장음표시 사용
491쪽
Buἄν verurit, quia coraueris, si nisi si, euertere. Lege totum Mef- b,m ro6. Merito iraque' notatus est Viues, quod in laudes ir-- felloiosi huius scurrae, omnium Haere: sum'patroni intemperanter se essiid ' Audi eundem Posseuinum in Appa-
laudibus , quibus eo tempore videbatur. Erasmus extori: siue in commentar sin
* ipsius Viris quasdam , qui 3 o antiquaso Commentarios eorum tis rarum irridebar, ii Eramom extollebaosnationι etiam ad libro primo cap. II. Annotati re ima, Fripium risi uerat, ubi redaris: moebat omne quod contra taurinianos g p rit,is bellum . Et libro Vi πο cap.27. An- notatione prima, ubi afrabat, neminemi olim sacra Baptissmo iamnum fuisse , , is adusta iam atav. Eι tibro I 6. cas. . 34. ubi Hieron mum ἀamnat , quasnua nias abominetur. Et cap. a a. ubi de F I Bola B. Pauli ad Hebraeos loqvitur.Eι tib. a I s. cap. 2 2. Annotatione s. quae dicit dea ἁilactione laimicarum; ct ubi aiebat; idebo mastra mali sacrificant. Praeter alia ple-ε raque, qua conforentibus eadem commen. taria occurrent. Sane item Ioannes a L e sanio de cultu Sanctorum reprehendis
. . ad Viues iηconsideratὰ lib. 8. cap. 27. des utiliare Dei, FHUM. Nullum viderii sibi discrimen inter quorundam optini nionem de sanctis, & Gentilium do, suis Diis. Sedo Nauserus initio libri de Regularibus , meris. Viuem incusat,nissa in libri ters capite quintadecimo de erat. Deis ibens , de Caninicis. R
tularibus laquatur imprudentius. i Id denisue unum ea magni momentifre , aι ensem D. AuguPisi percipien- dum sn virise, o conirar' hare os, quas ipse constabat, s quis tum Synodos, quisus ille inter sis , tum Disi Thoma Summam , o alia fruta , in quibus A ganixi sententiam plerumque secutas emad manum habuerit. Haec Posseuinus. Concludamus breuiter tandem pro gloria Vita: Laudat apertum Haeret,
corum fautorem k ac patronum, de deis ridendo vituperat Religiosissimos Caninicos Regulares , de Patres Dominicanos tot titulis de Ecclesia Catholi.
ea benemeritos. Cum anno 136 I. orationem de Ni-eiam Triuete instituerimus , friuolis ,εe impudentibus Ludovici Viuis , de Petri a Valle clausa obiectionibus respondebimus.
Thadaeo : Sermonum ingentem nume--- ad omnem materio dictauit , qui per ordinem Dominicanum, ceterosique congregat nes is si, tamqaam remma presesa a eruastur, Haec ille ex Pocelantio.
Bartholomarus Rimbertinus , R rentinus, Episcopus Ceronensis: U-briam de Sensibilibus deli eνι Paradisi, Etractatu Ioannjs Tambaci desumptum edidit Parisijs apud Iodocum Badium
liuino Tomo a. naraim sacrisca syrpsa -dium , Steruuerius. Scripsit etiam ttirmanes ad Gerum utilissimas. Idem ibidem , Albertus Venetus , de Posseuinus citat quoque Antonium Senensem , apud quem ego non reperio hunc Stertengerium, vel sterte galium.
CVILELMVS ROTTΗVEL, versi tissimus in sacris litteris, de scholasti eis longe peritior edidit:
P.Pillam is libram Iudicium a I, Regum Hissariam libros quamor ἰIa Psalteriam Dauidis . I. Ecclesiam LMam unum. Ia Divi Pa.di Dimias ad mora, Ad Gνinthios . Ad Galatas.
492쪽
stau ator Regularis Obseruantiae lita Italia inspectabilis undequaque, qua integritate, qua litteris. Scripsit, 'De Prodig, . De eo Carolus de Tapia ad AOtheα- ,itam Ingressus, pa n I. cap. I9. Hyacinthus de Parra is thala o Siri. piorum ordinis III. S
'flus . Annales An floruis , quos seripsit,1 ComitibusAndegauen. sibus originem duxerunt, de incipiunt ab anno Ir 3 . usque ad annum 1io 7. ut dictum est ibi. Antonius Posseuimis tomo a. Abin paratus Sacri folio 97. hunc eon sundit eum Nicolao Traiectensi, de quo
anno II q. col. t. At Traiectensis est Barbantiniis; Treuet, vero, T ruet
vel Treuet, Anglus. Ea propter scrursit de Rebus Anglicanis, & Commentaria in Psalterium suo Prouinciali Anglicano Fratri Ioanni iure merit4
Petrus a Valle Flausa ridet Thomam de Valois, ct Nicolaum, metum ob Commentarios in Augustinum de Ciuitate Dei: nam eos tam mi illis ignoranti, , ineptus, gerris , anilitati- has, di figmentis infalciuerunt, ut videanturiinquit una perpetua somisi antis exerratio.
Obijeit primo : Ad Libit secundi
caput quartum, ubi de Berecinthi odisserentes praefati Commentatores, tradunt; Atyn fuisse . speciosi in puerum, Berecinthiae oblatum, ut vo
rei castitatem, & seruiret sibi in Templo suo. Itaquei finiis est Sacerdos; 1 ed postmodum votum suum negit: propter quod Dea irata immisit ei furorem, quo penitus se exsecuit, dicens : sis perea D partes, qua nocuere mihi .
In eius Deae inini aber exhalenta,
mist fibriatoribis elaciem Libri cibis. , is aeis dictos, este Dris imaginem: Sue , nibus in eani aposterio e littortis reues ebantur : syphon esim, unde Siphoniacus dic, tiis . a sybilo B. in F. commutato; Vade sonitus, quo accedentes in Deam
direbantur coribantes, de dicebanturi etiani Neeniet a Si ena, quae proprii
est domuncula in m Mio Theatri, qua les biit domunculae Tabernariorum, vel Mercatorum in Nundinis. In ea domuncula erat pulpitus, quem ascen. debant illi, qui Fabulas recitabant,& quot erant carmina,Itot reput bant apposuisse fercula . Ad hane Deam, quando eius imago erat in Pessi io, Consules, Praetores, ac simile, victoriam aliquam consecuti adibant , vota, sua persoluturi, die, dem Deae Domitianus templum Pan tbeon construxit.
Tertio sugillat eos, quidd de Sacris
addant, eis esse nomen Phutalia, vesm Ialia , siue Bacchanalia: in quibus iri , & mulieres adunabantur, & taciebant totuml: & dicebantur Phryga lia, a Phrygia, in qua ista Dea coleb tur. Quin vero omnes Poetae, vocant Phryges timidos di propterea D. Augustinus vocavit ea aera Fugalia, a fuga, quam ineunt, qui timent. L dos illos Scenteos, gerecinthiae Deae faciebant Poetae, di illi seruientes, iadicto pulpito recitabant sub eis Thymelici instria metatis musicis canebant Mita autem , & histriones ea motibus corporis estigiabant, ut Comment tores aiunt ad cap. 8. eiusdem Libri,
ubi subdunt, Poetas alios Disse Comicos , sic dictos a Cumis; idest pagi ,& odos, idest eantus quasi canissianus: quia circa pagosue & villas con sueuerunt cantari. Vel certε dicti stat. cimici a Comemone ; quia postlmestionem indulgebatur talibus. P 'tae hi Comici, non agebant, nisi de se clis hominum priuatorum 1 sicut TN gici sic dicti, quia cantabant propxςt hircum erga permas publicas, statum Reipublici versabantur . Erant autem duo genera Poetarum Comico
493쪽
rum, nempe aliqui erant Veteres, qui: toti erant in concitatione risus, unde' eanebant obscaena; ut Plautus, qui
bant vitia , & ea denudabant: & id -ὶ circo Nudi incedebant, & vocaban- tur Satyrici, sicut Persius, & Iuuena- lis. Poetarum item Tragicorum, ali- qui erant puri Tragici, alij vero erant Elea a iaci, quia tractabant de Elegia ; hoe est de miseria. Hactenus nostri
a De altera Dea hoe est Mena ad
, librum 7. cap. g. ad illa verba D. Auina gustini, Deam Menam conserre fluo-a res menstruos ad eius, quod concea Hiim est, incrementum. Nostri Com-ti mentatores aiunt, fluorem menstruum: sumi duobus modis, nempe & pro san- guine, qui quot mensibus excernitur, di & pro sanguine puro, qui remanet in
i matris corpore ad foetus alimentum. Prior sanguis menstruus confert sce.
a tui per sui absentiam, quia eum ipse
et expellitur, sanguis, unde foetus au- , getur , efficitur mundior, & ad augenias dum melior: Et hoc est conferre peret accidens ad foetus incrementum. Perse autem confert ad illud, alter fluori menstruus, idest alter ille sanguis, quil per eiectionem alterius purgatur. Sici illi., Ad Librum a. cap. II. cum Augui stinus dixisset: O animum Germane Ro-i ipsi sic glossant : Germane,
iden , vel immamur. Nam Ge mani habeat aha, or immania cor ra. i Eodem Libro cap. II. cum D. Aiii gii stin iis dixis Iet Lino , vel Lanulaeapiti Flaminum adhibita , Flaminem Arice tene in Romanis sacris excellu s. Glossa nostrorum habet: Apex nomen
est cuiusdam Historiographi Romano.
Hare obiicit Petrus a Ualle clausa contra doctissimos homines. Vinimo praenotabo antequam ad responsioncs deueniam, de est Petrum Commentaria super D. Angustinum de Cilutato Dei tribuere Nicolao Trenet, Anglo, quae tamen sunt Nicolai Traiectensis Brabantini, de quo anno I 3ῖq. Sanctissimus noster Pater Augusti-
nus profana Ethnicorum mysteriaeci, iusto ludibrio traducturus, in libris de Ciuitate producit. Expositore mentem Aut horis, ut explicent, ha que turpior infidelium ludicra pietas, lita cum lite eius verba aliquid obscuritatis obtendunt, ten tur excutere,
ut latens sensius emicet. Hoc est reuera munus Commentatoris. Ad hoc praestandum debent ad agi excellentes expositores. Quae igitur figmenta in . farciunt nostri, si haec tanguntur intextu , & textus est explanandus ΘPrimo apponit Atyn violantem v tum suum, & in furcirem actum, se ipsum execantem. Se exsecuit. Latinus diceret absque S. e .cuit. Arreptilios vocat Augustinus Sacerdotes Deae Berecinthiae . Duplicem huius abreptionis causam adducunt Commentatores praefati. Prima cst; quia dicti Sacerdotes vino inebriati , insaniebant, quod & Romae factitatum auserunt , dum eius festa celebrarentur. Alteram afferunt rationem ex Ouidio
lib. q. Fastorum, quae innititur fictione poetica de Athy dilecto a Dea,& eius
Sacerdote, qui semetipsum execuit in rabiem abreptus ob effractum votum. Hoc referunt ex Ouidio . Praedictam fabulam confirmat Ambrosius Cale-
pinus Veroo Aih s. Quid igitur habet Petrus, quod his opponat ρ Cur igitur has carpit GlolIas & ridet ΘSecundo sugillat eos, quod dixerint Symphoniacos dictos este , qui Deae imaginem Syphonibus in eam aposteriori parte intortis reuerebantur. a Sybilo B. in F. commutato . Falsum hic opponitur. Nec enim apud nostros Commentatores quicquam de ista nugaci eo minutatione in Sybilo B. in P. Nihil etiam de illa reuerentia a pC- steriori parte intortis Syphonibus, Det
exhibita . Nec etiam dixerunt Symphoniacos appellatos a Symphonibus . Verba expositorum sunt haec:
Hic communiter habetur, S)mphoniacos: Sed Dphoniacos eu atque bona littera, sunt canenιes tubis, Vel alio modo font- tum magnum facientes . In fedo autem Berecinthiassebat γινι tus magnus concutientium Ombala , cst aes cum aer percuistieatium, vi patet per Ouidium lib. q. de
494쪽
tiarum lib. q. Strepitus erat tantus,quod oras horribilis ad audiendum: unde Oaidias .
tu arere multa libet, sed me sonus aris
acuti Terrei osorrendo Lothos adunca
Vocat ergo hic Beatus Augustinus Symphoniaeos istos sic strepεtes. Subiungit deinde scenae interpretationem, di apparatum, qualem refert Petrus, sed non impugnat. obijcit tertio ex capite 6.& 8. Sa-era Berenithiae ab ipsis dicta Phriga. lia, Ptigalia; sicut & Poetas alios Comicos , Tragicos alios . Quidni cum& Augustinus sic indigit et 8
Quarto determinant ex medicorum doctrina quid Dea Mena iuxta ridendam infidelium aestimationem conscr- .ret fatui iam concepto. Quinto & vltimo viden d si est quid per haec Augustini verba, geris mane Romanum , o Flaminem spice re. Re in Romanis suris eaerelluisse. Nostri expositores intellexerunt primum lcxtum,non animum genuine Romanum; sed alte , & immaniter Romanum, seir generosum , quod excelsa, & enormia
sint Germanorum corpora . Sicut existimarunt To Apex esse nomen Historiographi Romani, dum Augustinus dixit, Flaminem Apice teste in Romanis Sacris excelluisse . Fateor plane duo illa vocabula, germanε, It Apex aequivoca esse, & ad varias significationes nativo pondere, nullaque vi ingesta desiectunt, & utraque textus Augustini explicationem libere excipiunt. Primum quidem vocabulum, ut siquis exempli causa diceret, iste est i talita Ga lius, hoc d icto
strauitatem cum agilitate connecteret: sicut connectit eminentiam cum generositate, indicatque animum eminenter generosum,qui dicit Germane R
Atax autem videtur quidem Dinponere pro eminente aliquo capitis ornamento . Nihil tamen obstat, quin vetus Roma habuerit Authorem, qui diceretur Apex, ct qui talia de Flaminibus scripserit. Nuς huic interprcta
tioni repugnat textus, aut sensus M. gustini. Imo littera videtur hoc innue. re, suae dicit Flaminem fuisse facidotii genus in R inanis praecellens. Teste Apice. Lanea autem vitta capillos ligans, de qua hunc Apicem intes.
ligit Ludovicus Viues, testis esse nequit; nec argumentum huius praecel, lentiae, & singularitatis, cum tres se. rent Flamines et sed Authorem huius nominis videtur indicare. Ceterum iare dubia, & libera poteris eligere interpretationem, quam volueris.
Restat igitur firma horum duorum illustrium Commentatorum interpretatio. Thomas de I'alois Anglus ille est Ecclesiastes clarissimus , qui Auenione , sic intrepide praedicabat, ut etiam Ecclesiae lionis , Ludovicus BD uarias, qui se imperatorem dicebat, pronunciaret de illo, ae de tota nostra Religione: quamquam ei inuisa. Iam υideo ordinem inum esse reuo a Drdue
Lege Spondanum anno I 333. num. I. Castillum a. p. cap. 76. Micha est Pium I. part. lib. a. col 3II. Iacobum
Tirinum Societatis Iesu in Catalopa Authorum,quos sequutus est in expositione Scripturae Sacrae , di habetur ad calcem tertii tomi, is cum nullius Autholis laudes texat, haec tam cita subdit de Tlio ma - Thomas Anglusti alensis, siti de Valais cognomento Iorgias , Anytico Doctori non absimilis, ut acumen spectes, me Abiam, sise dat Iri, nam , siue proflasionem : fuit enim ex eadem ordine P aedicatoram . Huius luat Commentaris, &c.
tinus . Antonius Posseti inus tema. Apparatus Sacrifo 333. haec refert: Cum esset Theologus disso Clementis VIPont. Max. interpretarus Senecam , νυ
potuit non admisere pleraque , ρηιο pietatem pertinent. Haec Posseuinus.
nus Venetus . Accuratissimum Posseu inum miror in Apparuis Di ratem. I. u.qI6. praeterluin, quod L
495쪽
Familiae fuerit nostrae. Subdidit tamen Praeter a me recensita scripsisse Libra, quem praenotauit. prima , o secunda Pars Solis Chin
manorum. De LMmine supernaturalis maieBaetis, libros duos. DE Sapientiali Theologia librum et Aa De R Herio Dominica Incarnationis. De Luce Sanctae Crucis. De No ilia υiae rectae Diarium. De Gratia , ct Nobilitate Natura hu- manae Dialogum Moralem. De Amore Dei. De Philosophia Sacri Thronisperna- ruralis , volumen unum . Consule San-: so uinum, allegatos a nobis , di alios .
aliis Brandii adinus, nonnullisi Brauardinus Angliis . Liber contra Pelagianos est de Catila alias de Causis Dei & de virtute Dei, ea u se causariam . Praenotatur autem hic Li-G her ab alijs Summa Doctoris profundi Thoma Matiardini, & extat in Biblio ni theca Vaticana scriptus an. I O. ita- que obseruaui unum dumtaxat esse li- briam contra Pelagianos, de Virtutei' Dei causa omnium causarum. Quarei de Unitate Dei corrige, depone deis. Virtute Dei. Scripsit praetet ea
Praeterea scripsit De Sactissima Tm
De Praescietiasue de Praedeliinatione. Ubrum de Placitis Theologia. 'Ubrum Sermonam per Annum labrum, feti Commentarios Scientiari7. Librum de Principys Geometricis. . Arithmeticam, quae Parilijs prodiit anno IIo r. apud Dionysium Rosiar. Iuxta Volaterranum vivebat anno
13 7. At Anglo Scriptori Catalogi
Anglorum anno I 27o. De eo praeter citatos,AntoniusPOL seu inus in Appar acro tom. 3 fol. So3.
nae Ecclesiae Cardinalis. Ant nius Posse uinus in 'paratu Sacro tom. I.fol. 6ra. eum iacit Lemovicensem.
TEN. Scripsit etiam . Ieuritionsi disputatarum hirum u. Semones, citationes libro uno . Varia quoque Philosophica s Insuper Alia plura. Trithemius de Scriptorib. Antonius Posse uinus in Appar ιι o rom. I.f. qG. Vivebat iuxta Trithemium annor 73. At nobis hoc anno
DVS Inter Gallos reponendus est . Fuit enim Biterniensis. Ita notaret Ie- pes tom. r. Chronici S. Benedicti ad anni Α ἔ.jol. I 6. col. I. inIIardine. Hyaciniathus de Parra in Carisio Serip Mi
NVS Florentinus. Scripsit pluresi Lutus de Moint eommuni contra Magi tim Franciselian de Emporio . Item tractatum siper Miserere, qui praehotatur: Discipulus ad Morales De Forma consecrationis sanguini iciricti. Omnia haec Florentiae in Bibliotheca Coenobii Sanctae Mariae Nouae sive ut vulgo vocant Nouellae cuius erat
alumnus, asseruantur m. s. . .
In Antonio Posseu inorom. I. Apparuscf. r6. Delendus est Franciscant O diois: Fuit enim Dominicanus:& leuetii idem mei accuratissimus Scriptor Ioefatetur: subdit tri : Quae omnia in Bisti theca Carnobj Sancta Maria No
uella, cuius erat alumnus, 'Florentiae e
tabant. Hactenus Posseuinus. Ex quo eliciturI rancisani appositum esse, irim euria Impresibris . Firmiter teneo i Autographo Posseuini extare Domianicani. s ambiget tam accusatum,& eruditissimum virum in una periodo tam contraria retulisse Franci anι, &alumnum Conuentus Sanctae Mariae Nouellae quod est Ordinis Praedicatoriam Coenobium celeberrimum' Obijt ut dictum est anno II 6. die a 8. Augusti. Ita Michael Pocciancius, Antonius Posse uinus in 'para tu Sacro tem. I. fol. Φ16.
496쪽
Antonium posseu inum in pendice ad I. Dm. Appinatus neri fol. 7χει post initium imprudenter sequutum nostros Antonium Senensein Lusitanum i Bibliotheca ordinis sol. 68. Iacobum
de Suzato , Fernandem referre obitum huius ad annum Ir6a. Parcendum igitur cunctis. Homines sumus, memoriar labilissimae.
Anno I 3γγ- IOANNES SCANDELANDVS
Alijs Se hadlandi, Antonio Senensi
in Bibl. Ordinis pag. I & Antonio Posseuino 13m. a. Avaratus Suri δεια g. Scandellandus . Fuit Germanus, Coloniensis, vir doctissimus, Augustanensis,&Wormati ensis Ecclesi tum Episcopus. Concinnavit.
Volumen de Trinitare. Sermones plures in honorem Sana
Vivebat hoe anno. At Eisingrenio, Antonio Posseu ino ubi supra , & alijs anno tr6s. & in hoc conuenimus. Mendum tamen delendum in Pos. scilino: nam ibidem ante quatuor lineas error irrepsit Typographie De unda inquam erant ab illo, qui prie- erat typis verba: Dannes Scantiu uus, Teutonior, O d. Praedicatorum , eum nullum faciant sensum.
drea. Antonio Posseu ino tam a. paratus Sacrista 72. vivebat anno x 26a. Mutilatus est hunc errorem POL sevinus ε nostris. Ita etiam non recte Antonius Senensis Lusitanus in Bibl. indisi H rra. & alij. At hoc non congruit cum tempore Vrbani V l. a quo renuneiatus fuit Episcopus Ter-mulanus. Urbanus VI. ad Cathedram Petri ascendit anno I 378. quam revit usque ad annum II 8ρ. Praeterea Cinus opus suum, scilicet Alphabetum superopera S.Isidori nuncupauit Gregorio Papae Undecimo , qui sedit ilia Vaticano ab anno x 37o. usque ad annum r378. ut videre est in mea Chro- nologia.
- Ioannes Pinus, Tolosanus, Gal-Iqs vitam S.Catharinae Sencia sis Iso . in Bononiae publicauit eadem S - Vita ut dictum est extat in tomis Surii , & apud Iacobum Bessi mensem libro de Claris mulieribus. Miraeus de Scriptoribus Saeculi I 6. c. lῖ. Scripsit haec Virgo tam sapide, ac suauitetiquid tum ξ fuerat enim lactata uberibus Matris Dei. Id meae. rat Ioannes Gauaston O νe de Sanctis
Tertiarys Ord. Prad. lib. 2. GR. 3. in
fine. Franciscus Hyacinthus Clioquetius de visceri mater. cap. s. Ab ei idem Virgineis uberibus Bernardus Clara- uallensis lacteus fuit . Chrisostomus aureus adhuc, & lacteus ab eisdem. Idem contigit nosti' Sanctis si ino Patrarchae, Henrico nostro Suini, Al no. De his consule Beatum Alanum p. a. cap. 3. Laurentium Surium is , sera Beati Henrici Sinonis cap. am Hya cinthum Choquetium de viseri maurica' s. & esios. Petrus a Valle clausa impudemtissime in Diatriba quarta g. 9. au'sus est calumniati Ioanncm de Neapoli , & hanc Seraphicam Virginem circa visionem beatam. Dicit Ioannem de Neapoli ablegasse a Christo intellectionem creatam : nam cen set imponit Petrus Dominum nostrum Res cognouisse per se iam cognitionem diuinam, qui est error e ploratus, & iisdem refutandus argu mentis , quibus ab Ecclesia excisus est error Monothelitarum. Videsis Valentiam 3. p. d. I. Suarem tom. r. 3 I d. Iq.θα r. Lessium lib. a. de Summo bono cap. 2
Dolendum ver5 est SanctamCatharinam Virginem Senensem ab aliquo male solido dominicano hausisse ea
reprobam Doctrinam,ut patet ex ei. Orat. 7. Haec Valleclausa . Respondeo breuiter negando Ioas nem de Neapoli tenuisse illum erro rem . intererat Petri citare librum, in quo Ioannes hoc dixit, vel recensic ς Scriptores hoc fatenoes .
497쪽
ddites m. At Suares , & Lessius nee verbum de Ioanne Neapolitano. Ualentia quidem impingit errorem hunc illii sed valentiae aut horitas est etiam mendax. oportebat hunc allegare librum , & locum . Lessius pro ea opinione citat solum Hiigonem a Sanito Victore. Suares praeter illum adiicit Ioan inem de Ripa Parisiente, n6 Neapolitanum . Capreolus praeter citatos Hugonem Victorinum, , Ioannem de Ripa , addidit Adamum quendam , huius opinionis sectatorem, quae tempore Gregotii Ariminensis vigebat, cuius omnes assertores affert idem Ariminensis ; nec tamen Ioannis de Neapoli meminit. Negatur quoque Saninam Catha rinam a Deo scientia Sanctorum ill minatam , lapsam in hunc errorem. N eque in Oratione, quam citat, legitur error iste. Octo tantum capita reperiuntur in Methodo secunda in Oratione, & in nullo de praefato errore vel verbulum. In contextu aut cinorationum, decima septima , quam allegat Petrus, haec tantii in habet verba Seraphicae Virginis ad Patrc aeter mim directa. Illaminas eos in E aptenria Fil, tui; sicut & Diuus Paulus deChristo loquens dixit: factas eis moti apientia . Illuminat nos Pater in sapientia Filij tamquam causa, non formali, sed exemplari, in Giua, & meritoria illuminationis nostrae. Numquam igitur Ioannes de Neapoli,vel S. Catharina Senensis fuerunt hoc errore conspersi. Franciscus Bonae Spei carmel in . iram r. de Deo uno disputas sabn dubio tertia adducit Petrum Hulta do 3. p. disput. II. δεα 3. Perest 3 disp. 2 I.βίλ-Arriaga a p. disput. 36 ses. I. num. 2. docentes Animam Christi per scientiam increatam potuisse reddi formaliter scientem .: His Frau-eiseus Bonae Spei addit Theophilum Rayn audii lib. detariisLI. Ioc f. n. I 22 Ad pleniorem horum intelligentia recolendum in cognitione duo esse, actionem vitalem , & terminum eius . scilicet speciem expressam . Quando Thomisiae dicunt Sanctos contueri Deum in Beatitudine non creata, stalacreata Mina , aut speculo, aut ima-
gine, aut sipecie, intelligunt nou cognitionem increatam, sed 'specie expressam. Nam cum nullus . intellectus creatus sicut est intellectus humanus Christi in visione beata produ cat, vel possit producere terminum suae cognitionis , seu speciem expleusam, Deus ipse supplet per se ipsum vicem speciei ex pre ae,sicut & impressae. Ceterum essentia cognitionis est creata, & nostra vitalis nostri intellectus suffultus lumine gloriae. Aliqua' do haee vocatur intellectio terminatiuE, non formaliter. Et quod philosephati lumus de intellectu creato absolute , dicendum est de intellectu Christi humano.
uino tos. I. Apparatus Licra fol. le . Si eiusdem stirpis est cum nobilissima Altam irate scribenda est Phili, vel Phile. At haec ex magna Graecia venit Alta muratu cum Prinςipibus Tarentinis, Altam tiranis . . qui praeter alia plurima beneficia vetuis imu eius stemma sydere gentilitio adauxere .. Dominicus Sanctorius in Altam ana
i Idem Antoniu& Possieuinq; mdem Tomo solio 3ος. recenset Thomam Lyle Anglum eiusdem ordinis nostria, qui scripsit. ', t
lirholanici it m cenciones . . . -o Subditobisisse anno i 36o..d . Thomam Fylecto ruissetii 38o. Ego autem bitror hos duos no esse diuersos,sed
auoniam multorum Patrii mei. Ordinis.
Volumen sermonum de Sanctis a Festo Sancti Andreae sic incipit: , Propsio , ga-ἀio se Iinoit . Ex Antonio PQβς uino in Apparatu
498쪽
parat, Motomo r.fc ia 9.ctago. αTrithemio de Scriptoribas , etiam Ber-tramus. Scripsit etiam: In Iaseos quatuor Senientiarum. Ex eodem Posseu ino.
De quatuor InItinctis. Corrige: De a. ruor DBincti Astu Tractatam de Ga . droplui Inctinctu . Ita emendate Ant nius Senensis Lusitanus in Bibliotheca Ordinis pag. io 7. Antonius Posseu inus
Germanus . Iiixta Primam partem Monumenta ordinis , Antonium, Posse uinum in An.ndue ad Tomum primum Anaxarus sacrafol. 63 a. ante mediam, de alios vivebat anno I ro.
RIENSIS . Eius concio de veritatobtigmatum Sanctae Catharinae Senensis asseruatur m. s. in Bibliotheca Rhegiensi in Gallia Cisalpina apud Fr. Eucherium Bonetium Ord. Praedicat. Ita Antonius Posseu inus Tom. 3. Apparatas Lacνι in 'pendue ad Bibl. δει i4 r. Non bene a Miraeo de Scriptoribus fatalismidecimi e. 68lonitar on. I
Vt annui ibi, sex libri de Christi Iesu abscondito pio solemnitate Corinris eiusdem Domini nostri prohibiti
sunt, donec expurgentur. Vide Indicem librorum prohibitorum sub G mente VIII. Pontifice Maximo, de sub Clemente X. selieissimὸ nue regnante. Antonius Senensis Lusitanus in Bi-Miotheca ordinis A. 3. eum facit patria Mutinensem: sed Fidei Censorem.
nostris se sociauit, ut erat ingenio acri, di vegeto, per breui omnes exhausit feliciter disciplinas, his stetus, haeres secundum spiritum Patriarchae nostri Dominici, acriter in Haereticos insurrexit. Post plures aggressiones.Scripsit: coni a Uaereses Lιror taedecim .
Uluebat hoc anno Iῖ9o. Recensetur ab Antonio Posseuino Tomo 3- Anaratus Sacri δει is 8.
Auenione, ubi morabatur Gregorius X l .constituitur ab eodem Summo Pontifice Capellanus. Pro varietate negotiorum , atque caussarum multa a praedicto Pontifice Maximo se obtinuit, Sanctae officio Inquisitionis administrando necessaria. Aegidius Bellam era in c. facris de
his, sua vi, metuque causa fiunt, testatur an Eymerico nostro scriptum fuisse tractatum de schismate, quo docebat, quot schismata variis temporibus S. R. Ecclesiam vexaverint, quae ingenue fatetur idem Bellamera ex Eymerici libro sumpsisse. Antonius Posseu inus Tomo 2. Am- rarus sacri solio 483 circa em migras se resert Nicolaum ex hac vita anno In boc celeberrimo volumine, scilicet Directorio Inquisitorum regulas tradit, quibus Inquisitores ad pern scendas, de euellendas haereses, seclusa omni personarum acceptione Opti, me instituantur. Hoc utilissimum opus , licet per Amanuenses ut ea serebant tempora fuisset, superstite Auctore, euulgatum, ac demum anno I og. Barcinone exculam, omnia tamen exemplaria, seerant locis innumeris deprauara , ut cum Gregorio XHL Pontifice Maximo liber hie Romae esset recudendus, Franciscus PennaTheologus,& utriuiaque Iurisconsultus amplius bis millo loca suae restituit integritati, & scholiis perdoctis librum ipsum illustrauit. Cum anno is 8. in Urbe recuses esset, Gregorius Tertiusdecimus cauit diplomate, ne quid tanto labori adderetur, aut demeretur. Hac docausa factum est, ut perlectus a pluri bus ijs praecipue, qui fidelium inuigilant gregi occasionem praeberet, ut declarationes nouas dubitationum visere fit in administrandis iudicijs que Ici t
499쪽
rerent multi, alii item proponerent, quae ad reddendum magis absolutum hune laborem facerent, utque Commentaria unicuique quaestioni subnecterentur. Quod, resumpto in manibus opera, factum est ab eodem Penna r sed mutatis plane Scholijs in uberiores Commentarios, & res fuit ab eodem Gregorio Tertiodecimo Pontifice Maximo comprobata. Ruam obrem demum anno is 87.prodiit Romae ex Populi Romani ossicina . lam autem quod ad rimerici opus attinet, sciendum est, Cc dicem membranum in Plateis interioribus vat canae Bibliothecae repertum, in qua plurima erant eorum temporum, quae proxime marcesserant Eymericum, e
dem pene ordine , & verborum serio Concepta, quibus Eymericus in Dir'ctorio suerat usus, ut probabile sit vissum olim fuisse ab rimerico, eo magis, quod coniectura non deest, cum librum, qui manet in Vaticano, Aue nione Romam cum plerisque alijs suis
se alla tum . Vt autem constet huius libri utilii ras , lugenda est omnino eiusdem Pene nae prefatio ad idem Directorium. Pri- , init m in ea Penna paucis, ac prudenter, aduersus eos, qui de eo minus com- , mode loquuti sunt, respondet. Deinde quid in toto opere continentur, mani
i sistat. Mox tandem ostendit & aliquidi ad communiorem usum omnium erui ditorum spectare posse. Diuiditur autem hoc opus ut ibi dictum est in tres parteS.i In prima de ijs agitur, quae ex side, sent credenda,ut haereses innotescant: idque ex Summorum Pontificum,Con. elliorum, & Canonum, atque Sanctorum Patrum Decretis .additis denique
duodeeim Quaestionibus, quibus pleraque explicat ad fidem pertinentia exi Angelico Praeceptore. bi secunda vero de ijs, quibus fides violari queat, ubi proponit primo Decreta , & poenas aduersus haereticos, quae in Iure Canonico sub titulo deis
Haereticis continentur. Deinde ex varijs eiusdem Iuris titulis eodem coiisilio affert Decretales: Mox Extrauagantes nonnullas, & litteras Aposto
licas, quibus de haeretica prauitato coercenda disseritur. Adduntur taudem Iuris Interpretum Glossemata , quibus eadem de hi reticis decreta declarantur. Mox ex vetusto Concilio Tarraconens fragmenta commemorantur, quibus agitur de multiplici haereticorum genere, & vetustis en iv, ac poenitentiis eorundem . inde adduntur Quaestiones quinquaginta, &octo, quibus quid haeresis, quid haereticus, quid error sit, declaratur. Rursus usque ad Quae itionem trigesimam octauam multorum Philosophorum, de omnium fere haereticorum
tam veterum, quam recentiorum sectae, nomina, di errores recensentur .
Tandem a maestione 38. usque ad finem huius secundae partis, singulari methodo de his omnibus sigillatim tractatur, qui Inquisitorum iurisdictioni subidciuntur . itaque debaereticis, de blasphemijs , de sortilegijs , de m-
uocationibus doemonum, de Apostaris, & de ceteris huius generis oratio instituitur. In tertia & vltima parte docetur
quid ab Inquisitoribus in primis sit
agendum; nimirum , quanam ratione
processus initium sit instituendi in , . Cum enim tribus modis spotissimum in causis fidei in procedi posse ; hoe est per Accusationem, Denunciationem,& Inquisitionem; de singulis verba facit. Deinde quomodo idem processus sit continuandus. Huic tractati ni tredecim modi singularcs annectun. rur, quibus omnis causa haereseos
Sancto Inquisitionis officio absolui possit. Postrem6 Quaestiones CXXXI.
Proponuntur, quibus dirimitur omnis fete dissicultas spectans vel ad Iudices violatae Religionis, vel ad eorum potestatem, & iurisdictionem, aς prius legia, seu p rogatiuas , vel ad ipsos Ministros Sancti Ossicii, vel ad Peritos,& Advocatos , vel ad testes , vel ad
Accessere Apostolicae litterae viginti septem Romanorum Pontificum pro Octeio Sanctae Inquisitionis ab innocentio Pontifice Mavimo usque ad annum is 87. scriptae, scilicet Pontificatus Sixti Quin ri, quibus contincturquidia
500쪽
quidquid ad res Fidei tractandas, &ad dubios articulos diluendos, & ad Inqhirsitorum hirisdictionem vittinet. . Quarum usum, de utilitatem Penna oboeulos positit in Epistola, qua Partem hanc. sicut Directorium ipsium dieauit S. R. E. Cardinalibus In liuisitoribus. Hae e omnia ex Antonio Posseu ino uis
Innumera praeter iam dicta ) com- posuit doctissimus Eymericus, quae undecim Tomis seruantur in Coenobio Gerundensi. Defendendus est tandem Tymericusu Li illistis, ut a Luca Uvaddingo is A eslibus , cst in Biblit theca ordinis Ili Fb tim , a Dermitio Thadaeo i M- tela Franciscanorum , a Nicolao Causino Societatis Iesu in Aila Sancta , a Guillelmo Colleterio, & demum a P tro a Valle c lausa, qui eum falso ac-eusant fabricatae Buli ae contra Lullum. De qua Quaestione Consule Abraham Brouitim in Annalibus EcclesiaPicis , Franciscum Penn zm in Notis ad Dire-curium Inquisitorum Dmerici, Marianam lib. I S. cap. q. Miratum de Scripto dii Lis Ecclesia uicti cap. 393. ad an m raso. Ioannem Casaias,&alios. . Auctores circa hunc Raymundium,
Lullum rixantur: quidam enim se sp dum de fide, multisque implicatuni oerroribus, atque histrionem, virumque perditae memoriar praedicant. De huius falsa doctrina legendus est Gerssen inrauissimus , ct religiosissimus Doctor in Alphabeto, littera D dicens: Sis
opem actum eri Paris,s per Sacram Thesbgia facutiatem aiscerabasos, qui δαmni uis, andam Ea niundi IAAν c Mabaantur inducere, qua licet D in murulis aliis ima , e veri ma; quia tamen in ali s discrepat a modo loquendi DoLI νum Sacrorum , cst a regulis doctrinalis suae traditionis, et stata in fώolis ; ipsa edicta publico repudiata , prohihitaque eo. Et Alphabeto I9. littera R. dicit edi-1om i is sio tempore rubram contra docZrinam Ra mundi Lolly. Ipsemet Vasquea in I. parte dissu rat. i 33. quamuis, ut aliis contradicat, ipsum defendat ab haeresi, nihilominus rigidissime arguit illius stoliditates inam cum omnes Sacri Doctores con-
ueniant ante su pernaturalem reus tionem,&c. Nullo pacto posse arcanum Mysterium Sanctissimae Trinitatis de monstrari .iLulliis tuetur oppositum,ci ex sua naturali probatione non Alsi illud factatissimum , de abditissimum, Sacramentum non euidenter demorustrat, 'sed ex sua friuola ratione, ipse Vasqueet colligit ad minus quinquio
personas. Quod & plane dictu hor
Multi concludunt Lullum errasse iafide. Ita Bernardus Iuthemburgensis libro adoreos hareses sub littera R. G, briel Prateolus in flenco haeresum, vera Lo Ramondus Lullas ,:Petrus Galis imclu in Tabdita . Possem huius hominis I euitatem probares ex sua stultissima Chrysopaeia , Res aliis: at faciamus haec naissa.Quingentos errores ex Ray-
mundi I viij libris dudum decerps
runt Gregorij XI. Ponti sicis tauthoritate, agente Aymerico Inquisitori, qui notati fuerunt haereseos. Ex quibbus centum in posteriori parte Directorii Inquisitorum Petrus Tarraco nensis Episcopus euulgauit. , Respondet VasqueZ reandis . III. c. q. Lucas V vaddingus in Annalibus, o in Bibliotheca ordinis Minorum, Denuitius Thaddaeus in Nireta Francisca- Nicolaus Causinus in Aula Sasecta, Guillelmus Colletelius, & omnes Alchimistae F. Nicolaum Eymeri cum 2. p. Director, q. 26. confinxisse
Diploma sub nomine Gregorij XI.
contra Raymundum Lullum. Probant hoc dupliciter: quia Zymericus solitus est mentiri: Idem e conuinciturfinxisse Bullam Gementis Via circa Sanguinis C Ei controuersia siticei ix fauorem ordinis Praedica
rerum contra Minoriias . At hanc sta apertam Symerici impossuram, inde ἱμquet , quud Pias II. in Diplomate Ancona dato, biduo ante mortem, temtur nem nem suorum Praedecessῖν m quicquam in
ea causa de tui . Hatea Valle Clausa Secundo quia haec Bulla Gregorij
XI. non reperitur intra Extrauagantes eiusdem Pontificis. His satisfecit Baouius Tomo Iq. nalium anno I 372. cum suo D sensiore Iustiniano ad calcem eiusdem Tomi Apo