De imitatione Christi libri 4

441쪽

416 DE IMITATIONE CHRISTI

uotio in prosperis. Vt quid te con tristat paruum factum contra te dictum ' Si amplius fuisset, commoueri non debu1sses. Sed nunc permitte transire : inon est primum , IJ CC no utim , nec Ultimum erit, si diu V1Xeris. SariS ViriliSes,

quamdiu nil obviat aduersi: bene etiam consulis, alios nos si roborare verbis: sed cum ad Fanuam tuam Venit repentina tribulatio, descis consilio , & robore. Attende magnam fragilitatem tuam,

quam sepius experiris in modicis obiectis: tamen pro salute tua ista sunt, cum haec,& similia contin-

442쪽

de: & si te tetigit, non tamen deiiciat , nec diu implicet. Ad mi nus sis fine patienter, si non potes gaudenter. Etiam si minus libenter audis,& indignationem sentis; reprime te , nec patiaris aliquid

de paruuli scandalizentur. Cito

conquiescet commotio CXcitata,

& dolor internus reuertente dul- Corabitur gratia. Adhuc Vivo ego dicit Dominus in iuuare te para' tus ,& Llito amplius conseiati; si confisus sueris mihi, dc deuote in

443쪽

4Σ8 DE IMITATIONE CHRISTI

rem sustinentiam accingere. Non est totum fiustratum, si te sepius

percipis tribulatum, Vel grauiter tentatum. Homo es,& non Deus: Caro es, non Angelus. Q modo

tu posses semper in eodem statu Virtutis permanere , quando hoc defuit Angelo in caeso , dc primo homini in paradise ' Ego sum,

qui moerentes erigo sospitare :ulam cognoscentes infirmitatem,

ad meam proueho diuinitatem. Domine, benedictum sit verbum tuum, dulce siper mel, de s uum ori meo. Quid facerem in tantis tribulationibus, oc angustiis meis , nisi me consertares tuis

444쪽

sanctis sermonibus ' Dummodo tandem ad portum salutis perueniam, quid curae est, quae & quaimia passus fuero ' Da finem bonum: da felicem ex hoc mundo trans

tum. Memento mei Deus meus dirige me recto itinere in regnum tuum. Amen.

De Aioribus rebus, ct occultis ita, ciis Dei non scrutandis. ic ILI, caueas disputare de altis L materiis, & de occultis Dei iudiciis: cur iste sic relinquitur,&ille ad tantam gratiam assumitur. Cur etiam isse tantum assiigitur, Hlili iij

445쪽

43o DE IMITATIONE CHRis Ti

& ille tam eximie exaltatur. Ista omnem humanam secultatem ex cedunt nec ad inuestigandum iudicium diuinum, Ulla ratio praeualet, vel disputatio. Quando engo blaec tibi suggerit inimicuS, Vel etiam quidam curiosi inquirunt homines, responde illud Prophe tae Iustus es Domine, rectum iud1cium tuum. Et illud: Iudicia Domini Vera, iustificata in semeta ipsa. Iudicia mea metuenda sunt, non discutienda quia humano intellectu 1 sunt incomprehensibilia. , Noli etiam inquirere, nec disputare de meritis Sanctorum, quis

alio sit sanctior, aut quis maior

446쪽

Derit in regno caelorum. Talia generant Ope lites, dc contentiones mutiles; nutriunt quoque superbiam, id vanam gloriam: VndC Orituntur inuidiae, & dissensiones,

dum iste illum Sanctum, & alius alium conatur superbe praeserre. Talia autem velle scire, & inues 1-gare, nullum Luctum asserunt, sed magis Sanctis displicent: quia non

Cim Deus dissensionis, sed pacis;

quae pax magis in humilitarc Vera, quam in propria e Xaltatione consistis., Quidam zelo dilectionis trahuntur ad hos, vel ad illos ampliori affectu, sed humano potius

447쪽

43r DE IMITATIONE CHRISTI

quam diuino. Ego sum, qui cunctos condidi Sanctos: ego dona-ui gratiam: ego praestiti gloriam. Ego noui singulorum merita ego praeueni eos in benedictionibus dulcedinis meae. Ego praesciui dilectos ante iacula; ego eos elegide mundo , non ipsi me praeelege

runt. Ego Vocavi per gratiam, attraxi per misericordiam: ego perduxi eos per tentationCS VariaS. Ego insudi con lationes magni scas : ego dedi perseuerantIam ego coronam eorum patientiam. Ego primum, dc nouissimum agnosco: ego Omnes inaestimabili Q Ο

dilectione amplector. Ego laudan

448쪽

dus sum in omnibus Sanctis meis: ego super omnia benedicendus sum, & honorandus in singulis, quos sic gloriose magnificaui, &praedestinaui, sine ullis praecedentibus propriis meritis. Qui ergo φnum de minimis meis contempse-ric , nec magnum honorat: quia

pusillum magnum ego feci. Et qui derogat alicui Sanctorum,derogat & mihi , & ceteris omnibus in regno caelorum. OmneS Unum sunt per charitatis Vinculum: idem sentiunt, idem Volunt, &Omnes in Unum se diligunt.

, Adhuc autem quod multo altius est plus me , quam se, &

I ii

449쪽

434 DE IMi TATIONE CHRISTI

sua merita diligunt. Nam supra se rapti, dc extra propriam dilectio

nem tracti , toti in amorem mel

pergunt, in quo & si uitiue qui scunt. Nihil esst quod eos auertere possit, aut deprimere: quippς qui

aeterna Veritate plenI , Igne ardescunt inextino uibilis char1tatis. Ta

ceant igitur carnales, dc animales

homines, de Sanctorium statu dis

serere , qui non norunt nisi pri- Uata o audia diligere. Demunt,&addunt pro stia inclinatione, non prout placet aeternae Veritati. c in multis est ignorantia, eo rum maXlinc , qui parum illumi nati , raro aliquem persecta dile-

450쪽

ctione spirituali diligere norunt. Multum adhuc naturali affectu, dc humana amicitia, ad hos, vel ad 1llos trahuntur: sicut in inserio ribus se habent, ita de caelest1-bus imaginantur. Sed est distantia. incomparabilis, quam impersecti non cogitant, & quam illuminati Vtri per reuelationem supernam speculantur.

Caue ergo fili, de istis curiose

tractare, quae tuam stientiam ex

cedunt sed hoc magis satage, &intende, Vt Vel minimus in regno Dei clueas inueniri. Et si quispiam stiret, citiis alio sanctior eskt, vel maior haberetur in regno CHO- Iii ij