Epistolae clarorum uirorum, selectae de quamplurimis optimæ, ad indicandam nostrorum temporum eloquentiam

발행: 1556년

분량: 270페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

stincturum putant , cuius rei plura iam signa, atque indicia tuis in actionibus publice habitis constexerunt: atque est hoc ipsium medius fidius tam amplum, tam eximium, tam laudabile , ut in hoc uno cuncta inesse diuini Pontificis munera sit existimandum. ρd mihi tamen, antiquorlim Regum, clarorum imperatorum res pace gestas confidetati, illa pulcherrima, atque blimano generi, naturae

propria, maximeq; salutaris semper est usa, qua illi suum studium ad bonas artes fouendus, atque ornandus transtulerunt: quo ex fonte quant , qWasillustres in hominum conueni us utilitates, ac iocunditates permanarint, nemo te melius intelligit , cuius praestans, excellens in Latinorum, em Graecorum literis eruditio omnes, qui ei rei se dedide runt, in eam stem ddduxit, ut per te celeriter ma gnum incrementum pumptura bona studia existiment. ea stes ne quenquam destituat, non postremutibi cura est adhibenda: atque, ut facile eoniector, praeclara adhibebitur noui enim animi tui sensum ad omnem optimarum actionum laudem, vera gloriae cumulum unilique colligendum. sed nocommittam

102쪽

CLARORUM VIROR.eommittam , ut qui ad bane seribendam epistolam ut tibi grdtularer initio me contuli , nunc te homi mem omnium sapientiss. ad ea horter, ad quieuitae summa cum dignitate actae institutio, σna tura, mores omni elegantia, siuauitalepraediti, de perpoliti tui, humanitas ipsa te incendat. num addam: si per ualetudinem mihi lieuerit,du

bo operam , ut communi hae gentium, σ 'culi nostri setitia praebens fruar edesq; tuos deosculer.

Vale. Patauit. XIIII. Ol. Nouemb. M. D. XXXIIII. -

Petrus B embus Iacobo Sad. cod. S. P . D.

EGO uero amo probitatem tuam, uel potius nerecundiam : qua te perturbari video verentem , ne non recte feceris, qui amplismum a Paulo Pota Max. delatum tibi munus non res ueris . ostendis enim in eo te sis honoris, dignitatis insignibus no magnopere commoueri ; a quibus plerique ela' ri, praestantes uiri ita ducuntur, ut etiam inserniant. tum autem magni antea, π erecti animi noua ista contractio , ac debilitas, ut uere dicam

103쪽

EPISTOLAE, pore nullum laborem recusaueris , ut prodesse horminibus posses, cum exemplo, institutione eo , quos te regere oportuit, populorum; tum lucubrationibus, oescriptis, quae plurima, longes prae 'stantissima confecisti: nunc cum te Deus opt. Maxis ad rem siuam una cum reliquis Principibus procu randam euocarit; quid te deceat facere ignorabis , aviambigesῖ neque iatus, atque alacer in commune bonum hoc, quod tibi oneris imponitur, si ine' bis, ac perferes omnino tanquam fabula,sic uitae posteriorem queque actum esse optimum, atque luculentissimum oportet. Itaque qui adolescens, qui Mirsemper te laudabiliter gessisti, nune, cum aetas ingrauescat iam tua, profecto omnes uerae gloriae partes tibi punt, eamulis colligendi : ut non hominam modo expectationi, quam de te recte agendo,nctes sentieudo excitasti, sed tibi ipsi quoque ampliter, atque nragnifice restondeas. etiam times, ne quid de mea pristina aestimatione tui, opiniones emisseris . emisisses,si oblatam dignitatem reiecisses

suscepta multo tetrudentissimum fuisse, rectissime iudico, dgnosco libentissime . illud quidem quod ais, ipse si te defendendum siusceperossurgatum te omnibus hominibus fore confdere : nihil a l pii

104쪽

i iis

cLARORUM VIROR. s 3 fuit necesse te adscribere. tua te anteacta uita, mores,probitas, doctrina, munus ipsum Episcopale , quo multos iam annos fungeris , te tuentur , atque ita quidem tuentur, ut aliter statuisse salua constantia non potueris. Me abs te in dies magis magis sdiligi, ualde medius filius gaudeo: tes uidere, atque amplecti incredἱ bibiter cupio : ut etiam hae aetate qua sum Romam cogitem. Cardinali Capua- nos plurimam silutem dixeris meis uerbis, erit mihigratu. Vale. Pridie Non. Ian. M. D. NXXVII. Patavio. Benedictus A eeoltus Cardinalis Rauenme Paulo III. Pont. Maximo S. P.

QV O D Sanctitas uestra tanta me benignitate , atque humanitate complexa si, quantam uis ausius fuissem sterare mes suis literis, homor centissime scriptis , una cum caeteris collegis meis absentibus adsuum sanctissimum gremium, hoc est, adesteratione omnium rerum ad optimam stem sium beneficio reuocarit ; ago illi de eo nune gratias quaslossum, relaturus in tempus sempiternum ingentes non solum illi, verum etiam toti illius gene-

105쪽

i s T O L Agii ; si quando mibi, bono aliquo fato, per lucentes fortunus meas licuerit, praeclarum ahqliod erga illam , suosq; omnes gratissimi animi statuere docu mentum. sed, ut mihi nihil sit , neque esse debeae

optatilis, quam aduolare qzamprimum ad S. Mostram: cum tamen haee illius permisio nec opinanti, atque a rebus omnibus impurato inciderit multu impediunt , mihis magnis adhuc , σimportunis aeris alieni molestuis implicato, quemadmodum S. uestrae ficile poterit constare,plane uim afferui: quae punt ei modi, ut animo meo sine praecipiti fortunarlim mearum ruina , morem eontinuo gerere

non posm. Qsam ob rem summis precibus peto a S. vestra ut mihi ab illius clementia, 'benignitate, qua ego mirifcampum sepe expertus, quaesnunquam exhauritur , hoc impetrare liceat , ut ne discessionem prius apparare necessest, quam id, ficultatibus meis explicatis, aliquo meo commodo facere posm . in quo si apud eandὶm benignitatem

atque clementiam meae ualebunt preces, hoc beneficium , quod a Sanctitate Restra uocatas accipio , quodq; maximum esse existimo , nouo atque incredibili beneficio cumulabituri colligam interea dissipatas rationes meas , σ1' pessionibus meis pef- i me

106쪽

CLARORUM VIROR. s 4 me affectis medicinam,si non optimam, di sistem aliquam adsibebo: ut inde ea, quae possint, ad bucusium exprimuntur . Aemihi vehementer dolendum est, cum mea, amplissimorum collegarum meorum uoluntas, ut arbitror, eadem sit, non ean dem item esse rationem. qua de re uniuersa plenius

scripsi ad illustrissimum, bonoratissimum Car

dinalem Farnesium, ut is, quae summa est illius bu- munitus et in me beneuolentia, hoc, quod a S. stra puppliciter peto, quodq; ad unicum rerum mearum remedium, uel salutem potius, maxime pertinet,pro me ab eu deprecetur. cui, pedes sinctismos Uculatus, me humillime commendo. Pridie Icc

Ccr. Sadoletus Car. Ravennae.

N I M I V M iam diu est ex quo ego ad te ni hil literarum dedi, eu neque libentius faciam quicquam, quam loqui tecum per literas, ubi coram nodatur, ρο tu mihi in intimis siensibus assidue si ii Axus : sed indicabo tibi quae me ratio deterruerit . Venerant stuperioribus diebus ab urbe Romanun citi mihi pergraues, omnibus meis molesti, qui te aduersa

107쪽

E P . I S T O L AE diluersa ualitudine uehementer laborare, nec longe abesse a pericHo uitae nunciarent scribere ego non poteram, quam tum mihi ea res molestiae oedo

tus per eos dies fuissem, nullum ut tempus uitae viderer mihi linquam expertus esse acerbius. eum iacerem tollis animo, corpore, ut timidus si amor, multa mihi intolerabilia proponerem, ecce tibi fortunatiores nunc8, melius iam tibi factum esse, tem periculo uacuum a morbo pene iam eonvaluit, , Cue ad nos perferunt. sustuli munus uidelicet, Pso omnipotenti gratias maximas egi , quod is p ta bonitate clementia, clim tua , omnium, qui te diligunt, vota , tum meas quoque preces exaudisset , quas ego illi obtuleram pro tuas diute plurimas . Quid quaeris ' non minus ego , quam tu, a morbo illo atque periculo uidebar esse releuatus,solus mihi, quam unqu4m anti, multo stledidior illuxerat. ped cum ad te tum re recenti scribere cogitarem, ut scires quanto cum gaudio hune posteriorem accepissem illinctum, iccirco non feci,

quid ueritus pum ne rem minorem, qliam erat, facerem, clim nequirem plane tibi exponere manitudinem utillae, et T Ansum animi mei. in quo ipsa

animo

108쪽

. m.

ssisla

ta l

CLARORVM VIROR. s sdnimo meo non ego mei sium quam tu, magis locatus insitus: tantum potest apud me tuorum erga me meritorum, maximorum quidem illorum creberrimorum , memoris, Adess ea, quam de tua in me beneuolenti a multis mihi iam signis certissima fecisti. ut non pluris ego partes in me ipso habeam, quam habeat meus mihi optatissimus carissimus Rauennas. sed haec forsitan memoratu 'peruacanea nunc fiunt amoris enim potizs siunt, qliam

' opportunitatis: cui me tamen parere amori π ce

dere, interdum 1; me ab isto sinere arripi, quo tua maior magis excellens est humanitas, hoc minus mihi uitio re imprudentiae assignabis. illud, quod mihi uidetur non opportunum modo,sed etiam necessarium, nequaquam praetermittam, primum ut gratuler, neque id adeo tibi potius, quam mihi, quod incolumis nobis seruatus sis; quo munere nIllum ab Deo immortali de his, quae insta caelum tri sui nobis solent, uideor maiust erare aut expetere posse : deinde ut te rogem ac deprecer , si te ipsumer nos diligis, qui siumus profecto tu et si rem non modo gratam, uerum etiam silutarem nobis facere cogitas, quod tamen simper fuit proprium ρο naturae π beneficentiae tuae, cures, agas, enitare, ef

frius

109쪽

feius denique optime mi Accolle, suauissime ,

recte uti ualeas. coelum istud uereor, in quo tu uersaris, ut tibi minus salubre sit: nam ego quoque illud, eum degebam istbie, infensus mihi flentieba .s bisses facultatem commodioris loci, migrandum

censerem: minus, potest tamen haberi ratio eiusmodi uictus, ut aduersius mulitium extranei aeris salus tua tuta' munita esse positsed nimis inconsiderate prouebor, qui audeam monere hominem summi ingen j summaeq; prudentiae. Ignosce obsecro amori meo: cui dum obsiequor,non tam quis egosm,aut tu qui sis, quam quid mσxime optem, cupiam , cogitaui. Salutatum collegam nostrum , summae uirtutis, summaeq; amplitudinis , s isthie est, meis uerbis saluere iubeas uelim quamplurimum, simuls ei nuncies, me secundum operis meide ad beatione ecclesiae librum confecisse, elims Romam mistisse, ut illic doctorum bonorum uirorum iudic3s expendatur: nune me versari in elucubrando tertio . Quibus in meis uigilijs omnibus ,

non nomen solum π imago, sed memoria qdoque ipsas erga me beneuolentiae mihi assidue ob animum praesens proposita est... Vole mi dulcissime Cr desideratio e RGennas, iterumus re septui uale

110쪽

car. Ravennae Cardinati Sadoleto . QV ANT AM mihi doloris tui ex periculo mensignificationem proximae tuae literae attulerint, uel ex eo potes cognosicere, quὸd ego, qui unice illis s=leo delectari, perlectis tamen uarie sium affectus . nam etsi nihilpotest mihi tam iucundum accid ere, quam constantis .summiq; tui erga me amoris d eclaratio: quadam tamen quasi / est effectum, ut tua illa de med inualetudine molistia no parum in me redundaret, rursusq; singularis de me. cura , ac studium ineredibiliter recrearet. itaque tibi prima, quas hoc tempore possum, de eo gratias Mo, relaturus ingentes , si quando vj fuctus , quia me tibi triusq; omnibus maximi atque liberrimi debentur ad suam, ut stero, maturitatem peruenient: deinde, quod tu ualde expeti ego item tibi ualde polliceor, istam tuam tum egregiam , vereq; paternam beneuolentiae charitatem mihi posthac acris monitoris loco futuram esse, ut Auletudinem , qua satisium frma videor uti, omni ratione, O diligentia

SEARCH

MENU NAVIGATION