장음표시 사용
131쪽
ε P I S T O L AS a b meo Ii apud uos est, S. P. D. Venetiis,nonis Ombris, Μ. D. XXXVII. i Benedictus Rhamsertus Paulo Munutio S. EGO Bero π eo a uobis animo disces, ut bienon aliter niverem , in urbe consueueram quoniam idem a te probari intelligo,sequar consuum ti m : quod non ab amore modo profectum est, quo me mirifice professeris; sed etia ab eo ustu, cui te quondam istiusemodi pene morbo tiberuntem
a corporis imbecillitate ad integram ualetudinem perduxit . itaque inuitatu etiam tuo , confluetudι-nem parce moderate a uiuendi meum tenebo . quotidies, utpraecipis, exercitatione modica utar: atque in eost ibi sitis, ut in malis est , lucri fecispe uidebo quod ex ista medicorum quas lanioni; turba, Minus effugerim. at, inquis, nihil agis, nis iucunde
tuas. o mi Manuti, quam tu mihi omnium hominum eantilenam recinis. et quis est, oro te, qlii non idem praecipiat 'facile, cum valemus, omnes rectarensilia aegrotis damus. equidem cum ex longa ca-titis imbecillitate perpetuo laborem ; cumq; sem per aliquis in stomachum, qμia languens ac pistim
132쪽
CLARORUM VIROR. Godus est, incurset dolor, qui possum esse non tristis stuet quia est quod doliat, uel quia earum rerum careo delectatione, quibus abundant aqq. ociofruor inertissimo ine libris, ab omnibus negocijs non uoluntate liber , sed odiose necessitare coactus . quin etiam, qlio homini gravius accidere nihilpotest, amente ita deseror interdum, ut nec audire diutius loquntem quempiam, nee ego at qui alios pro uoluntate,nec plane ad ullas meas cogitationes aciem ingen possim intendere. quod uerum esse,si, quantum bae titerae hallucinetur, aduertes, facile cognosces. hie tamen tu me ad animi tranquillitatem, at que etiam hilaritatem uocas. At vide qui sim. Ego, si perpetuam corporis inualetudinem moderate ferre, quin cliam mortem ipsam, ueluti Tantalo saxu
capiti meo semper impendentem sine ulla trepida tione consticere, non modo tranquilli, ed etiam fortis animi est; tranqAillissime uiuo . sed istam hilaritatem , qliae uerbo magis, quam re,percipi potest, nunquam degustaui, neque ulla mihi stes ostenditur fore, ut ad eum aliquando perκenium: non enim ego, ut multi, uoluptatem aliquam possum a ludis, σ a lasciuia petere, quam statim poenitentiae dolor conseqvit : nee in ambitione , aut copiis iucundi-
133쪽
tutem animi reponere: quas quidam ut conseqzantur in siniunt; aspeculas ne amittant, s Ner reformidant. vestem ut Deus, cui usum est in tam uiridi , planes florenti aetate mihi corporis uires adimere, unum hoc mihi largiretur, ut animus meus ab omni alia cura solutus de liber, in illius unius amore conquiesceret. tune ego quidem non
modo iucunde, sed plane etiam feliciter inperditu mea, propes desterata ualetudine' uiuerem , omniumq; fortunas facile superarem . quod mihi
ut aliquando contingat, non des ero. interim uiam meditor, quae munitisina sit, maxime certa. ad quam tu inveniendum si quod artificium tenes, doce me. dedi satis reipublicae , dedi priuatis occupationibus, σ amicorum temporibus satis . corporisqlioque eurationibus tantum dedi, quantum bu-imana ratione prouideri atque consilio potuit 3 ne-qlie, quo minus convaluerum, ulla mea culpa con
tractum est. Omnia sensi esse falsa in ste, atque fallaci posita. igitur a Deo petenda silus et quierest. '
σd quem, o mi Manuti, quid est, cur nos non omnifestinationes reperemus t Vale. v I. eat . Octob. Μ. D. XLIIII. ex Rosario meo.
134쪽
cLARORUM VIROR.s E. Vbaldinus Bandine us Petro Bembo S. P. D . , c t A C. O B V S Sadoletus CZrdindlis eum mibi caput quoddam literarum tuarum legisset, quo capite ad ea rescriptum erat , quae is tecum meo ro gatu, de meo non modo virtutum tuarum honorifieentiss. iudicio, uerum etiam perpetuo erga te studio egerat , et isdem literis satisfactionem nostram accipere, tes mihi placatum esse affirmabas, tumen, quod a principio altius haes se tibi obtrectatorum meorum eriminationes declarabas , quodseus magis amici gratiae condonat , quam tibi satis purgatas significabas , faeientam mihi usum est pro animi mei eonscientia proq; eo quanti te facio, ut aliquid iisdem de rebus adulterarum darem ,
quibus aut voluntatem meum tibἱuere,planes probarem, aut illam apud caeteros certe testatum relin-4 querem. et quoniam omnis offensio orta est ex epistola quadam Nigri, qua ille cum ad te de iudiciis hominum urbanorum de tuis epistolis pontifeuis perscriberet, me illus uehementer uituperare cr- , minatus est , quomodo omnis haec res acta sit , bre- Mitersimpliciters narrabo. Ego eum in taberna li. braria
135쪽
braria forte adessem, adessetq; Μοlsa noster , aliis
nonustini ger aute, ut Opinor, et certi non adesset,
ortus est de his ipsis epistolis tuis sermo , quidams ex iis,quid de illis sentirem, ex me quaesiuit . cui ego sine ulla cunctatione restondi, satis eas sua praebcriptione laudatas videri debere, quid enim inquam a Bembos roseisici nis doctum atque elegans potestim hoe eddidi, me istos libros turnen uendibilioris putare fuisse futuros, nisi a certis uerbis obstietis istis quidem, sed tamen huic scriptioni pene ne- ssariis,tantopere refugisses. cum enim tantum thunomen est, nemo non solum harum liberaliorum , blimanarumq; auium studijs deditus, sed nescriba quidem ullus, aut librarius eos habere noluisset, praesirtim cum eius generis epistola sint, quae in
maximaparte ineae terar. formular. libris non extent. itaque me illas arbitrari pro dictatis, atqge exemplis esse potuisse: sic uero cum tantum abhorreant ab forensi uerborum eo uetudine, horum dico nostratiam, neminem illos nisti doctum in manus sumpturum, eosq; ipsos magis ut, quomodo ueteresilii eoss. dutpraest. locuti sunt, sinsant, quam iquomodo nostri Pont. loquuntur, addi Fant. Atque hac summa βntentiae meae,sive, ut uenas dicam,
136쪽
sermonis fuit. nam non tam ut de illis statuerem , quod mea nihil referebat, quam ne nihil subito interroganti restonderem , ea a me instituta est oratio . quae s uere ad te perlata esset , θ' est non
solum humanitus, uerum etiam prudentia , certo scio , equi bonis fecisses. nam prior pars , ut mihi quidem uidetur, perhonorifica fuit, quae latum tibi tribuerit, posterior non contumeliosi, qiue nihil tibi nisi quod tu tantoperesitaras detraxerit. neqve tamenite elim puto, qlii, si quis in tuis scriptis aliquid reprehenderit, ei continuo inimicitias denuncian das censeas, cistus enim id intemperantiae est aut qui obtineri nis, ut homines etiam quae non probent, Ludenti quandove bde non licuit i nihil μ- eiam insolenter, nee tibi, homini historiae peritissimo, cui haec domi nascuntur, commemorabo, qui uiri amicitiae, caeterorums liciorum obseruantissimi, necessariorum, atque familiariss . scripta reprehenderint, neqηe solum sne ensione 9 uerum etiam plerunque cum gratia. π profecto ita sie res habet . ut quι alterius librum corrigere conatur, si
quid affert,quod in rem sit, gratia sit habenda: sin
autem, ut sedulitatem non ames, nihil tamen ultra sit, et iam uistultitia rideatur, odio certe,umsimul
137쪽
te reprehenderim. a quo quando tantum absum, ut etiam amplissime laudarim, bis missis, ad
Nigrum ueniam ; quem ego hominem neque uituperare debeo, cum ipse de eo male non existimem, ineque laudare possum, eum ille de me bene nee exi stimet,nec mereatur l. itaque talium distam . idinum
quod in me grauius scrinisue odio mei, quod nislo meo merito susceptum ego mihi conscius pum fue mileuolentia quadam , qzod tamen nunquam putaui Isine errore , quod potius coniicio , id eum falso scripsisse. de ne me putes testis locupletis, ut is appellai , inficiando eleuare Iidem conari, dabo ego' quoque testes , quos stero minime tibi capite cenposinrisum seri, dique ut Sadoletum praetereum, qui epistola sua grauissime obsignatum testimonium mi-, sit, qui ita uir est non solum ampliss. uerum etium constantiss. atque grauiss. At nullius eum gratia de fide, et religione dimoueret, ita autem tum mei, tum tui, tum Nigri est amans,iit,etiam si sit grati locus,nunquam me unum nobis ambobus, ut leuissi, me dicam, praeponeret. uerum quoniam epistola tua magis te gnseat huius ductoritati crimen eo donare quam testimonio fdem babere, dabo alios.
138쪽
homines itidem tui studiosios familiariss.meos,quos meque pro cotidiana conpuetudine tale quicquum et
dare potuissem, neque, si iss me patefecissemdro ea
Mbseruantia qμd te .prosequuntur magis uoluntati meae, quam existimationi tuae censeulerent: itaque tu uel Molsum, vel Io. Casim', uel cytrolum Guul-terucium roges licet. hi tibi omnes me non modo quicquam contra dignitatem. tμm locutum negarbunt, sed multa etiam cβm tui Amma laude conr, iuncta praedicare solitum virmabunt. Poterit etia tibisdem facere Flaminius Tomarotius, qui es mili pro puis suauiss. moribus est eariss . tamen, quod
ita tempora eius tulerunt ut maalmam tartem aetatis abesset due urbe in istis locis uineret, minusmibi est quam cuperem familiaris. is aliquotieps in .terfuit, cum ego cum communibus amitis de bapiniuria mihi a Nigro imposita qμererer, Wisuis est, ut est uir optimus, humaniss. uehementer aequi sate expostulationis meae commoueri. sed quid ego lis utor testibus f illum ipsium, qui in bae re mihi grauiss. est aduersarius icet rogare, ecquid e qt me dixisse insimulat de me audieriis ecquid ex aliquo, qui is ea me saltem audisse diceret utcunque neget nece pe est, non solum ne menti Ar, iterum, etiam
139쪽
quidem illi friere iam id integrum non est, qui comunibus umicis, hominibus grauiss. atque ornatiss. quos ad eunt dilegaui, ita restondit, se ea conlactura duci, ut id a me crederet esse ortum , quod quendam, quo ego plurimum utor,sit nactus, qui libros illos improbaret . quod ut verum si, iam me non Sadoleti,sed accusatoris mei oratio, σε testimonium omni culpa liberat. nis solus ego ea conditione sium, ut, dum caeteri uix , aut ne uix quidem se praestent , ine tum me, tum amicos etiam meos praestare debeam, addo in ea re, qua ne peruos quidem coercere postsemus . quis enim unquam simum constrinxitqκod ei non placeret is scriptor, quem non
probaret ρ sicilicet is uir est, quem N iger in mulat, qui, dum ego ei praescribam quid de quoque pensurus sit, expectet, ac non potius propter ingenium, doctrinum, nobilitatem, dignitatem, opes , quibus omnibus rebus ille abundat, me arroganter facere arbitretur, si quando meum iudicium a suo discrepare intellexerit. quo homine ego ita elementi, co- mi, benigno litor, ut tamen bis illius uirtutibus mihi non abutendum persticitam. Quare ut aliquando
tam longam epistolam concludum , Nigrum tuum
140쪽
purum amice, Parums prudenter fecisse dico, qui ad te rem parum compertam , planeq; falsum pro
certa detulerit, ex qua praesiertim tantsm odsi excitatum iri Eideret. te autem ipsium, quod tam eiis eredideris, quodq; ,rit tuis verbis Atur, eam opinionem penitus indueris, non tam miror, quam quod, eum te iam placatum ostenderes, tibi tamen temperare non potueris qVin me asterrime admoneres , operam darem, ut quae opinio de ingenio meo , doctrinas est, eadem de innocentia eget . ad quae ego itu tibi resicribo, utque restondeo, vitam meam a cta
monitis praeceptisq; istis, quae per se fortasse non inscitusnt,apud me nullum locum reliqui e , sied a
prima adolescentia semper me talem praebuisse, ut nemo tam mihi fuerit inimicus, qui me nocentem unquam appellarit. neque solum me industriae, morumq; meorum, uerum etiam uitae ualde poeniteret,
si plus in me ingenui, aut doctrinae, quam innocentiae esse sientirem. quippe, eum ingenium a natura tributum fit, doctrina autem non sime magnis fa cultatibus, quae in fortunae manu pleraeque sunt, coparetur, sola innocentia in nostra potestate relinquitar . itaque illis impune, de sine vituperatione