장음표시 사용
391쪽
πισσα οσι και βδομηκοvτα--σβ, Θαλαιωσοκράτου καὶ Gὐτά, σα περὶ et σωμα ἐς διαιταν πηπεν ἐπιτήδεια, α et ἄ- σθαι ad ἀναλαβόνzες, quomodo codd. Exhibent ex εδοξεν eis petendum est βουληθησαν. f. Poppo l. l. i. 255 sq. Haec tamen a nostri loci conformatione nonnihil disserunt. In quo fortasse τοῖς laθηναίοις, προέωφιγμένοι pendere potest. V. He-xodot. II, os in. ωλὶ , oro γελοῖα γαρ ἐφαίνονr ποιέειν,
λογων, δοξεν αυτοῖς παριτητέα εινα ἐς τους Λακεδαιμονίους uhicum constructio confusa sit, parentheseos si na locum haber nequeunt, quae o Poppo p. 99. sustulit, quamquam is alia Tatione explicat ut hiinc locum, ita geminum I iis: Tων δὴ
Σαμίων ησαν γάρ τινες ο ου πέμειναν Mai εφυγον ἐς την πειρον, ξυνθέμενοι - ἐν τῶ πόλει τοις δονατωτάτοις - διψησώνωπὴ νίκια ἐς την Σάμον. 18 Eadem simplicitate I, 15ν καὶ ην da ουτως. 19YIntelliguntur haud dubie Atheniensium hoplitae ii
qui eum aliis Iuperiore aestate advecti erant. v. c. 5 'mδἐ ωνυθηνον, οὐαυetoε θέρους τελευτῶντος χίλιοι οπλῖeta sτων. quod hic vulgo legitur damnant libri 'Aθηναιων και πεντακόσιοι, και χίλιοι Αργεων - καὶ χίλιοι τι, ξυμμάχων ναυσι δυοῖν δεουσαι πεντηκοντα - κατέπλευσαν ἐς Σάμον. Ibi comma post πεντακόσιοι tollendum et πεντακοσιοι ut χίλιοι ' γείων jungenda esses inprimis noste locus ostendit. Caetera enim quibus quis uti possit argumqnta. non satis firma Iunia ordo quidem verborum vulgari distinctioni non obstat. V. t II, 87 τε τρα- ωοοίων reo πλιτῶν καὶ τετρακι χιλίων οὐκ ἐλάσσους ἀπέθανον. IV, 38: ἔκοσι μεν πλῖται διεροσα και τετρακοσιοι o πύνrες. Ubi ad οἱ πάντε cf. I, 1- auo τριήρεις Φοινίκων και διέφθει- Οαν re πάσας ἐς διακοσιος comma enim, quod post πάσας figunt, delendum erat VI, 51. ex tr. S. VII, a . ubi itidem comma post χρηματα tollendum est. Iustrat hanc dieen. di rationem Hermannus ad viger P. ZaZ.ao ' οντες pro . ἀγαγόντες sine codd. dedi. Utrius-
quo formae solennis est confusio. Ita c. I. Pro κατάγουσι hqn Haachius restituit καταγαγουσι ex Call. Aug. Cl. Μosq. Marg. aris. F. f. C. 48.
392쪽
niensium classis navitam erat centum quatuor. At multo
plures jam in Asiam venerant. Adductae enim viginti a Strombiohide et Thrasycle se et viginti a Diomedonte et Leonte, duodequinquaginta a Phrynicho Τ
et, quae nostro loco dicuntur, triginta a Charmino si . Desiderantur igitur viginti. Sed nostro loco nonnisi tria Temes numerari videntur, cum earum quidem, quae Phrynicho duco advectae erant, Ἀλιτατωτο quoque uexint. Quarum aliae Argivos videntur in patriam transmisisse D, alias Onomoclen et Euctemonem comitabamur, pars fortasse in Samo vhmanebat. Ac onnullis navibus haud dubie prioris anni praetores Athenas vecti sunt. Qiroinaeum qui fuerat, Strombichides, jam ante eodem missus videtur, ut auxilia peteret. Nun enim denuo praetor factus revertitur. Eidemque, cum popularis esset utertium quoque annum prorogatum est imperium D. Haec de navium numero. fortasse etiam verba και τας ἄλλας --αγοντες explicatiori egerit. Quibus quod cui in mentein venire possit eas significari naves, quae in Lade insula stationem habuerant, Propterea non prohabito est, quod hae haud dubie una cum Phrynichi classe, cum Mileto discederet, in Samum reversae sunt. Itaque
a S mi fortasse idem est, cujus non honorificam mentionem fecit Aristoph. Thesm. 8II.
23 Qui quod a Milssiis, Ionibus, fugati essent, irati
a8 V. s. c. Agor. p. 85s. c. Nicom. p. 85o.as c. 62 79. In Iocundum annum Stromhichide ex-eepto, anni prioris praetorum alii quoque imperium prorogatum esse, dubitari potest. Duplici enim modo intelligi poniunt quas c. 5 . de Diomedonte et Leonte refertintur Φρυνιχον - παρελυσαν sic Steph. Vulgo παρέλυσε codd. plori quo παρέλυσεν ὁ βυος. De voce παραλουει s. alchen ad Herod. VII, M. χης σης καὶ τοὐξvνάρχοντα κιρο νίδην ἀντέπwφανδε iρατηγοὶ ἐπι τὰς νανς ιομεδοντα και ἐυνχα. Fieri enim Potest, ut hi cum jam antea praetores essent, adhuc munerinus domesticis functi, nunc cum impurio mitterentur. Sed proia habilius est , hos fortasse επιλαχόντας, Phrynichi et Scironidis in locum rubrogatos esse. Nam si iam antea praetoresffacti ossent, vix a clane Athenas revocati essent, cum in Asiaxem hene genissent.
393쪽
τὰς αλλας dici puto eas, quae ad minores emissae fuerant expeditioneS, quarum, cum exigui momenti essent, scri-Ptor mentionem non injecerit. 3. Praetores nunc in Asia invenimus Phrynichum, Onomaolem, Scironidem, Charminum, Strombichidem et Euctemonem. Hinc aliquid lucis ad temporum ratio nes redundabit, male, ut opinor, a Dodisello Iubd clas. Eae vero pendent a tenipore, quo thmia, quae hoste libro γ' memorantur, celebrata esse tatuas. se Quod quo mense factum sit, etsi a nullo vetarum dise iis verbis traditur, Corfinus tamen docuit D ea modo in mensem Panemum, modo in Munychionem aut Tharg Iionem incidisse. Nam Isthmici iudiciunt trieterici et, si cum Olympiadibus comparentur, modo in primum modo in tertium Olympiadis cujusvis annum incidimi. Qui in primum incidunt, mense Corinthiorum Panemo celebram iuri, qui est Athaniensium Hecatombaeon, Romanorum Iulius. Qui vero in tertium Olympiaἀis annum incidunt,
ii vel ad Munychionem c Aprilem uel ad Thargetionem Majum reserendi videntur' Ac ne qua Thucydides dicit Isthmia eum Dodwello Hecatombaeoni Llignentur vel hoc impedit, quod hac ratione inde a primo vere usque ad mediam aestatem sero nihil gestum esset Sed hoc argumento haud paulo gravius est illud, quod ipso Hecatombaeone creati D, Phrynichus atque Onomacles et Scironides multis sectionibus post aumhenis advecti narrantur, superioris autem anni Praetores, Leon et Diomedon, adhuc navibus praefuerant D. Quamobrem hoc quidem pro certo amrmari potest, a. de quibus quaerimus, Isthmia mense celebrata esse vel
Μunychione vel Thargetione. 'Mynichum vero cael
33 Ho enim mense σαιρεσίας suille Athenis, nem
sq. c. s. 35 c. Idem videatur dieendum ess da Thraseelo et Stromhichide, quamquam c. ε init ubi des ortum classo narratur, neutrius nomen Iesituri Unde erunt, ii conji-
394쪽
rosque iam Metagitnione advenisse admodum est prob
hilo D. Hoc enim tempore, quam adduxerunt, classis iam parata esse poterat parataque quam citissimo uti haud dubie cum Athenienses tum novi praetores sestinabant. Quos verissenile est operam dedisse, ne haud exigua sui Pario imperii decessores fruerenturi In pugna navali, qua posthac cum Chiis decertatum est, Atheniensium naves erant duo et triginta. Sed ex Samo nonnisi triginta solverant harum autem tres tem- peltate amissae ac postea a Chiis, eruptione acta, nonnullae captae sunt Quas etiamsi hoste fugato, ab Atheniensibus receptas esse dicamus, quinqua saltem ad illum quem diximus, numerum, desunt. Has suspice-xis exactas esse a Lesbiis 4. Auctas etiam videmus septuaginta qaatuor, qua Sami remanserant, naves ad duo et octoginta MD, quam. quam ad Symen sex anissae erant ). Sed harum in Io. cum e Melo insula septem aliae videntur ad enisse n. Et sere constaret ratio, si sumere liceret, ex Chio accensisse eas, quas Strombichides, cum in t Iedespontum proficiscaretur, non secum duxerat. Nam statim quidem postquam Strombichides profectus est, non caeteras quO-que naves discestisse patet e verbia τούτω οἱαῖοι θαλασ1. σοκρατορος μαλλο Ἀγένοντο quibiti haud obscure
elant, tuo ichidem quidem, queri Athenas reverlam supra vidimus, tunc jam profectum sui De. Quae coniectura si admittatur, probari potest , qua l. l referuntur gesta esse Scir- Thophoxione. Omnia alia DodWal us, hic quoque eo, quem notavimus, de Isthmiis errore inductus.
58 cf. c. M. et infra dicenia.
o o. 39. l. i. hi haud dubie recte istemathexua coniecit pro κ της Μιλητου leg esie ἐκ της μήλου. i c. 63. l. 6 . ubi quod auctor dicit Λιοτρέφη oria
395쪽
significat scriptor, relictas fuisse aliquot naves, quae t me Chiorum classi non pares essent. . His autem sicuti
praesidio, quod Delphini remansisse posthac videbimus,
opus erat, ut Chii prohiberentur, quo minus majore C piarum suarum parte Astyochum adjuvarent. Atque eodem consilio eas, quas diximus, Atheniensium naves posthac quoque in Chio remansisse, verisimillimum videtur. Neque obstat huic sententiae, quod modo de aucta, quae Sami erat, classe diximus. Quam probabile est a Samiis notimillas naves accepisse, septem cum Mycalennavigaret, novem cum Miletum peteret, Astyochum provocatura Tunc enim a Strombichidis viginti qum
tuor reversis, navium erat centum et octo.
s. Ex his, ubi Peloponnesii copiarum et navium suarum partem in Hellespontum miserant, octodecim eodem profectae Cum tredecim aliis Alcibiades ad insaphernem navigavit, o Thrasybulus et Thrasyllus cum sexaginta navibus in Lesbum pervenerunt si . In Sauro igitur Samiae, quas diximus, nonnullaeque Atheniensium praeadii causa videntur relictae esse.
6. Aliquin Methymnaeis ' duabusque, quae ex Helle ponto domum redibant, navibus assumtis ThrasyL
filium puto Nicostrati, hi Atheniensium praetor v. huc. III. 5. IV, 55. iis Aristoph. Vesp. a. a. ad Mantineam
occubuerat. V. Thuc V, 4. l. 61. Androtion ap. Schol. Aristoph. V. IS. 4a Totidem fere Sania interfuere pugnae ad Arginu-Ias. V. Xenoph. Holl. I, 6, 29. 7, 5a. Unam Strombichidos acceperat. huc. VIII, 16. 3 c. o. I. Ioa Potest tamen seri, ut viginti fuerint,
duaeci ozκου κομιζομεναι, quae . oo inemorantur, ex illainium numero suorunt.
44 c. 88. I c. Ioo. 6 c. oo. In oditionibis, quae e Lipsiensi manavorunt. Ηaachiatia tion excepta, verba καὶ Μηθουμνάῖαι exciderunt: quae quidem naves quinque videntur fuisse, quamquam qui has Ι1gnificat, Diodorus XIII sq. nonnisi tres dicit Obiter moneo in praegressis vorεροφας δ. ἐπὶ et 'χοεοον λθών, ψω ,- με collocariduni vidori ἐφώρμει, χθιον cum Ang. Cass. F. Eandoin trajectionem habes I, os: iugis εὶλε ην νῆσον πεζm ubi nuus Schol. πεζὴ explicuas διυ πεζομαχίας. cf. I, 57. a s. I, 95. ΙΙΙ, ι. v ii S. v. v a. ubi urtic ejici citatis
396쪽
Ius et Thrasybulus, cum Mindarum in Hellespontum perivenisse accepissent, eodem cursum direxerunt. Eo quod deinceps ad Abydum pugnatum est, proelio παρέτεινο τὸ
κέρας Ῥε Ἀθηναιοι παρὰ τη Xερσοvησον. μαμεvοι πὰ δάκου μεχρο Φανῶν, ηες ε καὶ γδοήκοντα, οἱ δ' - Πελοποννησιο απὸ Ἀβυδου μειρι Δαρδαvου, ξες-κτω και εξ - κοντα - Hic, cum mox confirmaste Diodoro μ' , Ath nienses navium numero inferiores nisse dicantur, num Torum transpositionem fieri debere, certatim suspicati
sunt Viri Docti, Acacius, udsonus, ellelingius D,
HeiJmannus, Benedictus. Qua ratione admissa quod Peloponnesiis se et octoginta naves fuisse dicuntur, id optime concinit cum sectione praegressa, ubi hic ipse numerus legitur. Sed Atheniensibus ita nonnisi sexaginta octo suerint. Atqui tot fere jam in Lesbo habuerant. Accesserant autem quae in Hellesponto a Mindaro opprensae, quatuor navibus amissis, ad Imbrum et Lemnum confugerant quatuordecim Unde conficitur, Atheniensium classem fuisse navium circiter octoginta, ut legendum elia videatur: o μῆ- θηταῖοι - - ὀγδοήκοντα- οι δ' αἶ Πελοποννήσιοι - ηες ε κα ογδοεκοντα. Sed huic emendationi omnes libri adversantur. Haackius, pra eunte Bredovio dedit: ο μεν Ἀθηναῖοι - νῆες τε καιεβὸομηκοντα, quod Cass. Aug. et ex emend. Cl. habent, et o δ α Πελ. - - καὶ τληκοντα ex CI. et Diodoro,
ab Atheniensibus quinque naves ad Lesbi custodiam retiacta esta coniiciens. Sed hae conjectura propterea minus placet, quod illi cum depugnaturi essent, hostem- quo navium mestitudine superiorem esse, ignorare non possent, alias potius nave acciverint, quam quasi φ-
397쪽
rent, earum artem reliquerint, eum praesertim navibutquidem ad Lesbi custodiam non admodum opus fuisse videatur. Quae cum ita sint, adhuc dubito, an Haackii emendatio non satis certa sit. Neque hoc me movet, quod boni codices, Cass. et Augse verba It και ἐβδομηκovτα
raestant. Nam hi in nostro libro saepissime corruPtas ex iberit lectiones, neque haec, de qua citctum est, correcti ni suspicione caret. Hinus etiam probaverim, quod Vir doctu , quem nominavimus, ex Cl. xecepit κτώ και γοοκ- κοντα , cum quomodo haec lectio ex vulgari orta sit, sa-cile perspiciatur. A Geaev autem illam firmari quo jure dicatur non assequor. Is enim verba οἱ δ' αὐ Πελ. - ἐξηκοντα omittit, quod ob οριοιοτέλευτον factum esse suspic xis, ut in eo libro, ex quo hic eode ductus sit, utroquo
loco γδο κόντα lectum tuerit. Undo aliquid praesidii oritur et emendationi, aam ipse proposui. Quae cum
ad numeros apprime conveniat et, quomodo ex ea
vulgaris lectio orta sit, icunque explicari queat, haud scio, an praeserenda sit. Sed definire quidquam non
7. Circa pugnam ad Faossema quae Diodorus gesta esse refert, eorum pexae Pierium erit nonnulla exigere. Ac primum quod indarum cum octoginta tribus navibus Mileto solvisse ait ' , eum septuaginta tres suo xiii βῆ , id quamquam levius est, ostendit tamen, ut sexcenta id genus alia, scriptorem indiligentem Deinde, tacita res oppugnatione, in Lesbum Athenienses eo consilio navigasse tradit, ut ibi triremes a Iociis compa-xarent, ne navium mulii tudine ab hostibus superarentur; prosectos tamen esse nonnisi tribus assumtis nec exspectatis caeteris ' Id quamquam Thucydides non omnino confirmat ΤΤ , satis tamen probabilitate sese commendat, quamvis suspecta sint quae de sociorum navibus posthac narrat: σο tu που ὀέ, in ciuit, τῆς μαχης υσης, μειναvη
α, σταλμέναι τοις Λ vαίαις φοβσίντες δε οἱ Πελοπο-ησιοι προς την Λβυὰο εφυτο si . His non solum Thucydidas xepugnat, Plane aliam victoriae causam memorans, sed sa XIII, 33. 5s v. huc. IU, M. 64 Diod XIII, 58. I.
398쪽
illud quoque adversatur, quod non perspicitur, a quibus. nam sociis tot Atheniensibus naves mitti potuerint, utrii Asia quidem perpauci adhuc iis fide te essent, neque hi adniodum viribus pollentes. Quapropter suspiceris, Diodorum, similia saepius confundet item, hic ea immiscuisse, quae posthac ad Abydum pugnam diremerunt. Quod idem, Thucydidi repugnans, dextrum Atheniensium cornu a Thrasyllo, a Thrasybulo sinistruit rectum fuisse scribit 7 , hau dubie hic, ut in sequentibus etiam β' , Ut ruinque n9men permutavit, mirorque esse lingium, saepius manifestam scripto is indiligentis negligentiam
vo librariorum errori vel fontium diversitati inputantem. - Praeterea de HermOCrate quo ait, Syracusanorum eum navibus in dextro cornu impetasse, id Thucydides ratum non habet, diserte affirmam, Hum a classis praefectura remotum ante ara Pugnam La Cedaemon no in hii ρ. Ita esset ii illius γ . Qui vereor, ut Thuydidem recte intellexerit. Cujus verba haeo sunt: ξυνέ- εαψε οε καὶ Hrσαφερνης αυτ A Ityocho πρεσβευτή - ' ἰοως τους τε Mi λησιους πορευομενους ἐπὶ καταβοη τ εαυ- ου φ μαλιστα καὶ ρ 'Eρμοκρατη με αυτων, , o ἔμελλε
61 De verbo ἐπαμφοτερἰζειν, Schneider ad Aristot Po-Ilt. VII. ia, . i. Illi , Plutarch. Mar o 6a Haach. προς auro ad Hermocratem et urina Timraphernein resext. Ego Contra puto, tum, quod Hermocratos in proxime praegressis subiectum est, tum, quod αἰ Ceul videt si spectare debere, qui inimicitiae auctor cogitatu Hermocratem , O gh εχορα Προυθε1 . 65 έγκειοθια est vexare ut L, 4 IV, o ct Xenoph. Hellen. v a , . ubi Lanuvi Puta: poterat o vertium.
399쪽
. χρηματα ποτε Hrησας αυτον - οὐ τυχών , τὴν ἐχθρα o Etenim non hoc dicit scriptor, Hermocrater iam tum cum Lacedaemionem proficisceretur, a praefectura
semotum suisse, sed praecipit tantum , quod postmodum factum esse Xenophon docet Atque cum ad Cynossema depugrearetur, Heranocrates iam reversus esse potarat, ut in hac quidem re de Diodori fide non duhitandum est videatur. Quamquam qua idem postea de Hermo. crate prodit, eum, exilio multatum, in Peloponneso successoribus classem tradidisse et deinceps pecuniis a Tissapherne adjutum, compa,ais copiis, in Siciliam redisiisse si , horum i ius falsum esse Xenophontis alguit auctoritas βῆ . posterius autern etsi tactum esse non dubita. κε Iicet, serius tamen actum eae ex eodem scriptoris probari inest. Oui tametsi Hermocratem se ad redis tum parasse refert alio tamen loco eundem legatum
omnes fere Ithri praeserunt nec damnandum videtur cum Poppono I. l. p. roi et aackio , cum vulgata Origo x praegresso παραβαλλομένους repeti queat. 65 Heli. I, 1, 27. qq.
67 I. I. f. qua mox dicentur. 68 ih. l. si κατηγοMσας ὁ πισσαφέρνους ιν λακεδαμ μονι 'EOμοκράIης , προ νῆντος-uιMII Biso υ , oia δοξας ταχνtα λίγειν, σικὰ sim nasia ορνάβαζον Di αι Imαι re ara λωβων ΛαρεσκευάζG προς την ἐς Συρακούσας κάθοδον ξένους τε κἄi τριη- orae 'E et οὐ et di h κὐνὰ διάδοχοι των avoci κουσἰωνος ἱλητον siti παρi λαβον τὼς ναῖς και Io στράτευμα. Hic ut omnia sana sis erodam, non facile mihi persuaderi patiar. Non quidem id offendit, quod quo tempore Hermocrates Tinaphernem accusaverit, omnino non est significatum. Re Ipexit enim auctox Thucydiden narrationem, suae quasi partem. Sed quomodo, quaeso, haec cohaerent Cum Lacedaemoniis res ipsorum. Tissapherno prodi, Persuasisset, ad Pharnabazum profectusaeeditum sibi parabat Conjuncta vides, quae et rerum et tent-porum serio quam maxime erant disjuncta Equidem hujusmodi narrationem exspectabam : Cum persuasisset, ad cla rem remissus est, hoc mandatum induro Persea ens, ut is, ubi de Tissaphernis proditione non amplius disit e liceret,
400쪽
ad regem Persarum profectum eΠe memorat De Havium , quas utrique amiserint, numero qua Diodorus dicit ex Thucydide sunt κscripta, sed non sine erroribus. Hic enim ita: οἱ Adi1vαῖοι αῖ τῶ ευαvτίω λαμ6avουσι, Xίας με οκτώ, Κορivθια ὁ πεντε, Ἀμροακιωτιδας δε δυο
ναυς ὰπιλλυασι φ). Haec ad verbum fere recepit Diodo-Fus 7 9 nisi quod Βοιωτm M omittit, et de Atherii e sbus αὐτοὶ δε ait πέντε αυς ἀπέβαλοv, α πασας βυθισθροα συνεβη. Has demersas esse , unde resciverit igno-xo. Sed cpm in sequentibus etiam Thucydidis vestigia legat, in lioc aliquid intercidisse suspiceris. Verum tamen in pugna etiam describenda multa habet alia atque belli Peloponnesiaci scriptor. Quae ex quibus fontibus hausta sint, si , ubi hunc nominat ' , significasset, minus suis specta suspectae fidei historici esset narratio. 8. Post pugnaua ad Cynossema, Diodorus pergit Epiclem a Mindaro in Euboeam missum esse, ut trire os, quas ibi erant, adduceret Epiclei quinquaginta navibus collectis citato uisu in Hellespontiva contendisse. sed tempestate circa montem Atho obrutum totius classis jacturam secisse, ita ut nonnisi duodecim homines peri-
Pharnabaet obsecutus naves in Hellespontum duceret. es. Thuo VIIT ss. Ex quo hunc sibi ita conciliavit, ut, cum,
iam extorris, ad eum veniret, Pecuniam impetraret caet. Sed roquentia etiam Hale hahent. Cum enam Hermocratos non prius, quam se imperio abdicaverat, navibus militibusquo eomparandis animum adjecisse videatur, patet huc non spe. Qtare polle verhaci ἐν του et M o οἱ διάδοχοι Deinde Sy-πacusarios narratum est, Antandri, loco materiei horrimo et II, , to Thuo. Iv, sa Heyn ad Aen. III, 6. naves a dificastis. Quibus Exstaeuctis o contenderintne vertio quidum monetur. At Miletum eos petisto et noster locus monstrat coallirruatque , a, 8.tihi Ephesios adjuvasse traduntur Ephesum enim Mileto pro. Moti videntur. Ita quidem prohahilius statuere nobis videntur, quam si nimoremus, os omnino Miletum non pervenisse. Quamqtiam haec quoque selitentia defendi queat. Sadad alterutram urhein Syracusanos cursum direxisse, anis, τούi d. narratum fuisse, non nMutuariis a quin pro certo assii is