장음표시 사용
331쪽
is stibi/cta locas qaoν a proripimur. Excipit optantes elatis Bueterea et mma sed spem fatidarunt eaena, tortisque meam.
At non camberii otiisquam fia/ata seseliis certa fides se eram, eerra fide ae patram. sale md hahesto sti potia exoptare voluptas. Omnibus hie votis fit satis, atque super.
rue satia est tractasse domi r nos rare moranta ν.
Ingae Philippisa luarius esse iatiat. caid quod eaneelsam est menerari ii ala Sancti. Anticam panem siderei eapitis Laeti, hae equidem disces maου e, quam β-x putefacta mihi Mammetiana foret. Quam prae I a te a linqtiens, I aq4e fluenta Transmitta rapidi, teque. Aquaistia, pera
Et etererem cameram, exaltacite vis creata Trasule Arannonieas . quos Morienna fovea.
ma qui κολα tuam ita s. Detesiae loe amgacipiant ι qua se monstra ita objiciant Nine atque hiae Alpes eaptis inro utibilia tollunt, Mixtoque eam saxis ope fluenta rotant. Nunc it, abrupti e dis nos viscere montis. ane alta antasta per iura caue refera. bdita praeipiti eών is tonentia terrent, Aurem, animumque gravi verberal anda sono. suis mihi pendentes libraetit in aere vilius. Nitνantesque easos eouribas imposuis ρNomina maerore , vir est meminisse votaptus da nqviam etiam a Ditiis nomicia saepe trahaar. Has intre malles, re ninguida iam iuga mautis, Ultima. q. in Gallis nox fait, ausa mi,. vostridis supera vastam, immanemque cellis M.
Miris quateν passus ascendit-r inde per aqaar octonis, totidem elivus ad ima patet. Gallie a/ insperiis dictermisae arva res is Inde subistidi habitant. hine viaemomicolae. Iam me eredideram lato succedere ν tu Prima asiam noctis cam rimaresa daret. Sissum infamis s. as Bketundis, qua non siὴν obsessam diei ν ire vias. Dorum infesti amis agimtis noctemque diemque. Postera Taurino lax derit incolu-er. Mirati augustam 1altiqvie o manitas urbem. Et quae iam vestea tempta nitore micant. Et patria e ultum gentis; misamar or ips ostra magis, nostris flat sua in urbe domas.
Tres quoque nos retinens soles I atque omnia daeam, Ignotos noris pro pietate fovent. Illae Mediolodiam, quoniam plena omnia eano Atque andis, earra quadraiugo vetimar.
Tνansea V reelias, stini no ris bis quoque sedes a tam festino, Demis sed mora grata Die.
Inde που aditim urbem, Insabrum qai terminas oris Galladiam, ingrediω deficiente dis . Pollisa Iax divis saera eunctis: ae saera de r. Feste ibi de nostris patruus unus erat. Nee longa hine tracta, νωdari fianda morantes, Ad Dari Titini nos Basaiora tenet. me tantum tenet invitos, quia serias ingres
On ira spediantes Medi anas haber. spes dilata brevi, nam Iur qua proxima Iar Magnam Malis florem subdidit Italia.
ωκὰ illie nostrorum ades. ea prima petuntur Tecta, quibus resident pignora eaνa magis. Teque adeo iaυentum laetis complectimuν adiis
Veraque sae era pectore serisa loqui:
332쪽
Iti times epeνum nugae, fora, εοmpita, vici. Et quie quid raras Mediodanus habet. Non vacat hae I p.ra .eatis spetiaeula raram, as pro cunctιs es mihi Bytisus. Quin abiras taeo meetim, meque illar nec anto uaam carrum stitio, deserit ille latus. curatis ahor redeo ipse Eaiisa, comitorque sodalira, Et viae Tompei stiria Laudis iter. Ium Pluet tiadas ripa exandrite sorores, Eridani, atqtie ipsam eo picor Eridanum. Iam me nobilibtis μὰ tearis Maretia ducis hibas, ct veterem mittit in Amyliam.
Hae Fadas erra, pondit ae Tticentia portas, Tam Fadima. O Lepiri regia, tum Mutina . Mjorumque captia . cunctis pene arbibus aedes Sant nostris. σ nos nocte holuere Da. cmnibas idem mos peregrinis omnia laete
Farmum inter Lepidis a uilem eonnatas reai per Lapsur mattiola creverat inde tumor. Dei mihi 3 qtias gemitus, patre Apepnina. refudi. Dum a me vadit m per iuga traxit irre. Et non ingemerem qώοd te, Florentia, clausas, Et clatidas aeqvire, tam liter. inspicere me me curanda patris tenuere dordiri a Interea plena et vi ν axe dies.
rum socii stas Idini eomes hinea. quinta Luce eadem in dis, sollicitareae febris. David tam/n ab se rustis in m hi cara videnda bis, iamqtie alis cum patre pνogradior. e soriam amotum carant fratresiae. patresque, Me febris inseqait ν irrequieta comes. Iet amara sitis, vitiis farit aestas in imis. Ipsaque e sumip semidas ossa calor. re mali De Tasci fiates, non mimiensis da laetis, non issa mina Falisca satis.
qaa pendentes Dudens a moriae rivos. Aiacias optatis v mpha radandua aquis.
Ipse omnes Roma δενmas, Tiberimqae videbar το se in. fusis futiribus Hibere. τι in mihi sidona stibiis pistoris imago,
sia I Arionum Praestitis eximii. Illa olim parili morbo eorreptas in urbem
Tendebat iussa principis Anthemii. Mox tia opinolitis e dit motu Db aris. cestinuo membris sensi abesse febrim. me memον exempla vietis meis mota ferebam ἰDrita nee voti sp/s Die illa mei. Hae me Roma duos solis halae, o mai fibris Septima qua Derar, meta suprema fuit. Ut primam egresso licait, vota edita sospes, Extempla ad P eri limina persiai. t pia cura patrum, redeant tam trifilla memiri a Robisa. die irim rare habitari stio.
Nie tibi curriam vacuam ter qtiinqua diebus, Tascula rurieorum Tempe Haere novum . Nune adeo Famam νepetebam viribas avictas.
333쪽
n a in ηqstro rerum est pictura Saeelio, Sed quisis octitia pasit imaministis. In medio christus sanem ex is, bore pendens, Delictis innoetio Duuine nostpa Iait. isne vereas implieiti, munibus Da erimina deflet. Inde smul itinctis cultatas apta rogat. Ima dee satis nostri tenet ordinis auctor, Et gen bas nixus tollit ad athra eaput. seu memor accepta reddit ma munere grates, Sevi sua seque hamisi δευουet obsequia. Virro super . mites oeatis ad sidera tendit, Et praestas nostras adistat ipsa preces.
sera te amavi pulchris da intermina sera te amami. a id enim ego prae te sequi,Ttioque amari debat praeponere ldi ιε bonorum samma rata es omnium.
προ te est, ct abs te. quieq.id est usquam boni 1 Faeatis me te falsaque utio sane bona. Tvi rebvir es norum , O qaies, o gaudium,
T. eerta vita spes, solatis ancora. Quacunqtie mentem mei oeulos eirea Mero, Tot munerum itioinum abundadis copia, Nolos volen ae cogor hoe anam tigat, Dra te amavi pale Ni da intermina.
oratio ad Christum pro venia peccatorum.
Innumeros lapsas, longa eontaria vita, Ante oculos maerens . Rex pie. silla tuos. , an quales reputa tentiis libramine seUus, sed i astam ad luntem qaa tibi euatia patetit Da veniam, neu quam merior . sed qtiam ipse mereris
casas ab effasa sane ina nostra satis.
De eo quod multorum exequiis interfuisse dicebatur.
meemque aris eompreeatam manibas.
orat via sim at eum dies advenerit. Saprema mira qua seeabie flamina, Eonam benigna meare reddatis vicem ι
335쪽
PUM e vetustissimo Rronensis Castuli Codlae nuper editas Tomo C. Cone horum eianonis Veneω, denuo contulit, emendavis, supplevis, ae praefatione d ih II, , is
EIUSDEM CAPITULI CANONICUS& Bibliothecae custos.
337쪽
ACacianae causae ratio ea semper extitit, Lector humanissime , ut cajus historia vix posterorum memoriae commendari posse visa fuerit, nisii monumentorum collectio haberetur, propter dissicillimas, ac in volutae solutionis quaestiones ex factis ih controversiam revocatis exortas, quibus Orientales Romanam Sedem iamduduin exagitarunt. Hanc viam ut memoriae proditum est primus calcare voluit Basilius Cilix Antiochenae Ecclesiae presbyter qui floruit circa annum 497. teste Photio in Bibliotheca, in qua de ejus lucubrationibus sermonem instituens codiciabus 42. & Io . narrat eum scripsiste historiae Ecclesiasticae libros tres aQuorum secundo monumentis ostendebat , Simplicium Romana: Urbis Antistitem ad Acacium Constantinopolitanum litteras dedille, ut Petrum Monum haereticum, Alexandrinae Ecclesiae. excidium molientem, atquz Sancto Chalcedonensi Concilio clam palamque anathema pronunciantem,
a sua communione protinus removeret, cui antea ipse fortiter ac vitiliter ut opus erat , restiterat et sed ipsum monitis papae contemptis, ac muta
to in deteriora consilio, Zenonis favose sussultum Petri communioni se miscuisse, adeoque a quampluribus simmo vero a totius Occidentis Ecclesia ) haeretici nomen accepisse . En Acaciam his otia , quavit texuis Basilius, Epistolatum, ac Tractatuum collectione undequaque conquisita. Haec modo ab eruditis frustra desideratur, utpote iam deperditat eam tamen videre licuit eidem Photio noni seculi accuratissimo scriptori, qui
de ea protulit hocce judiciam, δὲ Φαις πή αλλγλων ami
scholius ita reddidit: adfera autem mistae Episcoporum ultro chroque musas αpsolas, quo narrarisia suae , is afflamis, fid/m eonciliet a quae cum Immensum rea
d ni moliamen, in magno tamen meriarum Memo iis modicam asserunt historiam ,
Ο ὐγνationis insuper pers ulias mi inrue copia eorum, quae laudiciantur, reficiu ,
Non absimili labore aliquot occidentis Ecclesiae, vel Ecclesiastici qui
dam Uiri, succedentibus inde temporibus, Omnia hujusmodi documenta in codices congessere, ut ita, veluti quadam historia conscripta, posteris consuleretur, ac Felicis Papae III. sententiam ratam ac legitimam fuisse, ipsa actorum series comprobaret. Codices duos appello, alterum a Ques. nellio Tom. L. Operum S. Leonis editum et alterum in nostra Capituli Veronenss Bibliotheca adservatum, in quibus serie non interrupta, Aiacacianae causae monumenta proseruntur , hisce titulis consignata . Haec sellieet in Quesnelliano codice habentur. XLIII. 2 arearunis ordo: quisti, DAsurus Alexandrinas Eriscopus Eut si ci semiens, In ea M praeerat i e Getesia, tu Consantinopol ira errorem Induxis , que ad rempus quo Acacki damnatus es. XLIV. Simpllisi Papae ad Acaesum, utile Alexandrinae Ecclesiae misisti . raram gerens, Seg Apostoicae non asseris
338쪽
d m Aristo cis n. L. eiusdem eae sino capsa ad Dardanai, inacium a Mia Aposto
sa reddita rario. c Pei belle respondetit liaec onistia nostro 'Codis, in quo inter alia asservantur, quae tequuntur, lipe ordine monumenta. l. Narrationis ordo de pravitate Discori Alexandrini. II. Epistola Simplicii rabye ad Acacium. III. Acipit Exe Linc sola quam misit Acacius ad Sanciae meia moriae Simplicium Papam Romanae Urbis, i si damnat- retulit Petrum Alexandrinum.
IV. Epistola Felicis Episcopi Urbis Caaocleae Ecclistae ad Marium . V. Tomus δε
Anais maris misculo Gelasii Papa . VI. S. GelasI commacrarism Fausto magisero Legationis oscis Constantinopoli . VII. Epistolis S. Gelasii ad Anastastum Imperato ar m. VIII. De is rationis rediandae Aeacium a Sede Apostolica conpetenser se se dum tum, nec posse quemquam sine distri ne animae suae ejus communionis parties m effri . Dii ctissimis fratribus, misersis Episcopis per Dardaniam constitutis stlastri
IX. Incipis δε eaAm ratisne reddenda ad apscopos Orientis. Vides, lector humanissime, nostrum eum Oxoniensi de Tituaneo, quibus usus est Que inellius, adamus lim convenire. Imo praestat eisdem certissime, cum alias tres epistolas in negotio Acacii scriptas, hactenus in editas, nec in praedictis codicibus extantes, una cum Epistola Gelasii ad Euphemium exhibeat, hoc modo: X. Exemplum risilinis reddenda B. GelaIfI Papae δε eistanda communione Marii missim ad Orientales Episcopos. XI. 07
Continet etiam Codex idem Catalogi Pontificalis fra mentum ire Symmacho desinens, una cum opere Hieronymi de Scriptorgos Eccles icis, ae Gennadii de Viris illustribuir quae omnia utpote emendatissima , ac utilitatis plurimum Ecclesiasticae Historice allatura, aliquando, si Deus dederit, in lucem prodibunt. Commendatur porro Codex praedictus millenaria
antiquitate, quam membranarum quadrata figura, ac verborum omnium archa connexio exhibent. Romanae etiam literae apparent, ut in adjecto
speeimine videre est, cui simile aliud ex Hieronymo de Scriptoribus Ecelestasticis ad vitam Philonis ideo deprompsimus, ut cuique compertumst, ea ve rbat de haerede Lilaarum rerum luer unus: de dissone aequalium γ' con-rrariorum liter Mnus 3, in Codice non desiderati, licet Clari ilimus Editor supplementi Acaciant illa non animadvςrterit , forte lapsu oculorum ut saepe fit ) duos versus praetereuntium. Nunc igitur primo loco tibi offerimus, lector humanissime , Exemplum quod inscribitur) rationis reia uda BG lasI Papae de emitanda eommunisne Acacii missum ad Ori ntistes Episcopos I deque Auctore hujusce Tractatus vel epistolae liceat paullo fusius inquirere. Gelasii nomen in fronte & calce praesesert, ejusque primas periodos Nseolaux Papa I. in Epistola scripta ad universos Episcopos Galliae, ut R thadum a se restitutum benigne susciperent , recitat sub nomine ejusdem Gelasi, ut apparet in Conciliorum Labia editione Tomo VIII sed an ejus revera sit cui tribuitur , dubitandi momenta sunt multa . Felicis III. non Delasi tractatum vel epistolam esse, mihi primum persuadebam hisce motus rationum momentis. Nam in ipso Tractatu Acacius Constantinopolitanus Epitc opus adhuc in vivis perhibetur ; de tamen Liberatus Breviarii cap. xv III. eum sub Felice supremunt diem obiisse nos docet,
cum inquit: hi sis mina Ecclesia, mor tar Acacius, m Ordinatur ps eum Flamita presbter, qui fuit a S Tecla ; qui non consensi sne Onetano Pontifice in-rbronclari. sed transmiser Ρnodicam ripae Romano Felisi, qui modico mimens tempore in oritur, non accipiens Epistolam ipsius. Liberato patrocinatur etiam ipse
340쪽
IIo rFelix in Epistola num. xxv. edit. Labb. ad Thalasium Archimandritam Constantinopolitanum, quae data est Kal. Maii Longino in Oriente, &Fausto in Occidente Cossi scilicet anno Christi o. vacante illa Sede ut quidam Codices exhibent ) post mortem Acacii, seu quod magis veritati est consentaneum ) post mortem Flavitae Acacii succetaris. Ex ea quippe luculenter evincunt Tillemontius, Pagius , Valesius , aliique fe
re omnes accuratiores Acacianae causae scriptores , cum occubuiste anno
38. vel 489. & tamen Gelasius ad Cathedram Pontificalem evectus est
Praeterea cum Moggus obierit anno 'o ut tradit Theophanes in Chronographia ; quomodo ubique in hocce tractatu adhuc in vivis degere ae anathemate. pereed. svisse sgniscaretur, i xuii, Felicem auctorem agnosceret Accedit quod in ipso tractatu auctor enuntiat, se cum Acacio communicas, antequam m Moggo si diri iniret; eumque per literas monuisse, ne perditorum contagione polluereturi ac demum haud resipiscentem anathematas vinculo ob igasenisv xl de Felici omnino conveniunt. Legitur enim: Cum Acacis nolis fit prisca co munio ; haec ut servaretur illaesa p r quinquennium fere monuimus, m licet 'nec rescriAre' ignaretur , nos tamen is Catholicam fidem retinerer, numquam destitimus adhortari. Postremo Legatis migsis, terruimus, blanditi sumus, praediximus , comminantes, suadentes, obtestan- res, Lmnasionem praetendentes, ne communioni cederes perditorum. Et infrar in A
carium utpote in Auctorιm, inflassem dixi meam fore sententiam , nunquamlue esse seliendam . Quibus verbis nemo unus i norat , indicari Felicis anathema in Acacium promulgatum anno η8 a sicuti ex tenore sententiae liquido apparet, quae ita concepta est: Histi ergo cum sis quos hienter amplecteris portionem ex sententia praesenti quam per ' Turum ribi direximus Ecclesiae defenserem: δε- .. cerAtah honore in communione Catholica, nec non etiam a Mellam numero segregatus, Obb. is iis sublatum illi nomen ac munus minaeerii Sacerdotalis agnosce, Sancti Spiritus justis,
m Apostolica a toritate damnatus, nunquamque anathematis misculis exuendus. Lu
culentissimum denique pro Felice testimonium mihi videbatur, quod ipsius ore Gelasi profertur. Hic enim pontifcx sub initium epitiolae ad Laurentium de Lignido Episcopum sic ait: In prolixitale Epipole dilectionis sua magna nos gaudis replesti in ea parte, in qua dictum est; quia in ri 1salonis iis Melisam I In aliis smillier recitata Epistola praedecessoris nostri Felicis de eri sidus Acaci cuncti HAm Anathima disertim, nec quisquam commu/lioni praevaricatoris sese m siueris. Eoque libentius in eandem descendebam sententiam, quod Henricus Valesius To: III. Graecorum Ecclesasticae Historiae scriptorum, in opusculo cui titulus. Liber secundus obfirmarimum ad Ei Hum de Acacio Episeopo Censtantinopolitano , in de duabus Synodis in quibus damnatus est ; ac Tillem ntius Tom. xv r. afferant illam Felicis epistolam, quae in Thessalonicensi aliisque Ecclesis perlecta fuit, de febribus Acacii ad Orientales Episcopos fuit
se conscriptam; qualem omnino nostrae hujus titulus videtur exhibere. Verum enimvero cum in hocce Tractatu Vandalicae persecutionix s-nem indicatum mihi videar invenire , anceps prosecto haereo , Felicine
potius , quam Gelasio, vel alicui Romanae Ecclesiae Clerico suffragium laturus sim. Legitur enim: Postremo etiam si vi premitur, iis perferre debuit, non me in communisne calcata prodere perfidis, m se miscere damnatis; sicut fecit sanctae mimoria Flavianus . alsi sus persecutoribus Imperatoribus, mel haereticis mel Paganis; in nuper in Africa factum est. auid enim ' vim maximam illi non patie bantur ideo miscebant patiendo vim, non violentiae cedendo. 'Numquid sub illi, persecutoribus, qui negabant C istum, mel in haeresim transibant , a Catholicis Christianis non jure Lmnabantur numquid erat exosaris quia vim passi per stere neruitqsent. Quibus, ut vides, erudire Lector, de Hunerici ac Guntabun-