Epistolae clarorum uirorum, selectae de quamplurimis optimæ, ad indicandam nostrorum temporum eloquentiam

151쪽

CLARORUM VIROR. ILaut addi dat detrahi possit, uideatur , quippe qμi

eas nondum uidi, tu fortasse in eo prudensi quod non misisti. sed haec iocati sum ui . a te nihil nisi elegans, et limulsis expectarι debet. Vale. Simon Vinnouunus Hieronymo Savorniano S. D. VELLEM ut quo animo in te, de liberos fui semper, nunc quidem sum, AEAt ego declar re, aut tu certo aliquo signo colligere posses.gratum tibi, opinor, esset studium meμm. nempe intellige res non mihi uoluntatem obsequendi tibi deesse, sed facultatem . in quo equidem mihi Iortunum inui- dere arbitror, nec sinere, ut praestants nat ra adolescentes perpolire, atque omnibus artis colorι susurnare possim, ut ne uideliceet sit id uinculum amoris inter in os perpetui, monimentum indu friae meae sempiternum . Itaque quemadmodum s Apelles , aut se Protogenes , vel quiuis , exi miae pulchritudinis steciem animo complexus, cum ad eam exprimendam, artem manumq; dirigeret , subito casu prohiberetur, magnam credo molestismiraberet Uic ego qui ad fingularem adolescentiae formam am mente cogitatione designatam,tara

152쪽

. E P I S T O, L Agram omnes meas arculas , ut sum impeditus, non potui non uehementer dolere. Huic deerbitati acce dit em illa, quod uereor inconstantiae , de inhumanitatis nomine sui ectus tibibim , qui operam mias ante oblatam antea quidem non praestiterim, foe ero tempore denegare cogar. mibi in tanta ρ- licitudine ad leuandum animam melim uehementer opus est sapientis , aequitate tua I Q rsam ob rem peto a te bonae de me opinionis hsuram tantister,du utriusque temporis rationem paucis apud te explico, ut illum, si me culpa uacare ostendero , perpetuo retineas, in minus. eponas confestim, atque abiicias. Ego, quo die prιmum sum a te accersitus, complexus sum libenter coditionem, quod de tuis, de lιberorum laudibus sepe audieram : cumsgrauiss. febre tum opprimerer,statim, ut per ualetudinem potui, contuli me Venetias, ea mente , ut te isthuc prosequerer, quo quidem animi causa excurrisse putabam. Illic ut fui, mihi narratum est de consilio tuo profectionis, remansionis . ego qui in luce hominum uixeram antea, viliendum esse statueram, deterritus sum cum solitudine loci, quae dicebatur , tum aeris insolentia . I taque mihi meum consilium di licere coepit , nec putaui l prosciscendum

153쪽

proficiscendum ad te, cuius uoluntati Obsequi post se deste rubum , praepertim qui libelligerem quam molestus foret aduentus hostilis adhuc languentis

e morbo. Nides S duorniane nihil dum a me factum esse , quod animum tuum olfendere debeat , aut in quo tu officium meum iure accusare possis . in te uoluntas clara extitit, consilium errore captu non fine edusa mutatum est Q alterum sequitur , in inuo si est erimen,profecto nece spitatis est . Nam custatutum haberem quaerendum omnino imihi Ei

uid, in quo certum esset fortunis meis praesidium, ventidius bibliopola, homo singulari Ade, pietate erga te, multis uerbis cohortatus est, ut ad te irem. restondi me uelle omnia tua causa, sed esse opus festinatione mam eum, quo clim uiuebam, ita mihi molestum, ut ipsius fustidium non modo praeceptori,sed ne libero homini ferendum esse putare. postridie Idus Nouemb. aut ab eo disicedendum, aut, quod nossem, prorogandum molestiae tempus . ille recepit se scripturum hac de re , ego me expectaturum ad praestitutum diem, qlio animo esses. interea relicto praeclara bestite,pactus sum eumfamiliari meo de uictu certo pretio in dies gulos,

ut mihi integrum spei, si annuisses , proficisci ad

uos.

154쪽

E P I s Τ o L Ag vos. praeterit dies de quo eum Ventidio conuenerat item unlis, alteri Tum mihi. magna, discitis ad statuendum res proponitur . nam multis mensi

bus,ante egregius iste , π hostes , discipulus meus,primum suus Onte, ut di ingenio meso, deinde ab inimicus meis incitatus perfecerat, partim precibus,partim minis, denique etia mul edictιs in

meam uitam, ac mores meos, ne quisquam aut uel let, aut auderet recipere me tecto, ne dum opibus iuuare: atque haec iccirco , ut cum omnia mihi obstructa essent , coniectum in angustias , quibus uellet conditionibus astringeret, extorqueretq; ab indito, quod praemiis beneuolentia eliciendum est. ac mihi discedenti nimis importune id quidem, ualde insolenter, tamen ausus est uim denunciare , adiicere illud, dum A ad ulciscendi tempus reseseruaret,prouissurum, ut quaecunque mihi domus patuisset, excluderer ea. quid quaeris ' in eo metu

biduum fui ,'ut quoties hisceret nonus hostes, dicturum putarem, migrandum mihi Ge..Dum baee agunttir, ecce narratur mihi familiaritas uetusta , ac magna , quae tibi, Theapolo genero est cum Tito Maevio, P. Drusio perenibus inimicis meis, uel popius inuidis, qui quid exorientis meae laudis

stlendorem

155쪽

CLAROR UM VIROR. 73stlendorem ferre non possunt, eum obsturare, adhibitisq; omnibus machinis oeilim melim oppugnareeonuntur. horum ego inuidiam facile, opinor uir tute superabo. tamen ueritus m ne impedimento

essentad rapulandas uoluntates nostras. itaque steomnem abduxi a te cui non modo non probatus sd nee cognitus adhuc sum. in tanta perturbatione rerum tantisq; tenebris, nactus sum eastu adolescente nobilem, percupidum mei Andrea Pascalicu, qui eis malos erues stuos magni faceret, e P. Druso philosophiae laudem non adimeret, ingenua rum tamen artium stem suam praeferret alienae cupiditati . Lux quaedam mihi oblata esse visi est: itdque cum omnia benigna, copiose ostendisset, nullum moram interponendam putaui, qMin me ad elim conferrem. Non defuerunt facti ab obtrectatoribus testes, qui iniquius de me loquerentur : ijs egregius adolescens aureis quidem dedit,

sed uicit oe sides σ optimarum artium studium.

ergo ut pri dem errore, se modo necessitate pum prohibitus, ne tibi, eum coperem ipse, obsequerer . bases factoram meorum consilirem . Nune quod reliquum est,postulo te mihi aequum praebeas: quoniam amicitia tua ampla mihi semper uisa est , te. K rogo,

156쪽

E P I S T O L Agrego, atque obsecro , putiare , si minus, ut in emme penitus instruem, tamen inniti in ipsi , aequiesicere possiim. De m autem sic habeas, eximia in te pietate futurum, liberis vero tuis singularem memoriam, benevolentiamq, pr iturum . filios xtia erebris literis ad scribendu, CP excole da utriusque orditonis facultatem excitabo,si sensero gratum tibi ea in re licium meum. Vale..Patavit, ad X. l.

TERTIVS hie iamfere agitur annus , eum ego omni qua potui contentione abs te petii , ut ad eum incredibilem utendae Italiae cupiditatem, quatum flagrare uerius quam teneri mihi videbar, tua

tu quoque uoluntatem accommodares.existimabam

enim id quod res erat, si illud impetrauissem , me Regis etiam voluntate, quae n on fere polita esset a tua discrepare, se ciper e eam peregrinationem posse. A c tu quidem, qui mihi a primo mirifice aduersatus esses, credo quia id nocenti tum pene ramnaso regio damnopum fore arbitrareris , tamen perlecta mea quadam ad te scripta epistola, cum, quanto

157쪽

cL AROR UM VIROR. 7 pere id uestem, cognouisses, ita te tacilem, atque aequum praebuisti, ut eonfirmares , si tibi non est indecoram quam causam paulo ante , non tu quide oppugnauises, Ad certe non probauises, ei patronum repente exister libenter id pro me esse facturum : sed tibi scilicet,posteaquam ita coepisses, feruiendum eo constantiae: mihis omnino uidendu , ne id a te petere perseuerarem, quod tuae dignitati labem aliquam 'ersiurum videretur. Nimirum igia uis in me eupiditatis eo tibi tum uisa est , quae se illis literis plane ostenderat, ut, quod nullae neque meae, neqVe eoru, quos ad tesane multos dilegauera, honestissimorum hominu preces auferre potuerunt sed stla impetraret epistola, ut te, qui flecti antea nequios olum iam nobis remittere , si non

suffragaturum, id enim ne poses ustissima causa

impediri) certe no aduersaturum pollicereris. quod quidem procul dubio ita est a te , ut promiseras , factum . sed uidelicet uicta simel apud Regem te agente causa nostra, obtineri ne tum quidem , cum tu contra agere destitisti,potuit. itaque feri me ipse, , qua potμi ratione, apummo dolore , queme a re ceperam, ad aequitatem animum reuocari,

ρd it a tumere, ut semper in eo resideret eadem illa: Κ φ uoluntas,

158쪽

quasi ex eo cocto, abi Cicero parens ,. auctor eloquentiae stiraulisset animam ducendi. Haec omnis anteuem temporis recordatio qzo pertineat , etiam antequam id dica, intelligere te stero. Neque enim tu nescis Georgium sitiuam meum, posteaquam a te

discessi, patronum, veneriis in illa grauissimi 'natus luce legationis amplissimo munere nunc fren-gi um illi ad eam rem tuu ct multa praeclarate limonia , quae tu eius uirtuti apud principem uelissime tribuisiti, adium Dito fuerint. Ab illo igitur cum semper alias aegerrime pati soleo me disiungi, tum hoc tempore abesse, cum est ibi, ubi uel sine eo non illibenter esse possim, plane mibi ferendum nonidetur . et certe non mediocriter iudico ad rutiones

reas pertineγe, me aliiquIdo ta de domo exire in i taliam praesertim , ubi tam multi sint doctissimi ho mines, tanta librorum omnis generis , Iraecorlims in primis copia, tot denique, ne tum illustria antiquitatis u 'gis, ut nudo pene in loco possis pedem onere , tibi non in aliquod incurres uetustatis mohumentum . cὸ etiam accedit, quod ego Venetiis utrum nactus, quod bie quidem propter docendi oecreationes perexiguum mihi est, ea potero literis mandare,

159쪽

CLAROR Vi Μ: VIROR. Is mandare, quae π tibi,ini ius nomine apparebat, iucunditatem studιssis philosopbiae nonnulli fortasse utilitatem, π mini dentque Esi alIqNem ta

tum . Huic tu rei Cotine per imso Ulem Deum al/ctor, adiutor ; sis. Itieris ciuem, tantumli ostenderis Erincipι te consilium. strum non improbare Haec uero a te postultim scis, nis is ultro sententiam tuam exquisierat, je ea re VPelles . Id enim iam ante menses aliquot, tum cum Dide abesses, aT beocreno est factum, cuius ad B ud um literarum exemplum una cum lus ad te misi . quibus literis princeps Budaeo mandabat, Mii de eo, qui mihi, da abessem,s Iceretur, ex re de commodo sudiosorum statueret. N eque hic porro in di=ida uenta discirtem se princeps praebuit, sed ultro etiam consilium , propositum nostrum amplissimis uerbis collaudavit. tantum excepit , ut ego missionem hanc, non Κ 3 commeatum

160쪽

eommeatum interpretarer: ersimul uti Budaeus , cuius urbstrio rem permittebat, existimaret, an is, quem l e muneri meo fungendo uicarium relin-qlierem,adoneas, eui res committi posse uideretrir.

Quae cum ita se habeant, eumq; hoc quod tanto tempore, π tam ardent f concupierim , ab ipso rege mihi constet esses emi m, tu unus coline reliquus esse videris, cuius de uotiuitate laborare, o stilici tui esse debeam .ri extum est enim idq; adhue ex quo me tibi totum addixi, obstruduisse videor, nihil aggredi unquam, no modo quod nolle,sed nec quod

hon ualde etiam probare te cognovero. Qua autem ratione hoc assequar, te ut ad partes ni eas adiun gam' nempe una, si ex eodem tempore, cuius antea feci mentionem, quaedam attulero, quae mihi benignissime tum, amantissime promisisti . Non enim is es profecto, qui, quae semelpollicitus fueriste facturum, ea possis, cum diespromissorum venerit, non praestare . Amabo igitur recordare, cum,multa alia, quae mihi, cu deferata re tristis, ac moerens ad te adsissem, perhumaniter costiundi mei edusa commemorasti, tum illud ini primis euius si forte oblitus es, memoriam tibi nunc remouabo et fore aliquando, neque id quidem ita multo post, ut Geor