Friderici Ritschelii Opuscula philologica

533쪽

XVIII

a De editis a nobis superiore anno priniis XXX capitibus Antiquitatuit Dionysianarum dii in notus virorum doctoriam. hoe est doctrina excolientium, iudicia innotuerunt: aliarum Caroli Gabriolis oboli, nimiam in afferenda scripturae

discrepantia diligentianiis Atram conquesti in adii liiiiiiiiiinis illis ita orationi de arte interpretandi suae Praeciam Me

ornament voluit alterum amici nostri atque aequalis Caroli Sint enis, cui consuram pellae nostrae debemus cum bonae frugis tum propensu vestiniatis plenam. Vnum est autem quiddam, de quo his iudieibus tamquam do compacto e μ'

venit idque m avisi iiiii in eri Ri l lini Alana iiii an illi: cernitur in praedicat bonitate codicis Chisiani A), reiecta

autem fide Urbinatis sive Vationi M. Si modo recte hanc partem C et verba interpretor p. 13 seripta, illa luto Dionysiani moemii exemplo ui ab omni pari sani at que integri nec ullius varia loetionis adminiculo indigens

certi est inqisit instulomιν auctoritas quantiviso retii codicem quem in misiana bibliotheca Romae vidi saeculi fere smembronis indissime scriptum, habemtu omnium cluc orem Edita Bonnae ulmo CIBIΘCCCXLV eolobrandis die XV ei natiuietis Athiustissimi Rogis rideriei Gulielmi lv. lDisiligo b c ora e

534쪽

sensit. Aliquanto cautius tutent PrimΡrobat iudicio, quo proniiscuam esse Clusiani Vrbinatisque viruitem dixeram, in

eo tamen: se dissentire ignificavit , quod paullo plus quam debuisset Vrbinati tribui uir, dei cassem Ciniano hunc enim tum iunium ciuisingulis dissimum seriptum esse, sed etiam ab eis interpolaikilibus liberam, quibus Vrhinaten in

borare recte ipso dixissem. Vere ille quidem utrumque οι tamen de Urbiliat milli quam equum tui contemptius. In quo cur me excutiendo et Migiose examinando quo longius 4 ego si as tulimus tu operis odietatem Iadobus Beonys. - mgres munus m. riuus ognovimus rarum ei propρ singillarem talis odicis indiam, qui e correcinest manuni

passus UIRIii stlim to et aenii neglegsentius ab librario labitus tu naen utriun tiae vitium tant exint ii ii Otibus compensaret,

ut, si auris volumius ei sumnam complecti, deterioris gens ris melius exemplum Chisianus, detorius au toni ire Horis snoris spr&0sentaru Vrbinas missi mandi sit Cuius latissis praeeipuam partam cum in eo e-sis 1sro dixero quod longo 'hisian libro plenior et integriorteatis Vrbanus exstes, dacii liraevi leo for ut multis litis

inspecta talis quidem laudatio sit. Meuid enim praesiviusquam in eiusdem ineleiatem inter lationis, quam de libro illo ultro concessimus, e quoque addit meuia ud esseere, uste per se spectata vi Mi habeant quo displiceani vel ha anhadeo quo vehementer laesant Contra quid iugi iniTuni quam in eodem oste et fident summam et licentiani non mediocrem coniuncta esse 2 AEt tamen hoc ita esse tum luculentis nos documentis nou persuasuros tantum, sed demon simium eo dimus, nemo ut contra sentiai ' Quae dem --: Vix redas iun an Me legisso, qui deis iuum Diomini no-H- rati in Mino dem res si deeraverit: cum autem chimani libri a quissili auctoritas Dd nisi lium Ambrosiuinque lanium valuerit, ut in estus praecipue iidem adriplari verbα exigi poss existib

535쪽

strati eum reliquorum librorum, Coistiniani Ch limbriiri 6 Rogii rationibus ita copulata erit, ut pisie

apparent ii hos demum codices verae interpolationis notii inemo latilis at nitis licentiae cadere 1 rae tua Iediocriun vim

Vrbinatis vitiati habeat ad singulas fere Voces pertinens intraque modie 4nes levioris correctionis subsistens. Quamquam Coistinianus quidem in tum potius locum quendam tenet quo an non minus saepe scripturae integritatem V

bilius quam pravitatem eius 'onuuunicet. Je raestantia autem rhinatis codicis cum Oisior, cogito priana parte

Antiquitatum, quae ad caput XII libra V pertinet: sitie enim una cum manu librarii ipsa indoles seripturae Maia apparet. Quapropter in exemplis asserendis ultra illam parilem nunc quidem non progrediemur.

Ipsum initium altiquitatum viper a nobis mondatius editum satis esse argumento potuit, quot lacuniis ii libri Diinnysiani e Regis codice per Stephani exemplar m ad nostrantaei iem propagati, eisque quam gravibi laborarent. Talium

autem lamnarum aliquanto grariorum eum ne uua quidem solius misiani rivisi, plurima vero Oniuneta Vrbinatis Ullisianique Unitate expleantur, vel hinc probabilis poterit

mureni, nulli res longe aliter sese habere videtur. Vrbinatis sim praestantia, quam- levioris cuius bim infor talionis ni amitativostigiis, ea est ut emendationein totam sere ab hoc libri repetendam osso mihi persuasum .in ' -- autem hae Molpbus Me lis iuineus praesua is sua p. VI, mira sive oblivione sive ignorinon emi -niationis meae. - mas in partes non inediocri elui voluptate scarorum infenistini concedere editis Moesia anni 1856 18M 'MO Emendationum Dion iacarum spemnino P p. ' II p. i), Ili p. i doctrina et a minis imus Et novissimo quidem lam ut Vrbis iis calidiorem admiratorem Flamsinium, ita patino tenaci ori chiriari imi risum Hermatinum sani iuri inting. . Mi v. Nov. p. isti sqq. prudentissimo ut nobis videtur iudici impugnavit. Vn lamnsequens est, ut mediam quandam visu ipse amissctatii diver sum ab ea quam vos commendaveranius Disiligo b Corale

536쪽

de fide maioris in Urbinat integritatis coniectura fieri. Volui omnes in se veritatis muneros em puto disitebitur Moeliabere, quae lam posui, unius Vrbinatis supplementa Libri 72 biri icolaui κῶ si iii impoυλiac porro diro

quali de genere sint quas illi libro correcturas trilauinius; Offensus Bitian satis languido Urit prouonuit voluit nisi

fallimur, librarius co Θυvaro ri To0TO, In κεφαληVω Ἀμειτα iniquit sed prius additamentum illud ser avii profecto ex arche suo. n dispar horum rati sui plementorum, quae sinis cum ommunia, ex eiusdem semiis, diversi a Chisiani sonto, praestantia repetendi sunt.

537쪽

eonficia esso ut parma ex largimum minime fingi. Nisi quidem miro a prorsus singulari interpolami artificiis latingsmessa additamenta tribues, qua numero hirinia utri pin

exquisita doctrinae laude librarii es grammatici aptum iunge superantia. E quorum nummo duo subieci minimis norabilia, allium I M: 4-λαἀ--χmi ioci . . .

tum et viginti numerentur, e B non se quidem. Ea tamen quinque aeced ii iiii eripetis intor apυε uetavino sie P Ἀ- p viseeundum litterarum ordinem his nomiaribus: ip καirh

538쪽

in sentur eoii milia sitiam sine imitano 'vinas eum alia

539쪽

xpovus. Haec intellegi nequeunt O 'Puisiuio rem idem hibburgius desiderabat, minus recto subaudiendivi die ai di πολέμio ante ac ro pati ex faecessit - 23:

et λλα liarticulae omissio feliciter ut saepe emeri lati eorrectori successit; at illa καλii e. q. s. non sapio mehercle

Et haec quidem exempla mutila servarunt utiqui Hi ces. Contra aliis plurimis lacunarima, qua ipse reppere thvestigia suis commentis sequiu interpolator aut lolieris, euravi aut incredibili emeritato obliveravit. Quorum mentorum perpetuo testes me quae in eo flvicit 'io

mus aliquotiens Olain non raro ait horam thri, in unis ei talem accedente etiam α fere nusquam accedente A, Disiligo by orale

540쪽

mimi et J Idquo ita se abere videntius otiam hine perapieitur, quod V verum hoc supplementimi habet in ipsa eo miliat verborum sutiat autem additamenta illud in

GH v Eioucia urto vovetu κτλ. in proiectus interpolator γ' insertis inter sol et sirin ovis quae ihi etiam C addit, miserrimum in modum omnia pervertit. Venim