Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

381쪽

so COMMENTATIONUM

oue suspiceris ei suppeditatas esse a Rhodiis vel ab aliis

civitatibus sociis. II. α δε τῶ αυτῶ 'ει μετὰ τουτο ευεις οἱ Πελοπονώνη σιοι , ἐπειδή , ἁθρόαις ταῖς vαυσὶ οὐκ αξιόμαχοι νομίσαυτες

- Κλέαρχον το 'Pαμφίου, χοvτα αυς τεσσερακοvτα ' . σαις, ουσαις δώδεκα καὶ ἔκατο, και τους Μιλησίους πεζη κελευσαν- τις - τῆς -κάλης παριέναι, πλεον - codd. receptuitia προς Aristiuην. Socios hic cum Astyocho conjungi, aliquando me ostend bat. Quapropter ξυμ υλοι Pro ξυμμυχοι legendum.

Ene suspicabar, cl. 59. N. Frustra. Nam duces quoque interdum sociorum concilio utebantur, ut Lysander Xenoph.

Heli. II, , si Tueturque vulgatum verbum ξυνόδου. f. I, 96. De Mycale promontorio v. Herod. I, 1 8 hique interprr.

t valla hunc Iocum ita convertit Statim ieeundum Raee, adem aestate Peloponnenses tam numerosa classe tumera non idoneos te arbitrantes ad praelium conferendum mittunt ad Pharnabazum Darchum . verba Onκ νεωνη- νοντο non expressit. suas tamen cave suspecta credas. Sed ὐπειδή hie non est quoniam, ut Portus et Helimannus intem pretantur, sed postquat et arct cum μετὰ τουτο ευθυς colla

xet. Cf. II, ιη VlI, 26. s. meo μετὰ roveto noti durum videri debet. CL Dion L Epist ad Pomp. p. 77o, o μεetiscioν Περσι δν πόλωον ευνυς Respicitur . s. extri l. 35. Pro ἀνtανηγοντο quis ἀντανηγάγονet requirat Verum saepe, ubi durans cogitatur actio, imperfectum pro oristo I plusquamperfecto usurpatur, voluta Xenoph. Anah. I, a 'II ειro αυτων υμώς, - ἔχων ναυς etiρας uncos, unius Elon auctoritato ad nihilos , sustuli.' κυρου πεντε κυνεῖκοσιν , I ἐπολιο κει Μιλητον, τε ισσαφέρνη φίλη ν. Cf. I, et aa. huc. II, s3. l. tr. VIII, 26.9o. Scriptor quodammodo in illud tempus cogitanilo evertitur, quo si esset imperfecto uti obexet in tamen referre nosim Xenoph. Heli. II a ao: νομιζον οὐδεμίαν εἶναι σωτη2ων ε μὴ παθειν, is Vrιμωρούμενοι ἐποιη0αν, αλλὰ δια τὴν βριν notaουν υενθοώπους μικροπολίτας:eum δικεῖν pro ἰδικηκεναι usurpetur, docent Elein dors ad Plat Protag. vs. q. sua observatio nisi quot Thucydidi Ioela adhiberi debebat Verba iθρόαις αῖς ναυσiν Portus cum οὐκ αντανοονeto unxit, olla et Heliniannus cum ωξιόμαχοι Recte hi et prave iidem Iungendum enim ita est,

sed hoc sensu posequam non obνι iam prodierant, cum te non pares putarent conjuncti naviburi hostium scilicet, quorum modo Stro inhichides cum parte classis ex Hellesponto reveriasus erat. V. e. s. l. 78. ξιομαχος τινι saepe. hoc modo dici

382쪽

- Ἐλλῆςποντο λασωθεισαι, υίαντιο ο ιστασι n. His decem navibus mox alias sedecim submissas elia, paene oblitus erat auctor referre Refert tamen Ioco alieno β . Sed revera eum hic aliquid oblitum esse, a ratione intelligitur. Etenim Peloportilesiorum classem navium hoc tempore fuisse vidimus centum et duodecim. Earum sex et viginti in Hellespontum missae. t qui mox eodem contendit, indarus nonnisi septuaginta tres habet D. Desunt igitur tredecim. Has coniecerit aliquis, ileti praesidio, lictas esse. Quam conjecturam Probaremus,

ex solo Thucydido judicanda esset Sed is omisit Mim

a Qui, quod Haachius diversistimis Iocis inculeat, a

Pe participium pro verbo uinato poni, id ad nostrum locum adhiberet, is confudisi videretur, quae proh discernenda sunt Thucydidem quidem affirmare ansim, eo quo hi modo, nunquam participio usum esse pro verbo finito. Quocirca locum nostrum Puto corruptum esse Fatallima, quam equidem comminiscor, emendatio haec est, ut pro χειμασθεῖ-sαι, καὶ αἱ μέν Iegatu καὐχειμασθεῖοαι αἱ μέν et paxentheseos Notae quibus Κλέαρχος Ἀρχεν vulgo sepiuntur, tollantur. Ita nominativus αἱ μέν των Πε οπ. νῆες genitivi vico fungeretur, sequente αἱ μέν pendentis de qua ratione supra expositum. Deinde verhi finiti defeetus nullo negotio explicari potest. Auctor enim hoc modo scribere voluerat: αἱ μἐν - μετὰ Κλεόρκου - ές Μίλητον, Κλέαρχος δἐ - ε τον Ελλήςnοντον κομι- ου' Sed post ratione obvia, ovationem invertit. - Quod F. G. Reg. Cass. Aug. Dan. Μosq. ante πλείους inserunt δε. feri non potest. A πλειον frequente appositionis genero ad οἱ μέν adjectum, ut III, 5 et τους αιχμαλωτους. ος κατὰ πλουν

πλείους - περέβαινον. IV, 9o extr. οι ἐν φιλοι, πλεῖστοι κατωθαίνονzες χώρουν mi την τάφρον ubi vulgo male distin

guitur.

383쪽

1,6 COMMENTATIONUM

darum, tredecim naves Dorieo duce in Rhodum misisse,

ροσσα καὶ Ἀμαξιτο και - ταυτη χωρία - , αφικνου - ἐς Ῥοίτιοvi' . Quod mihi quoque in mentem venerat, ου X- id illa post Xιου id Haackium video de conjectura in ordinem ocepisse. Minus probo, quod idem Vir doctus pronuntiat, τῆς λε*φ3 post 'Aoγιvουσπις Is proρ continentem stis. Talia equidem nonnisi demonstranti ore dam. Interim alia ratio est circumspicienda. Ista verba si genuina essent, ex hoc loco colligendum oret, Arginusis insulis ex adverso Positum in cognomine fuisse in continente oppidum, quemadmodum ybota portus Sy- iis insulis opposita fuerunt D. Et hanc quidem sententiam confrmare videtur Aristophanis Scholiastes. Qui: 'λεγρουσα, inquit. πολις της Αἰολίδος, ωτικοῖς δ ΔΩσβου κειμένη καὶ Μανία καλου- ακρας et alibi ἡ

v. Diodor. XIII, M. M. Xenoph. elI. I. I. a. h. Zeunius ita loquitur, ac si naves, quibus Dorieus praeerat, Rhodias putaret. Quod una, si forte, excepta, falsum est. Maximam paxtem Thurinas fuisse, colligas ex huc. VIII, 35. Caetorum de Dorieo s. huc. III, 8 Aenoph. Heu I, 5, 19. Pausan. VI, I, 1. a. 8 II, 5 extri: Mi δια την παλαιαν ταυτην κα- τοἰκησιν καὶ νιέκροπολις μεχρι τοὐδ ετ vno Ἀθηναίων noti pro ταυi,4 edi debebat auru um Reg. G. Cais Aug. r. a-xia C. F. Cf. II, 8o. 96. Ill et . 79 c. io i. s. Diodox XIlI, 59. s.

81 Ad Ran. v. 55. Μαλίας mendandum esse, jam monuit Duher ad huc. III, Cacterui constaris Graeco-xum usus facit, ut ante Μαλίας articulum excidisse putoni, ad uocte illum pertinentem. Obiter hi emendabo Xenoph.

384쪽

tamen dubitari potest, dicere voluerit, ejus nominis oppidum fuisse in continente, non multum fidei tribueram, cum in eis, quae exhibet, ignorantiae vestigia sint satis manifesta. Me pugna enim illa loquitur, quam ad Arginusas insulas commissam esse constat. Perti Dent huc Xo nophontis haec verba o Καλλικρατιδα. ἐδειπνοποιῶτοσης Λέσβου επὶ τ Mαλέα ἄκρα Γαντίον της ιτυληνης J. η

xime ad disputatiori eiri nostram facit Diodorus, qui αιἈργωουσαι, ait, o 4σα οι-μεναι καὶ πολισματιο Λἰολακὰν χουσαι, κείμεναι μεταξ Mιτυληνης α Κύμης, πέχουσαι της η πείρου βραχυ παντελως και τω κρας της Κατανίδος Τ). Ex hoc elaim loco apparet, Scholiastem πίνουσαν πόλιν s. κώμην της Αἰολβος potuisse dicere, nec tamen continentis oppidum intelligete Sed etiamsi intellexeri eatque omnia vera prodide is, ne ita quidem sine dubita tione ejus auctoritato uti Pollamus, qua Thucydidis, quaa diximus verba a suspici otio liberaremus. Ille enim τηψ'mλουσα nominat, hic τας Ἀργινούσας, ut altera sorma dici possit, oppidum continentis, altera insulas esse appellatas. maeo cum ita sint, eo inclinamus, ut verba της επε. apud Thucydidem ex sequentibus irrepsisse existimemus. suae suspicio eo confirmatur, quod et alia in loco nostro turbata sunt. Ita quod boni libri ante uocia κομvo addunt τη Κύμαιαν, e praegressis irrepsisse,

8a ib. ad .aio. Rectius aliis locis Scholiastae tue Ao-γινοουσας dicunt ad a93. 58o. Nub. 6. . q. 83 Hic Hellen 1, 6, 6 sqq. irrepsisse quaedam ouia spicati sunt etiam alii. suae ego uncis notavi ea si ejician, iux, et sensui consulitur et corruptelae ratio peripicitur Quas Schneidexus ad h. l. et in Addend. p. 98. dicit me iii

dem non movent. π

8 Strah. XIII, a. p. 57. Tauchnitz. 85 Diodor. XIII, 97. - f. tiaret Harpocr. r. v. ihique Vales et Steph. yet. s. v. ubi non recte in nota dieitur Thucydidem nostro libro tres fuisse insisas res ure. .

385쪽

dubio vaeat. Eruntque ortasse, quibus etiam παραπλεις. σαντες, insititium esse videatur. Quod si quis probabila cenisat, καί, quod est anto μικόμενοι, post sώμης transponatu oportet. Sed de his equidem nihil defintro

audeo. 33. ετὰ τουτο ταις τε ε Ἀβύδου ξυμμιγείσαις καὶ σαις ἄλλαις υμπάσαις ει και τὸ σήκοvτα πολιορκησαντες Ἐλαιουντα ταυτ v τη ἡμεραv ώς- προςεχωρει ἀποτλευσαν

Ἀβυδον D. Hic requiras, quasnam dicat auctor τὰς ἄλλας αυς Conjiciat aliquis eas intelligi, quibus Heluxus praeerat 7 . t has a Mindaro non alsumta esse, postea significatur u Neque ut ita statuatur, classis, quem hic habemus , permittit numerus. Ipse enim Μindarus naves adduxerat tres et septuaginta; Abydi erant sedecim. Sech duae omindari classe hoc ipso tempore ab Athenienfibus captae sunt, una nescio quo missa videtur ' . Constat igitur alio, illis, quas diximus, elixi navibus non additis. Quocirca α, ἄλλα ηες eae sint, necesse est, quas Mindarus adduxerat. Ita vero post ἄλλαις et post γδοήκοvτα incidendum atque ad ξυμπασαις ἐξ κα ογδοήκοντα Iubaudiendum est ουσαις, ea ratione, do qua jam exposuimus D. 86 - 163. 87 e. m.

386쪽

o APUT QUARTUM.

E CLA3sE ATHENIENSIU et Conis Peloponnesiorum naves vagini unam, qua

in Asiam trajecturae erant, totidem suas mittunt Athmmienses. Sed hae cum hostem frustra in altum elicere Conarentur, septemque Chiarum , quas in numero suo habe-hant, fidem suspectam haberent, nox Athenas xedierunt. Ἀλλ' στερο αλλα προςπληαωσαντες ἐπτα καὶ τριακovτα, παραπλεοντας μου καταλήκουαν ἐς Πε ροψ τὴ Κορι

γίας D. Nunc igitue Athenienses ad Peloponnesos obsidendos naves adhibuerint octo et quinquaginta λ ε- aeum hic numerus hoc tempore in hac expeditione non offendere non potest eum, qui meminerit, in Sicilia Praeter ingentem copimum terrestrium vim D naves amis,

fas esse plus ducentas Sed dixerit quispiam, navium

i c. o. a Nam Clitas Moque naves, qua hunc numerum Commvlent, ad Piraeum Teucris esse docet o. s.s Cirpiter is,oo ex Boec ii computation . . Oecon. Civ. I. p. 87. Dionysius tamen ussim .de huc. p. 8o cum Diodoro XHI aia et Isocrata de pace s. atque Aeliano v in V, ο nonnisi ofo numerat. 4 V. Thuc. VI, 43. ad quem locum contulius iuvabit Sluite Lecti Andoc P. M. R. VII. a. l. 6. ao. 26. St. s. Ex Thucydidis narratione aos amissae. Contra Isocr. Aeliam Il. II. a o. exiliis xeferunt. Hos Perletonius, probant. Boeotiio I. I. p. 88. ita cum Thucydide eoncilivi, ut eas a Ves AEnnumeret, quae Ol. 88, s. an Siciliam missae erant. V. Thuc. IV, a Sed haec xatio cum aliis nominibus tum hoc Iahorat, quod illae nave quamquam millae, non tamen amissae

387쪽

aro COMMENTATIONUM

quidem penuria Athenienses non laborare potuisti, cum ineunte bello centum seposita essent, quibus non ute xentur, nisi si hostes claue urbem invaderent l. At Mmen hi jam ante usos esse inde colligas, quod Thucy-

sunt. V. Thuc. IV, 65. In transcursu moneo socr. de pacaeas vexha ἐν etθ Πόνet μυρίους πλότας αυτῶν καὶ των συμμάχωναπώλεσαν Ἀθηναῖοι . quae quo spectent se isnorare ait Boeckh.

1. I. mihi oferenda videri ad eam expeditionem, de qua exponit Plutarch. Pericl. 19. Nam huc non trahi posse eam in Pontum expeditionem, de qua referunt Thiic. IV, 5. Diodor. XII, 3. lacile intelligitur. Non obstare sententIae, quam Propolui, quod Athenienses tune victorea fuerunt, probabunt quae Perleton. I. l. disputat. Huc referendos censeo ou έπιτοις ἐσχατοις της λιανης-τώρου διαφθαρέντας apud Pausan Ls Πιηρεις - ἔκατον ἐξαιρέτους Choc ordine codd. Ἀπομησαντο, κατα τον ἐνιαυτον ἔκασzον τα βελτίστας και τριηράρτους αυτοις ' ων η χρησθαι μηδεμια ἐς αλλο τι η μο- των χρηματων περι Tos αυro κινδύνου ην is Ante κατα incidendum erat, ne quis eum HesImanno opinaretur, centum quotannis in Atheniensibus sepositas fuisse. Cf. Boecis. I. I. I. p. 3ι I. Sed hoc modo verha aliquid difficultatis ahent. Ita enim loquietur Thucydides, ac si centum istae naves iam tunc electa. fuissent omnes. At qua tum ratione explicanda Irin verba νατὰ τον ἐνιαυχον καστον τους βελτίστους His fortam aliquid salutis asserant codd. Quorum quidam cum pro καUro Iegant κατόν, ulli omnino eam vocem ignorent, facile his obsequendum esse statuas. Iam cum trierarchorum mentionem auctor injiciat, etiam de nautis videtur dicere debuisse. Id cum Teputaxem, legendum esse suspicabar καὶ et Λαυrs του βελ- τι χους. Sed hac conjectura meliorem, quae sandomaententiam habeat, lectionem postea vidi a cod. Vindob offerri hanc μέτὰ των ναπιῶν τὰς βελτίσtας Vulg. fortasse hoc modo quis intelligendum osso consent, ut vorba κατω ον ἐνιαυτὸν

ἐκαseto ad annos praegressos referat, quorum unoquoque earum, quae aedificarentur, navium optimae quaequo electae ac D-

posita fuerint, indo a foederibus tricennalthus l. 83. da quibus v. huc. I, II5. I. 1 o. v ar. VII, 8. Diod. XII, 7. Plutarch. PericI. 4. l. Aristoph. charti aq3. 251. Equit. 158s. usque ad heri initium. Quam sententiam Andoc da Pa. p. a. et Aesch. do fals lsg. P. 336. Confirmare videaritur. Sed tale quid si Thucydides voluisset, aliter locutus esset.

Cujus verbis accollimodatius fortasses hoc modo interpreteris: Athenienses docrovillo, ut navium, quas quoque anno habitu-xi essent, centum ne adhaerentur, ita ut non somper eaedem Ictpositae ossent, sed novo quoquo anno novae substituerentur. Posterilis quidem factum M. Iumendum videtur,

etiamsi, quod equidem Prohaverim, codicis Vindob. Iectio

reponatur.

388쪽

CAPUT QUARTUM. II

clides, ubi mille talenta, quae eodem tempoἡ eydem quo consilio seposita erant, mota esse resert ibi navium ista-νum mentionem non iacit 'D. Sed etiamsi non prius, quam

illas pecunias, has naves moverint, tamen eo, de quo Ioquimur, tempore iis nondum usi esse poterant. - Rectius hic earum triginta navius admonueris, quae aestato

Praegressa, Chariete duce, expeditione circa Peloponne. Ium facta, Athenas reversae erant Sed his sere opus fuisse putamus, ut socii coercerentur. Denique si ille, quem diximus, exus sit numerus, Athenienses belli anno vicesimo ineunte ' classe polluerint naviunt circiter

centum et viginti Quod eo magis mirandum videtur, cum non ita multo post viginti aliae instructae sint d.

Huic navium, quae ut instruerentur non exigua hominum multitudine opus erat, copiae repugnant quae de e aeum inopia, qua Athenienses laborarint auctor vel di xit' vel significavit D. Sed etiamsi tot quot dictum Est naves Atheniensibus hoc tempore fuissent, non perspicitur, quo consilio duodesexaginta Piraeo obsidendo adhibuerint, cum multo pauciores huic expeditioni suffecisse videantur. Aperte magna earum pars aptius rudenti quo alia ratione adhiberi poterat. Deinde si tanta ibi olassis erat, qui fit, ut mox Athenas mittantur, qu1

6 e. s. Adhibitas esse putabam ver quarto hoII anno, v. huc. III, 16 sq. vel ad expeditionem in Siciliam. Priusinon placere video Haaphio. et VII ao. 26. i , 8 Ineunte inquam nam Dodwelliciationes hic Iahoraro posthac vidEhimus.s Eodem enim tempore circa Naupactum et Leucadiam plus triginta erant. U. VIII, 5. et VII, 5 . l. I. Nam qnae his locis memorantur, non divorsas esse, sine dubitatio-he videmur statuere posse. io c. 15.ri c. a. l. VII, 64. 87. VI, 32 et S. extr. 1 a Nam quod in Ioniam non statim post Chii defectioinem magna classis emittitur id qua ex causa repetendum Et in propatulo est Chios vero et lictus cum descivissent, tum demum omnes viri ad naves instruendas adhibiti. inelariis

389쪽

axa COMMENTATIONUM

auxilia petant a Z is dimoultatibus ut oeeurrerem

ria commentus eram rationes, quarum nonnisi eam PT

Positurus sum, quam adhuc unice veram puto. Etenim verba καὶ Ῥάκοντα delendas esse reor. Nam mox legismus, Athenienses ad Chalcide persequendum duodecim naves, duce Stromtaehido, misisse et deinceps octo alias,

duce Thrasycle. απολιπούσας καὶ ταύτας την ἐφορμησιν - - τέρας δ' αὐτὶ στασῶ τω ἀπελθουσω Divae φόρμησι των Πελοποννησίων, λα τάχους πλπώσαvτες , ἄωτε πεμψα καὶ δελας Evοουντο τριακοντα πληρουν Atquctex hoc loco verba και τριάκοντα in illum, quem tractamus,

transscripta esse puto. Quod facile fieri potuit, si in vetusto libro alter alteri ex adverso opposita pagina scriptus erat. Idque factum esso eo comprobatur, quod eademaeatione, 20 voces καὶ πεντήκοvτα exis a6 irrepserunt.

Atque hi loci totidem fere, quot illi, versibus distant. Adstruit emendationem nostram, quod posthac nonnisa vaginti Atheniensium naves ad Piraeum inveniuntur D. Quae nobis opponi posse videantur, ea, quantum equidem video, levia sunt. Dixerit tamen aliquis, haud d hi Peloponnesios, ubi cunctae Atheniensium naves ablinsent, opportunitate usuros suisse, ut in Asiam evaderenti At vero illas patet non eodem tempora abiisse omnes, sed Primo tantum octo. Quorum in locum statim aliae videntur successisse. Quae postquam et Thrasycles prosectus erat, sufficiebant ad hostem observandum, eum et Atheo

33 c. t. in Eos petiisse pedito dixeris. Sed duoderexaginta navium ἐπιβάταις facile hostem pximo impetu sup

a assent.

ac Sic enim haud dubie legendum eum Aug. Cass. . et Valla, quamquam is pravo uxtit, revertendi verbo usus. Recepit et Isaach. pro vulg. ἐπελθ. Quod in praegressi leaitur: των τε ἐν Πειραιῶ φορμουσῶν τὰς μἐν Oxt ηδη πέμπειν - ibi articulus τά et ipso emendationi Ioci c. o. quam suadeo, non nihil fauot. Nam aucto ita orationem instituit, quasi perrecturus esset τὰς δῶ αλλας δώδεκα - .as c. s. Non immerito ad hune Ioeum offendit Neois

'sa ἱρεῖ την πολιορκίαν ἁπλῶς, εἶτα αυθις φροντίζει πέρι αυτῆς, ω τον Πελοποννησίους μη προσιόντας etον νουν, πως δι ὁρον.

390쪽

CAPUT QUARTUM. 3I3

nao vicinae essent, et mox caeterae duodecim naves subvenirent. Ita quidem quo minus scriptoris narratio intelligatur, tabit est, quod impediat. - Praeterea quis obiece-xit hunc locum: ΔιακριθDτες δε προς με τας πολεμιας αυς ἐπέταξα εφεομεῖ ἱκαvας, ταῖς - λοιπαις δε το ησίδα όρμί. ζονται. 4 ω ου πολυ απέχουτι ἐστρατοπεδεύοντο. Qui Prosecto sententiam nostram perverteret, si verba ἐπέτα- α μορμει ικανας eiu sensum praeberent, quem Valla

expressit, vertens naver, quae satis visae sunt adversusAUtiles, ibi eollocavere. At vero non navibuι erat opus,

quae pares essent hostilibus, sed pauca sum ciebant.

quae has observatient. atque in hanc sententiam , haud chibi recte, interpretatus est Helim annus. Caeterum siquis requirat, cur ae potissimum naves quae ad Piraeum erant, ab Atheniensibus in Asiam missae sitit, causa haec videtur suisse, quod illae caeteris, quae emitti possent, usu et exercitatione praestabant , ideoque aptiores exant ad bellum in Asia gerendum, cum eae, quas modo armave aeant, sufficere viderentur ad Peloporinesiorum clauem obsidendam. At hae cum oppressae fugataeque essent, ni hi ab Atheniensibus laetutu esse refertur, quo hostiles naves, ne in Asiam trajicerent, impedirent. suas imterea cum aliis desciverant, Chios et Miletus, tantopere eos sollicitasse videntur, ut his solis recuperandis animos adverterenti inique hac mente initio quidem qui emissi sunt praetores agebant, sed copiis utebantur non idoneis, ut consilia exsequerentur. Postea vero cum auxilia Ain ius subvenissent Miletique obsidio pararetur, imminentis hostium classe, tutius est visum discedere. a. lasequento hieme τοῖς - τῆ Σάμω στρα τοῖς r)

προ-φιγμένοι γαρ - καὶ οἴκοNvαλλαι νῆες πέντε καὶ τρια- inmerito quod unus Cl. hahet, I ἐν et Σ στρατηγοι,

improbatur,aachio De interpretation simplicissima fortassct ratio est, ut statuatum, auctorem sic inchoasse, ac si pro ἐβούλοντο διακληρωσάμενοι scriptuxus esset ἐδόκει διακληρωσαμ νοις, quod si codices hahexent, defendi posset. Cf. Hermann.

ad οἱ μέν scripto λέγοντες in mente Bahuit, ad τοῖς δε ἐδοκει. Contra VII, 6 ἔδοξεν aures καιον; ἐπιουσαν μιραν περψῶναι - καὶ ταμεν αλλα πάγια καταλιπῶν, ἀναλαβόνος δο

라틴어 텍스트