente reuoluas
Ante probum pudeat quae retulisse virum . Sint placidae, rectae, mentiS puraeque figurae, Quas alijs subito participare queas . Pessima.vexabunt minime phantasmata metem,
Hanc meliora prius dum subijste vident. III. Nil animae est adeo datianosii, sensus ut ille Inferior, similem quem gerit illa seris . Hic est profluuium cunctorum iuge malorum ;Ηossis, perpetuo quem Vereare metu .
Hunc impugnabis donec rationis ad usum Imperiumque, humilis subdita colla serat. Otia, nulla quiesque datur, sunt praelia semper; Nam sine fine sei iis bella inimicus agit. Non procul hic a te est , tecto struatur eodem, Maior prae reliquis hostis es ipse tibi: Non
59쪽
Non acies, ut te, Xerxis vereare potentes a Millenis, plus est te supcrasse , Viris . Prorsus te prauos nolim conuellere motus , Sed tibi rectoris munus adesse velim . Scito te magni partes complelle Magistri , Dum retinere vagos ad tua iussa potes . Qui veluti prauos,motus proscripserit Omnes, Hic niale censuram pessimus ipse tulit .
De se naturae non est damnosa suppellex , Quae dare nil frustra, Numinis instar, habet. Qui tulit aflectus, virtutes sustulit idem . Absque sero victor quis pugil hoste fuit IV. Dissicilis nimium lucta est , certamen &anceps
Praelia cognatus quando inimicus habet. Afiectu temere multos dominante per annos Arbitrioque pari castra sequente gradu Tandem subsequitur ratio, sta iura resumit, Motus aduersos ter generosa premit. Prima quidem praui faciunt certamina motus, Viribus humanis haud superanda tuis .
Ast attende tibi primis iactatus ab undis ,
Μentis ut imperio te cohibere queas .
Surgentes facile est sub sumo extinguere fiamia
At semel excussas quis reuocare potest Aduerses recte casus prouisus ad omnes a Hostili nunquam concutiere metu . Postquam turmatina vonerunt damna, medelis Serius est animum velle iuuare tuum . Pauca loquaris, agasque decora, superflua tollas: Hae animi turbas non patiere via , Dicere rem minimam,nihilumq; referre cauebis,
60쪽
V. Proles insecto primi de semine Patris Se, velut authuinno pomisera arbor, habet . In qua, vis proprij radicem sundat amoris, Pronus agit truncum sensus ad omne malum. Pro ramis turbae subeunt, mentisque procellae , Pio totidem solias mos vitiosus adest ;Sunt vice pomorum sermo, meditatio, & actus, Quidquid & aeterna Numina lege vetant . Ne rami, solium, flores, fructusque redundent , Ultima radicis percutienda fibra est. Si tibi te tollens, proprios exstindis amores , Hoc ictu penitus concidet omne malum . sed vero istud ages cum te de millibus unum . Nullius credes dotis, & ingenij: si non formidas sperni, Repumque fauores , Vel venare tuae commoda nulla domus, Qui bene se felix odit seruatur in aeuum , Qui male amat,nunquam non perit ille miser.
De Amore . sit eius natura , qua causa, qui effectus . De eiusdem remedijs . Addita quaedam de odis a
I. D Si amor illa boni primaeva impressio , . quali.
Mens cupida assicitur , dum bona nota pla
Hoc veluti visco totus sibi adhaeret in unum . Orbis, Sc e multis partibus unus adest . Quem