장음표시 사용
231쪽
TZE A PROLEGOMENA utrumque in aliqua enim quae narrantur diversi tali tamen
eundem sequitur argumenti tenorem, ut initi a Ptolemaei curis saeto per adum alas omoediae aetates ad definiendas fabularum partes decurrat, eum in arisino ominenturio primis capitibus ordo turbatus sit. Ohsta delata , quod nillilisturum adhortatiotium quibus ad Dioneri legenteir et seriptori inventu venilitari vidennis hic legimus. Ohstati denique adversariorum sententiae non solun sine ulla relutatione
positae, sed etiam ita, ut ne a gelga quidem expectari poterat, obtrunculae et inter se e nutriae. Quare eum non integrum aeriae conmientarium, sed excerptum ex hoc a recentiore quodam ominatim nobis oblatum esse appareat: nam ad Geticam haec quoque reserenda esse, quam is ha Llarit ramerus Anecd. Oxon p. 13, post Ambrosiani codicis testiuionium nemo notrabit: eo usquo progredi nOIi lubito ut praeter utina capita reliqua omni aut ex ipso Ambrosiano libro aut ex iis leni certe mlegomenis, quamvis ex alis codice
petita fudirent, ducta esse contendam. Num si recesseris ab iis, quae ani disputationem do Alexandrisiis bibliotheeis instituitam posita sunt, reliqua ita comparata esse videbis, ut, quemadmodum ex utroque --brosiani codiciis commentario, aliis cutissis, aliis mutatis at tuo in rovius contra iis, cotulata sint, facile cognoscas. Ilii tira enim a priore conlinunturio facio mox ubi rem do Ptolomaei
studiis hic indiculam potius quam explicatam vidit breviator, ad alteraim pergit. Qua in re quod ipsam illum d Pisistratioris Homericis subolium aeriter a Geteta impugnatum emeroi ei in imprii dentiae est fgligentiae hominis omnino tribuoi
dum est viii Ritschesio Corollar. p. 6 pra eritin cum Oni 126 dum probubile sit, omnem hanc de isexandrinis bibliotliostisset do studiis Pisistratois nam iii in turm quum in ira i Edrail ira Aristopliane delatum esse iure miratus est it scitolius de
scholio Plaut. p. 37, ea sola de causa tam copiose hoc loco a Zeta expositam esse, ut quavis Oeeἐisione arrepta 1Ielio lorum, cuius opinione se in errorem inductum essu modo intellexurat, redargueret suumque ipsius errorem corrigeret. I Diuitia ' Gorale
232쪽
vertitur deinde graininaticus ad priorem praefationem, ut untiquorum interpretum nomina inde ira eribat et resectis inauit, is verbiis, omissis quae antea aliunde petita posuerat, quemadmodum moedia per tres aetates mutata rit, expotiret. Tum vero ex altera parte integrim eaput tertium interponii,
qua iti re Don inutile est scire cultitu et interstitia, quae fe- cinius ii codice rubrii litteris distituta Rurma autem
ab e prioris partis loco, in quo substiterat I, ), opere retexto ea quae de Dionysio, Cratete, Euclido scripta invenit non iminus, quiuiunt de Heliodoro Reerat, cinum sex, eoque perturbatus Ordinem quoque rerum invertii. Ita his ad suum perduetis reliqua secunda in iis, ita , qua satis inepto et ita, ut hominis indolem prorsus porrideas, orbis rivore N
quod dubitationem relinquat, uisi quis forte, ut dicum quod sentio, brevem de comoedia Alcibiadis auctoritate mutata
narrationem p. 239 aliundo petitam esse dicat, ut de Durio prioris pariis captio nihil Parisinus grammaticus attigerit. Sed dispis movent prima e tela Parisini apita, quas in Ambrosiano paritim desunt, partim tam diversis verbis, ut
lai ne ii titii esse non Ogsint, coire e lita sunt. Atque illud est, sivi intricatiori in tune rem evadere dixi. Nam cuni horum maxinitas sit et cum aliis nonnullis commentariolis, qui sabulis
istophaneis in codicibus pratifixi sunt, et cum Dionysii Thracis scholiis Bois. need. p. 747 sq. et vero etiam cum Metae iambis Crain. Aneed Oxov. III p. 340 sqq. consensus, diei nequis, qua inter has metantinorum grammatim inscriptiones ratiocinior dat. Quanquam quoniam hanc quoque 12et Parisiui omnielitarii partem e prologomenis ristophaneis
haustum esse vidimitis, probat,il sane est, aliam quandam ΤZeciae scriptionem, tuae tu i istori coniOodia inda rurida
versabatur, cive ab ipso Aristophanis interpretatium Pruelixam, sive ab alio quodam grammatico in brevius contractam et in hoc Deo positam extitisse, e qua non solum liue codicis Parisini pars, sed ea etiam, quae in simili arguatiunt versantia Diuitia ' Gorale
233쪽
niine in libris Aristophaneis leguntur, excerpta sint. UMunatium , etiam scholia Dionysiana secutum esse non sine prinbabilitate comedit Bilae helius Mou. p. 7, quamquam praecipuum huius opinionis undamenium, quod in simili apud utriunque de Homeri carimnibus narratione positum est, eve
tere conubiimir. viii 'arisinum grammaticum a scholiasta Dion usii istirpetit imi RSe, quae fuit illii uili xvi ni sentonitu Elihem Gotting. a. 1840 m. Iun. p. 9ω, mnus veri simile
Ηue si igitur de Parisino commentario. Ad lautii mauisei festioli uni iudicandunt eum praeter hunc latii bipertitucodicis Ambrosiani proleg unena proposita sint, e quibus ius
origo investigetur, de illis Parisinis quilii ineret res sit, testis os eorum qui de hae re disputaverunt dissensis, nec minus diversa a retinis prior Ambrosiui nun pars. Oniri allem pars ita cum eo conseniit, ut non sit iusta causa, cur hoc se illud, quod se secutum ess latinus grammati s utetur,
baeci commentum negellius. ruunquiim enim non ita graeca sequitur, ut verbum orbo reddat, nituit. diea iii d ApD- leutiarum quam vides e lutilitate, uihil PS eorum, quae in
latinis aliiser quam iugi accis dicta sunt . quin non possis Italo homini tribuere. Num ut hi e de Ptolemum Philudelphi, qui nurum hi modum funebre invenus et D ue doctorum hom-128 suesse addere poterat, praesertim eum ineptus regem ab audiore suo simillior laudatum esse videret, ita propter verba oecae
artis poeticos libros in umιm comverunt et in ordinem ream serunt, pro quibiu in crinet is Si unum hi p0u cu vocublilia I . iiDl rapim psi iii te alio Onte, utile ii iii ixit Ritschelius Coroll.
p. 2 3, cogitemus. Ne lue enim numian, quod tutus, quem excerpsisse pestiis sua e graeci et loto commentario relecto summum urgumenti reddidisse, quum graHeu verba transtulisso intelligis, pro bios ου veri , euius vim no intellexerat nec Dissilia πιν orale
234쪽
uno v abiit reddere poterat, alia substituit, quae cum dispoitai v miro verbis postea potitus, tuin his nil mi με in Dux is iv x v iic uvaru rii τῶ pinvivssi ἔφη καὶ biosi silice ut indieata esse videbantur, nisi quod alterum de grammaticis, alteram de rege valere non
haberit quo dubitationem moveant. Mox autem de Eratost bene et Callimacho non solum verbis sicuti refers et suis praeterea qui Mem asseveret adlaetis su arbitrio nexum senientia rivii supplevit, sed etiam istum uulinum re in biblio. Moorirem non dubito quin e graecis vinulam civ ii acinc, quae sanuquid sibi vellet it ni iii ioterat perspicere, ei ivserit. Admodum contraxit libri ruin barbarorum et curn is ivtruti ne memoriani iti tameti, ut hi modo maeeum ηcriptorei sui Singula
Se luatur, bene perspicias. Denique quae Heliodori abolla relata et argvinentis quibus ii Ioela impugnata erat indiculis in ne annotationis de Aristarchi uetui post ut non e rupinilla quidem, sed e graecis verbis τετιμφ' ruit tris diro δε---mυ τελosvm malo ab italo intollectis prosecta osso vides.
Itaque eum alium habennuis irraeeum OImIilutari In li 12s suu Iit i limili tu illium illimi arini nunt ad latinum n eo lontent,
quem in Plautin scholi expreissum ei in probabile ),' Quod mini in sciti gregia eo ura libri nitiei sium Antiat. criti Beres. a. 183 m. hcemb. p. 828 coniecit e LXX, quaauris in eo
235쪽
copiis ustis est qua in re uni ut rein dem is expetat, qui graeca nude reddidit, ut latinus a Matius uileioris sui vestigia pressit. Quo si ut rem universam iudi hi optune serisso vidis debeat RusAelius, quod quamvis aeritis imp
Quatus 'lautitii Aelioli auctoritat eiu fortit se ilΗfendit ii lui proptΡ illa Parisin quidem, iliani utrit que Origi in uestigetur, si te in detrahendum esse negavit. Contra nune etiam
aliun fontem circumspieiendum esse e . Nam id omnino line disputatione emeere volui, ut nec Parisinum comme imitarium nee seli ilium Plautinum iam sequendum, sed ad sola I dirae prese mena, odie Ambrosian edita, utpoteramnvinum illorum sontem, recurrendum esse ostenderem.' Nam
ex aliis quibusdam pro omenis Iristophanei petita, priore Ambrosiuni odiet puri cum altera congliiiiiinta negligentissime rem suum gessisse, et liustum Plautinum autem Hierum pariem, eamque in iis qua indu petivi multo escopi larem et praestantiorem, secutum esse, uon nulla autem,quii non satis intellexerat, suo urbitrio mutasse.
Resialiunt rami diuio continentutionis nostruo partes, alterniit pui sit κε)tZae tu is quae tra lit auctoritu extimiuQitu',
id quod iure Berniturdos l. c. p. 824 de limine satis suspecto
mentis nullis uso item a cures Dilfheyo, qui Analectis Callimacheis suis uominu u. 86 editis hunc in suo sententiam outroversam II sui iunxit: Parisini περ κωμlybiu commentarioli Maget in selinii in Aristophanem nihOMani non hae ratio uiua est, u hoc illud sit derivatum, sed nuxerunt ambo, eminues suine. JDissilia πιν orale
236쪽
desideravit, ultor ut illi nutu id invi i x lolitis, ut suem iani revocati sumin, inti R 'itate erui possit quaeratur. E quibus
eum illud, quod ad testimonior imisuetoritatem pertinet, partim ex universa -- fide, onmibus nec sane immerii reprehensa, sed a nullo unquam e ratius examinata, partime sontibus, qui nis in hae narratione usus erui, iudieandum sit prior locus, nisi argumenti amplitudo deterreret, vel ea
iserimusa nunc omitterulus erat, lusii rei materiam mox novo libro satieuno codie densio Ructum iri necelli nil R.
De auctoribus autem, a quibus ea quae nurru petiverit, reliquum eri partem elon et antiquo fonte derivatam esse,ivinis pie euriam et a si ulas invini ne alienam nare tionis nuturum, tum propter idoneam singularum rerum inter se congruentiam communis era omium post oditam Plauti-niun scholium sontontia. Quae bona opini quanquilin graecis verbis in aliis ortasgo minuitur, ut siseri solet in hoc genere, si univorsaan testimoniorum indolem accuratiivs perspicere licet, augetur tamen in ullis. Antiquos enim auctores omnino
ei praesto fuisse, sivo integros ipsorum libros lisit, sive exemplas ex illis eum nominis indiet mmmentarios habuit, testes sunt Dionysii, Cratetis, Euclidis ut iudine odori nomina. E quibus Dionysii nomen, iam uni ea siniud
cum reliquis e Parisino eodice proditum. Mei uehius ingui. cona. saec. II p. 124 I ut Dionysii Hulii urnussoli sis minoris MouciKst icio pia libro XXXVI, de quibus i. doni Meta.
IUM erit. m. p. 16. rettulit nec profecto improbabiliter, praesertim cum in I 'Migue περὶ iuq rapa aromissi versibus, Crumero Anded. mon IlI p. 343 sqq. editis, ii versum metu matutina pii povisi si πεφυρ acuui in marino ei dicis de
237쪽
TZETZAE PRO LEGOMENA Ti afixo nouacεω liber in vita Nicandri citatur, coniicias. uiloni altorci loco posuit Cratetem Blelirem graminati cuni Pergamenum SSe, recte censuerunt Memekius i. c. et uelleriis Mus Rhenani V a. 837 p. 358, mitius recto tamen Iminerius fecit, quod du mi ac pusiuriinc qirem libriam inter historiae comicorum sentes recenses Hisi erit com graec. p. 3, eius memoriam referre videtur. egre enim adducorus erodam, huius modi de tragoediae onmediamus partibusdsque Dominibus urininum chori comm disputationibus . iamo hic o in iambis l. e. eius auetoritati tribuit Eet Ea in tali libro loci u fuisse. Frequens autem si eius tu scitoliis Aristopliari eis memoria: f. Schneide de et in Aristoph.
selies fons p. 88. Qui quanquam omnia ex eius de dialecto Attica libro petii existimat, uni tamen, quae vix possunt nisi e schesiis in poetam ei seripiis prosecta esse, vela seli Ran. 296, maxime vero quae schol. q. 5 additis verbis
posuisse arbitror Euclidem denique do simili argumento ab eodem κρυα ram Aneed. xi . l. c. impugnatum vid mus non videtur autem diversus esse ab illo quem Homeri scholia ipsi l. A 5 do vorsu Homerico disputantem introducunt. Nam ut in licina eri interprotatione versabatur ita cinnicis illi ius ut P irniri eis luieti silii rulli dedisse, eaque Oeensione Ol lata illi inrtibus fabula ruin exposuisse videtur: es . uellerus Mus . then. l. e.
Itaque do iis tribus grammaticis eum invenerimus, ad rum sive in rugie is sive in comicos poetas commentarios sententius a Pthio improbuius remeari posse, quamvis scium non temere de annotationum scriptione cogitandum esse, non
238쪽
mirabuntur quibus de Bygantino Heliodoro, Dionysii Thraeisset liasia, persuasit Rilachelius de se l. Plaut. p. 147 Coroll. p. 9 sqq. Nam eum Heliodori nomine i eripium in uriem Dion ii annotationem, similem ei, quam sine ii nune positam habes apud Bonorem Aneta. p. 797, Morsit a Villias io
Aneed gyaec. H p. 12.3 se mulie Murciano prolatam, in alio nui en i iiiiiySi seliolio I lik Ilia est. p. 76 et ad sem Iureiano codice illois. II p. id eam quam ad Heliodorum Τκet a refert sutilentiam expositam animadverteret, hunc
BAkerianum inierpretem ipsum Heliodomui eumque cum liquis Dion ii interpretibus in Byzantinorum grammaticorum numero ponendum esse mitelusit contra quam rati nati nem quae Bemhatam p. 32 sq. monuit, iis post editam
Reemii coniment ἔimuin illa enim te scholio Plautino disputata rarit nussant an lilius vini iri lini t vir egri uturi. Sed dubitationem excitat mauuncta Matiquorum grammati rum in aetatis gestianae homine memoria, et augetur magnopere dubitatio eo, quod sub finem prioris prooemii clivo pol O mini reprehenduntur id quod non posse nisi ad Heli dorum pertinere ei, qui verba proxime anteeedentia insid raverit, patebit. ovoeamur igitur ad Hesiodorum oviccav
de schol. Plaut. p. 142. At oro bonum et ab ipsius Aristarct aetate, ut videtur, non ita longe remotum grammaticum, mulionui quae Apollonius in exie Homerii posuit auctorem, num ineptissima de Pisistrati euris Immericis eum Alexandrinorum studiis eommixtis si illa dignum putabimus 3 Minime id quidem probabile, praesertim cum dubitem, num
talis narratio, etiaaiis ni inus inepta luserit . in Aris Asis Omerii is locum habuserit inui ne id tui leni virri sint ili di eas illum libriani ad Zeteta aetatem propagathina esse. Sed praeSio
est alia scholiorum Homericorum ollectio qua ustathium 13avsum esse novimus, ipsa quoque Heliodori et Apionis nominb
239쪽
E A PROLEO EXAbu riesei quo casu inscripta, sed a genuinis utriusque grammatici scholiis uno volumino comprehensis, ut docuit Lehrsius de Aristarcho p. 38 QM, Quaesi epie. p. ' Ρm sus diversa. Nam Heliodorum verum nomen esse, quamvis constanter Herodorum Eusini hius feribat, persuadent ala mnarius de schol Hom. Opuse. II p. 151 et Riischolius do se l. Plaut. p. 11 3 et tui schol hiberii. Hi,nni iis a. 1840 p. X sutirnis. Jl9J. In his utiterii Ommentariis etsi naulta mutuldubio fuerunt, quae ab optimis auctoribus petita erant, luippe quos in iisdem fundamentis quibus codicem Venetum Iliadis trium inflare os fuisse idem Lehrsius demonstraverit, quid mirimi, si in iam inceriae aetatis libro, quem aut ab imbiguae fidei homine Originem duxisse, aut noviciorum grammaticorum manus a sum esse ipsa salsa audiorum inseripitio docet, illius historiolaob eum fuisso redimus i. vii igitur librum ut ustathius
hune et ad ustathium praef. Il. A p. 5 et ad Dionysii interii retem istam subulum propagatam esse arbitramur. Nec vero in eo offendendum est, quod solum Heliodori nomenis uii I elisu. Similiter enim ustathius p. 762 p. 786, 22 cis Lehrsii Qua t. p. p. 2 solum pionem, p. 809, 3 autem
του πεst 'H9Obui 'O IIonii liavit, cum de eodem libro utrius tu Itomin in Asirili ira togitii r t. Facile autem propter cole lim I ii antiquiori II Pii , lora mi ii in iiiiii interareris muc hunc quoque interliretem referre tofuit.
Sed horum quidem omnium sententis improbur aeria: iactis autem quae ipse narrui vis quaedum accedit inde, quod
240쪽
et de fabularum potius lectione quam do graminaiie in libris tui preior, men quantum quidem in primuin inpiai, quod est doliolamari Philadelphi bibliotheca et do Homeri Orminibus, non conieninendum est, quod dicit p. 18, 20.etos κειμέ-vou sic παλαiu piβλου Toχλri0ὲ ὰπηκpili uacu, praesertina cum Tob παλcito D et in his protegomenis et in ipsis scholiis lintiquos grunmtuticos dicere consueverit. Hic autem uti tuus liber, cuius se auctoritate niti larofitetur, qui uerit, non est cur vanis coniecturis assequi studeamus. Quanquam, Pisbsirati eiu is non improbabiliter iisdhelius Coroli sit Nilasellius Melei de hist Hom. II, 44. I in Mesopistilem Myrteanum, Arsii Analaeta se revocamini, quem μ
matim iu de Museo libri, quos recenset lippe de Museo Alex. p. 11-14. Aiquo in his quidem iam subsistamus nee se est. Boliqua, quae de fide scriptoris leonda erant, sine ipsa etiarerum disquisitione, quum, ne praeter modum cresceret commvntatio a no ir propositi uti Ptiani Ase volutumA. iudicuri te litemit uuanquam Pulle de lio quoque genere, quRU Cum
iis quae de scholio lautino disputavimus coniuncti sunt, exponere visum est. Nam quod dixi latini grammatici verba, quibus enodorum Eph iuin eum Alexandro Aetolo et Lye, phron Chales lenia , initarum libri, in mim coumisse et in ordinem redemi se testatur, o graue bivio in verbo ab ipso
non intellecto et cum iis lini postea scripta vidit ominiis , originem duxi Asi , id irato in uni iuriem suis luaIn C ipiat. ciun si tu id tu praestiteruit inde constare et Porum qua de hoc argument a summi viris disi,utata sunt vanitatem evinci