장음표시 사용
61쪽
Quem caput affectum cordis truncado, cateruam omnem quae reliqua est in tua iura trahes . Rectus amor repetit fontem,quo fluxit eundem, Nescit amare malum cuius origo bonum. Discute quaeso tuos iusto discrimine mores Obseruans illis quis dominatur amor is Pectore propterea toto se Numen amandum . Iussit, praeter se ne quid amando eo las . II. Non tantum proprios bonitas persuadet a
Sed paritas morum, congruitasque trahit . De foris ac quidquid vultum conponit & artus, Sollicitudo grauis, nobilitasque viri. Praestans ingenium, multi doctrina laboris , Aut decoris reliquum quidquid inesse potest.
Quisquis amatur amanti reddat Oportet amore, Est siquidem magnes mutui amoris amor .
Quidam natura procliuis habetur amori , Qui tenui, calido, sanguine, corde viget . III. Cerne precor magnum, quo pollet, robur
amoris, In rem transformat quam quis amauit amor .
Exit amans de se varias peregrinus in Oras, Et vivit veluti mortuus ille foret . Nil de se curat, rebus non prouidet ullis , Nullibi consistit res nisi amata velit. Heu nimis infelix mundano mixtus amori, Quem tenet abiecto Numine inanis amori Terrea amans in res nunquam transibit amatas, quae finita animas haud satiare queunt. Quisquis Numen amat, non in se, vivit in illo Orbis cui domino vivit uterque suo .
Est violentus amor mortalis , ineptus, acerbus ,
Λt semper placidus Numinis este solet .
62쪽
Hunc Zelus cruciat, non est sincerus & ille , Cui clausum tuto cor reserare queaS . Solus & unus amet cupit iste , sed alter ut
Huic foris, at illi erim placet esse domi . Temet amans igitur supremum Numen amato Nam quod ames,illi non, tibi proficiet. Mortales variant, horas pereuntque per omnes , At, nisi qui voluit perdidit ille, Deum . IV. Vt quem sorsan amas vero secterib amore Expers humanae sit rationis amor Ingenio, genio minime moueare iocose , Moribus at sanctis & pietate viri . Pernities virtutis, amor Platonicus ille, Qui de forma, oculos, mentis ad astra leuat. Visa semel species tangendi pulsat amore, Noxius & pe dit fluxus ab inde virum . Idcirco meliu et pedibus quam lumine labi, Namque pedum lapsu laederis, hocce peris . Dissicilis nimium se; est dare pharmaca amori, Nam castigatus deprimit ille magis . Ac nisi principijs obstes, sic intrat, ut ante Quam decreta tibi mens sit amoriS, ames . Detineant etiam quae dant fastidia mentem , Dilectae speciem di*ciantque rei. Pry teritosque caue carnis reuocare fauores :Deciduo citius surgit amore nihil . Saeua pesse pudor multos sanauit ab ista. Dum fieri cunctis se doluere iocos. Profuit attente reliquis disquirere damna, Milleque prolapsus quos amor ipse parit . Ad superos demum siexisse iuvabit ana
Lucraque virtutum quae sine fine manent . Hac
63쪽
Hac ratione malum, rectus, dispellat amorem , Horreat & foedis mens generosa capi . Vt mala verba viri, praui sic pestis amoris Cori uinpit mores commacDlatque bonoS . Omnia nexu aliquo natura ligauit amoris , Cunctaque perpetuo foedere iuncta tenet. Nectit stellai um coelo, volucrumque cateruassMontibus innumeras agglomeratque seras. Hos ursi sacratos, odium disrumpit amoris Nexusinamque odium diuidit, unit amor ἐIsta magis rabies victo dominabitur illi, Quem timor ignauus, suspicioque premit. Est etiam quidam sic natus Matris ab esu a Oderit ut cunctos, in diaque grauet Qui quasi nocturni dirissima temporis ales Vmbras horrescit corporis ipse sui. Taliter affectus si sorte occurrerit, illum Haud comitare odio , sed mi sinatus ama. aliter in Iudo placidus dimittis Achatem , Omnibus in Vita sic placuisse stude .
Compesces odium mores conuersus ad illas , Quos bene compositos, despiciendus habet. αSimplex ille oculus rectus Rhadamanthus &index sInuenit haud odio, plenus amore, locum . Tandem si quod inest odium, sectare merentes Peccata, aeternos supplici j que focos. Nam secus acturus te perdis : iussus amare Hostes, nullum non debet amare virum. Exeat e mundo, superet Garamantas S Indos. Multa odio inueniet pessima digna suo . Te solum debes odisse ex omnibuS Vntrin. Qui tibi prae reliquis ipse nocere soles.
64쪽
Haud externarum moueire cupidine rerum, Nam mundi citius praeterit Omne decus , Atque tuo quamuis nil desit sorte palato , Omnia in extremis mors inimica rapit. Cerne quod intus habes , cordis scrutare medullas sPerpetui flumen prouenit inde boni. II. Illa eli antiquae sapientia magna palestrae Aequantis semet prosperitate Dijs :Parua quod humanae virtutis limina cernens, Se putet astectus praeter habere nihil. Quos sic prudenti mentis moderatur habena , Taliter imperio substituitque suo :Vt iactare Midae sceptrum , plenasque cru
Ereptas ausit, cum ratione tamen. Mundanas cupiens rerum contemnere pompas ,
Tempore longaevo practicus illud aget. Hanc qui doctrinam praxi didicere Magistra Haud , externa sibi non superesse, dolent. Non secus ac dominus quod non Indosquμ . Getasque Dirigis Imperio, poenituisse nequis . Quae sunt cunque soris comitantia eorpus ut
1lla puta tecum partis habere nihil. III Hoc nisi stricto animi fretnaris vota capistro.
Non explebuntur, plus sine fine petent. Ac licet innumero rerum ditaris aceruo Plus irritatis surget ab inde sitis . Cuius ab ardenti venter succenditur aestu Non sitit, aegrotat, nec satiatur aqua :Τaliter est illi qui non ratione retentavAssectus, cuius limina certa manent ;
65쪽
Mors, labor exilium , despectus , morbus, egestus , Quidquid & orbis habet quod tua sceptra fugit sHaud mala sunt;celeri minimeq;cauenda volatu Rebus in extremis nec numeranda tuiS . Haec igitur nunquam fugies, venientibus vltro Occurres, placidis excipiesque genis . Τalia nam Socrates apto vocitare figuras Nomine laruatas, pictaque monstra solet. Nam veluti laruae pueros formidine terrent , Q eis praeter speciem non timor ullus inest . Accidit hoc rebus quas tu velamine tectas, Et non sub vera conditione vides . Pallida quid mors est λ laruae monstrosa figura: Pluribus idcirco mellis ad anstar erat. Ergo quid est in morte pauenduὸ mortis imago: Non est mors, mortis sed timor horribilis . Corripe fallentem austo moderamine mentem a Crimina vitabis, praetereaque nihil .
Ze Gaudis , O tri itia. ualiter vir bonus gaudere debeat . Non tristatur qui omnia nisi det . Varia doloris
antidota. L la sua plaudentis dimittes gaudia eordis 'o Ne superent fines immoderata sum . Scd laxata tuo liceat restringere voto Laeti fraena animi, maestitiamque sequi.
66쪽
Quamuis monstra, bono, surgant millena ma
Accipit ille nihil victor ab inde mali ;Fert aduersa velut normam virtutis amatae,
Et quae recte animam ducit ad astra viam . Oh saustum pietate virum i miserandus haberi , Monstrarique potest ; sed iniser esse nequit . III. Quae fieri postini, veluti iam iacta teneto sSic praeuisa minus tela nocere solent . Prospera qui semper securae pacis amator Exspectat, venient huic grauiora mala ;Nam quae mortales exsugunt damna medullas , Haud exspectantis ne ia corda premunt. Adversans quid si rerum fortuna tuarum Dimidium, quid si quidquid habes tulerit pQuid si tecta ruant, segetes cinerentur ab igne , Prorsus & a notis desereare tuis Quid si recta nigro maculetur fama colore , Innocuusque gradu dei; clare tuo λFlamma, catena, ruinae , infamia, morbus, e gestas, Haud subitis veniunt casibus ista sopho. Ac veluti doctus surgentes Navita ventos , Sic ventura a longe prospicit ille mala ;Quemque diu minuunt alia patiendo dolorem Ille sibi reddit praemeditando leuem .
Nam quae fata ferunt uni, contingere cuiuis , Secreto penitus nemine, damna queunt. Quas precor auratas pactolus Voluit arenas, Cui non terga lames, pauperiesque premat Quem non absurdae sordes comitantur hon
Quod regnum impavidum non timet excudium , An
67쪽
Pluribus eueniunt nullo teleranda dolore . Est nisi mentis opus talibus ergo premi. Quid tibi blandiris , vel quae mendacia fingis Qui vult omne sibi temperat ille malum. Diros impatiens noli cumulare dolores ;Τam miser est omnis, quam volet esse miser. V. Omne genus morbi tande decrescit,& omnis, Sit licet immodicus, tempore moeror abit. Expectare diem , lachrymae qua currere cessent, Aut iuuat undantes tergere sponte gcnas
Quod tandem longi factura est temporis aetas. Cur non consilijs hoc iacis ipse tuis λQuamuis maestitiam clauso sub pectore serues, Erumpit vigili progrediturue foras . Omnibus in rebus citius nil taedia cordis, Quam dolor immodicus tristitiaeque dabunt. Tempore, quae primo capient solamen amici, Postea despectus inueterata serent. Quod si damna dolor reparat sui gentis Eoi Τempus & occidui transeat in lachrymis. Quod si non remouent fletus aduersa , leuanturi Disce modum lachrymis ponere, disce tibi. Turpis Nauclerus clauum cui sustulit unda, Velaque qui ventis naufragabunda dedit. Naufragus at medi)s merito laudabitur undis,
Quem mare luctantem fiuctibus, hausit aquis.
68쪽
De spe, ct D seratione. . Ummodo
utramque moderari oporteat. I, C Pes hominis vana est, fallax, phantasma
Cui summus non est ultima meta Deus. Anxius in multos cur sic extenderis annos, Ut spe venturae conficiare rei λΤerrea sperne, nihil cupies, lactabit inanis Spesque nihil : nulli sponte reiecta placentrFirma licet te spes nunquam fortasse sesellit, Et sit perfacili conficienda modo: Donec te quaedam strinulat fiducia rerum , Anceps semper eris sollicitusque tui, Vt calcare sagis praerupta cacumina montis, Sic sperare, tibi perniciosa cave. omnis ab inde miser, quod non sperata vidisseti Finem pro votis obtinui sta se is .
Saepe moneto tuam,quaecun ue forinseca,mente, Non aliter videat, quam peritura cito.
Cur te seducis vitales susus in auras' Vt certo incertus, qua moriare die. Nulla dies agitur promissis nixa supernis , Hora nec ulla tibi non dubitata fluit. Improba mors celeri sequitur calcanea passis, Quotque iacis vitae, tot rapit illa gradus. Qia:cquin habes mutuo caelis reddenda tulisti , vsa in concessit, tempora Numen habet. Cuius ad arbitrium rescres concessa silenter Debitor est,soluit au i querulando, malus.
69쪽
Ergo sperandum nihil est sub sole, sed illa
De summo vera est,spesque tenenda bono. Paruanimum,pigrum facile est diffidere inertem, Et qui se paruis viribus esse putat . Surgit ab exemplis animus generosior illis , Saepius his pastos qui grauiora vident. Incipe magnanimus, lentum depelle teporem, Conantes caeli Numen ab axe iuuat . Falsior a rebus decedat opinio agendis Ibunt in faciles ardua visa modoS. Qipd tibi cunque tulit sortuna aduersa sinistru, Statutum aeternis legibus illud erat. Accidit idque tuis tolerandi viribus aptum, Aut secus λ v triuis accomodare modo . Nam si serre potes,finem dabis ipse dolori a Si nequis, ille sui finis eritque tui. Quem susserre potest natura humana dolorem Est leuis,atque breuis, quem tolerare nequit. Squa licet meministe iuuat tormenta frequenter, Reddere quod valeas ipse serenda tibi, Congrua si penses caelo submissa probante.
Nam mala,virtutem, quae nocuere,docent.
De timore,quam vanus sit. Et qua ratione vincatur. De vitanda audacia. αλ edam iterum de ira . I. II Axima pars hominum , nunquam sors 10 damna sutura .
Formidat, fictis multiplicatque malis .
70쪽
Inuenit haud tantas poenas mans saeua Τyranni, Quot sibi venturi sollicituqo parit. Haec, bona sufferri varies praesentia casu,
Et mala ne veniant sorte futura, timet .
Plurima damna grauat homine quq sepe deessent
Si sermido parens gignere desineret. Quid iuuat ante mali tempus, moeroribus angi, Et miserum esse prius quam miser esse queas, Non est prudentis qnam primum credere dictis , Atque umbras, veluti monstra,pauere leues . Saepius ambiguum fallaci indagine verbum In peiora miser significata trahi et . Principis ostensam, maiorem mole Gigantis, Qua vix formicae corpus adaequet,habes. Haudq; teneS auimo mentem,sed posse potentis; Cuius non iram, sed diadema paves . Talia,simi vani vanissima spectra timoris Perturbant animam proptereaque magis. Omne quod incertu est pauidi iactatur ab unda Pectoris, at placido flumine vera fluunt. Expectare, patiue aduersa periunde, dolori Non nisi quod modus est,sed timor absq; modo
Namque doles quantum nosti venisse malorum, Sed casus omnes, cunctaque damna times. Pellere vis omnem prorsus de corde pavorem II. Quae ventura times iam tibi adesse puta. Illaque pertractans tacito sub pectore tecum Immodicum taxe , qui premit, inde metum. Disces hinc certo, fieri phantasmate magnum Haud ipsis rebus, quod sugis omne malum. Durius anne tibi possit contingere damnum
Quam pulsum pati ij linquere chara soli
Amplius anne tuis quidquam vereare lacertis Quam ne flamma urar, dispereantque rogo Quae-