Epistolae clarorum uirorum, selectae de quamplurimis optimæ, ad indicandam nostrorum temporum eloquentiam

181쪽

neqssaquam sere, si in bas turbas eonficerer, a quibus m natura, uitae meae ratio penitus abhor-Teret. ueni domum, non iam dubitans , quid mihi faetendum esset: ualde tamen iratus iis, qui π talem patronum, tuam, Bemardini eonsuetudinem mihi eripuissent. Incensius dolore ea ad cornelium scripsi, quibus malevolus accusans , quid I cere decreuissem,non astere, sed aperte , fine ulla

circuitione explicabam . Hic tu me rogas, in quo amicitiae nostrae iniuriam facis , ut me totum uobis remittam placabilem praebeam: quae bono animo dicta sunt, ne durius accipia. tu ergo alicui me iratum putas uehementer erras mi Iosepbe , s bdede me tibi persuades. An ignorare me oedis , qta ridiculum fuerit, me hominem transalpinum in Italia redio uel ignobili irasci ueni igitur, si praeteritis nihil offensus es. amabo, mi Ioseph pustine te parumper, et, ubi rem omnem audieris, eonsilio me iuua. ego simul ac mea uobis exclusium credidi, dixi oratori, de Patauina ista conditione quod spera

bam mihi non successisse . In quem permonem cum ingressi essemus, multa mecum ille humanisme , ut solet, disseruit. De discessu nihil certi se ante eo pituere posse quam literas e Gallia accepisset: σ

182쪽

qvonium a uoluntate Regis baee penderent,fieri posse ut hie quartus annus quintum adduceret: se in utesque partem aeqMisimo animo esse: optimumsbi uideri , si non prius me commouerem qliam de

Moluntate regia certior fieret. fue enim manendum, nihil esse, quod laborarem: siue decedendum,

tunc quoque satis maturum, ut meis rationibus prosticerem, fore. Dixi mihi uehementer consilium probari, in utrunque partem uideri tutissimum ritaque me eo usurum. in quo sine maxima leuitaris subicione non perseuerare non possum . hoc loco non urgeo, ni mihi consilium des ,σ siententiam de his rebus exponas tuam. mihi eertum est quiduis potiusperpeti, quam constantium non retinere. Duo modo abs te peto: unum, ne me iracundia,

aut arrogantia, sed iustissimis causis, quo minus ad nos hoc tempore veniam, prohiberi putes: altera, Episcopo cornelio ut istud ipsium persuadeas : euiquidem propter eam uoluntatem, quam erga me declarauit, tantum debere me existimo, quantum s me omni beneficiorum genere cumulasset. Bene Vale, et Bemarinum ,si placet, meis uerbis plurimumsaluere iube. Venetiis.

183쪽

Petrus Bunestus And. Cornelio Episc. Brixiensi Si. I V L I V s Camillus, uir siumma eruditione, σνara probitate, ita mecum discedens egerat, quasi de re mea amplius deliberandum non esset. Cuiui

ego promissis impulsius statim a disicessu illius putauium sium profectus, tum ut fidem , quam is tibi

de me dederat, liberarem, in ui,si uestes, eruditionis meae , si modo ulla est, periculum facere posses. Itaque domum tuum ueni: eum Iosepho primum , deinde eum Bernardino, optimis sane uiris, sum collocutus : hoc restonsium tuli, eo die te minus recte ualere, de medicorum sententia, ne quid ad mor bum aceede: et, a rerum graviorum administratione in totum abstinere decreuisse: neque uero dubitandum, quin tibi ratum, gratums esset, quicquid Iulius camillus de mercede mecum tuo iussu conffecisset. redirem modo Venetias, ab oratore, cuius uoluntatem semper excipiebam, de abitu impetrarem: tibi quidem certe meum aduentum expectatissimum esse. ut illi te uelle confirmarunt, ita feei: iam libros meos in nauem imponere cogitabam,cAm te V enetias, quas colligendi tui causa, uenisse

184쪽

. E P I S Τ o L. Agile nonullis audieia, Ne multa, nihil mihi prius faciundum putaui, qliam ut te primo quoque tempora quambonorificentissime salutarem . Ex eo congressu coepi fusticari, dicam aperte, ut mea fert natura, te malevolorum quorundam obtrectationibus immutatu be . ita enim mecum locutus es, quasi dubia, incerta plane adhuc essent omnia. te scriptorum meorum nihil legibe: quam longe per lin guae Graecae studia processissem, nescire. uehemen 'ter sane admiratus sum haec tum demum abs te di- eheum ιntegra mihi non essent omnia, π cum tarn in eum locum me demisissem, unde non facile exi tum reperire possem. quoscum neque familia corneliorum, neque prudentia, neque uero fide tua mihi dignum uideretur, totum hoc ab inuidis hominibus manasse, mehercule non dubitaui: faciles intellexi, quam rem apud te mihi adiumentum aliaturumsterarem, eam uel maxime contra me facere. commendatio non vulgaris Iulij camilli, quae me apud te in gratia ponere debuit, magnas inuidiae procellas , quae nullo negocio hominem Gallum in Italia obruere possent, exertauit. et quidem uir mei amantissimus nihil praetermisit, quod meis rationibus conducere existimaret. uerum ut nunc re ip-

185쪽

CLARORUM VIROR. 88sa experior, abundantia quadam amoris lapsus si ea enim me inuito de reclamante scripsit, quae maximam, ut temporibus istis , ad conflandum inuidiam, multorums odia concitanda uim habent.

Quod igitur mihi plurimum prodesse debuit , id

quorundam iniquitate in perniciem meam conue

sum est totum . illud tamen in hae mea infelicitate percommode cecidit , quod priusquam penitus in familiam receptus essem tuam, cognovi tum ex vultu, tum ex sermone, me occulte, per cuniculosa nescio quibus oppugnari . semel enim admissus in tuorum numerum, sine summo mimi dolore ejci non potuissem. nune autem excludi me tum facile patior, tum etiam gaudeo. quid enim miserius me

dici, aut singi potuisset , si in domum quidem lxam essem ingrestus, ex qua aut statim eum ignominia

exeundu, aut, si in ea permanere uestem,perpetuo animi dolore contabescendum esset y tanti, Deum obtestans iuro, apud me non sunt omnes omnium diuitia. equidem animi tranquillitatem mihi eripi nolo: qlium ut retineam, cedam inuidiae, cedam malevolentiae, neque de hue repostbac me tibi offera.

quanquam enim tibi homini doctissimo, huma- viii . satisfacere,nisi fallor,polpum cornelio tame,

186쪽

gpas ΤΟLAg aidest homini locupletis tam multis literarum ηο-mine aliquid expectantibus obfesbo,satisfacere non possum. Haec scripsi ad te pumma libertate , ut i genium meum , studia nostra, a quibus omnis mulatio abesse debet, postulant, quae s tu non alio ter accipiet , atque a me scripta siunt , meam bane querelam ad alios quosdam , ad te nulla ex parte pertinere iudicabis, Ego caeteris in rebus meum osse ficium, operam, diligentiam , obstruantiam ad te defero, tu, si placet, non eo minas, qAod apud te notituam me tuu esse existimabis. Equidem quecunq; tum sanetissimo religionis Antistite, tum benignis-smo literarum patrono digna erunt semper dete , e sentiam, Cr praedicabo libenter . Venetiis .

Petrus Bunellus Carolost S. D. NISI Petrus a Monte aureo te ualde amaret,

em nisi salus tua mihi eurae esset,nunquam aut ego illi id oneris imp uispem, aut ille tam durum tui admonendiprouinciam puscepisset. officium nostra ab optimo animo, tuis amantissimoprofectμm est. quod tu aliter se accipis, non facis ut te dignum s. nos quidem certe, ut pro atroque tibi Pollicear, peti

187쪽

CLARORUM VIROR. 8s feti conscientia, in quam partem decipias minus tibOramus. Nam quod tibi Petrus noster durior uisus est, ita comparatum natura esse certo scio , ut qui gravissime aegrotant, facere medicinam uoletibus irascantur . sed rusus fidem morbo depulsio , recuperataq; pristina ualetudine, sie, quid ualeant, quod uiuunt, illis ipsis, quibus antea Recensebant, debere praeseserunt , π praedicant. Quod te aliquando facturum non dubitamus. Nunc quidem si tibi acerbi siumus, istud uicissim tibi De in mentem ineniat , nos longe maiorem ex huc tua morum in temperantia traxisse dolorem. te ne iuuenem Gallum,honesto inter tuos loco natum, literis tinctu Do nunc non optima inter Italos conditione uiuentem, addo etiam, quod caput est, e stianum, meritricio amori deditum esse ζ attinet tam multis: delpietate christiana dilutare ζ O' ea, quae a primis istis nostrae religionis antistitibus de bene uiuendi instituto tradita sunt egere: nisi uita, σactionibus illorum praecepta coneris exprimere eQuod si tu dum Italis quodammodo seruis, inops ap ecunia, ad has res turpes animum adsicis: eum te aliqua do in libertatem asserueris, in magna rerum

abundantia quid te facturam eredibile est An re M , lictu

188쪽

dum tibi putasti , iit isi is pulcherrimis uirtutibus ornatus domam ulι quando redires ζ Nisi forte flagitiosis istis illecebris delinitus adeo, captus es ,

At patri illorum charitatem ex animo deleueris. Recordare quaesio, quae tibi Ronerius, adolescens sane ut nobilissimus , ita omnium quos ego inrsita linquam vidi optimus, dixerit, clim domino prae in hortis deambularemus . Iam tum illi prudentismo iuueni uitae tuae ratio sustecta erat: σtu quasi male tibi conscius haesitantibus uerbis restondere usus es . habeo alia multa minime dubia a amenta, non nullorum firma testimonia , quibus sane uterer si necesse esse ducerem . sed ne

que te ego relim peragere in animvm induxi, ne-qκe tu ea, quae comperta sunt Et puto) negare audebis, ne ad priorem culpam impudentiae crimen

adiunxisse uideare. tu quidem ut pulchre tibi con pulveris , ita abunde nobis itisfeceris se, animum

tuum in cogitati ibus impudicis occupatum ad studia bona, pietatem colendum totum tradlices.

hoc a te omnes tui expectant, hoc religio christima, in quam tu non ut uulgus solet,sed praecipua qua dum ratione ingressus es, boc inquam a te requi

189쪽

CLARORUM VIROR. s.

fit. Nos qui tibi bene cupimus, qui te bone'simsi

esse uellemus, monemus, hortamur, obsecramus denique , ut fidelissimis amicorum consiluis pareas, ne potius banc aetatem teterrimis uittiis improborum exemplo prouocatus corrumpi patiareo Bene uale. Venetiis. ei Q. .

P. B linellus Paulo Manlitio S. D.

EGO mi Paule Patauit in praesentia ita libenter uiuo, ut praeter tum Rhamserti nostri' nisimum consuetudinem nihil admodum desidere , simuls interdum mihi succensem, quod non relictis uestris paludibus , in quibus octo , desidis

nurcesum , citius huc aduolarim , ubi paucis hisice diebus plane totus recreatus,'in antiquum sis- . tum pene restitutus mihi uideor . irai'e totam Dexuem, nisi quis casius mea consilia perturbabit, cum IisVis meis hic iucundissime traducere deliberatum est. ineunte voeris ita rationes nostrae postulaui sidebuntur, aliud consilium capiemus. Interim quoniam ego domum tuam Mentitarερο pomeridid- , quemadmodum Venetsis solebam, ambulando colloquendo consumere non licet, liter

190쪽

s modo, ut mihi in nostris sermonibus quicquid in

buccam uenerat impune effutire licebat, ita tu epistolas nostra garrire , interdum uelpotius siemper hallucinari aequo animo patiere . nam si tu me aliquid industriae in seribendo ponere uoles , quod nihil nisi elaboratum, tuorum scriptorum simile tibi legendum putes,praedico tibi, raras, aut etiam nullas a me posibae literas accipies . Q uare si osse sciam hoc literarum uulgare quidem, sed amicitia nostra minime indignum non asternari noli plus, quam alit ingenium meum, aut studiapatiantur , a me exigere . se igitur tecum agam aes praesens essem. quicquid in mente ueniet, in epistolum coῆ-ciam : neque, quam inter sie cohaereant, mihi curae erit. et quidem occurrit primum illud: me plurimκ tibi debere : a te in me beneficiaprofecta innumerabilia , gratiam hoc tempore a me baberi posse , referri non posse. Quod se tu memoria sola contentus es, nemo omnium qlii uiuant me in ea praestan da stuperabit. N Olo pluribus tua merita erga me commemorare, ne aut ego blandus a te existimer ,

aut amicitia nostra, quae per se firma est, huiusimo

di ineptiis egere uideatur. Tantum haec attingere uolui ne tu olycia, quibus me obstrinxisti, male