Friderici Ritschelii Opuscula philologica

551쪽

men. Sed non hoc soliun tiam ne apud Dion tum illi nonii Di cimi iuuari potuerunt quae sequuntur uxisti v Iucri κτλ. nec Syncellus partem certe eorum, quibus auctior mi nostrisi exemplaribus Dionysii, aliunde nisi ex hoc ipso peiere potuit Velut nihil puto ad integritatem desiderabis, si ad hoc exmplum scripsisso Dionysium dixerim παχα πεic, Pu nil

e. q. s. a

go Quam tu mularis avibitus laevisis eri cognovimus V bitiatis libri fidem, an iam ni re nostro ad vi in singulas

genere necession es, quae vel soliis vel BC debentur, multitudo, ut propter id ipsum in paucis subsister praestet. Ita tu dis partem libri II et libriim III teritor eulis per claro, praeter alia plurima in haec incido Moriora supple

552쪽

Tantum de lacunarum supplementis. Sed in eis tamen, quae non desiderantur in A, malarum is diligentiam scriptura nobis comprobati Audis, non eo ed simplieitae :neque enim hoc iam constanter factum, ut non etiam eslonge quidem saepius in C irum mi , singula litriinn

plis per reliquae argumentationis opportunitatem ante allatis amitim dididerimus siquidem ei rei non sumem libri De Hia XXX prima visa simi tam novis evincere sescentis licet manuplam cum hoc genus multo etiam minus tamquam

iu pulvisculo Exhaimri per uitiis disputationis ait rustius P sit, Ruen luIu per ut ullian parea magis quam dedita

opera conquisita item e I libro et III proponam, praeteri missis quidem innumerabilibi in illis, quibus vel addit iniculo MLicini seripi pro es vel optiuio pro παυμ ιsi qua horam sunt similia, sinitia aut inelegans oratio

emendatur. Haud cunctanter igitur sis recilii 3lidum V, 226 raici iam Stephani coniectura inventini pro sinaciv, 38

553쪽

satis exemplorum. Quorum si quaedam e g. v illud pro Thu Alvεiq. Porrectori Inanum, non integriorOIi fontemur

dere videantur, etsi idolui demonstrari possit aegre assequbmur, tamen esto probabiliter igitur correxi ct ut laude dignus sit, si non dignus fide. In ninia line ea re nullo pacto potest, ad n in nudorem quidem partem.

21 Iidet autem Vrbinatis in singulis diligentiam etiam ad alim normam exigere, quam praeclara subtilitate C. Statonis noster cum alibi perseeutius es tum ad Disansium cum albquo temperamento ace--dari posse significavit. Id quale

sit, suis verbis propediem ipse explieallit nutu . quoniani ita fert disputationiis ratio, hoc unum Occupo, parcissimum hiatuum inventiun esse Dionysium. in consequens est

pratistare eas Vrbinatis scripturas ab A diserepanies, quibus hiatus, alium indux Velut eum III, 54 in sic rivi

etiam alibi mutatum ordinem Verborum, quod genus diserepantiae per Urbinatem latissime putet, non continuo

554쪽

si strupto 13atura noI liabeat li pra viil rat Vri illatis ordo conmendetur. Eamque ratiocinatit IieIn talia eo virmant, quae cum in A perperam traiectis membris nec construi nec iam

o et θέλο καὶ biMτὰτ τε iv e. q. g. Quibus argumentis adde scriptorvi testimonia, Nicolai Missinium Damasconi, si dis plaeet, illa qua D conuum aximis. - mammuneum ii in raro litatui in m mimum etiam a tonat, ut I 16 ct satv λλα popεiv an transponens pro τὰ satv λλαοπλα φορεiv, apparet quam noni sit Minucinare iudicium.

omninoque line etiam in reliqua genera adit praesertinum illud, quod continetur minoriis lacunarum aliquanto muberioribus supplementis. Nam sano qui vel 'hisiani vel Vrbinatis indolem ex eis quas hae eonimentatione trotulimus documentis aestimare universam animum induxerit, eum vix

dubitatuam suspicor, qui vel integritas vel emendati Di nysii omnis ex uno B su pensa si ad propemodvin nulla in pretio A habendus. Repulandiu os aulam non οὐ lasn in agendum suisse, ut vel usuini in multis partibus praestantiam vel Vrbinatis in alliis pravitatem comtonStIR-remus, quippe de qua et praesta litia et pravitate nemo dum lutasset, sed hoc potius, ut Vrbinatis su in genere ex deblentiam contra iniustas, ut Mis quidem visiun, linum cibstantii admirantium obtrectationes defenderemiis id quod

non in aliqua eirentium si in his litioris vitam consumentium utilitato fieri posse putavimus. Igitur quotiens vel singulas voces in B laxi praetermissas ab interitu A servarit, vel illi casu omipias mendat vel consilio e rectas M lite prodideris, enunieram supersedimam. Numquam has

555쪽

538 o coDic volseo ipsas Vrbinatis libri e etiaras habemus qui rum uino amniine excusemus is eae quiderii, qua probabiles sunt nere sariae, ut is in locum aperto satiorem substitutae modo

sint eae et Isiectura inventae, nec potius propagatae ex melidatiore archetypo satis se ipsae defendu Iit. AEariam nutem,

quae ut supervacaneae sunt aut alia de caussa suspectae

aut manifesto sinae, pars quidem non obscure grammaticum arguit vel pravo elegantia et nescio cuius convenientiae insessio indiligentem eri quo loquendi construendique is mas

in doliolis habentom. Q i tiari sari et plana mulct I On munquam intellegentem perversnanque in partem interpretantem. Vervi longe divorsa e caussa repetenda alia pars est, quam

esse excusatilem significavi ludiam nisi misia saltuati, talia hist ius odicis, quo sive grammaticus ille sive Vae 1 librarius ut Mur, e dies ut eum semporum iniuria quae

dati legi non possent, evanida littora missestigia divinando rimanda et divina pinatione in aliquam graecorum vocabulorum speciem colligenda essent, nisi nihil perseribere mallet. Nam nisi sic statuas, vix perspicias qui omnino iiii talia potuerint quais es I, 4 I, ουλεύω pro hos civ vel

I, 32 κα pro τέ voc. Et confirmat hanc coniecturam 23 illud, quod tali miris scripturis saeti finitianii sunt ulta corruptelae, qua si ad Spatiorum dimetiaris, nequalibus sero intervallis inter in distantes reperias: inde de communi chartamin labo aliqua per complures vereus peribnent recto cogites Vesu capitis 32 Em illa si ad Me

556쪽

Planim iam obesum haud aegre cone surum suom

nec Chisiam potuisse auctoritaten nisi sexplorato Vrbinato recte lefiniri no huius nilolem explor, iri nisi comparatis reliquorum librorum rationibus, nec idem nos inventum fuisse

eiectis tot avitis inaum etiam viro adhaerentibus, nimh-- Uriinam monsuata. D quibus omnibus qui nostram

senientiam aliis peramaderentus nisi os omnibus codicibus per aliquἔιni parten Aniussitatiun collatis atque ulisti tintus iuprooemio et eorum discrepantii eum eis, quorum iudiciae eteremta, vim cum dilectu sed pleno communicatis In

quibus, in quas periem videantiu vel nullius momenti: si recto videntur, uipa quumst notio modo ei locus iuri

omnino non in oditorem profecto transferenda, a quo dilibgentia postulari solet, Sed librario 1putanda, qui non ut graviora aut nihil peccarit; si minus recte, minus etiam vitruperari eorum commemoratio debuit. Vituperati sumus, quod

talia attulerimus ut inminuisic, quod sane e perlevs est ex nulli usui sod quid usum habiturum sit, quid non sib

i iram, nec quovis tempor nec cuiusvis acumine praevi-d tur. An λ ira quoquo illud levis nimirum pro λircidis Nautia silentio iraetermittendum tuit, in quo olao

ro latuisse vidimus af) - Nam illud quidem non magni sane facimus, quod propemodum nullus liber est ullius seriptoris, e quo non aliquando, quamquam rarissimis plerumque

557쪽

in eodem libro II, 3 flv αυτοla υκ ευπετ ii ii irpocro xii κα v ci ci pro iv mi ευπε rii coco. Nisi forte in conserendo B aliquid praesemissum est. Verum quem ad modum vel deterrimo Regio I aegre caremus, quinniam hinc tantum, quid in principem editionem P e s. exemplo quid ex tophani in gelii triinsierit, iudicari intest ita similem usum iuberes istinianiun comperimus. Nam quae propria sunt Vrbinatis, cum partim e fontis diversitate, partim o neglegentia vel simulta esso repetenda intellexeri- . inus, illud quidem genus etiam ad C pertinere seset, hoc

autem idem liber eum B nequaquam constanter commune habet. Quo fit ut non raro lis Coistiniani codicis dissensus

conua de admoneat de suspecta fide singularium in B lecti num. Sic, ut e centenis unum immemorem, nullius aues ritatis vel reconditioris rationis esse solitarium illud in BD cur1poimus, hinc statim perspicitur, quod cum B non

conseriti piis, idea testatur quod si ii reliquis it ris no-hε lx L lac ε Tui Eundemque normam ratisferre ad lacunas

Vrbinatis codicis licet. Qui cum omittit quae non in D tantum, sed in I quoque leguntur, hoc ipsum indicio est omissionis caussam non esse tu communis Coastiniano eum Vrbinato sontis indole quaerendam, sed ipsius siluarii, qui

25 rhinaten scripsit, incuriam cssipandam. Cuius incurias non pauca exempla praesto simi, velut cum Ι 1 tres emiculi exciderunt a verbis κα Δioc λεηετα ad τουτου Milaui-

560쪽

des Apitdem Zorstiirten monastero delia Vergine in lassone in Thessalie gerade de mi litigeniassus, de Wir erit ei Herodian vermissen, inestarie n habe und -- also lam