장음표시 사용
511쪽
Dominicanorum. Haec obiicit a Valle Clausa. Duplicis lapsus reum facit Capreolum ad primam Scoti , ct ad 3. Auxeoli . In primo loco distinguentem in adiu- visionis beatae , substantiam achiis prodeuntem ab intellectu, & formam addititiam ratione cuius solius est Beatitudo γ a Deo solo ericienter causatani. Ex hoc primo deducit consequu-tiuo,& statuitillum visionis actum,quo formaliter beatur homo, non esse quid Uitale , substantiamque intellectionis Deum attingentis, non ingredi sphaeram sit pernaturalis Ordinis. Respondetur, formam illam addititiam ad visionem esse ipsum lume gloriae disponens intellectum ad suscipiendum Deum, prout exercet vicem speciei impresis; & , ut loquuntur, est principium quo, elieitiuum visionis. Quid in hae Capreoli doctrina praeposterum, aut absonum Haec est doctrina communis Theologorum. Nec est aliquis, qui de hoc dubitarit, praeter Begandoxobsoletos, qui dixerime posse intellectum nostrum proprijs viribus in patria Deum cospicere. Veniamus nunc ad alterum locum,
scilicet ad 3. Aureoli . Ibi Capreolus habet: Ad ccendum, quia visio inquanom beati sca asis Deo emo non ab intellecta agente, vel pestibili: sed Aihil prohibet alio modo sit ab Diellectu possibili, ut superius dictum Hr. Ex quibus verbis Petrus hanc sub- inseri consequentiam: ergo secundum Capreolum,Visio, ut formaliter beans hominem non est quid vitale. Et substantia intellectionis Deum attingentis non est quid supernaturale. R espondeo prim5 sensum Capreoli esse , quod visio beatifica est a solo luminae gloriae, tamquam a principio eleuande intellectum ad eliciendam visionem , quatenus supernaturalis est: Intellectus enim ex se non habet ad visionem sicut neque ad aliquem alium actum supernaturalem nisi potentiam radicalem , & ut dicimus scholasticε obedientialem . Numquam autem Capreolus suspicatus est illam visionem, prout beatifica est, ita xsse a lumiae, ut non sit ab intellectu
eleuato per lumen. Alter autem modus, quo visio est ab intellectu, est vitalitas ipsius,& hoe modo est etiam a lum me : quia sicut lumen intellectui confert supernaturalitari, sic vicissim ipsum lumen ab in tellectu nanciscitur posse prodire it , actum vitalem. Ideo acutissime, Capreolus protulit visionem inquantum beatifiea est a solo Deo eleuanto, gloriae lumine intellectu in , prouenire& inquantum vitalis est a solo intellectu operante per lumen gloriae, tana quam per principium quo proximum, participans modum vitaliter concurrendi , procedere. Demus tamen Petro, & sit se eunda responsio, Capreolum distinxisse in actu visionis substantiam actus, scilicet vitalem rationem egressionis ab intellectu, & modum actus, scilicet supernaturalitatem, quae conuenit ei, quatenus est circa obiectit in excedens viis
res naturae, & dixisset, visionem c ut vitalis 2 esse a solo intellectu, & nullo pacto a lumine gloriae, cum hoc sit habitus ab extrinseco intellectui infusus,& non ab eius intriniceo profluens, device versa quatenus supernaturalis prouenire a solo lumio e gloriae, quod est supernaturalis participatio diu inlluminis, non autem ab intelliatii, qui est potentia ordinis naturalis, de inferioris i Dixisset fortasse Capreolus id quod nullus alius antea cogitasset δNonne haec est Sententia Scoti Θ Nonne hac tuentur Scotistae,& plures Soccontra nostros e Consequentias Petri non deriderent Scotista ρ Dicerent enim: visionem quatenus attingit Deli esse vitalem, & addunt: substantiam visionis esse supernaturalem: sed ea men quatenus vitalis , este a solo intelleAu; ' quatenus beatifica, &supernaturalis, a solo lumine esse. Merito igitur nostrum Augustissimum Principem, doctissmum Prosesi sorem,& egregium doctrinae S. Thomae defensorem appellat. Spondanus anno
512쪽
Hebrsorum Synagogam Salmantinam
ingressus,dum ad preces conuenissent, Crucifixum manu gestas, magno animi telo in eorum pervicaciam inuectus est; eoque loquente, dum miraculosae eruces albae super pallia virorum , &Iinteamina foeminarum apparuerunt,
Miraculo attoniti , Deoque interius operante, emolliti uniuersi , qui aderant , omnis sexus Iudaei baptismo ablui petiere a Beato viro . Ita mutata est ex tunc Synagoga in Templum , quod dicitur Vera tauris, ubi nunc est Collegium Religiosorum Ora dinis nostrae Dominae de Mercede. Ita
testantur Diana lib..I9. cap. 8. Diagus ιibro a. cap. de Episcopis Carthagin Spond. anno I I 2. nu. 8. & plures alij. Cum Petrus de Luna dictus Ben dictus XIL natura ceruicosus praetento Pontificatui nollet renunciare, Sanctus vincentius Ferrerius, cui Deus ostenderat necessariani trium abdicationem , ut Quarti electio pacifica, antiquum restitueret Ecclesiae decus, cum non posset Benetactum iii flectere ad ea , quae pacis, di religionis erant, Regem Aragonum Ferdinandum admonet, ut se subtraheret ab illius obedientia. Ipse vero publice d euit & Apostolico spiritu praedicauiti L
i a nemine obediendii. Praeterea Conuentu Episcoporum, & Theologorum
cum Rege apud Morellam habito in
quo Dida cus Zamorensis pariter nostri ordinis Regius Confessarius as fuit) strenuam operam dedit in Regnis Castellano, Aragonensi, & Legionensi, ut Benedicto recusanti cedere iuri
suo, negarent obedientiam iEt ita conclusum fuit. Consule Gersonem , Antonium Lusitanum in Chroniso anno I 41 s. plures apud Fernandu, & alios. . In eodem Constantiensi Concilio
Patres non conuenientes circa quasidam dissicultates,ad eundem Sanctum, qui tunc in Burgundia praedicabat Legatum diiserunt Cardinalem tit. S.Angeli Petrum Annibaldum, ut quid ipiti circa eas sentiret, patefacere dignaretur . Extant etiam Epiuolae Cardinalis Petri de Allia A iecnon Ioannis Cersonis Cancellariis Parisiensis ad Sanctum,quibus Beatissimo Viro sum-
mas reserunt gratias pro tot laboribu, in bonum Ecclesiae exanitatis , ac pro denegata Benedicto Antipata obedie-tia. Vidi eundem Ioannem Gersonem
Eius Tractatus de vita spirituali sit spanice semel a Franciseo-Ximenti Cardinali emissus filii; deinceps autem Valentiae editus, qui & Venethspim
Primum caput est de Paupertate. Secundum de Taciturnitate. Tertiuae de Obedientia. Tractatus con latorius in fidei nutationibus seruabatur antiquis caructeribus, partim in membrana, partim in papyro conscriptus apud Carthusanos Scalae Dei Tarraconensis Diaec
Epistola ad Benedictum XII. Pa. pam , siue potius Antipapam, inuenta fuit in domo Carthusiensium Vallis Christi , Episcopatus Segobricensis, quam Andraeas Martim Carthusianus, olim Beati Vincentisi discipulus exstri.
psit. Et ex ea quidem contra refractarios huius saeculi haereticos consi celo possis mus; quanta vςneratione indebitatos Petri Apostoli succe res r uereri debeamus, cum hic Sanctus, 2. perdoctus Pater, dubio alioqui Pon- tifici Benedicto, ita se morigerum exhibuerit, & tam aperte omnia suaso cia, diista, de scripta subiecerit. Epistola ad Ioannem de Podio Nu- eis nostri Ordinis Generalem, manu propria ipsus B. Vincentii scripta,maxima veneratione retinetur Catalia iasacrario Caenobii S. Mariae Magnae Quare illud authenticum reperiat ut Catanae, ea ratio suit. Nam Con stantiae Ioannes a Pollio Nucis , relicta Generali ordinis praesectum , quam annis multis sub Benedicti XII. obedientia sancte gesserat, a Martino Papa H in Confessarium fuit assutia-ptus, & Episcopus Catanensis creatu i& vltimam orationem in Synodo ha buit, ut diximus an. r I . & vide, est in postrema eius sessione. Hic igitur huius epistolae, tamquam pretio is gemmae haeredem reliquit domam Catanae non absque singulari Dcipi' uidentia. Nam ex varijs antiquitatis
513쪽
monumentis constabat,B.Vincentium,
quinque, & viginti Iudaeorum millia , 8e octo millia Agarenorum ad fidem Catholicam pertraxita: Ignorabamus
eum tamen, etiam in haereticis conuertendis Ecclesiam Dei iuvisse, donee Epistola ista comparuit. Fragmentum Epistolae ad Ioannom Gersonem habetur in prima parte operum ipsius Gersonis, Tractatu trigesimo secundo, littera E. Epistolae duae ad Infantem Martinum Petri Quarti Aragonum Regis filium, tunc Ducem Segobticensem, deinde vero Regem , habebantur autographae apud vincentium Iustini num Antistitem , scriptae idiomate Lemovicensi. Lingua siquidem Lemovicensis a tempore Regis Iacobi primi qui in Aquitania, ubi olim hoc utebantur idiomate, educatus sui t) usque ad ηρ stram fere aetatem in Regno Valentino in usu fuit: sed iam obsolevit,& vix etiam a ciuibus Aragonens hiis
intelligitur ; ae ideo placuit inquit idem Iustinianus Antistius) eas in Latinam linguam transferre , scruata quoad fieri potuit Auctoris styli
proprietate, ac simplicitate. Quamobrem interdu cogimur phrasibus Hispanicis uti, & quidem, quamuis familiares sint, & parum eruditionis contineant; iaolui eas omittere,ne, quidquam in hoc etiam genere praetermissum a nobis fuisse, aliquis conqueratur; maxime cum antiquam Principum, Regumque simplicitatem referant , & ex eis duo, quae ad mores spectant documenta eliciantnr, unum scilicet ad votum paupertatis, alterum ad ius regium , quod Amorti Zationem vocant pertinens, ut suo loco adnotabimus.
Epistolam ad Ferdinandum primum Aragoniae Regem, olim Castellae In- Lantem misit ad nos Catholici Regis nostri Philippi Secundi Concionator Ferdinandus Castillo,qui primam Dominicanae Centuriam annis proximis euulgauit. Haec Vincentius Iustinianus Antistius, cuius verba postea exseripserunt Anton. Posseuin. um. 3.
i. o 33 3 & alij,quos consule. Alino salutis I I 8. E regno valentiae in Castellam proficiscenti. plurimi
pro more comites erant, promiscui sexus homines . Hos cum aliquando aduerteret in montis clivo fame, itinerisque labore fatiscere, animos addidit, transmita monte illo reperturos tabernam meritoriam , ibique omnes commode reficiendos promisit.Trania curso monte tabernam offendunt , adeunt, optime, lautissimeque epulantur, & viribus resumptis, iter per- hilariter prosequuntur. Illa ex multitudine unus erat , cui prodigiorum,
si ilh a viro Dei patrari audiebat, exigua inerat fides; hunc S. Vincentius ut in Deo fidutiam haberet in posterum ut ad praenominatum hospitium
redeat, suumque pileum, quem eo loci oblitus neglexerat, ad se referat, deprecatur . Pergit ille, & tabernae nec
vestigium quidem inuenit: pileum du-
taxat viri Dei ex arbole pendentem reperit : quo deprehendit tabernam reuera inibi non fuisse vitam: sed magno
prodigio caelitus excitatam fuisse, eosque Angelorum ministerio,& Vincenti; merito per miraculum exceptos scoelestibus dapibus, potuque famem, sitimque extinxisse . Ioannes Lopea Episcopus Monopolitanus 3. p. Hi Boriarum O=dinis i. Coquetius
Cerberiae Cataloniae oppido Sanctissimus Patriarcha Dominicus, Fcr-rerio dormienti nocte quadam deoelo delapsus adstitit: Eidem pauperi strato incumbens cum illo, a si,mno Vincentium excitat, & multa cum eo habuit colloquia de diuinis. Coquctius de ri.
Innumera tanti viri elogia facia missa, uno absoluam, videlicet in eius concio. nibus duo nunquam non fuisse prodigia : Vnum quod Valentino ipsi vernaculo) sermone ubi uis utebatur, dc nihilominus ab omnibus Gallis, Italis, Britonibus, Anglis, Mauris, Belgis probe percipiebatur . Alterum :quod eorum , qui eius concionibus aderant, remotiores aeque, ac propinquiores perorantis verba non ab udio ingente eorum stupore,audierint, comprehenderintque. Reliqua vide apud
petru Ran anum in elis vita, Surium ,
Plodium, Ioannem Lopea Episcopum
514쪽
Monopolitanum 3. par. b. 2. cap. II. Coquetium. Viscer. Mare . & alios.
Et hic etiam confecit Capistrum Iudaeorum, sicut Raymundus Martini, de quo anno I 283. Laurus Quirinus, nobilis Venetus etiam librum compegit, cui titulus: Cadigavones Iudaeorum. Lege Franciscum San se uinum, Antonium Posseuinum Tomo a. lparatus Sacrifris de alios.
Anno I 2 O. BEATUS IOANNES DOMINI
CI Florentinus. Ita vivido fuit ingenio , ut Diuus Antoninus Archiepilcopus Florentinus, qui fuit discipulus ipsius, testatus sit in Part. hi Ior. 3.
ris. 23. cap. l: cum in nulla scientia, ve
lut alterum Augustinum Doctorem ad. hibuisse. Lege Antonium Posseu inum tomo 2. Apparatus sacri feci 67. ct i58.
IOANNES ZIN IDOLVS Placentinus. Antonius Senensis Lusitanus in Bibl. O dinisfol. Ia7. de ex eo Antonius Possie uinus in Apparatu sacro D. 2.fol. 89. Eoo init. & alii hunc appellant
& puto quod inestus Iazobum . Sermones, quos scripsit sunt: Prin-ιψ, , o Principia .
Anno I 2. I. IOANNES FONTANA. Sermo
nes Discipuli non sunt huius Ioannis, ut visum est Antonio Posseu inoram. 2. Appari sacrifLI78. sed Ioannis Herolt Germani,de quo nos an. I Oo.
Anno I 22. IOANNES LOPEZ. Antonius Se
nensis Lusitanus in Billiotheca O dinis pag. I I. nuncupat Lupium. Fuit patria Salmanticensis,uir grauis,&erv. ditus, Sacrae Theologiae Magister. Praeter vitam S. Vincentii Ferrerit, cuius suit contemporaneus, Edidit: compendium Sancti ssimi RVaris. Antonius Senensis ubi supra, Plodius, Antonius Posseu inustonis 2. AZ- paratui fati. ri fol. a Ia. ρυγι
nctus . Antonius Posse uinus u-
mo I. Apparatos ieri fol. 3 tr. dimini te enumerat Insulas Thomasini dicens, Disopus primo Hori, deinde Vrbini. Nam fuit ut diximus ) etiam Episc pus alibi. Errat quoque cum subdit, vixisse anno Isr3. nisi sit Tyoographimendum,vel Francisci Sans uini. Cum enim ordinatus fuerit Episcopus a Greg. Xl I. anno I Io. deinde a Martino V. translatus ad alias insulas suerit, incredibile est floruisse anno is 23.
der. Edidit alterum librum tia tuto praenotatum et Flagellum Haretia carum Fasthariorum . I ypis datus est Francofurti anno II 8 I. per Ioannem Mintrem bergii Carmelitam. Ex praefato libro constat Iaquerium Inquisitorem suisse. Eius etiam meminit Hyacinthus de Parra in Catalogo de Script .Ord. m.s.
Anno I 2 s. LEON ARDUS STATIVS de ,
DATIS Florentinus - Sermones huius asseruantur m. s. in Bibliotheca
Rhegiensi in Gallia Cisalpina apud Fc
Eucherium Boncitum Domini canuna. Ita Antonius Posseu inus Tom. 3. par.
scri in Appendice ad Biblisi. folio i qet.
Anno I 29. SANCIVS A PORTA, Hispanus
Diaugustanus. Pio affectui dicti Sanci j a Porta erga Deiparam mimice illudit Petrus a Ualle Glausa in
matriba quinia g. 8 s. dicens: Sanctus a rim Cyriacui, cum ubique alie, se late ineptio ium nominatim orationem Latinam linguis vernaculis, vi capum Etitis lardi iurandulis con gens , tum magnisce sermone totius veris vlsimo , Mi ect de Annunciatione habito coramummo Ponti e eropter quem sermεnem, gloriatur se factum Magi Erum Saeri P laiij. Eis autem ferans, ineptiissimis ab initio ad nem conceptibus fartum. Nara vi mon arei in verbo AVE contineri tres Personat Augum ma Trinitatis , ait secundam litteram verbi illius hoc eis V denotare fecundam Personam, cuius nomen Fertam similiter inchoatur ab V.
515쪽
st .a littera eΠ etiam nota numeralis,
ξ autem , quia eu ultima hiera verbi
Ffi, gnat uiritum Sanctum, qui eis Prima Trinitatis Persona. Fara subtilitate, ac lepore, paulo polyia voce DOMINUS, quamprotulit Gabriel, dicens Beata Vietini, DOMINUS TECUM, profundὸ scrutatus hic feminiis herbius , inuenit septem Ecclesia Chri-
niana Sacramenta, consequenter ad ti-
iolam illum GRATIA PLENA immediate praemissum . Ad quia allegat suum
Ddalem Hotiothum. Ait ergo issa pars
DG MIMUS TECUM, sequitur ex flamu immediate praecedenti; GRATIA PIT-
conuerso. Probo consequentiam . Dicit
tis gratiarum, per septem Sacrandiento-ram stamina , in septem litteris , qua continentur in hoc Iermino, DOMINUS, clarisimὸ adaptantor . Prima littera D: io quo dimi sis peccatoram ; ecce Parnι- tentia . Secunda O. in quo ordo Clerico-νώm Ecce Sacramentum ordinis. Tertia M. in quo Matrimonium coniugatθ-rum: Ecce matrimonium . Iuarta I. in o Initium ChriBianorum ; Oce Baptismus . Quinta s. nexus Coa .rmai rum: Ecce Sacramentum GUismatianis, in quo ligantur. Sexta V. Vnctio exire morum: Ecce Sacramentum Vnctionis.
Septima S. Sanctum Sanctorum; Ecce Eucharictia. γ Si quis meditato vellet ineptum agere, non passet vitus , quamine fecit, ineptire , praesertim cellato nudio cum Sodali Cyriaco, or abortiones cerebri utrius e ipsorum attribuendo Gabrieli Archangelo . Et propter hora
gerras, ait factum fuisse Mariabam eri Palaidi. Haec a valle clausa. Vtinam his abstinuisset Sanctius,qucrn in hac pat te nec tueor, nec damno. Immiscere aliquod verbum vern
culum Latino idiomati absonum est, ted aliquando , ut aliquod clarius explicetur, multum addit venustatis orationi, si parce fiat etiam in stylo ducto, ει eleuato. At Sanctius phrasi Apost Iica loquebatur , di scholastice, non oratoriE , ita saeculum illud ferebat. in Sancto Vincentio Ferrerio
obseruamus, in D. Bernardino Senenii , & ceteris eius aeui. Obseruaui apud Clarissimos huius seculi Oratores Orationi Etruscae quandoquυ verba Hispalica immiscere,& Gallica. Deinde pia meditatione raptus it , laudes Dei parae Sanctius , latentia sibeiusmodi Salutatione Mysteria reserauit, ostenditque relatas es Ie omnes primae dictionis Aue litteras ad tres Personas Diuinas;& subsequenti Verbo Dominus Mystica indagatione venatus est septem Sacramenta Ecclesiae. Quod erimen est hoe Reuera grauitatem suggestus sacri hae prolusiones non redolent: possunt tamen aliquomodo ex incalescente pietatis affectu excusari ; qui non raro limites, dum
incalescit, excedit. Cum animus n ster in excessiam mentis prorumpit, tunc non tam verba pensanda sunt,
quam affectus, qui sub cortice latet
verborum. Haec, quae Sunamus Pontifex coram se de suggestu sacro pronunciata probauit viva voce, & insigni dono Magisterii Sacri Palatij c
honestauit , Petrus subsannat, ac in ptiarum adscribit sutilitati. Tritum est apud omnes, vel mediocris litteraturae viros Graecas litteras, Latinas, Hispanas &c. de se vacuas
esse, sed omnem significandi vim ab institutione humana desumpsisse. Lege
Aristotelis Glossatores de Interpretatione. Significant enim ad placitum. . Secus est de Lingua Hebraica, cuius priuilegium est, veluti Matricis omnium, ex innata Maiestate, aut verius, ex impressione, seu institutione diuina, proprios, de latentes circumferre sensus, qui eminent, & agn seuntur a S. H onymo in Comment. ad Threnos Ieremia , in Dissola ad Paalam Iribuam, o in principis Inni- tutionum Linguae Hebraica Card. Bellari Deinde sciendum Nomen Deiparae Maria Hebraicum esse, & E caelo delatum , sicut nomen Filii, Iesu. Ita putarunt Idiota libro de Contemplatione
Virginis cap. 6. Bernardus homil.
super Mimus eia, Anselmus de con
Hinc oritur multa in singulis eius no minis apicibus latere mysteria. Ita
516쪽
agnouerunt Pelhartus in Stellario , Bernardus de Busto in , San
ctus Antoninus . . parti siti I . cap. 2I.
s. q. Rutilius Benzonus Commens super Magni cat. l. a. ιv. aa. dubio 9. ctas. Hoc pariter eum proportione dicendum de ijsdem vocabulis , si ilia quamlibet linguam tranferantur. Liacet enim ab Hebraeo in Latinum idi ina transierint. Idem dicimus de alijs Sacris Textibus , veluti sunt Verba Salutationis Angelicae, Orationis Dominicae, de similium. Quamuis enim
in translatis in linguam Latinam, vel Italicam &c. non insit tanta energia, quae inerat Hebraeis apicibus, relinquitur tamen pietati fidelium, ii aequi ualentibus terminis, aequivalentes, si non eosdem, aut certe nouos sensus scrutari, religioso conatus &maxime in Verbis Salutationis Angelicae, ut secit Sanctius , qui hae via suum erga Deiparam, & Salutationem Angelicam testatus est cultum ,
& affectum . Quidni cum δt in laudes
Magnatum, & amicorum, dum promunt Oratores, amplam soleant decerpere Elogiornm materiam ex litteris Capitalibus, Numeralibus, Chro nicis, Anagrammaticis, & ex vario
earum contextu Quam religiosi affectus saecundam prolem, M Beria En- ramica vocat Marsilius Ficinus post Platonicos, Scriptores Catholici ijs saepe usi sunt ante nostrum saeculum . Augustinus ipse Tract. I7. in Ioanoem inclusa agnoscit in Quadragenario num
Haec mysteria post Bercorium Benedicti num in Reductorio ,& Bernardum de Busto Minori tam, sed utilis indagauit Blasius Viegas Societatis Scriptor in Commenti Apocalius cap.
I a. com. I a. se I. I. & ait hoc nomen
Sacratissimae Virginis, Maria , estotclagrammaton, idest quadriliterum, simile Sanctissimo nomini Diuino I stuali. Sic enim inquit: Illud ex quatruor litteris constat, nimirum Iod, He,Vau, He. Ita ex quatuor litteris hoc eomponitur, scilicet, Mem, Res, Iod, Mem. Hebraice enim nomerus Virginis est Marium: Sic enim expressum legimus nomen Mariae sororis
Moysis Exodi is . ubi septuagintia
transtulerunt, Iariam. Hinc fabum, ut Sacratissimi huius nominis, & Salutationis Angelicae omnes litteras, diapices, multi excusserint cum Sancto a Porta; fuerintque conati reconditor sensus pia meditatione extrahere;sicuti teste Cornelio a Lapide, in illa mututione nominis Abram in Abraham i, he interiectum, & addititium, mysteria multa obuoluit, doctis, & de.
uotis meditationibus reseranda.
Indicauit praeterea Sanctius per primas litreras huius vocabuli Dininas signari septem Sacramenta. pererius S. Iesu notauit per litteram Ile additum nomini Abram , ut fieret Abraham signari quintum millenarium annorum mundi, ex quo Messias natus est de Abraham, & de Sahra. Pariter Hebraei Lipomanus, D. Hieronymus,& alij a Cornelio a Lapide relati dicunt litteram He, quae addita fuerat Abram , ut fieret Abraham , additam etiam Sarai , ut fieret Sarali, sua geminatione, quae est praecipua in nomine diuino Iehouah, ostendere Deum ab ipsis duobus Abrahamo, de Sara ,sore nasciturum Bernardus: Aue, Eua. Postremo reuerenter suscipiamus,& millies repetentes pronunciemus hoc pulcherrimo Entime mate. Maria , es gratia plena: ergo Dominus
tecum. Et vice versa: Maria , DOIIu. nus tecum: erSo es gratia Plena . .
Siculus. Vocatus ab Eugenio IV. Summo Pontifice interfuit summa cum laude Sacro Concilio Florentino. Obij tanno 14s r. die a. Martio, aliis vero die 3. eiusdem Mensis. Ita in
Martyrologiis Ferrari, Aloysij Nouarini, P. Octauij Caietani Siculi, Plodij de Viris Illustr. & Fr. Domini,ci Mariae Marchesis in Diario dicta die. Math Posseulans ait ex Faetello
obisisse anno IV Vitam eius lege apud Betouium x Ioannem Lopea Episcopum Monopinlitanum, Ioannem Baptistam de Fro, chis,& Spinulam,ac MarcheLin Diar.
517쪽
Antonii. Liber de Veritate Stigmatum Sanetae Catharinae Senensis , Ter- iij Ord. Praed. M. S. conseruatur in Bibliotheca F hegiensi in Lombardia apud Fr. Eucherium Bonetium ordinis nostri. Antonius Posseu inus Tomo 'paratus Sacri in Appendice ad Bibliothecasfolio I I. Obiit Venetijs hoc anno et 3 . diera. Februarii. At Seraphinus Razetius, Antonius Post uinus Tomo 3. Apparatas Sacri folio et s. & alii ponunt anno I 63m die ro. Decembris. At standum est relationi Fastorum Se
Eius Vitam collegit Marchesius, &appinxit diei ra. Februarii , qua reliquit mortalitatem.
de ine: corrige de Udino; Ciuitate sub veneta ditione. Alter Leonardus Micensis , qui ponitur anno I . alijs Belliinensis , non est diuersiis , Leonardo Vtinensi. Erraueriint illi ponentes Micensem pro Vtinense. Nec opera integrE recensuerunt. Et non solum ego; sed etiam accuratissimus Auctor Antonius Posseuinus impegit in errorem replicans inseqlienti Iolim quod est numero 3 a. ac dicens: Leonarris Vticenisss, ordinis Praedicataramfripsit Tractatum ad locos communes, qui Vima in Sueuia prodνι ὸ Dpographia Ioannis Zeiner anno I 78. Lurum item de Legibui per Quadragesimam : Alios daos Sermonum de Tempιre, ac de Sanctis, Uisi Lugdu'i fuerunt excus anno I 9 .apud Ioannem Trechselium. Haec ille. De hoc loquuntur Antonius Senensi, Lusitanus in Bibliot capagina I 6y.& 166. Antonius Posseuinus Tomo a.
mata. Non solum scriptis Hussitarum haeresim oppugnauiti sed simul
vitam eorum varijs contaminatam
spurcitijs descripsit. Antonius Posse- uinus Tomo r. Apparatus Sacri δε-tio 2 3. Legat Lector liuius orationem insBasileensi ConciIio habitam , in qua per octo dies in eadem Synodo respondit ad articu tu Bohemorum dec ominmunione sub utraque specie propositum a Ioanne Rochyzana Hus lita; quae oratio publicata fuit deinde ab Henrico Canis io in Ἀνιio Tomo Antiqua
Legat praeterea Carlerit Decani Cameracensis Orationem , qua in ea, dem Synodo Oecumenica respondit per quatuor dies ad Articulum Secundum Bohemorum de corrigendis peccatis publicis , quos proposuit Nicolaus Taborita. Item Disputationem Capituli Eccle. siae Pragensis cum Rochrana, & Hussiticis controuersis habitam per dies quinque anno I 61. coram Gytetico*e Rege Bohemiae. Consulat tandem orationem Ioannis Palomar, apud Henricum Cani-sium Tomo quarto Antiqua lectionis. Ex lectione praedictorum intelliget, qui in firmis fundamentis caiisa Catholicae fidei etiam in primis sessionibus, quae sub obedientia Summi Pontificis emanarunt, fuit defensa.
GO . Ridet hunc Petrus a Ualle clausa in Diatriba quinia g. 86. quod duxisset Vulpem a Volando,sic inquit,
F. Bernardas de Luxemburgo O . Prodicat. conscit catalogum Haeretisorum et sil adeo inviὸ, ct cum tot hallucinatio.
mὸ in eius supinitates concitatur, e ' Mi sitam inmutat ad pia recitandam ω rionem pro ignorantiis, qua apud Abacu-chom legitur. Ea vero praeter caetera in. signis Ethimoleticus, ut cum in Prologo Libri, ait LPES, dicitur a VOLANDO. Eis peritis mos Chronologiae, τι cum ait, Anmropomorphitas caepisse anno Domini Fqy. 6b Berengario Imperatore . Et tandem subdit Theophitam
eontra eo; - Arna/dictas quoque fatetur se nescire quinam fuerint, or tamen de Arnalis mustasubiecit. Nam, quod Ga-
518쪽
ianitas porat esse Ga bonitari nolium eiat nimis 'ngue. Praeter haec, obiicit etiam ex eodem
Alphonso de Castro quod Catalogo
Haereticorum inscripserit Praepositum, Porreetanum Catholicos, & ex Maho- metanis Avicennam, & Averrocm. Utrique satis , superque fecerunt., quamplurimi ex nostris Theologis
multa eruditione ornati nos autem
dicimus breuiter , di ad prima illa vulpis Ethymologia a volant pede habetur apud Calepinum satis
accuratum Autliorem, &desiumpta est a Varrone omnium Latinori Ini
doctissimo : qui est inter Latinos teste Augustino lib. de Guliare) ut
apud Graecos Homerus. Vulpes dicitur quasi Volipes, seu pes volans . Licetcnim velociora illa reperiantur anim lia, uti lepusculi, cerui; vulpi tamen continuo libratus, continuo pendulus, numquam in solo quiescit, numquam figit gressum . In quo, inquit Lucem- burgensis doctissime, figura est Haer ticorum, quorum pedes irrequieti, de veloces sunt instar nubium volantium ad effundendam insaniam sua in alios,& sie dicuntur sydera errantia secum dum Sanctum Thadaeum. Itaque vulpes a volando, seu ab auis agilitato pendula. Secunda obiectio contra errore Chronqlogi. x est haec. Anthroponior- phitae caeperunt anno I p. quo pacto igitur scripserunt contra eos Theophi lus Alexandrinus , qui vixit anno 38 de Cassianus, qui vixit anno qo6. Seeundo obnciunt Anthropomor' phitas caepissic anno 3 9. dc tamen constat ex Nicephoro, Baronio , & Pra' teolo infra reserendis eos caepisse anno 39 . Tertio ortos asserit sub Berengario
Imperatore, cum tamen nullus extiterit huius nominis Imperator.
Vt respondeam obiectionibus sum pono hic errorem Typographi , qui
in uertit numeros: nam numeri stabante contraiio 94s. de sic eorum argumc- tum magis urgeret.
His stantibus dico Alphonsum e Castro , & eius asseclam imperitissimos esse Chronologiae. S. Augustinus ex li-
sat Tertullianum primum suisse partatem Authropomorphitarum quicquid reclamet Alphonsus a Castro . Nice
phorus Lb. II. Hi Por. cap. Iq. & Baronius faciunt huius haeresis Auti te Audaeum, cuius tamen haeresis inquit
Nicephorus, incaepit sub Stricio Papa, de Theodosio seniore anno 39 I. Primus igitur huius haeresis status assignatur in Syria eodem Audaeo Authore sub Stricio Pontifice , de Theo. dosio seniore imperante, quando inpugnata fuit at Theophilo Alexandri. no . Theophilum impugnasse hanc limresim praeter alios narrat Gennadius de Scriptoribus Ecclesia'. c. 33.
Secundus eius status fuit paulis post
nempe anno qor. Ita Nicephorus lib. II. cap. Io: Mortuo Theodosio,de Iimperantibus Filijs Honorio, de Arcadio, Anastasio Summo Pontifice, quae ii , Syria ante nata erat quaestio, de haeresis, in Aegypto rursus mota est, de recruduit. Cui blasphemiae inter multos Cassianus praecipue obstitit, & tandem sepita est, de sepulta. Tertius status. Anno os recruduit postremo in Paduana Prouincia sito Berengario Imperatore, aut potius T ranno, quem Otho legitimus Caesar superauit . Et haec haeresis statim fuit extincta et elo Bracherib Episcopi Veronensis, de Comprouincialium Ant:stitum . Ita Prateolus.
Duplicem itaque ortum error iste agnouit visum in Syria, de in Aegypto
conterminu anno ῖς S. alterum in Italia , de prouincia Paduana anno 9sq. De hoc tantum loquitur Scriptor d .ctissimus, de subindicans alterum i ducit Theophilum, dc Cassialium scribentes in eam. Haeresi in exortam in
Oriente ab Audaeo. Iniuste igitur Alphonsus de Castro Bernardam eruditissimum damnat ignorantiae , & cum non script9rem vocat, sed indigestum ex multis Centonibus male consutis Collectorem. Reuixit haec haeresis in Occidente sub Agapeto II. qui Pontificatum t nebat anno 9sq. Ascendit enim ad cathedram avno 9 6. de obiit 9s s. dii 27: Decembris. Berengario Rege Italiae, Imperij que tyranno.
519쪽
Antropomorphitae Deum humana figura fingebant , illique attribuebant membra. Ita Ieteri Gennadus ubi6p. Damnandus est Alphonius de Castro faedo anachronismo , cum dicat hanc haeresim incepisse sub Damami Papa. Damasus enim obi jidie II. Decembris 38 . ita in mea Chronologia. ex Authoribus probatissimis, vel iuxta, Baronium anno 38s.At haeresis habuiti ortum anno 39s. ergo sub siricio P i pa . Et ita referunt Baronius , & Pari leolus ex Nicephoro. Ergo decem, veli undecim annis ab obitu Damasi Papae .u Repetam tibi eadem verba tua . Haec
coactussum digito ouenderepartim am re veritatis auectus, partim calore ira-
cumGa , cum videam quosdam adeo futiles , o pro sos in prouuntiando M scribenis, ut quidquid legeriat apud q--, cumque, nurifacta rerum indagio , natim transirisa t , ct coram tota maliis, rudine magAEa cum fiducia pronuncient,
, filii Hesse ρπiaηui, quod apud alium
A fur iam segerint. Haec verba Alph si aduersus eundem Alphonium . . Ad aliam. Dicit se nescire Arnal- distas , & tamen Arnaldum agnoscit dicens suspensum, de combustium fuis 'l se , at cum post se discipulos relique- . rit nullos, iure subiungit ignorare Ar-nal distas. Nee Alphonius a Castro, nec Pe trus a Valle elausa perceperunt sensu. Bernardi. Non loquitur de labaonitis, qui ad paries Iosue deflexerunt: sed de Gabaonitis, vel Gaianitis sc . appellatis a Gaio, qui temporibus I stiniani Imperatoris principis suit.Cor.
ruptum vocabulum a plebe referenses Aliis Gabaonisae, alijs Gaianitae, sicut Manichei corrupte a popularibus dicebantur Manechini.
: Vltima obiectio est quidd Catalogo
haereticorum inscripserit Praepositum, φ & Porrectaniim Catholicos. Et ex Ma- hometanis Avicennam, & Auerr m. o Quo ad praepositum , & Porrecta-
num attinet, certum est hos male do
Trinitate sensisse, & in Concilio Rhemensi, agentς Diuo Bernardo, eorum damnatum errorem , ipsosque resipuisse. ἔ Quod Averroem, & Avicennam
etiam reposuerit, quid mirum Uculi S. Hieronymo Scriptoribus Ecclesiasticis accensere Philonem cap. II. de Scriptoribus Ecclesae Iosephum,Iudaeos ibidem cap. 13. quod de Christo hie honorifice , ille de Christianorum Alexandriae in Aegypto sancta conue satione scripserit. mul mirum a Besenardo annumeratos Avicennam , &Auerrocm inter haereticos, qvi impio de Trinitate senserunt , aliaque fidei mysteria impugnarunt. Vide a. p. Me obsedech pag. Iq.
Sermones de Tempore. Ita Amto ius Potauinus in Anaνatu sacro
Sermones eius de Tempore, & de Sanctis seruantur M. S. in Bibliotheca
Rhegiensi inGallia Cisalpina apud E
cri io 'pendice ad Bibliothecas f. rq r.
IOANNES FRANCOFORMENSIS, seu e FRANCOFVRTO . Haec
Seholastica explanatio in lobum extabat Lugduni in nostra Bibliotbeca , santequam Caluiniani, qui eam ciuitarem per iraudem caeperunt, omnes Bibliothecas Familiaru Religiosarii, aut c5buserui, aut cu pretiosis quibusq;saa ru aedium ornamentis sunt depopulata Refert Posseuinus vixisse anno I scio. At standum est authoritatiAntonii s nensis Lusiani in Buc Ord. pag. 141 de Primae Partis Monum. ordinis, ac aliorum ponentium Gruisse hoc anno.
rige Utinensis. Hie idem est cuLeonarco Bellunensi, & Vtinensi, de quo anno I 37. quare delendum totum hoc paragraphum. Lege AntoniuSenensςm is Bul ol. I 63. 9 266THOMAS ex Familia Trentaqua- trinorum , ex Conuentu Bononiensi, vir tum a multis aliis animi dotibus, tum etiam a facundia, & gratia in proponendo. Dei verbo maxime ab Historicis commendatur. Cum per totam Italiam clarus esset, & celeberrimus Tit Bo-
520쪽
1ononia Neapolim ab Alphonis Seniore Aragoniae Rege, ut Qtadragesimali tempore conciones ibi haberet, accersitus est. Suo munere maxima cum laude perfunctus, ab eodem Rege quingentos aureos in subsidium Bibliothecae, Bononiae nouiter construendae recepit. Obiit hoc anno I g . Ei in meminit Antonius Senensis i Achronio Ord. 2ῖ7. cir 238. Posteris reliquit plures conciones.
NENSIS . . Error irrepsit : nam modo vocatur Mutinensis, modo Ferrariensis . Fuit patria Muti nensis ; sed Inquisitor Ferrariensis: unus est igitur cum illo posito anno et 3 o. ut colligitur ex operibus editis. Deceptus it
ab Antonio Senensi, qui in sua Bibl.
I. 4 a. ponit Bartholomaeuin Ferra,riensem anno I 39o. deinde solio. sequenti q3. ponit Bartholomaeum deo
Aliis de Anglia. Cum D.Thomas in Summa tantum citet sua loca dice eo , ut supra di istum est, vel ut dicetur; Iacobus exprestit Articulos, & quae stiones, & margini addidit . Quas citationes deinde integriores Antonius Senehfis misit. Ita Antonius Posiminus Iom. 2. paratui Sacri fol. 73.
cto Ioanne Hispanus, Coenobij Caesaraugustam peregrinatus est perItaliam.
Relliquiisermanam tamina . Texuit Historiam Nauigationis S. Raymundi. Rarcinone circi hunc annum I F6. Edidit alia plura. Vineentius Blascus Lanuga rom. a. Hi Boriae Aragoniae lib. I. cap. 3 p. De eo Diagus tib . a. Hinoria Ara genia cap. I .fol. I 23. Hyacinthus de Parra in Graioso de Scriptoribus ordia χis M. S. Bibliotheca Hi*ana Nicolai
r m. r. fol. 67e. corum. I. in calce.
ehiepiscopus floreruinys. Huius opera annotationibus illustrati it Phatrus Maturus AruernuS Gallus Socile.
su , quae Philippus Tingius Typogra:
phus recudit. Quae deinde Veneri et is typis suis dederunt. 1 Chronicon in tres distribuitur pat. res, quarum prima continet res gesta ab ipso mundi exordio usque ad Sylbuestrum poni. Max. secunda a S. Sybuestro usque ad Innocentium IV. hoc est ad annum Domini a 3II. Tertia ab Innocentio IV. usque ad pium II. hoc est ad annum Iss 9. Scopus operis est, ut ex ijs, quae nat rantur in historijs, homines distantia Mundo rectξ versari , ac proinde sp rantes a Domino beatitudinem, hanc denique consequantur. Ita Auctor ipse in prooemio.
Collectum est opus ut ipsemet Aa toninus fatetur E Moysi, & reliquis veteris,'&noui Testamenti Auctor,
E gestis, & dictis summorum Pomtificum, quae Gratianus exceperat. Ex alijs Patribus.
Eκ Eusebij Caesariensis Historia Etaclesiastica, quam Rufinus e Graeco iaLatinum conuertit, & ex duobus Rus- fini libris eidem adiectis. Ex Eusebii Chronico a Hieronymo conuerse in Latinum, de E supplemento eiusdem Hieronymi usque ad tempus suum. E Paulo oro . Ex Augustino de Ciuitate Deucum declamatione Thomae Anglici. E Iosephi libris Antiquitatum Is-
E Gregorij Magni dialo gis. E Suetonio, & alius veteribus Hist
Ex Helinando in compilatione historiarum.
Ex Petro Cometare in histortia se holastica. Ex nostro Vincentio in Speculo Historiali. Ex Ioanne Columna etiam dom, nicano, & ex alijs, qui exactam Clito