장음표시 사용
261쪽
12II Brettingeri Disp. de nonnullis
S rerum gestarum memoriam apprime ii lustrant, & plurima ab historicis neglectruin lucem producunt: Quinimmo. - - UNtra processistet Deinologi oratio in commendando harum Litterarum usu & prata
stantia, nisi ET ASTES, qui hactenus in
contemplandis literatis lapidibus totus animo oculisque han ebat, dicere conantem ita interpellasset: Siquidem haec Epigrammata gentis nostrae memoriam conservant, & Helvetiorum virtutem, uti quidem videtur, extollunt 3 quid dubitamus iis scrutandis otium locare, & gloriam nominis Helvetici, quam impio ausu atterere multi sustinent, illustriorem reddere 3 Ego ut convenire illis inter se tam probe intellexeram ; quin ergo rem ipsam bonis avibus aggredimur& litterata haec monumenta sinis gulatim excutimus ego quid mihi de illis videatur, ut potero explicabo; nec tamen quasi Pythius Apollo, certa ut sint &fixa, quae dixero; sed ut homunculus unus e mulis tis probabilia conjectyra sequens; ultra quo, nunc progrediar non habeo: certiora vos dabitis, quos, non mentiar, si in his Literis prope consenuisse dixero. Excipit DEINO.
LOGUS rubore nonnihil suffusus& ad m'- destiam composito vultu, Equidem in no-
262쪽
his non erit mora, tu ut videtur, nos ad audiendum parati sumus. Inde ego recitato primo Epigrammate ita orsus sum.
CRITO. Nimirum FORTUNAE inscri
ptam esse hanc οβατην juxta mecum agnoisicitis : Fortuna autem a Romanis olim in Deum numerum relata. Iuvenalis Sat. X. v. 366.
Nos facimus FORTUNA Deam caeloque
eam praesidere humanis Casibus statuit antiquitas & dubios omnes eventus humanisque mentibus incognitos ab ejus nutu pendere ι Fortuna, ait Salustius B. C., in omnire dominatur, eaque res eunctas ex lubidine magis, quam ex vero celebrat obseuratque. Ignorabat quidem vulgus, quid Fortunae nomine colerent & fingebant sibi nescio quod superstitiosae mentis ludibrium : Qui vero supra vulgus sapere sibi videbantur, rem ita interpretari solebant, designari hoc nomine eam vim & scientiam Iovis, quae ventura omnia & quicquid nostrae coecitati fortuitum videtur, in numerato habeat, &- pro arbitrio suo temperet: ut enim sapi.entiam Iovis Palladem dixere, pari modo rerum illarum administrationem,quae nobis Ilii a arca.
263쪽
12I4 Brettin neri Di p. de nonnullis
sunt & suspensos animos tenent, FONt tunam appellaverunt : aperte Seneca de BG nes Lib. IV. c. 7. Euaecunque voles nomina, propria Deo aptabis, vim aliquam ofectum- . ' que eaelestium continentia: non errabis: tot bi
anesiationes ejus esse possint, quot munera. DEINOLOGUS. In gentilibus quidem
ἐσκοτισαενοι, τη διανοια hant ego coecitatem
ferrem; sed homines christianos divina luce collustratos, qui norunt nihil in orbe t , mere Deoque improvisum aut neglectum η contingere, Fortunam tamen temerarium illud Numen tanto studio colere, pudor est meminisse: Toto mundo U locis omnibus, omnibusque horis, omnium vocibus seu Foristina in catur suna nominatur, una a m ' . ' fatur, una agitur rea, una cogitatur; sola llaudatur, cum comitiis colitur a volubilisque existimata, vaga, inconstans, incerta, varia, indignorumque fautrix; huic omnia. expensa, huic omnia feruntur accepta; adem
que obnoxii sumus sorti, ut sors ipsa pro Deo
sis, qua Deus probatur incertus. Plinius H. N. Lib. II. 7. Quibus verbis tanquam in imagine corrupti stimos aevi nostri mores vi ' vis coloribus depinxisse videri posset. Ela. cepit tam graphice perorantem.
264쪽
ETASTES: Et bene haec quidem , in-- quit, sed agite, ne in re trita operam ludere videamur, adgrediamur ad alia, quae' altioris indaginis & minus recte adhuc sunt expensa. Coecam finxit antiquitas Fortua nam : at eam RESPICIENTIS titulo ornatam legimus in lapide nostro. DEINOLOGUS. Hoc vero non sine exemoplo r memorat gentilium Theologia Plutum
itidem mox coecum, mox oculorum acie va-
. lentem: ipse de se apud Lucianum in TLmon. ubi Mercurio rationes exponit, qui coecus viam inveniat: 'Aνω, inquit,
κακ αρτισους γιγνομαι προς μονον τον καιρον τηε
φυγης. Coecam finxere utramque hanc divinitatem, quod animadvertissent, indignissimos saepe rebus prosiperis uti atque opibus amuere ; ita respiciens erit dicta , quod amictos & calamitatibus oppressos, quibus olim terga obverterat, subinde reis spicere, iisque opem ferre soleat: est enim respicere idem quod retrospicere. CRITO. Tu haec quidem non sine auctore, quamquam non satis appositet vel in pueros notum est resipicere , esse spectare. 2 G . . I i ii 3 . sum
265쪽
cum adfectu; intueri miseros non sine do. . Iore, qui nos ad opem ferendam moveat: hoc multis in tanta litterarum luce proba- ου ' re velle putidum effet: unicum afferam lo- cum ex Epist. Planci ad Cicer. Lib. XI. II. Doquidem ego operam, ut ' etiam Lepidum adhujus rei seocietatem incitem; omniaque ei obsee.
quia polliceor, si modo Remp. respicere volet. Venuste allusit Plautus Capt. IV: 2. Fq. H. Restice. ER. Fortuna quod tibi nee facit , nec faciet,
- Fortuna ergo respiciens erit dicta, quasi - . Secunda, propitiae ejus. vicum in secunda' o . urbis regione commemorat P. 'quinimmo & aedem ejus in colle legimus . , fuisse Palatino; forte vico ab aede nomen
ET ASTES. His dilueide satis explicatis progrediamur: Dedicavit hanc basin NAu SELLIVS PROCLI AN VS. Memini autem apud N. Reinesium in Synt. Inseri ha- heri monumentum, quod P. NACELLIUM PROCLIANVM memorat, quem cum no fro eundem esse suspicari licet. . DEI NOLOGUS. Ita quidem videtur &
266쪽
nationi calculum meum addam, quod in altero lapide Nacellius, in altero Nasellius scriptum legitur; saepissime enim litterae S. N C. cognatae figura & pronuntiatione in- ter se commutantur: inde factum verbi Caussa, ut in Nemaus. p. CCCCLXVII. 3. p. DCCLII. I. SENUCII sint, &in Sabar. . 'p. DCCLXXVI. II. SENECII, qui in Ro- manis emendatius sculptis GENUCII, GE- NECII GENISII, GENUSII vocantur, & qui SENTII sunt, modo in GENTIOS, modo '. in CENTIOS transiisse reperiantur. CRITO. Volvens inter haec Reinesii
librum , ubi sorte inscriptionem ab ETMSTE citatam investigasset, habetur autem' Clasis. I. g. 47. p. 9I.) protinus ita coepit: ιQuinimmo & ego vestrae accedo sententiae, ieundem enim esse utroque loco Nasi ium. gravissimis argumentis constat: primo iuutroque lapide idem utrique agnomen tri huitur; deinde Legionis VIII. Aug. Centu. rionem fuisse utrumque aperte testantur lapides; accedit quod ambo. haec monumenta in eadem Germaniae superioris provincia eruta ferantur. obscurior haec NM selliorum gens & rarior ejus memoria,
Gruterus unico epigrammate p. DCCCX.
267쪽
1218 Brtiti eri Dip. de nonnullis
nesus tamen l. c. hanc gentem, utut plebe- Iam , clarissimam & eum Nasennia eandem. fuisse adfirmat, ejus verba ita habent: N , . SENNII, NESENNII, qui ASELLI L sSin C converso, ut factum in OCCIIS M, OSCIIS cI WSCHS; NACELII, tum N GLII, quod legitur in DCCXWω. s. gens ple beja liberaque Rep. non ignota , eoque vetus. Λ ennium Suessanum ob res fortiter gestas sio Cretico, quando Imperatore Metesio ordianes duceret, laudat Cicero Epis. ad Brut.., C. Nasennium Marcesium Pontificem Molcani, 8. CCC I. P. Nascennium jucundum sub Mespasiano CCXLI. C. Nasennium Felicem. C. Nasennium Nasiennianum sib Pio G Marco A A. CXXm. Nefiennium Apollinarem qua . leni Iulio Paulo sub Alex. A. I. 32. D. de excusat. l. 22. D. ad k2. Falciae LAI. D. auibus tesimoniis constat, gentem Nasienniam per annos CCC. continuos ori se inter Fuos, maxime in Campania: nam os Suessa oriundus fuit Age, cujus meminis Cicero, σ3. DCC WA9. DCCCCLXXXm qua Nasennios nominant. Capuae visiuntur. Hactenus ille; idque degente Nasennia verissume: modo firmioriabus argumentis demonstrasset eam cum . Nasellia eandem filisse. Ego enim, ut verum fatear, probare non possum quorun-
268쪽
dam Criticorum levitatem, qui in explicandis antiquis literatis monumentis, ubi minus procedit eorum diligentia, ad literarum amnium mutationem tanquam ad sacram anchoram confugiunt; & tamdiu
fingunt ac refingunt, dum sibi invenisse via dentur non quod pueri in faba: quo fit, ut omnia pro lubidine sua perturbent, & nescio quae nobis subinde verborum portenta obtrudant: quod exemplis quamplurimis confirmare possem, si nunc id ageretur. ETASTES. Et ego nonnunquam ridere soleo ineptam illorum industriam, qui cum Pseudolo apud Comicum , quavrunt quod nusquam est, reperiunt tamen. Re
cte quidem a Viris Literatis, qui , prisca
monumenta tractant, notatum est e litteras & figura & pronuntiatione cognatas frequenter commutari, & maximum subinde usum afferre hanc observationem, nemo est qui non intelligat. Eam vero quoties
nomen aliquod insolens Occurrit, promiscue tanquam normam , ad quam omnia
sint exigenda, adhibere, non sani esse hominis non sanus juret Orestes : ita nihil n his neque certum, neque constans esset unquam ue
269쪽
H aeto Brettingeri Dip. de nonnullis
auo teneam vultus mutantem Protea
nodo 'Verum his missis,expendamus, quae Nasellius iste obierit munera: dicitur in lapide nostro LEG. VIII. AUG. Augustam dictam VIII. Legionem docet Dio Lib. LM p. m. S 64. atque ejus sedem fuisse statuit
ἐν τη Γερμανια τη ανω ἱ Dissident vero Eruditi,
num Dio de suis vel Augusti temporibus sit accipiendus, & adhuc sub judice lis est. CRITO. Ita est omnino : jam olim Baronius magnus Annalium Scriptor quae Dio de stativis & hibernis Legionum Romanarum scribit, ad tempora Augusti referenda esse censebat; hinc Centurionem cum cohorte in Capernaum subsistentem,t de quo Matth. VIII. Legionis Ferratae, quae juxta Dionem Iudaeam insidebat, fuisse perhibuit : Secus videtur Cafaubono Exere.XIMn. ro.& Scallem ad Eustb. qui contendunt, rDionem illas Legionum Romanarum sedes describere, quas sua aetate singulae obtinuise senti Reinsus quid in hac sententiarum' varietate potissimum sequatur non invenit;& Dionis narrationem obscuritatis arguit; eerte, ait, adeo perplexa es Dionis iniς, ut ' quid sequar fere ex ea intelligere nequeam. Erit autem operae pretium ipsum Dionis lo.
270쪽
cum, qui in hoc argumento ferme unicus est, consulere; ita vero habet: Τρια δε
ριεν γαρ iννεακαιδεκα vel potius ἐπτακαιδεκα , uti legendum docuimus in Dissertatione nostra, qua Monumenta Rom. in agro Tigurino eruta explanamus ' εξ αυτων μοναδα- Agebantur eo tempore scit. Augusti)legiones civium Romanorum XXIII. aut quem alii numerum ponunt XXm nostro tempore fia XVII. resant. Quarum deinceps nomina & sedes singulatim persequitur, at que ita claudii: I τ' ἐκ των Κυροςειων ς α
Et statim postquam Legiones ab aliis dein ceps Imperatoribus institutas, retulisset,
subjicit: Nυν μεν δὴ τοσαυτα τελη των ἐκ του
ἐτρεφετο. Ex quibus verbis liquido constat, loqui Dionem de iis Legionibus, quae suo aevo erant superstites; expresse dicit ςρατοπεδα τα νυν οντα : tam clarum hoc aedies dum sudum est, atque adeo miror Rei- . . ' Videsis Tom. VII. harum Amoenitan Litteri a