De imitatione Christi libri 4

421쪽

per pro fine habet: Sed gratia sim

pliciter ambulat, dc ab omni sp cie mala declinat fallacias non praetendit, dc omnia pure propter Deum agit, in quoi finaliter re

quiescit.1 Natura inuite Vult mori, nec

premi, nec superari , nec subesse, nec sponte subiugari: Gratia Vero studet mortificationi propriae, re sistit sensualitati , quaerit sublici, appetit Vinci, nec propria Vult libertate fungi: Cib disciplina amat

nert, nec alicui cupit dominari,

sed sub Deo semper Vivere, stare,oc esse: atque propter Deum, Om ni humanae creaturae humiliter pu

422쪽

rata est inclinari. Natura pro suo commodo laborat, & quid lucri ex alio sibi proueniat, attendit: Gratia autem, non quid sibi utile, dc commodosum sit, sed quod

multis proficiat magis confiderat. Natura libenter honorem,&reuerentiam accipit: Gratia vero omnem honorem, & gloriam Deo fideliter attribuit. 3 Natura confusionem timet, de contemptum : Gratia autem gaudet pro nomine Iesu pati contumeliam. Natura Otium amat,&quietem corporalem: Gratia vero Vacua esse non potes , sed libenter amplectitur laborem. Natura

423쪽

quaerit habere curiosa,& pulcra; abhorret vilia, & grossa : Gratia vero simplicibus delectatur, & bu milibus , a pera non aspernatur,

nec vetustis refugit indui pannis. Natura respicit temporalla, gaudet ad lucra terrena, tristatur de damno, irritatur leui iniuriae Vc bo : Sed gratia attend1t aetCrna, non inhaeret temporalibus, nec in perditione rerum turbatur, neque verbis durioribus acerbatur: quia

thesaurum suum , dc gaudium In caelo, Vbi nil perit, constituit. Natura cupida est ,& libentius accipit, quam donat , amat pro pria, dc priuata: Gratia autem pia

est,

424쪽

est,& communis, vitat singularia, Contentatur paucis , beatius dare iudicat, quam accipere. Natura inclinat ad creaturas, ad carnem propriam, ad vanitates, & discursus: Sed gratia trabit ad Deum,& ad virtutes: renuntiat creaturiS, sugit mundum , odit carnis desii

deria, restringit euagationeS, Crinbescit in publico apparere. Natura libenter aliquod solatium habeteXternum , in quo delectetur ad

sensum: Sed gratia in solo Deo

425쪽

io DE IMITATIONE CHRis Ti

nihil gratis facere potest , sed aut

aequale , aut melius, aut laudem vel fauorem pro benefactis consoqui sperat: dc multum ponderarima gesta , dc dona concupiscit: Gratia Vero, nil temporale quaerit,

nec aliud praemium quam Deum solum pro mercede postulat: nec amplius de temporalibus necessa riis desiderat , nisi quantum haec

sibi ad assequutionem aeternorum valeant deseruire.

ι Natura gaudet de amicis multis ,& propinquis, gloriatur de nobili loco , ortu generis: arridet potentibus , blanditur diuitibus , applaudit sibi similibus. Gratia au-

426쪽

tem & inimicos diligit, nec de amicorum turba extollitur; nec lo-Cum , nec ortum natalium reputat, nisi Virtus maior ibi suerituet magis pauperi quam diuiti, compatitur plus innocenti quam potenti, congaudet Veraci, non sallaci: exhortatur semper bonos meliora charismata aemulari, & ῆlio Dei per virtutes assimilari. N, tura de desectu, & molestia cito

conqueritur : Gratia constanter seri inopIam. Natura omnia ad se ressectit, pro se certat, & argult: Gratia autem ad Deum cuncta reducit , Vnde Originaliter emanant: nil il

427쪽

boni sibi adscribit, nec arroganter praesumit: non contendit, nec suam sententiam aliis praesert: sed in omni sensu, & intellectu, aeternae sapientiae, ac diuino examini se submittit. Natura appetit scire si-

rlus apparere, & multa per sensus experiri : desiderat agnosci, & γgere, Vnde laus, & admiratio procedit : Sed gratia non curat noua, nec curiosa percipere: quia totum hoc de vetustate corruptionis est ortum, cum nihil nouum , dc durabile sit super terram. Docet Liaque sensus res fringere, Vanam complacentiam, & ostentationem

428쪽

deuitare, laudanda, & digne mi randa humiliter abscondere,& de omni re,& in omni scientia, Vtilitatis fructum, atque Dei laudem,& honorem quaerere. Non Vult se nec sua praedicari, sed Deum in donis suis optat benedici, qui Culincta ex mera charitate largitur.

8 Haec gratia supernaturale lumen, & quoddam Dei speciale

donum est, & proprie electorum signaculum, dc pignus salutis aeternae : quae hominem de terrenis ad caelestia amanda sustollit, & de carnali spiritualem efficit. Quanto

igitur natura ampliuS premitur,& Vincitur, tanto maior Eratia In-

429쪽

ς DE IMITATIONE CHRIsTi

sunditur, oc quotidie nouis visit, tionibus interior homo secundum imaginem Dei resormatur. CApv1 LV. De corruptione naturae, ct eficacia gratia diuinae.. i OMINE Deus meus, qui me

I I creasti ad imaginem, & sse

militudinem tuam , concede mihi hanc gratiam, quam ostendisti

tam magnam , SO necessariam ad salutem: Vt vincam pessimam naturam meam , trahentem ad peccata, & in perditionem. Sentio enim in carne mea legem peccati contradicentem legi mentis meae:

430쪽

ic captitiam me ducentem ad obe dien sum sensualitati in multis nec possum resistere passionibus eius , nisi assistat tua sanctissima gratia, cordi meo ardenter insus i Opus est gratia tua, dc magna

gratia: Vt Vincatur natura, ad malum semper prona ab adolescentia sua. Nam per primum homi nem Adam lapsa , dc Vitiata perpeCcatum, in omnes homineS poena huius maculae descendit : ut ipsa natura, quae bene , & recte a te condita suit, pro Vitio iam,&1nfirmitate corruptae naturae pΟ- natur, eo quod motus eius sibi re lictus, ad malum, & inferiora tra-