장음표시 사용
161쪽
i, Aimstolos, illi non errant. En sententiam aliam Nee per m
memiis, contra Melanchthonem P Armenianos Ubicunque in sacro Codlae proiiussa exivbennir clasae, id strenue deis elisa Romana interpretatur Autor, eodemque trahit promisio. . sones, selis Apostolis datas Io XIV, iri as, Luci διε Per vocem Mos designari putato M. IV, Ecclesiae Romanae pastores lucetiam ipsi arridet sententia Christi Gelam sera per 'i eratque omni tempore, visibias facile reperibilis, meomprobare studet fictis maub Hos XVIII, δε α , ar, Dan. II, Ps. LXXXVIII. . Act. XVIII, a, Rom. X, V. Tempore Stain Arianorum Seculo IV aliter senserunt doctores. Addit deinde haec: I Ubilis hae Christi Ecelsa non ρο- res descere, id est, Romana, ob loca Matth. XVI, ιδ σXLVII, p, Ff LXι δ, atra. III, a V. LXVIII, M. Dan. II, ,s L s. Quae es, ecclesia Dei universali & minus ad spe .ctabili agunt loca, Autor ad Romanam trahit Ecclesiam, o minatim Cant. VI, Τ, Matth. XXIV XXI, 1 D. X, H Rom. XII/υb. IV, I, , I, Cor. XII, 7, D. XVII, an ar, Esth. II. δέ Matth. XII, as Luc. I, D. Ecclesiam externam constare ex bonis atque malis, haud inficianaur, idque haud secus ac Autor demolistramus ex uatib. XIII, I, III, a, e Cor. διγ, XI, 17. V. Ut doceat, sanctae, perpetuae visibilis, inicae Christi Ecclesae caput visibile, summum Pontificem, jure divino primatum habere in tota Ecclesia , coniugi pro more ad Matth. XVI, A D. XXI, F, QMatth. , , addens: Omnes S. Patres Petro, ac pro nae δε-- Pontisci Romano, quem
unum Petri successorem agnoscunt divinitus concessum fuisse in tota Ecclesia prisnatum asserunt, inprimis dimianus Epis ad 18. Platum. Traditurus, Ecclesiae Christi esse supremum pasto rem, Petri successorem, se Christo ministeriale visibile interris caput, provocat ad Eph. IV, I r Cor. I, XII tri si M. I, o, Marab. XVI, L Sibi persuadet, successionem sum- momini inter Hebreos Pontificum figuram fuisse Petri, & in ejus sed Romae succedentium Episcoporum. At Ebraeorum Pometist nominiquam enavit, di a Rege potuit iuste deponi , in
162쪽
que vicarius exstitit haud unus Deodorus Dassisius peculiari Dissertatione hae discussit. Sed haud dubitat Autor pro Pag ao.
nuntiare, alutem haud dari extra Ecclesiam Romanam, causatus, Iesum ita docuisse attb. XVIII, 7, ubi de ecclesia Romana tradi quidquam, multis est valde obscurum Addit Ee, quanti quaeso, ecclesiam jubeantur omnes audire, praeter hane caenia eam Salvatoris, praeter hanc, qua a ciris super petram est ad
scata, cujus aput jam Romae Petro e is sua- Τ -- quam audire fas fit Ecclesiam, praeter επικοῦ μ es Misi, quae est commissa uscopii, ac praecipue fram. Pontifici, Ure . moramin iis rinis visaris En expositionem laici inius, paulo mite cominemoratis ut eviscere possit, fidem Romam Eeel sae esse Apostolieram, converti se ad R- I, Aia, ubi de M .mam Ecclesia, quailis ea exstitit aetates in exponinu ac ad
nos. I, pronussio exhiberiir, ad universim Christi
ecclesiam,& ipsam Ver Test propriam ex parte spectans. Patria Mesiales Messias alias degenerasse omnes in haeresin adiungitiae sic inde ratiocinanir Ergo Romana es semper, fila sitari A si leae custos, interpres h marisera. ad certe colligi inde
potest: Ergo ecclesiae conspicuae in errorem prolabi possunt, li-- ab Apostolis sine fundatae eamque ob causam promissi ne de diutumitates perpetuitate rectis ad certum locum sedemque certam haud sunt alligatae. Ut ossenda deinde, R manum Pontificem haud degeneras in Antichristum, docere madet, Antichristum esse r unum duntaxat hominem, ob Dan. VII, 8, a Theg II, 3. L loc. XIII, 8. D. P. II, ra, Dan. XI, 3 XII, ahqui Christo sit restitutus 3 annis, Dan. VII, V Apoc XLa,si qui a Iudaeis si pro Messia recipie
dus, M. V, 3, a Thesp. misi, qui ignem coelitus sit deiecturus, Apoe. XIII, ου; tempore illo, quo duo testes sint prodituri, Apoe.M,3 6 praecipitandus cum sillis Propheta mi abyssum, Ame. XIX, ao. Ut ostendat, licere ruises tam esse rancipem ecclesiasticum secularem, provocat ad Go. In tr Ebri
163쪽
ettium, quod describitur Dor. IV, at, a Cor. XIII, , , ναρκV, I, o, ta Episcopis datam esse potestatem excommilitat di it comisatum ex alto. XVI, A ν,4 1m. I, M. Alis 'sionem humorum Ecclesiae haud derivandam esse a populo, sed ab Episcopis,4 praecipue a simmo Romanae Eecla, issice, docere studex ex M. XX, n, an Aia. XIV, Hala. 1. ras et 8. Post e tradit Autor, secram Sosiptunim se emam, --- inque fa ----- ob n Gn, a Petra O,
V, 3ν, i Petr. I, π, nec tamen ubique trime am ω sine Ecclesiae explicarione possit intesilai Statim vero sit cit haec Textus Scriptum Hebraicus es epravatus in iustinue MDeis, quae fidem mores non spectant. Ut hoc evincat con lagit ad os XII, sci, Exod. Mario a Raeg. Iris In primo lac
perhibet omitti quatuor urbes Leviticas, qua Rubenitae Le vitis lederint. Sed pax sit rebus t Quae dicuntur in Ebraico Iosiae contextu destiterari, ea pertinent ad Cap. XXI .s y inveniuntur in plurimis Ebraiciis Stis ac libris descriptis Hoeipsum fatentur ingenue en dictini Galli in editione operum Hieroum Tom. I pag. IT, copiose ostendit e nostris B. Ioannes Georgius Abicbrius in Dissertatione de Restituendis duobus versibus in V. XXI. Succedunt sententiae duae, quibus tradiga tioni, seu verbo viva voce tradito, Autor patrocinatur. Ut nam distinxisset indilem traditionis in criti eam, historicam, dogmaticam, ritualem, & in veterem ac recentiorem Putat
vero, s seripturae, de sese testanti, haud credi posse, Io Geum tamen ipse credi velit Ecclesiae Romanae, de sese testanti,
esse eces m illam, de qua Christus ti Apostoli disse' 43 runt Christo vindicat ομωσίαν, ioca M. Hu, υ, -iιλ minimicationem latomatim assensione sis haud dignatur, i cet unionem hypostaticam index chrubim si his mori; secundam poenasque insensi, num christum M , μὴ s rem, inliciatur. At quis' mibit ideo Iesu tu isse osci peccata nostra, non ut ea approbaret ves ut sibi imputata expiaret Universilitatem mitu demtionis Christi egregie satis videtur deduxisse ae i Mo
164쪽
diuam nega fit, licet ita visum fuerit Autori. Descensum Chri PQ ss. di ad inferos invenit in E . IV, 1', riere. III, is Matib. XII,
. . Mariam hyperdulla esse colendam, conlprobatum it ex . c. I, , δ. Et, quod mirere, addit hoc etiam: siarata si a Gen. III, iri, legit de beata Virgine Ipsa conteret caput tu iam. In MStis antiquisiunis legitur ipse congruenter Alexandrinoin Graeco. En aliud argumentum. Filius Dei sese ultro subiecit matri, Iesus dixit ad Ioannem B. XV, a d Ecce mater tua mira igitur impietas atque insania est illorum, qui eam colere nolunt cust hyperduliae Essentiam divinam, qualis. Ipsi in sese est a beatis angelis de hominibus videri aesta lapici, comprotat ex eo, quod Ioan V DEA III, , tradidit, beatos Iesem visum esse in inera vita, Acuti es, d -- ιήλ . XLII, ta sanctos colites res nostras nosse, ostendi posse
XVI, A cuique angelum suum custodem esse evinc re studet ex matre. XVIR O, ct XII, T, Gre. XVIII, M.
Deum pie a nobis orari per coelites eorumque merita putat dilucere ex Suod XXXII, o, si, pr. XXXI in Π Reg. XH. . Christum Ianctos esse etiam in imaginibus suis honorandos, demonstrivis r Cor. XI, 7, Gen. IX,
E, Phili,' de illo Is XCVIII, 1. Adorate scabellam pedum D
ejus, c. Existimat deinde, licere nobis Deum Patrem & Spiritum Sanctum picturis adumbrare , nec unquam prohibitum esse vel facere vel habere imaginem in locis sive sacris, sive profanis. Sacramenta esse sima iustitiae & sanctitatis spiritualis internae conciliatores, ex locis hisce constare arbitratur: eL
165쪽
prolata. Lectures inter haec discent, si ipsis loca evolverest beat, quamus iniis ne rus m. minuisibili mi poti niam libri Pontificii hic stuberentiis, quam mes remur, iudicio nostro passim sit nucus, quo autem iis i id unas ob causas inprimis ob brevitatis legem, supersed mis, mirati tamen, Autoris ita serre opinionem, ut non hosis dedu-lum intuetur dixi in D is ubi leo: sios in Ebnueo contera missis--- Niratare Diatamitu,
dernes, concili par a exposition des disserens senti mens sura erat des ames separee des Q id est,
COMPLEXUS DOCTRINAE THM LOGORUM
ueterum es rerem n conciliatus per expositionem diu arumsententia iis mammarum acor' ribus separatarum. Literae quatuor Editio rertia, diuersis nocitiis accessionibus Ire utorem
par es decemps, servant de Reponis au livre inritui : une de l'Origenistae, dic. id est,
comm VATIO COMPLEXUS DOCTRINAE DE
statu animarum, a corporibus secretarum, sustinens DL response ad librum, cui es inscriptio nomen or genimi, per Dominum με sorem R. . . . Eintio ora, disersis partibu au . Londini, ret3λι
166쪽
Pori huius peris prior iam edita fuit A. irac&4 33.
Utriusque in eo vertitur scopus .cardo, ut perspiciatur eonsensio persectionum divit nam in ipse, quo Deus salutem hominis desi larat, negotio, atque ut amplificetur sanctitas inter mortales, eorumque vivendi integritas. Sic notus persuadere
studet Autor, qui convellere molitur opinionem imputationis exterioris cujusdam, plurimorum mentibus obtundendis,ae somno obruendit, aptam, hoc quidem iudice, qui dissensiones The logorum, de praedestinatione ac gratia universali solitas agitari, lvereis removete audet. Haec significantur in ipsa Praefatione. Excipiunt eam Epistolae, quibus praeniissa est Introductio, operi ipsi accommodata, seu Dissertatio de natura honitatis, iustitiae divinae secundum ipsam sui originem considerata. Initio quidem Autor vitio vertit Theologis consuetudinem, qua
solent bonitatem Dei opponere ipsius iustitiae. Oppositionem a eam repugnare unitati Numissi supremi, arbitratur. Fim
menti iqeo ponit& tradi. Deum indeo aerem iis abysso uitrici et stantiam sibi suificientem, opisque alienae lividi digam, de qui altari ses scopum haud potuerit habere in ei
amsi hominibus priniostum, ac siluntatem rerum crearariam, provii hae illam recipere valent Felicitatis hominiim semein ' .constituit eam, qua Deus si atrur, beatitudinem. Unde conligit, id universum, quod inde procedit, felicitatem illam pia rare, & ex parte possidere, siquidem id, quod mere persect que est bonum, non nisi bolium viteat dare a ficere 'sinistiamin severitatem poenae, credit, rem esse unam ει eandem. Iustitiae sontem Mnstituit aequitatem. AEddit, Deum ratione stopi sui semper sibimet constare, ipso quippe digni, immo ipsum adminicula, copo illi attemperata, praedefiniisse. Minc
argumentatur porro, bonitatem Dei infinitam erga homines
nunquam cessare, nec descistere a semet in ipsis distribuendis Poenae castigationisque momentis Et hinc quidem sibi patescere putat gradum, quo ad tollendas poenas insernales proceditur. modum, quo primi homines delectum mali potio ετ rem habuere ipso bono, habet pro mysterio maxime nobis im
p xvim scopum, quo Deus hominem felicitati destinavit, plane
167쪽
ra; ao plane impletum iri, serius aut citius, asseverat Miserimi. in qua homo citra optionem liberiatisque usiam nunc nascitur, credit inservire felicitati augendae singulorum, vita hac post rio i Quam quidem opinionem exinde existimat certam,
quod Deus scopo suo excidere nequit. dona vocatusque Dei extra ipsius poenitentiam, teste Paulo, sunt posta Daα6 intervallo, quod intercedit natalem nostrum .selicitatem sirupremam, sic disserit me intrevalium non es opus Dei, ipse te minum ejus non fixit, hic terminus es in potesate uosera, marbitrio nostro tum est, celerare tewpus Euae ausum, eum se ticitatis satum, qui nobis jam es σι quisitus. Omnis rei canis in eo vertitur, ut acquiriamus capacitatem eo fruendi, di is musim actumque trinfucamus δεσυ ,--, ο --οί m
busirierim um antagonista niti consileveriant. Vocem instro, vocem , vocem incidis, vocem η πιος, existiniae significatus esse minus determinati, saepiusque designare dura sv tionem temporis longam, & alicubi tempus indefinitum. I stitiam Dei removet ab omni odio, vindicta, ira, & aestu,
furore, iis videantur misericordia &Justitia invicem pugilare. Addit, malos sibi acervare ipsos mala, malorumque perpessi nes. En hoc etiam injustius scopoque creatoris mim Hac .
commodatum reperiri potes, quam ut innumerus creatarum re
rum coetus perpetus ipsum odio prosequatur Potesne suprema justii approbare injustitiam, aut uiam pennittere in perpetuum ita , ut iliam haud des at Harcis his similia edisseruntur 1. 'solo primo ubisia secunda argumentus eodem tendit,d inigenisnum it stabilitum ex stopo, quem Deus incam tioni ac morti Iesi Christi pure Graii Amor sic rationes suas
168쪽
hominum frater fuit factus Guare haud licet uesicari, ul- Ium ex hisce fratribus aeternum esse periturum. Tun vero ab aguniversalitate gratiae, qua Iesus redemit singulos, argumentum nectit ad universitan omnitati mortalium, eamque perpetuati, felicitatem. Apocatastata, de qua sera bis IIum minit, eodem trahit. Provocat ad illa Mino cis AR aera ut in Adamo -- -ν--ur, ita aeque in inris Omnes visi . De resurrectione viiiversinesse ibi seritionem, scopus Huli4 complexus orationis indubie ostendit. -- vero
illum ad beatitudinem unive Grumi restitutionem vitae te nae in singulis hominibus trahit, causatus, verba Aut si seque tia eodem collineare. . ci indus nihil non horum iam promtulit .ad ravim usque exclamavit. Nec ignoramia uot quanti scriptores in elementis doctrinae Gerhardi expendendis suerint occupati, atque quid responsum fuerit seqvolchio Misi . Petersenio. Sed redeundum est ad Autorem. Hi spatrocinium causae suae sibi reperisse videtur in loco I COI Lao, ubi spes reconciliationis universalis videtur suppeditata Favere sibi etiam existimat Paulum Rom. XI sa, ubi Deus dicitur omnium miserturus. Si locum intra contextum considerare libuerit, indicat , Deum permisisse primo gentes, deinde Iudaeos, suae obstinatiom, qua restudiant adminicula gratia, veluti in ergastulum concluses, ac in Attalutem detrusos, eo meo
tu, ut sit -nibus misericordiam impertiret, primo Judaeis, deinceps gentibus ac Midem rursus Iudaeis. Haec aurus.. confligit Autor, hae ad loea Codicis acri, in quibus climstus pro omnisin dicitur degustasse morte in factus Use Marionis pro pecca tis niversi minia instramventum. Tum, ro provocat ad I io, ubi Mnificatur, Iesim eo fine
moestum esse, nomine sipremo ornatum, ut in nomiis em --ge infectam coelestium, terroserium, Psit erraneorum hominum. Possime omnino, debent diaboli quoque Maligni homines Iesum pro domino suo reputare. In Rom. Hi sep sibi viderii propugnaculum Origeniseni invenisse inviacium, ubi calamitas peccati Adamitici confertur cum gratia,
christo parta, nec omnium botrivio semotium promitti
169쪽
tur Obedientia, quam Christus pro nobis praestitit, voe
tur . II δικωωμα,4 v. υ ποικον, opponitur autem Praevaricationi Adamrirca παραώη, ut intelligamus, Christium mittiecisse legi, ut nos gratia larissectioius eius reputaremur tu
sit. In hisce vertitur miserinis. Praeterea ibi nostrates ii, Ut ceniunt, nihil animadvertunt. In Rutili renis Hinni mus novis in titur argumentis Per cet Autoli Deus qui delicti sese punitimini inintrariam usque progeniem severavit, promittens simul se in mine usque progenies, sericordiam esse exhibiturum. Exponit illi , Dei declaristio nem ita, ut credat, inter durationes poenarum, divinitus in lictamini inter enctus misericordiae, millam dari proportis
nem. Nobis vero videtur Deus semper essessanctissimis, nequnquam discedere ab eo, tuo ipse decet. Decet vero ipsum stare decretis, quae ita serunt, ut dies nomissimus lociva
haud siciat diei seriori, seu iudicio mitiae, post iudicium, vissimum exercendo. Delicti patimui certa ratione ostende
Deus ita posteris ad quartam progeniem nunquam noli tibi displicere. in virtutes patrum ipsi adeo placent, ut rumis earum velit posteris esse salubres in progeniem usque millesi
mam. Ad vitam hanc fragileui haec spectant, invitamento sutura, ut parentes Dei sint amantes, eiusque iussa exequantur. Quis inde colliget, damnatos, cacodaemonas ex inseris allia quando in coelum esse ituro, At vellicat aurem seruola quam ta, qua expositionem Od Davidis io complectitur Autor in id intentus maximopere, ut exinde comprobet rigenismum. Iteravimus lectionem eius Psalmi, ac, vocatis sub unum obtutum momentis eius singulis, animadvertimus, eo declarari beneficia Dei, quae a Iudaeis, ex Babyloniais terris CFri reducibus, fiterint praedicata, praedicanda. mihi inibi deprehendere licuit de reditu damnatorum ex inseris poenis. Episto quinω argumentum versatur in vaticiniis Prophetarum exhibendis, quae videntur Autori favere Apocatastaliis .
orditur a V XL . ubi praeceptum Dei habetur, quo Ju- i iubetitur haud secus a gentes Messiae locum dare, aequi tatem aliubi Messia dignam, ascipere. Vaticinium id sp
170쪽
vitiat Iudaeos Moriam minin excidium politiciam statim stibiicitur. Tum provocat Autor ad Ief. XLV, 3. Nobis videtur rig. q. ibi praeceptum denuo profer i de iussis Iehon venerandis, obedientiaque debita prosequendis, cuius summa est Reveremi , ni ebovam, satinum Israelis, id es, Messam, ut iri maris justitiam 5 robur, atque ad ipsum aggregeminis qui secus facient,susque ejus repugnabunt, pudores undentur, is ignominiam reportabunt Sententia posterior haud adeo videtur se . vere Origem o. Posthaec recipit sese Autor ad Rom. XI, atque Paulo hane tribuit sententiam: Omnis Israe secundinis camem salute aeterna impertietur Verum is sensus a nobis inibi nequit animadverti. Si quid iudicando assequimur, Pau Ius exponit tres periodos gratiae abundantis, quam Deus hominibus impertivit, i Iudaicam, non Iudaicam, seu gentium, avdenuo Iudaicam. Cum multitudo gentium ingre si fuerit in regnum Messiae, -- παις ο Ισρὰ σα Θησσω, sciis licet οἰ- πωρώσεως, tunc, eoque even ominis Israel, elin
iis Dei proiectus, eripietis ex illa obtusitate de inhabilitate comsulendi si siluti. Indicatur periodus adhuesitura, quasi dri ad Dan uni insectendum per gratiam Des moliari . rem erunt procli es. sed Auror pergit ad UIX, M in m lux dicitur splendere eis, in in tena tenebrosi verabantur, id est, in Galilaea, ini consis emo usi Provocat desit -
Tyro, Sidoni , gentibusque aliis, praedicitur clades, a Neri odia re inserenda. aYovocat ad E ααλ ω,13, 11, ibi vi .79 detur Deus Sodomis promittere denuo gratiano in Sodonis ibi denotat regnum Israeliticum, uti ex incise V patescit. Pro- vocat ad mes. LIII, seu uti in margine legitur, XXXV. Sed prior ociis ui misis haud habetur Win loco posterios haud leguntur ea, quae Autor, satisfacturus argumento sito, laudat. Provocat ad Ezech. XXXIX, υ, ubi Deus Iudris, B,
bylone & aliunde reversis, gratiam promittit,in bona Spiritus Sancti effuse exhibenda pra dieit Provocat ad Micta VII, 11, ubi Deus traditii iram haud continii retinis . Tandem de- promit