장음표시 사용
211쪽
in te obsieruantia, ac side dubitares . Aeprimum,
quod affrmas te, quo ante erga me animo,' uoluntate fueris, eadem nune esse, ac semper futurii, fuit mihi iucundigma baee amoris tui in tuis literis tam expressa testificatio. etsi eampro eo iudiei' quod de grauitate tua semper habui, proq; mea offfcij, ac pietatis uerius erga te conscientia, minime necessariam fuisse iudico. Quod uero, secundis me rebus elatum, putarete dicis nihil ad te iam pridem literarum dedisse, nuper, eum Pontifex
maximus, oe caes ad hanc urbem aduentarent, te no inuitasse: primum ita uelim existimes, ea uitae honestius paido,Vcommodius agendae adiumenta, quae siummis contentionibus comparata, quotidianis, de magnis Liboribus tueor, non interpretari me adeo secundas res esse, ut uel leuissimi hominis animum fastidiosiorem, atque insolentiorem reddere debuerint: se ut mihi omnia ex uoto, ex animi sententia euenerint, tu quidem,s tua me dignum amicitia, id est uirum bonum esse putas, ab ingrati, immemorisfanimi uitio longissime abesse existimare debes aut, si tam longe tibi
uideor ab humanitatis officio disicessisse, quid est, quod me tantum diligas , quantum σ ippe praedi-
212쪽
eas, mihi ipsie persuadeo sed iocaris tu scilicet, ut Ρles, en me iuuat id tibi per fecundissimam,
certissimam fortunam licere. me uero plurimum doleo esse adhue iniquiore, de duriore fortuna conflictatum , qliam ut referenda gratia uel minimam tuorum erga me meritorum partem coinqui ρομsm. At, inquies, in quavis fortuna ad me scribere potuisti. Ego mediusfidius toties scripsi,quoties scribendi se mihi argumentlim obtulit, neque tu, vi nor, sepius. inanium autem, ambitiosaru qisod- dum literarum genus a tam confirmata, inueterata amicitia abesse oportere Amper duxi: praesier' tim eum,ut mihi non defuerunt, a quibus de ualetudine, rebusq; tuis prope quotidie certior ferem, ita tu istie habueris Virgilium d*nem meum, eX quo de me, quicquid quaesisses,facile posses cognoscere. Atque ego ei quoties per literas mandaui, ut tibi a me salutem diceret, des statu meo te diligentissime doceret squod uero ad illum potius quam ad te scripserim: ad ipsum certe, de multos eius ordinis, cum res cogeret, scripsi, populari sum scribe di genere usus: ad te uero neque ualde fuit quod scriberem ; Cr qui semper non modo negocris districtus, sed maximis etiam molestiis obrutus fuerim,
213쪽
indignas, quas legeres, ad te literas dare . At non anuitauite : ne patrem quidem melim . nam quid ego eos inuitem, in quorum Hycio ac potestate erdomum totum, mea Omnia magis, quam in mea
psius, er esse uelim , er uelle debeam ρ er certe
ἀγαθ&ν - τας 'ἱ χ ix οήηώχροι ἀγαθοὶ . neqlienero ut te non inuitaui, ita no expectaui,qui adduci poteram, te quamprimum ad nos non aduolatura. et quoties intuebar tempus illud cogitatione, quo te coplecterer, tecum loquerer, tecum ambularem. tu uero non meam modo, si d meoru omnium, quibus aduentus tuus optatiss. contigisiet, expectationem fefestisti. quare non ego,qlii te ad communes penates , π ad nos, qui tui sumus omnes, non inuitaui, inhumanior, sdipβε durior, ut agam tecum familiarius, quem neque pulcherrimi stem culi, tantae celebritatis fama, neque ncstri visendi studium ab octo tuo,de tuo isto Gelarini fecessu potuerit dimouere. Haee, quae mei purgandi effusa primis literarum tuarum partibus responderem, habui. Illud, si non est Omnino puperuacaneu, addam meminem esse,quem quanti te facim, cuilissium ex sequens inibi, er iucunda st recorda
214쪽
CLARORUM' VI R GR. 1 o tio. Erat in exilemapdgina tuu de Thilectuna conditione. in quo tuam de me benemerendi pristinam cura agno ι . mea tamen causa, in hoc genere quod labores, nihil est. nam Bononiensium me senatus
ornauit, atque honestauit accumulatissime, er se quiduis potius, quam mea se diu lii passurum praese fert. et ego abhinc annum fere tertium in quinquennium operam locaui meam. capio S. C .annua certissima HS X II. sue malis aureos coronatos CC C.-et est cum auditoribus mihi negocia
per temporum interualla horis singulis, non pluρ quam nonagies toto anno. Quae quoniam mihi conditio turbulentissimis temporibus in inscio mansit, non dubito quin iam tranquillis, pacatis firmior, ac prolixior etiam futura sit, cum praesertim ad eum tuendum, atque etiam augendam, neque optimorum ciuium uoluntas, neque pummorum bominum studia,nec Clementis poni. max. ac, si quid ad rem attinet, Caesaris etiam ipsius Imperatoris gratia defutara uideatur. Cusare vis eiusmodi quid hinc me exturbarit, qualia praeter stem, atque Opi nionem multa possunt accidere, unum id mihi certe cogitandum est, ut his, qui de me quamoptime
meriti punt, cum nullis fere alijs facultatibus pose
215쪽
sm, efficii saltem, atque operae perseuerantia satis
faciam . De cleri procuratoribus , quos mihi commendas,scito redditus mihi tuas fuisse literas a tonsore meo, qui sibi eas ab homine plane ignoto datus esse dixit. illi me si conueni pent, de si qua in re opera mea uti uoluissent, tuae commendationi studium, officiums meum non defuisset. restondi epistolae tuae tardius, quod aliquot dies orationis de pace, quam nominatim mihi pontifex maximus decreuerat, me detinuit meditatio. eam eum cal. ipsis Iun. habuissem, Pont. mo. ac si ire sacris praesidente, inplenislsimo flaminum , minorum ponti i-czm, legatorum, principum confessu bpuccesserunt aliae ni si illi Ieuιores occupationes : a quibus quodprimum ad rescribendum tempus datum est, eo fumissus . te obsecro, ut, qisa in te sumside, non scribendi minus plerunque necessario hoc ebrio, sed moribus, naturas mea , quae si tibi non esset
probata, me tu certe non diligeres, metiare. Vale. Bononia, X. cal. Febr. M. D. XXX.
216쪽
Georgius Selua petro Bembo S. P. D.
C V Μ singularis tua uirtus, qua nihil amabilius esse potest, multis rebus mihi perstecta, me totum ad amorem atque cultum tui iampridem conuertist, effecit haec proxinia amoris significatio, quae sese ostendit in iis literis, quas ad me perhumaniter scriptas dedisti, non ego quidem ut te plus a marem, nec enim poterum ) sed ut tua facilitare
fetus, aliquando tandem meum erga te studium tibi per literas declarare auderem. quod equidem coram facere decreueram, eoq; consilio me Patauium contuleram. sed cum mihi tum tui conκeniendi potestas facta non esset, quod tu eo ipso die, quo illuc adueneram, rus discessisses, petii ab iis, quos tecum
familiaritate oe amicitia valde coniunctos , a me autem pro siua humanitate non alienos esse scirem, ut te uerbis meis plurimum saluere iuberent, tibis de mea uoluntateprolixe pollicerentur . nunc an tem animaduerto illos, intra ines mutitora haud
quaquam constitisse, cum ea tibi de me, quae scribis, praedicarint . quibus si iesidem habere, uirum summi iudicij , de non potius ita ea interpretari, quas 1 3 O ab
217쪽
marem, blinc ex animo tuo errorem euellere cona
rer . Ad ne i e mihi nimium fauere uidear, si ausi facile adducar ut credam sbi quicquam magnam de me persuasisse; nihil de huc re addam. Vnum illud est quod tum eorum Armone significari tibi
volueram' nune meis literis confirmari oportere iudico; cum ab omnibus certatim ameris propter diuinas tuus virtutes , nulli tamen me concedere,
qui tui sit amantior, ac studiosior , quam ego sum. Quod autem stem mihi affers aduentus tui, simul ac negotia tua isthie expliedris: est id quidem eiuρ modi, ut me in aliquod tempus sustinere possit; sed
stuae occupationes diutius te retinebunt, ego uel reclamantibus publicis negotiis in quibus me nuctiersari oportet, accurram ad eoplexum tuum: quo
mihi caue putes quicquam posse esse optatius . cum enim ex scriptis tuis grauissimis elegantissimis, in quibus, ut breuiter dicam, ipsius antiquitatis uer Fime mihi expressa imago uidetur, animum tuum quasi intueri nobis sepius contigerit: hoe unum ad siummum nostram felicitatem deesse uidetur, ut uultu quoque ipso constectu tuo aliquan perfruamur. quod quoniam cito fore ostendi, re
218쪽
CLARORUM VIROR. Eo Ghelus in nostrum eongressum reservabo. Literas, quas ad Bollinum dedisti una cum raside, cum primum feri poterit, ad eum perferendus curabo . Da risus, cui era ex tuis literis salutem dixi, in majgni benesicij loco habuit memoriam fui tuam: mea; rogauit, ut tibi uicissim μο nomine salutem plurimum asicriberem. Vale. IIII. ' idus Septemb.
M. D. XXXIIII . Venetiis.cUnus G berius Paulo m. Pont. Max. S. D.
C V Μ expectatissimus, atque optatissimus nuncius in haec loca uenisset, Sanectitatem tuam musco omnium Cardinalium consensiu, de incredibili totius urbis laetitia Pontificem Max. esse declara
ram n q'idem pro ea, quam Astineo cinistiani
hominis,' Epistopi persona, duo munera mibi obeunda esse quamprima duxi: unum ut Deo Opt. Nax. gratias agerem, qui tali quidem tempore egnobis Pontificem benignitate sua quasi de coelo demisisset, quo neque meliorem, neque sinctiore, aut rel. Christianae rationibus accommodatiorem optare potuissemus: alterum ut in sanctissimis pedibus tuis de calandis, beatitudines; tua Generanda,
219쪽
g P t s T O L Agatque adoranda partes meas desiderari ne patereri horum ego duorum munerum , primo qMidem ut Deo gratias agerem, diligenter pum persunctus. alterum uero etsi praesens iam iam istic persoluere ardebam amem eo iudicio usus sum, ut eum Patavii iustisma de causa nunc adessem,sicilicet, ut literarum, bonarumq; artium praesidijs instruerer: matu .ritatem quandam eius rei mihi expectandum existimarem: quae eum uenisset, tum illud ocium mesi opportunius,sanctitatis tuae gratius fore arbitrabar. haec me ratio P utauq tenuit: eadem uero ardorem illum extinguere non potuit , quin qMqμο interim possem modo ad sanctitatis tuae pedes Romam usque deuotirem. quod cum alia ratione ab sens, quam scribe do, facere non possem , ad has literas access, quibus non secus de b istic adessem beatiss. pedibus tuis oscula darem, omnesq; meas industriae, Mitres partes sinctitati tuae, quam aliqAotiam annos summa fide coluissem, nune certe in perpetuum dicarem, atque eo ecrarem. haec literara.
mearum fuit calisi, quibus scriptis semctitatem tua mihi ueniam facile daturas'erabam, si, Mi ociρ, pietatis meae satisfacerem, grauissimas occupationes suas interpellauissem. ego uero Deo suppli
220쪽
cL AROR UM VIR O R. 1 OTe re non desinam, ut quae laetitia prius urbem Roma n, paulo post italiam totum, iam iam uero omnes, ut credo, christianae reip. partes, ac regiones
peruagata est, eam orbi quamdiutissimam, tibis pon: catum istum quambelicissmum, dcfausti*nium uelit ibe. Vale. Patauio, XV. cal. Nouemb. M. D. XXXIIII.
cosimus Gherius Episc. Funifortunae Benedicto Rhamb. S. D. D E literis, quas mihi obtinuisthmultu te amo. quod autem rem istam leuem, ac tenuem appellas eo sum magnopere delectatus: amoris enim uim in
iis uerbis maxime perstexi: qui facile facit, ut ni bit, quod amicorum causa suscipias,graue tibi, aut discite uideatur; omness, ut etiam de honore scribit Xenophon , c κρυ χει --Μ ei
oratiuncussam uideo abs te probari; cu scribas summa cum uoluptate legisse ; laetors amici nostri edusa. Ego in dies melius habeo . ita ut medicos omnes imitatione tui contemnere incipi im : sed a me tamen excipiuntur ij, qui nimiam librorum consuetudinem tanquam ualde accusent . bos O 3 enim