장음표시 사용
521쪽
nographiam , & veriores historias ita accurath non delibauerant . Hine si aliquando impegit, excusandus est. Non enim habuit Chronographos,vel scriptores Ecclesiasticos absolutos , quos modo nos habemus, ut sunt Genebrardus, Onuphrius, Baronius, de huiusmodi.
Haec diuiditur in quatuor partes, &agitur.
De Anim genere, ac nobilirate. De eius infusane in corpus. De eius potent,s, quae extrinsecus ope
De Intellectu, ct voluntate. De Passisnuus Anima. De causis peccari. De Peccato, o nocumento eius. De Septemplici genere legum. Initium est . Qiam magnificata funt opera tua. Io
IN SECUNDA . De Septem vi νs in specie, deque ramis eorum, ac inprimis desuperbia. De Simonia . De Remiutionibus De Iuramento, operiurio :De Vota , ct transgressione veri. De Insidelitate, atque eius generibus . Incipit. Confregissi capita Draconis .
De Oscio cuiuscumque hominis,cuiuρeungae extiterit conditionis De Omni arte, atque υμ vivendi, quod opus praenotauit, De Siatibus hominum. De Censoris, or excommunicatione . De Septem Ecclesia Sacramentis.
De Septem virtutibus cardinalibas ct Theologicis. De Gratia Spiritus Sancti in genere. De Septem eius ampliis is donis. His adiecit quadraginta sex sermones in laudem Beauissima Virginis. Incipit ;Benedictionem desis legislator. In prima caput Lacae eon ait de An-
nunciatione, de Salutatiane sngelica, de Cantico maria vacta prolixitatis volu
Haec ex Antonio Posseuinois App.rram Sacra,ex Sixto Senensi,ex Micliae se Pocciancio , & alijs loco proprio
In Libro de moribus hominum,de-que Oriciis nobilium, ac popularium ingeniose argumentum e Scachorum, siue latrunculorum ludo desumpsit. Quo autem anno floruerit nec Antonius Senesis Lusitanus in Bibl. LI et 7. nee Antonius Posseuinus tom. a. fol. 8ώ. nec alij retulere.
- Hunc eundem esse cum illo, quem anno I o6- recensui puto. Ducor his argumentis: quia eadem nacti sunt cuncta, nomen, patriam, beatitudinis titulum, librum, & oratoriam de Sancta Catharia a Senensi.
manus . Alijs Raltycen . Scria psit etiam Librum Sermonii per Quadragesimam. Antonius Posseuinus in Apparatu Sacro rom. a.fot 18.
Aragonensis , Magister in Theologia eruditissimus , ingenii , eloquentiae, doctrinaeque splendore illustri, . Fuit Prouincialis Aragonensis. Ab Alphonis Aragoniae Rege, cognomento Magnanimo , cui erat in paucis clivus , Florentiam' instante Concilio mittitur . Ibi doctrinae suae Eugenio IV. Summo Pontiues,Patribusque affluentem copiam fecit . Postea a Nicolao V Psitifice Maximo Sacri Palatii Apostoliei Magister anno Iosa.suit renunciatus. Ex mandato Glisti III. Pontificis Summi ann. rq 36.ODia de Transenuratione Domini , qao nune Ecclesia
522쪽
Praeterea mandante eodem Summo
Pontifice Libram scripsit de veritate Gnceptionis Beati sima Virginis.
Vitam cum morte commutauit cim
ca ennum Domini I 6 s. sub Paulo II. De eo Prima Pars Monumentorum ordinis , Antonius Lusitanus in Bibl. Ordinis pag. I 27. Antonius Posseuinus rom, a. 'paratus Sacrifol. 6 . Alphon-sus Fernandes in Concertatisne Praed. Mea Chronologia ad annum I 436. Seraid inus Ractius, Ambrosius Goz-Σeus, Fontana in Theatro part. 2. cap. I.
num. 3 3. Olmeda in Vita maritalis Au-νibelli Magi Di ordinis , Lucarinus M. S. Plod ius pari. a. tib. I. Marraccius in Tibl. Mariana p. I. Calixtus III. Pontifex Maximus ob insignem victoriam, quam Christiani reportauerunt de Turcis in Hungaria die 6. Augusti anno I s6. Festum Transfigurationis instituit. In proelio illo interfecti fuere a nostris sub Duce Ioanne Hunniade XL. millia Τurcarii, Mahumetes eorum Imperator vulnus accepit in oculo, ex magnatibus dictae sentis inter ceteros ceciderunt Basseus Asiati sus,& hurhutoam. Lege Iouium, Bonfinium de cade 3.lib. 8. Dubtauium
tonio Posseu ino in Apparatu Sacro rom. 3. Prouasius, siue e Prouasio. Extare autem alios tractatus praeter illum de Conceptione , & de proprio non habendo in Conuentu Genuensi nostri ordinis fatentur Antonius Senensis,&Posseuinus.
an hic., vel quidam alius Thomas Hibernus scripserit doctissima Commentaria super Sacram Scripturam , quae habebantur Romae in Bibliotheca prope S. Marcum , charaetere satis antiquo impressa in solio. Cum post diemiuissem ea empturus, inueni cum maximo meo maerore illa vendita fuisse an e paucas horta.
TVS Florentinus. Eius scripta recenset S. Antoninus Archiepisco-Pus Florentinus a. p. himria rit. a 2.
Antonius Potauinus in AZparatu Sacra hunc appellat Dominicum Subdit Psalmum quinquagesimum magna culaude exposuisse coram Rege Boli iniae. Refert quoque humanis cessisse Florentiae diezo. Iuli j anno Dominii 46. Quod falsum est: nam an.:qq9. a Nicolao V. translatus est ad Eccesiae Coronensem inGraecia,cui per aliquos praesuit annos. Deinde Florentiam se recepit , ubi etiam dies plurimos superuixit. Fortasse fuit error Typographi, qui pro I 66. excudit Iqq6. IOANNES BRE HALLVS. Ioannes Brichallus ordinis Praedicatorum,& Conuentus Ebroicensis recensetur ab Antonio Posseuino a. Apparatus Sacrifol. Ia . quem dicit scripsisse Tractatum de Aactoritare Co eisiones aisdiendi concessa Religis s.
Non Constantius , ut ibi mendose. Fabrianensis, vel Fabriensis. Vitas illas delineauit, quod Chronicon Cr-dinis vocant. Antonius Posse uinus in Apparatu Sacro tom. I. fol. 333. Ioa
TA . Scripsit etiam Florem Tlleologiae ordine Alphabetico,qui habetur Altisiodori in Gal. lia in folio :Commentarium ad Decretum Florentini Concilij de Sacramentis, de de unione Graecorum. Expositionem Regulae Diuae Birgittae , atque OpuS magnu conscriptu contra statuta no nullarum Ecclesiarum, quae eos arcebant, qui ex Hebraeis nati Christo nomina dederant. Bxtant M. S. Vallisoleti in Coenobio Ordinis nostri . Antonius Posseu inus rom. a. Apparatus Sacri fo-
opusculum de Nuptiis spiritualibus
animae , & tractatus de A qua benedicta M.S. conseruantur in Bibliotheca
Rhegiensi in Gallia Cisalpina apud Fr.
Eucherium Bonenum Ord. Praed. Ita Antonius Posseuinus rom. 3. Anaratas
Sacri in Appendice ad Bibl. f. I r. Philippus Labbo in Feriatione Πι
523쪽
verba Ioannes de Turaecremata fol. 616. I, s Era Bibliotheea cinquit duo exemplaria habemus longὸ vettimora absque ioco, ct anna edulanis in 'sis Ariis T)pographica incunabofis excos . Haec
labbe. Anno 14I8. missus fuit ab Eugenio IV. in Cermaniam cum Albergo Carindinale , Ioanne Archiepiscopo Tarentino ,& alijs, pro compotienda pace inter Pontificem, & Basileenses. Erat que iam tunc Magister S. Palatij. Anno 1 39. ex parte Eugenij IV. praeibit Conventui Bituricensi, ut notat Spodanus.
Alphonsus Tostatus Abulensis Episcopus, stupor mundi, &cuiusuis scibilis scientissimus discus r , qui prae
multitudine doctissimorum voluminu, ut sol in orbe resulget, cum iunior ese set, euulgauit aliquas propositiones suspectas. Rem Spondanus sic narrat an no Tqqῖ. num. Io. Senis, dum esset Eugenius Pontifex, siphonsas Tossatus Hispanus Madrigale in Macceis artus , pθ-i Beaque Epis opus Abulensis, scriptorum
i mole, cognitione antiquitaris, memoria
prodigiosa , multiplici omnium scientiaruns, O artium eraditione, ad miracui tum clarus, sermonis tamen elegantia minor, quam ut cum ouis antiquorum, conferri pupit: de quo meris criptum Mia Bellarmino de Scriptoribus Ecclesiai Bicis Hic Pupor eis Mundi, qui sibile
di uiu omne. Et quod magis eri mirandum , fanta scripsiι breuissimo tempore,cum non vixe. δι, nis an. η o. quem ex interfuisse tra- doni Concilio Basleensi, ibique cum Ioanne Capreolo Tolosano Ordinis S. Dominici
nisimo Professore , o doctrina Sancti Thomae egregio defensore , disseruisse.
Hic igitur Iunc iunior, necdum Episcopus Senis exinens quando Eugenius aderat, TAeses unam,cst viginti ex intima Theologia depromptas, di putandas cum pro
ρο isset, in dis lacii aliquoi essendisse,
Eugenius edito Diplomate notauit: impunautis dicato opere Ioannes de Tar- recremata Doctismus ille Cardinali, Hi anus ex ordine Dominicanorum , de Viso saepe superius facta eis mentio. Con-ινa quae respondens Toriatus, Commenta. rio , cui Des oris nomen fecit, in Pon-rificum etiam autharitatem inuectasinia iurissique prae dio tuendi sua, apparuit. Quae vero accusabantur, hae Prepositiones fuere . Primo : quod assereret , ef nuulam peccatum cuiuscumque conditionis, ct
pro quocumque natu irremissile M ; apama tamen, aut a culpa Deum non a soluere, nec aliquem Sacerdotem amota
re posse. Deinde quod diceres Chrimm
non esse mortuum die as. Marty,ut communis e' sententia, sed dis 3. Aprilis anno aetatis fuae 3 3. inchoato. De quibus ob tulit ipse schedulam, ut vocat, ira summo Pontifici, quae extat in fine primae pam
determinationi Ecclesiae o Ponti cis ,sed cum non obtinuit, quod pet ea' ess se
gilitas etiamfradantiorum ingeniorum, ut cum eorum placitis resin Ar , animi
osse onem facile concipiant non p.ruis
adeo genio imperare, ut non ace=bius rem
in Contradictores egeris . Huc usquo Spondanus. Placuit haec ex historico graui exscribere, ut obmutescat Petrus a Valle clausa , qui falso criminatur Dominicanos dicens nos ex liii ore , vel odio insimulauisse variorum errorum Tosta tum, qui tunc temporis causa visus est cadere . At de hoc non solum nostri Authores , sed etiam extera plurimi
Fuit Abulensis cum Domini canis amicitia coniunctus . Refert Andreas Scholus Soc. Iesu in Bibl. Hispanica, &Aubertus Miraeus in Bibl. Ecclesiarca Tostatum in Concilio Basleensi fuisse maxime delectatum familiaritate Ioannis Capreoli Monachi ut Scriptoris illius verbis utar doctissimi. Ueritas est conclusiones Tostati a Summo Pontifice damnatas fuisse ante impugnationes Cardinalis Turrecrem tae. Nec contrarium apud Tostatum
in suo Defensorio legitur . Huic a Concilio Basileesi adhuc Gcumenico, commissum est Reuelati num S. Birgittae examen . Librauit eas
itastissimus , & sapientissimus tunc Concilij Theologus, post Cardinalis,
non populari, aut adulante trutina , sed aequo, seueriorique examine, nec minori erga Sanctam affectu.Tulit tandem suu ni de ijs iudicium, cui adeo
524쪽
detulit sacra Synodus, ut eo referente , approbarit eas,ut claret ex praefixa
eiusdem Cardinalis praefatis Reuelationibus Relatione. Arsenius Belga Leodiensis, Monaeus S. Pauli Romae , Abbas Sanctae Mariae ut dicunt) de Florentia scripsit Epistolam ad Ioannem de Turre cremata Cardinalem anno I r. pro commendatione R egulae Sancti Benedicti, quae excusa, & praefixa est commentarijs in Regulam ab eodem Tur-
lus. Ita Antonius Posseuinus in lyaratu Sacro tom. I. fol. Ia I. Gabriel Barisia , Neapolitani Regni Apulus, Ordinis autem Dominicani , Theologus, ct
concionator utilis , cum floreret anno Ia Io.sermones adauadragesimam lom.
a. Ad tempora vero Aduentus, Ascensio-xis, Pentecones, o dies Sanctorum Tegus, altero spectantibus reliquit . Qui cum saepe in lucem prodidissent , recUDAEt Venetys anno Iq7I. Haec ille Recte Audior iste grauissimus Gabrielem concionatorem utilem appellauit. Utilitati enim, & profectui auditorum semper ad laborabat. Quare summopere miror Petrum a Valle Clausa Barletam impudoratae blasphemiae arguere Tractans enim
Gabriel inquit quomodo Samaritanam potuerit cognoscere, quod Christius esset Iudaeus dixit enim , QVO
respondet, Samaritanam cognouisso Christum esse Iudaeum , videndo eum esse circumcisum. Super haec satis in- uerecunde obloquitur a Valle Clausa; a quibus puto reuerentiae, honestatiuque causa a esse supersedendum . Vt meum comprouincialem blasphema vindicem a calumnia, adduco verba
modestissimi, &piissimi Ecclesiastiei. Sie ille de Samaritana Cluistum alloquente. Dixit ei mulier: Quomodo tu Iudaeus cum sis, hi ιere a me possis, cum im mulier Samari ana Θ Muomodo cognouis ipsum esse Samaritantim Responaeo , quod triplici de causa . Prima ad Lusis νη , quem portabas. reum. 16. L
quere lys Israel, ut faciaαt sibi fimbria,
per quatuor angulos palliorum. Hanc ha bitam caritus habebat. Secunda rati ,
quia Nazaraeus, in cuius copi te nouaculam non ascendita, quia Nazarai non poterani
esse de alis populo , nisi Iudaico, unde
agnouit. Tertia ratio ad Orcumcisionem inullus alius populus erat circumcisas.
Haec Gabriel. Non dicit ergo Barleta, ut peruersE imponit ei a Valle Clausa Samaritanam cognouisse Christum e se Iudaeum, videndo eum esse cireumcisum Hoc modo blaspi emia esset. Resecatis verbis Petri impudoratis, dico ex allata sincere Barietae sententia aperte constare iuxta mentem huius modestissimi concionatoris, Samaritanam agnouisse Christum esse Iudaeum, suffragante quantum ad duo indicia,
scilicet vestis fimbriatae, & capillit ij,
oculorum ministerio, ex his duobus, quae innituntur testificatione ocul rum , illatione mentis, non beneficio oculorum, collegit esse Iudaeum. Vidit igitur oculis vestem fimbriatam, aspexit sine tonsura capillos, & ex his intulit esse circumcisi m. Itaque ne oculo, sed illatione mentis. Etsi possem innumera huius mentulis illationis cxempla ex Diuina Scriptura adducere, ne tamen in re tam apelta Lectorem frustra fatigem, aper
tissimum unum adduco ex I. Reg. num. 26. David pugnaturus cum Goliath , ut vidit gigantem e castris Philistaeorum egressum minaci vultu, ac audaci voce ultimam perniciem ia- tentantem exercitui Israelitico, qui exaduerso, & coram stabat paratus ad pugnam; dixit confisus in Domino, ad viros, qui stabant secum : stois enim ἐδε hic Philissatis inci cumcisis, qui ex probauit acies Dei vitienti Quod & bis repetiuit . At in quo novit David Goliathem esse incircumcisum P An aspectu oculi Nequaquam . Erat enim Gigas tectus undequaque veste. & ar'mis, ut etiam Scriptura notat, Leri. Auammata indiebatur I. R. g. I7. N .
qua nuditas probrosa posset eminere i& videri. In quo ergo, di ex qR' agnouit esse in circumcisum ' Ex coa' sequenti; & per consequentiam; a.' oculo , sed mente . Ex co enim q.ον
525쪽
Vidit eum e castris Philistinorum prodeuntem , ut manum conserret cum,
Iudaeis, veste, & armis Philisti notum indutum, intulit apud se, quod foris protulit. Optimum enthimema. Est Philistinus : ergo est incircumcisus . Stabat consequentia: Non enim circumcidebantur Philistini. Pari argumento Samaritana, quae oculo dignoscebat, ex habitu, & capillis intonsis Christi, ipsum esse Iudaeum iudicaui & mente intulit esse circumcisum. quia soli Iudei circumcidebantur. Quam ob
rem tantum dixit Barleta', Ἀνιia r iis ad circumcisionemret ostenderet opus istud fuisse rationis, nomvisus corporei . Dum per viam incedimus, mulierem agnoscimus obuiam. Sed ex vestibus, crinibus, ἰ&c. Pessime igitura Vane Clausa falsauit calumniat
rus Bariettar sententiam exscribendo: Respondet Samaritanam cognouisse Christum esse Iudaeum , videndo eum esse circumcisum . Vbi frauda- lento silentio praeterluit duas priores Illius rationes, ut ex tertia solitarie c5iiderata, facilius praestrueret viam calumniae. Cum enim ex praecedentibus esset deducta consequutio , nullo impellente, ruit ipsa proprio ponderea ,
subtractis sibi, quibus stabat funda mentis. Dupliciter itaque falsauit uecilia Bariettae; Nimb eradeas quae illo dixit: secundo proferens, quae notus
protulte. Disit Barietta tantlim. Temtia ratio ad circumeisionem. Petrus et cet Graia ratio , de addit de suo: videndo eum esse ei qmcisum. mPraeterea cognouit ad circumcisionem, quae erat populi Iudaici , quasi character; sicut ille , qui Christiano tum animis signacula Baptismi imprum itur: Et licet uterque diuersis causis sit occultus, circumcisionis pro ho nestate baptismi , ratione subiecti, scilicet animae, cui inest, spiritualis, in aspectabilis, tamen uterque aliquo signo fit manifestus; M apud Iudaeos, de Christianos, sicut Turcarum circumcisio cydare alba. Haec est genuina , mens Bariettae. At a Valle Clausa ut criminetur Bariettam, prostri , quae pudor praecipit nobis tacere. Ita reth
Tandem se obiicit contra eundem:
Cum tracta' , quare Spiritus MAAMGricto tam per decem dies in caelum sub uecto, dimiis descendere, est exolueν promissum Ciricti 1 cansam enim refere F. Mνleue Driacus, in dissensimem oret sam inter Pasrem viγitum Sanctum, e. quod icte procratisiniaret, differret sensum, veratus tractari, Aut I xi m conspicabatur tractatom; ramos tandem et ι ait P. Ba Duη Spiristis Sarictus natali defendere alia forma Laaari humasa, ne male haberetur, sicut et rina sub humana forma contigeνat . Ita e
.mpsit formam hiritalis vehemensis, o
ignis, Ut indemnis, ac latus venireι.
Haec effutit Petrus a Valle Clausa in Gabrielem Bariettam, tanti nominis Concionatorem, tantoque cum
fructu verbum Dei disseminantem, ut adhuc vigeat ad perpetuum tanti viri decus, commune in Italia proloquium: msit praedicare, qki nescit Bartetrare . Mirabili arte a Barietta in illa Mystii a Concertatione inter Patrem , &Spiritum Sanctum, notari tantum, &configi induratam , & benefici js insolescentem hominia in prauitatem, qui interiecto Dei Filio', nondum plene exsaturatis in Deum odiis, Spiritum eius essent insecuturi, si in passibili forma, sicut Filius, appareret in terris.
Quid ibi ridicus Quid ibi sannis prosequendumst Quid enim non erat Dosurus Dei Spiritus a Iudaeis, occiso pilio, si in sorma passibili aduenisset ρHuc usque de Gabriele Barietta,quem ille in eius Praefatione scribensHad Thomam de Uio S. R.E. meritissimum Cardinalem, virum diuino ingenio appellauit . .
etiam: per Sermones Geminianirindicem. Album Indicem in Librum de Ladonachorum cuiusdam Patris Ordinis no
Praeter Indicem sper Nicalaum de L a scri ii alium superTractatum eiu sedem de Diss rentia Bibliorum Latin
Alium, qui incipis : Vidi Scalam . Tractatus Innocenps Papae est inri
526쪽
o appone, correxit , ct 0pis Gaium unocenti, Papa oper septem PsalmG. Edidit alium: Irid rem ad Sammam Altini Brixisses, de CDio Sacerdotis.
Aliam ad Librum praenotarum Exem pla Sacra Scriptura ad omnem mat tiam praedicabilem. .
Haec omnia ipse refert se scripssse in Tractatu , quem Antonius Senensis Lusitanus in Bibliotheca Ord. pag. 2 I. risere se vidisse Toleti in Bibliotheca Conuentus S. Petri Martyris coniunctum cum Summa Alberti Brixiensis. Haec eadem Antonius Possie uinus exscripsit umo 3. Apparatus sacri flus I . circa med. E Lusitano nuper lau
NVS . Commentarium hoc extabat M. S. in Caenobio D. Dominici Vene-eiis. Ita Antonius Senensis Lusitanus in Bibliothera ordinis pag. a 3 a. & An tonius Potauinus Tomos. 'paratus furifol. 169.
dit quoque Librum ad Episcoputiatisponensem contra Iudaeos: De conditi istis vrei Mes . Ita Antonius Posseuinus in Ana a.
Post septennem cum grauissimis tentati omin conflictationibus cum Daestionum spectris , & verberibus luctam , Regina coeli, Deipara eum saerati nimis suis uberibus aliquando ad. mouit. Virginei lactis sontes pleno ore, affatimque ebibit suaviter. c in enim ita rem narrat Coquetius de Via seri Matern. cap. s. ab hom nulla ei ales toto illo tempore eqset, semper tamen illi in corde est , semper in ora Maria Z ipara, vario ovibusvis animor
ρracellis is Mura; illa ιisse certaminis, nec tamen absique secreta ope, diu specta-ιrix , - ι tandem, edi quietis portum non solumfereniore suifauoris radio Aia. no oriendin, sed ct manu in illum induxit. Visa illi conspicue eis amaniis a ma-ur , ac primum quidem poct ισι , ia usque illias gemitus , fui que pros ivbertim lacrymas, fua ubera cinis Zi lacte grauida eisugenda Habuit Tuo pactdari mum coUictum , continuumque isto septennio venem, victori gemisas coronas deditinosarν via, an ii ex suis
crinibus propria manu contexti alteram:
Plii res ordinis Nostri Patrona, di Mater, Dei para clementissima dignata est hoc fauore. Imprimis eum Sanctissimus Patri adicha Dominicus aduersus Albigensum haeresim acerrime depugnaret,aliquando in proximamTolosatibus sylum se recepit, ibique Augustissimae coelorum Reginae cui singulare est maledicti
serpentis caput proterere, omnemque haeresim interimere, atque extinguerest
opem , praesidiumque ardentibus suspirijs, multo laclymarum imbre, triduana inedia , dirisque corporis casti gationibus , carne sentibus propemodum lacerata, varieque excarnificata, impensitis est deprecatus. Adsuit tandem conspicabilis benigna Mater, i centem semianimemque erexit, atque in virgineos acceptum amplexus froosculo dissuauiauit, eastissimis uberibus appressit, largoque materni sui iactis haustu refecit. Quod ex ipsusti)GVirginis reuelatione refert Beatus Alanus p. z. cap. 3. Henricum Susonem elari uimum n stri ordinis, Germaniaeque lumen pa ri munere a Beatissma Matre De paradonatum olim fuisset scribit Laureatius Surius , Gus V cap. 2 o. Inter praeclara coeli munera, qui
bus lectissima Vireto O tharina Sen' sis, eximia omnium virtutum g G toto Orbe celeberrima enituit, est ab Angelorum Regina proprio tincte.Ita Ioannes G uaston opere dc
527쪽
ctis Tertiau, Ord. Praedi c. lib. a. 3. infine. Qu idam eum vocant Albanum; nonnuli Alarium. Trithemius inquit obijsse in peruigilio Assiimptionis B. Viroinis. Antonius Posse uinus Tomo I. Apparatus Satri ponit defunctum in Coenobio suo Zuollensi anno I 6 Lusitanus in Bibbotheca solis r. ait claruisse anno I 7r. Nos vero diximus obiisse hoc anno 1 7 . Sixto IV. Pontifice Maximo, & sederico III. Impe
lensis. Marraccius a. parte fol. I qa. recenset Michaelem de Insulis Belgam : deinde folio I s. ponit alterum Michaelem de Insulis Germanum. Idem facit Antonius Senensis Lusitanus in Biblistheca ordini olio 176. ubi primo ponit Michaelem de Insula Piscardum, cui attribuit. PaHiliam super Cantica Canticorum. Item Ponillam oper Danielim. Et habetur in Conuentu nostro PD. Ioannis, & Pauli. Venetiis, & statim reponit alterum Michaelem de Insulis, quem ait scripsisse De veritate Confraternitatis Rofar' Reaiffsima Virginis Mariae , Librum permisdum auaectionum Godlibetalium , qui Coloniae fuit excusius anno I 76.
Astipulantur praedictis Fernandes in Concertatione Praedicatorum, Antonius Posseu inus Tomo a. Apparatus Sacri folia qς 3. paulo psis initium primo ponens Michaelem de Insula Morinuni, seu Picardum, & illico Michaelem de Insulis. Atrace horum mihi videtur es unus , & idem, qui scripsit omnia haec : Arridet sententiae meae Hyacin thus ae Parra in Catalogo de Scriptor bus Ordinis M. S.
ciant Vullhelmus; alii verbscribunt Hilerinus: siue item Guileimus. Bellicum creditur a quibusdam esse nomen , quo Galeae nomenclatura contineatur: quemadmodum apud nostrates, Galeatius, & aliud vetus Germanicum nomen, Brennus. Nos propter communiorem consuetudinem Gulielmus scribemus. Ita Antonius Pocseu inus in Anaratu Sacro Tomo primo folio fos. At ego Gulielmus. Alij .ilelmus. Vivebat hic Bethus iuxta Posseuinum, υbi supra folia 6o8. anno 1 98.
FRANCISCUS NERITONENSIS . Rectε Antonius Posse uinus in Apparaια Sacro Tomo primo folio sor. pou medium notat inclaruisse anno 1 9 o. sic inquit: Frans, ns Nerit nensis, qua G,itas eis is Tra H druntino Apuliae iuncto, ordinis Praediaca ortim Patauit Professor M. οὐ μειροblicui, scripsit quidem a Biones in Metaphrsicam , quae c. laniant viam ad Theologiam . Claruit anno MCD XC. Hae e Posseu inus. Cum igitur iuclaruerit, teste Antovio Posseu ino cum alijs, anno 1 9z. mitiniih licebit ambigere Praeceptorem fuisse Thomae de Vio Caietani S. R. E. Celeberrimi Cardinalis.
Anno I 8 I. STEPHANUS PRIMUS, Caieta
nus . In Antonio Posseuino Tomo I. Apparatus Sacrifolio et O. appo
bus libris abundE continentur concutarentia ad maleficia maleficiorum eia fectus , remedia aduersus maleficia, &modus procedendi, ac puniendi m
leficos. Hie liber illustratus fuit a P. F. Raphaele Massaeo, de quo anno is ρ. & impressus Venetijs anno dicto i 79.
Aliis seribitur hoc nomen Gulielmus , quem rectilis putant Germani nonnulli, Guilhelmus esse scribendum, Germanum sapit: quare Germani per digamma Aeolicum pronun-
rentinus. Meminit huius cum laude maxima Posse uinus in Apparatu Sacro, dicens : Edidit heroico , ct quidem grandiloquo carmine Hictoriam Moarentinam , ad multa millia versuum V u u quam
528쪽
quam Florentis a Magi alui inscribit. Vitam quoque Beati sima Visaeisis cammine heroico, cuius initium Hr: Inc ta di*ina praeconia promere matris ore.
de Parra in Catalogo de Scriptoribus Ordinis M. S. eum facit Noui monta-nunt; di subdit claruisse anno is I a. in nostro Coenobio Basileense, secise seque Latina Philosophiani S. Gregorij Nissent , & multa opuscula Chrysostomi i ut constat ex Prooemio, quod operi Nissent praefixit. Verum eum inter Italos adnumerauit Fernandes. Ceterum ex Proaemio eius ad Summam Exemplorum constat fuisse Teii
I ELlX FABRI Germanus, Con uentus Vi mensis aeque magnus Theologus , & Historicus . Scripsit: Peregrivatio uis ρη Hieroso mita η
Praeterea Hictoriam Sueuicam Vivebat hoc anno I 8 I. Vindicatus est a nostratibus de probris Spondani Tomst pere rinat, ad onnum myi
Si S. Eius scripta in Coenobio
moliri ordinis Forolivit extant. Ita Antonius Posse uinus in Apparatu Sucro Tomo a. f lio Io. circa medium.
raeo. At puto cundem esse cum illosi per Euanaelia de duobus Discipulis. Non recte idem Mira iis Baptistam collocat inter Sortiaom Saeculi 16. V. Io S.
Collationes de Sanctis habentur M. S. in Bibliotheca Rhesiensi in Gallia Cisalpina apud Eucherium Bo-netium Ord. Praedicatorum. Ex POL sevino Gmo 3. 'par. Sacri in Avend.
DIS Florentinus. Perperam Antonius Posseu inus Toαο r. 'paratus Sacris
li. 3ος. circa medium hune semitaαί tuisse credit: At conuincitur verbis suis: subdit enim: carmine scripsit sub nomine Animae Peregrinae ad Magistratus , & Coi siliarios Reipublica Florentinae, opus in tres libros distin. istum. Extat Archetypus in Biblioth. S. Mariae Nouellae Florentiae, ubi di ipse obij tanno is i7. die r7. Octobriis,& in Aede illa humatus . Conueariri 5.M. Novellae est Ord. Praed.
Impressum est Venetijs, anno i 7s, ibidem is 8a. apud Ioannem Bertra num, varijs cum additionibus Raphaelis Massari Veneti ordinis senim
Iuxta relationem Antoni j Posseu iniis μι paratu Liro vivebat anno DO- mihi Piod jt idem opus Lugdu ni anno i sar, apud Iacobum Mrt. Citat cum Martinus I cIrius aduersui imagines Magorum fictilias lib. i. cu3. qq u. I. Di uisitionem Muocarum ire laudat. Duo opponit Petrus a Valle clausa Diatriba I. S. so. nostris, di quod cxagitauerint reuelationes S. Birgi tae, & quod Bartholomaeus Sybillia non modo S. Birgittae, sed etiam, S. Catharinae Senensis reuelationes ad pure humanas cogitationes reuocarit . hs ex suo Henrico Hasso argumentis adhibitis, Decade 7. Per V
qmai . ca'- y. ad 6. quibus omnium plane San, starum Mulierum Reuela tiones, depreciandas esse, aperte habeatur. inanitatem earum ratiuncularum exsufflant Cordubaqq. Vasqueet 7. Parad. 17. cap. 6. &Martinus Deirio lib . Magis. Di quis cap. r. qu P. 3. femq. Ego non haerest subiungit ) contentus intendisse digi,
iam in hanc C Harorum de Sa Aria mareli ris,s oblocutio em. Ad primam ut respondeam, rese ram oportet Ioanni a Turrecrema
tae , qui fuit S. R. E Cardinalisi Concilio Basiliensi adhue Oecumeai
529쪽
co, conunissum fuisse Reuelationum S. Birgittar examen . Librauit eas do ctissimus , ac sapientissimus tunc Concilij Theo Iogus, post Cardinalis, &apprubauit. Plurimi ut ipsemet Tur-
recremata refert in easdem conelamarunt, ipseque Cardinalis Baronius anno 6o . num. 6o. sic inueniatur de ijsdem effatus, eo quod dicta Diva lib.q. cap. rs differat precibus D. Gregorij Papae animam Traiani Imperat ris infidelis ab inferis liberatam, de in sublimem statum sublatam . Venerarouidem υt par ea ) Sanctas Vsas BD. tituim , ct ma iidem ) ae Glo; sed de Netietitionibus ipsis factis vel potius ipsis a sinptii, ea dumtaxat recipio, quae Ecclesia reo pit, quam scimus non potuisse inta probare, quae sunt adeo inter sepu
Tradidit altissmam regulam magnus ille Theologus, atque Sanctus Archiepiscopus Florentinus I parte Summatit. 8. cap. a. sic inquiens : si Ei- eis aliquas Sane Ios habuisse reuelationem de huiu inodi, ut Sancta Birgilia, sten.
dum quod alia Sanctae , quae claruerant miraculis, ut B. Catharina de Senis, habuerunt reuelationem de contνario. Et cum etiam veri Prophetae aliquando putent se ex reuelatione Spiritus Sun Πι,iqua habere, quae ex se dicunt, non ea incosueniens dicere, quod tales reuelationes ninsufrahi a Deo, ρd somnia I u mana . Exemplum lin Nathan Propheta loquente ad David a. Re 'qui credebat
tame, Bba D erui, utpouea patuit. Ita Diuus Antoninus. Larrea 2. parte fuarum decisionum
obseruat apud Sanctam Birgittam, &Ma Itidem quaedam nondum dubia, seu etiam falsa , Samsonis salutem inuer-tanx, quam Apostolus ad Hebraeos V. compertam testatur, & Traianii animam precibuς Sancti Gregorii poenis Stermis exemptam, quod vix ulli Catholicorum credunt probabile, &quasi fabulam refutant Cano, & Scito. Si eitauetis Damaseeni auctorita rem, de Angelici Praeceptoris; dico a S. Doctore rem non probari, sed in o gr*tiam Damascent, eui erat addictis.
timus, Bainimiisse ab aperta censura
illius afferti; eoque gratis concesse, docui me, qua ratione, salua poenariam Inferni aeternitate , explicari pussi.
regulam tradit, ad quam exigenda sit
interpretatio corum, quae circumteruntur reuel .itionibus Sanctoruin tradita i Bifariam enim diuina ait excipi: Primo allocutione Dei expreila, qua dignatus est Prophetas; eosque docuit fide diuina credenda; & huiusmo. di sunt Piophetiis Isaiae, Ieremiae &c. Uet occulto quo datii sensu , & instinctu vix ipsis, qui diuina patiuntur, comperto . Et huius postremi Ordinis reuelationes magis incertai sunt, nec illis adhaerendum, nisi qua tentas alijs
fide certis conueniunt, & eonfirmantur.' Atque hoc secundo loco.reponimus Ditiae 'Catharinae, Birgittae, de huiusmodior elationes, quae interduit, ex praelii dicatis opinionibus pic-ficiscimi ir'. Quare liberum cuique est illis assentari. Franciscano cuidam, nomine Laurerio, haerenti', & anxio de quibundam diis cultatibus Theologicis,aspectabilem septae bessit Diuus Franciscus,& monuit, ut Sanctum Thomam conas ulcici, & sequereriir . Ita Basilius Abgustinianus iis' A logia A. ad miae Salmatieensis refert eκ soanne a Iesu Maria Carmel ita excalceato libro deis arte vitae spiritualis . Hoe nihil habet alienum a vero; nec mirum a Sancto commendatum Sanctum Doctorem
fuime filiis suis, quem Christiis, &Summi Pontifices summopere laudauerunt. Et nihilominus Alua, & alij ex V vadhingorii hanc reuelationem acriter inuexerunt. Eeclamauit Barcholomaeus Sybilla
cum Baronio Anno a uiato dod nam. 62. Abeant /gitur: nam commenta. SI
I ant prorsus inanes fabulae, sepebanturque aeternossentio . Sed viri pij similoquuntur de reuelationibus improbatis , vel non approbatis ab Ecclesia;& non de illo primo, vel secundo reuelationum genere. Ecclesia lapis est lydius, ad quem quaecumque lilii uia modi non fuerint exagitata, primo flatu despuantur. Sunt mulieres ut V u u a plu-
530쪽
plurimum , corde dei totae , sed nati ira debilcs; Vertim putatat, quodcumque illis pium videtur. Et ut imaginati ne multum pollent, non ita iudicior quamobrem illusionibus, de deceptui eas peruias probat experientia. Nulla umquam extitit haeresis, quae mulierem non habuerit matrem, aut administram. A prima muliere insufflata a serpente processit verbum exstruct
Pro tyrunculis ergo distingue tria plex genus Reuelationis. Primi generis est reuelatio Prophetis , semper,& undique vera ; cuiusmodi diximus
eum Diuo Thoma a. a. Dco nuper tira -- esse in Prophetis , in De ra , &Anna Prophetissa , de quibus dictum est : Hlν , o lia mea prophetasMνι. Secundi generis est reuelatio pia , &nulla superstitionis labe respersa; sed non infallibilis; ut in Birgitta, Matii de , Catharina Senensi , SS. Clara ,
Teresia, Monacha. Tertia denique est reuelatio falsa, & spuria, ex omni parte reprobanda, qualis in Prisca, Maximilla, di Philumene, quae sa- bellis suis magnum illum Tertullianum erroribus inuoluit Montani . Et de his loquutus est Subillanus .ioANNES E T VRRE Venetus comendatur a morum urbanitate, a litteris , a rectitudine vitae. Cumque animi
tot dotibus in sua praefulgeret Prouincia , nihil eo erat humilius . Scripsit:
dolis excellentiam in ordinem a nostris suit adscitus. In Religione d istior ,& magis pius cuasit. Devoti ne, & ardore, quibus ferebatur in D minum Cruci astixum, assc stuosissime scripsit: De Domitii Passiane. Vivebat hoc anno 1 88. Ita Animnius Posseu inus in Asparatu scrotomo
netus. De eo sic Antonius POL se uinus in Apparatu Sacro tomo r. folia scripsisse quidem materno sermone
volumen eruditum , litterarium ,-Ua
rium dicitur . Consule Leandrum l.
Coloniensi natus est. Vixit in Coen bio nostro Cramandensi, quod situm est in Sueuia. Eius Commentaria ilia Genesim excusa fuerunt Ditingae apud Sebaldum Mayer anno II 6 . Ab Antonio Posseuino Anendue ad Tomum I. Anaratus Sacri Humerius dicitur. Etsi Commentaria eius in Ge. nesim prodierint dicto anno , nihilo minus ipse attinet ad hunc annum. De quo Miraeus de Scriptoribus Sacali et
LUS ..Haec duo volumina asseruantur M.S. Florentiae in Bibliotheca S. Mar- ei. Alterum incipit: Doctus ea Iesus in
deserium . Alterum: Paradisus terre-Bris. Vitiebat hoc anno I 9 . Antonius Posseuinus tom. a. Φρο- ratas Sacrisi. 386. circa medium .
rus Theologus, de orator scripsit.
De Pν dicabilibus item. Vivebat anno labente I so.Ita Astonius Posseu inus se tom. 3. Anaraia
Sacrifol. 7 7. sub inisium. Thomas de Torque mada , Iatine de Turrecremata , patria Abulensis, ex domo Salmantina, titulo Praesentatus , Lector casuum conscientiae in Conuentu S. Thomae Matritensi, tandem in Hispania Haereticae prauitatis Inquisitor Generalis,& Catholicorum Regum consessarius , vir fuit multae eruditionis, & apud catholicos Reges tantae authoritatis, ut Historsis attestantibuυ causa fuerit praecipua expubsionis Iudaeorum a Regnis Hispaniae. Di rectorium quoddam pro Inquisitoribus,qui Sancti Omsi munus ex quer