Epistolae clarorum uirorum, selectae de quamplurimis optimæ, ad indicandam nostrorum temporum eloquentiam

171쪽

tierat, esse carissimum perstexit. tibi uero, quod diuino quodam dono datumsit patris prudentissimi eo lijs ineuntis pueritiae inscitiam regere, lubrieum illud adolescentiae tempus stabilire, bo

etiam iuuenω partem ita ducere, ut iam non patri

modo, sed uniuerso hominum generi prodesse pose sis. itaque arbitror illum , si quis eorum, quae hic sunt, mortuissensius est, gaudere, quod in te suo multo iam uiuat illustrius, quam in se ipso unquam

vixerit. sed haec tu pro tua eruditione, ac prudentia multo melius. ego, quod tescire uelle desidero, uiuo adhuc, ualleo si modo sienes ualere possunt. addo illud, me adhue amicis earum esse, operam meam illustrin. bule ciuitati non esse ingratum. P dulus noster non sine integritate, iuris prudentiae fama apud Maternenses,qui Benacu accolunt, ius dicit , o te unice diligit. Vale. venetiy'cal. Sept. Μ. D. XLVIII. . 'Stoistius Oriebouius Ruthenus Paulo Rhamnusio S. D.

N O N puto id sine numine diuum euenisse, Paule P bamnus, ut ego, qui praeceptis, instituti s

. . L Italiae

172쪽

ῖ .g P I s T O L Ag Italiae ineuntem aetatem meam transmisierim, vobis nunestudia meaprobem, qui in Italia dominudntecellitis: ut, si quid dignum vestra cogitatione ac probatione in nostris studῆs uideatur esse, id uos ametis, expetatis, et, quas debitum uobis a me munus, lagitetis. utinam uero id ego ingenio possem Q pequi, ut uos, communis Orbis terrae magistros,

huius quoque discipuli non poeniteret. efficerem profecto, ut hoc ipsum, quod iam diu probauistis,

cumulatum reponerem ; et, quod a me expectatis, omni mea opera uobis aliquandoaemetirer . quod eum nondum posse videar quantum potero contendam, ne bane stem de me uestram, tuam autem inprimis, fastum: qui in me suauissime effusus, tantum amori indu isti tuo, ut non solum Thomae Iuniae, uiri praeclari, opera nos eruditis hominibus ualis commendaueris ; verum etiam literis tuis me, ignotum hominem, ac toto coelo abs te disiunctum,

nitro humanissime expetiueris. quod mihi ipsius felicitatis instar est . quid enim in hae nostra mortali uita optandum magis est, quam aliquo loco, ac numero a uobis Italis eensieri, quorum de rebus ipsis grauissimum semper iudicium fuit ζ itaque tuus literas legens, uidere uidebar Humo animi tui mo

173쪽

cLARORUM VIROR. 8atu admoneri me, ut, non tam ubi natus, quam a quibus sim institutus, memor essem: ut uidelicet uehis praeceptis, atque dissiplinis fretus, non putarim mihi aliquid obstare, adsteratam gloriam, rumdem patriam, de barbaram, quae Μartem semper, Nineruum autem nuper capit colere . fuit enim Rusa solbiae antea, cui sinitima est, non multum

sane genere, ac moribus dissimilis: quae tamen ipse consuetudine Graecorum hominu, quorum ρctam, religionems sequitur, inhumanitatem illam feritatem a Scothicam deposivit. mitis enim iam est, mansueta, ac benigna literis etiam uestris latinis, atque graeis plurimum delectatur. quorum beneficio est ascuta, ut apud sinitimos Sothus nihil iam

uehementer probetpraeter Toxarim, or Anacha sim illum ueterem. horum enim exemplis admonitu, multos existimationis bonae cupidos adolsentes istuc ad uos Patauium in Italiam quotannis mittit . quorum sunt apud uos eiura, ac necesserui mei, Stanistius Vapolitus, Stanistius Drobolouius,

adolestentes nobiles, de pummast atque expectationepraediti. quos tibi notissimos eo uel ob id eupio, ut ex horum duorum moribus ingenio de tota gente nostra coniecturam facias. qui, qηρ i ι α ausa

174쪽

que nomine cum reliquis Polonis Patuus, nunc censentur. Sed iam ad me redeo. Velim existimes Vetuis literis confirmatum esse vehensenter in ea studiorum ratione, quae tu, in ista principe Venetia-ylim urbe, commendatione tua ornasti, Thomae

uero Ianta, optimi niri,praelis illusis ii, de publice legenda omnibus praebuisti. quare nihil mihi ad conatum deesse patiar, ut tibi operam meam probem fideliter . cuius iudicio quuntum fit tribuendum, cum ex tua ad me epistola, tum uero ex his eclogas, quibus Petri Bembi Cardinalis defles mortem, siciri potest . in quo tamen ipso admiratus sum

modestiam tuam,Italo homine dignum. quum enim luctu ilia carmine itu exquisito prosequaris, ut nescias, carmen ne tuum an mors Bembi maiorem dolorem legentibus faciat: in summa tumen tua laude nullum tuum nomen ponis. ita tuum illud excelles ingenium, Italica modestia temperatum , laudem fugiens, ueram gloriam apud nos est consecutum Dubis tumen hanc mihi ueniam , si ego eorrexero

modestium hanc tuum; idems in tuo Bembo fecero, quod tu in Sigismundo meo cumulate fecisti . nam eclogas tuus cracolitum ad impressores misi, cum

praefatione

175쪽

cLARORUM VIROR. 83 praefatione de mentione nominis tui honorifica. neque enim tam praeposterum ignosce, quae βρ) modisti m ferre potui , qua tu te iusta ae debita laude tua privasti. idem uisum est ijs quoque , quibμβη

eclogas tuas communiram . nam clim eclogae

se , tum uero humanitas hae tua, qκam summam esse multis argumentis persticio, digna cognitichenororum quoqκe mihi uisa est. Catie autem putestiteras. ipsas, tum graecas quam latinas, maiori auctρritate, aegratia usquam esse, quam punt in Polo vir; quae ipsius Sarmatiae caput est, ac regina. quare , nostris ego te hominibus quamnoislymum esse

cum cupiam, nolo te privare debita laude tua: ne-qlie committam, ut carmen tuum, uenustum, ac terlidum , circumferatur in Polania incerti auctoris nomine: cum auctor ipse praesto adsit certilpimGs , idemq; locupletissimus. id ergo mihi curae erit. tum etiam abs te peto, ut,si quidpostea edes, ad nos qηρque mittas. mittes autem commode, si cracduiae ira manum dari iusseris is ad me Premisellam, quod oppidum Russae est non ignobile , per ferri curabit, si quid mi peris. qui si quo casu Craco uia abfuerit ut eius si utri detur, iubebis. Quod tem ά me petis ut tibi aliquid mittam denuo :

176쪽

E P I S T O L Ag etsi ego nihil habeam, quod dignum sit oculis, de duribus tuis erliditis; tamen , ne quid tibi a me negetur, misi nuper Patavin Stanislao Drobolouio,cuius supra mentionem feci, nonnullus orationes meus , undm de lege caelibutus contra Siricium Romanum, alterum uero de bello Turcis inferendo , tum etiam Didtribum: ex qua disces omnem uitae meae statum. haee opuscula ut tibi reddatur quamprimu , egi per literas cum Stanistio Drοhelouio diligenter. uelim Nero has erutiones euestigio ipso tibi reddi. quidquid enim habui de rebus ipsis aut iudicii, aut facultatis, id totum in illas contuli: in quibus quantilprofecerim, nullius iudicio certius id examinabo , quam tuo. Quod reliquum est, abs te peto, ut, quoniam me dignum beneuolentia tua e e semel iudi-rasti, hanc eandem mentem retineas: tibis persuadeas, me euraturum diligenter, ut id nonnullo etiamerito nostro facere uideare . Bene uale. Thomam Iuniam, humanissimlim uirum, atque Optimlim , fluere rubebis meis uerbis plurimum; mes isti eo mendabis diligenter: eis has literas reddes : quibus isti pro nauata opera gratias egi. gratum, memorem huius uestri diuini in me beneficu, ut me esse tu, ille iudicetis, curabo sedulo. iterum bene uale

177쪽

CLARORUM VIROR. 8 vale. Data Premistia , oppido Rusiae, die assumptionis beatae uirginis, anno christi, dei nostri,

Reginuidus polus Cardinalis paulo

CV Μ Iouitae Rapicii librorum prooemium libeter ligi, in me epistola tradelectauit, quum mi hi una cum eo prooemio misisti; tam q idem , Iinre elegantes scripta est, quanquam ρbeam quoque causam delectauit quam quod gratui' animum ,σ pietatem, qua do ctorem tuum et Arnia pro sicutus es mortuum a ilic pro Aqueris, facile declarat . quo te non modo ex Rulli, familiaris mei, testimonio, sed ex ipsis etiam literis tuis dignm esse intelligo, qui a me, atque omnibus diligare. Quod uero ad Iouitam ditinet, quem ex illo prooemio tam honorifice de me sensisse uideo: ut laudes eas, quas mihi tribuit, minime possum agnoscere 3 ita haec amoris eius erga me bignificatio grata sane, ut debuit, mihi , σφucuno fuit - cui qu uiuo studῆ ac beneuolentiae debui, neqAe mortlio

178쪽

g P I SUT O L Agie, qui ab eo institutus es, ct in fisj loco bὸbitus , libentissime conferam. Vale, re, honestissimum uirum, patrem tuu meis uerbis saluta. Bruaestis, V. l. Iunis, M. D. LIIII. Petrus Banellus I Ubo Magetdno S. D.

I T Abesse ut tu scribis , prorsus mibipesuades

suauissime Ioephe, me de Reuere. Episcopi immutatu uolutate temere pus iratu. Tibi sane in baeparte maiorem quam mihi Undem habere volo . neque nim,nis ita res haberet, tu, quem mei amatissimum cognovi , tam ualde asprmares , en ego uirum iobiliss. de interfluos facile principem , semper defudiis meis non male existimasse mihi persuaderi cupio. quibus tame rebus, ut plane a me abalienatu existimarem , adductus fuerim , quanquam in ea ad cornelium scripsi, satis aperui, tibi amen familiarius exponam . Audieram Pamtauit esse qui Iulio camillo partim obscure inuiderent , partim aperte eius existimationem oppugnare non desisterent. quorum institutum equidem laudare non poteram, quod homini, ut egosentio , optimo, ac eloquerit symo, qui nihil de edram lau-

179쪽

CLARORUM VIROR. 8sde, aut quaestu detrahere uestet, nulla praesertim aseo iniuria lacessiti, nocere cogitarent. Nam, ut largiar illis, quo maxime nituntur , artificium istud, nune primum ab eo excogitatum , ct inuentum, omnem fidem excedere , favere tamen pulcherrimis conatibus, non obsistere debuerunt. Gallorum

fortasse partes istae fuerint, ei, qui per fraudem, ut

quidem isti putant , aliquid a Rege auferre velit , aditus omneis praecludere : ab Italis quidem certe homo Italus in re tam honesta adiuuandus fuit. sed hoe ipsi uiderint. redeo ad id quod caperum. Intellexeram Iulium Camillum flagrare inuidia: cuius commendationem, ut apud cornelium gratiosam , se apud nonnullos inuidiosum fore , ubi primum res agi coepta est,praedixi. hanc meam praedictionem non nonnulla, quae ab episcopo in eo congresesu, unde nat . est pasticio , dicta siunt , uehementeν

sane eonfirmarunt, uultus tristis, oratio siuera, in- eerta qμidem signa, signa tamen animi non satis beneuoli. quid illa cum ego dicerem me daturum operam, ut expectationem, quum de me Iustius Camillas excitasset, aliqua ex parte pustinere possem: restondit, commoto, ut mihi usus est, animo, incredibile quiddamsbi uideri. quis bas uoces maleveso

180쪽

E P I S T o L Agrum esse non crederet praesiertim eui nota essent , quae latius camillus de me stripsisset y ad exiremsi adiecit, A, genus scriptorum meorum quale esset, ignorare : redirem quo die uestem, unam de meis epistolis afferrem: sibi quoniam aliquo profescendum esset,pluribus mecum agere non posse. restondi, me omnia, quae uellet, esse facturum . ita distest

simus. Non longe abieram, cum ego extrema ista cum puperioribus contexens , rem totam attentius coepi perpendere. ne multa, hanc feci pummam cogitationum mearum P eos , qua Iulium Camillum

οὐ bent, hi quoque inuidisse: ex illo fonte procul

dubio fluere uoces illas : me uix praestare posse, ut is essem, quem Iulius camillus fore recepisset: eodem illa de meis epistolis pertinere: quod tanti uiri testimonium, quod ille multo amplius, quam uolebam, dederat, in dubium uocaretur, id quorundam mnime amicorum artibus effectum esse : neque uero tum accurate quicquam me unquam seri

plurum, quod animos istorum ipsa malevolentia ieiunos sitiare posset: mihi iam non eum Cornelio, sed cum Iulii camilli aemκlis rem esse : eum illis, se Patauium irem , suscipiendam necessario dimicationem . itaque deliberationem conclusi: e re meae L .l nequaquam