장음표시 사용
191쪽
Pag. 43. rur, quod ex Dinietationes 3. . n. -- em tomen toctationi sim subdidit, monens, Hermonum ab EI . Utet in recentioribus de vin- --eolis hypothesinin ei mi iam de Ham Suspicatui, dena vi . stratioties de immortalitate M. in quam 4 -- libro do
6 i. gentilabui, Sic Subjungit porro catalogum eorium qui leam in brutorum scripserit ullis. v. iii rario subjectam, omittit. di eos, qui contra commercium epistolare de sientia anum lacertos calamosque moverunt. 67 Attingit eos, qui negarunt, materiam vi cogita id esse instruo ctam, ibique Tiso mi C. 4 mP--- omittit praeter
alios. Scriptores, qui de stitu animae separatae commentati 69. fuerunt, exhibet Cartesii morem philosophandi consere cum philosophia lil. Mosi, , Autori Exercitationis Phila -- scripturae laterpres,adsutagenda esse, iudicat, Biblia wert rime et3. λ, dc Theologiam Novianam Gollemus, haec Autor excis dissent Quantum enim insit comparationibus eiusmodi acerbia 8a ratis, alii iudicent. Iudicium Autoris de Theologia Carp viana,AE Germanicis Eruditorum Actis, communi dudum plausu exceptis, hoc dignissimis, repetere haud lubet. Do r. furore demonstrativo exponit more suo. Iudicium X proinmit suum de orationibus sacris, Reinbeckio in natali Iesu habitis, Galliceque translatis , a Uen Ioachisin 93 avio inscriptis Spiritum Mosianum sese extollere supra 93 omnia, quae Deus religio vocalitur, intrepide pronuntiat. 96 Orat Reinbeckium, ut publice deciaret, quis sit Autor
Prasauoius Gallicae, seu Dedicationis orationibus illis sacris
192쪽
pristis. Controversas italosophicas Germanu scphi, ipsi
Miletur incon iussi, licet ipse in praesim ver iaculo usus Pag. 98- fueriti ione, quod a sese sectum tamen excusat Haec. 99.. ad momputa. C;μωγαώ si Aut i situ lustrandam ce iendamque silmsit Praefationem , quae nec ipsa iussu i Autore gaudet. iubilat ipse, an homo exhorrescat in petuum nihil, nol3tque admodum se in nihilum redire, siqui ios dem , Iesu testime, praestiterat Iulam haud nasci, quam pro-
Creatum fuisse, Matib. XXV In mortalit item animae eoni
Probaturus e Mose, Provocat ad phresin qua dicitur sis, Hamus patribus suis aggi atus, meus dicitur Adam inspirast halitum vivum, ev. II, 7. Iiramur, quod ad illa , - cobi moribuntii, Domme ex eιIo salutare isiud tutio, d ad illa Dei: E sm Dacis Abraibami, Daci , Iacola, di illam s Deve. XI m,n provocaverit. cum Eectes III, ιδ δερ. b-nide exponit, ultimis i a translatis Uuis recte per*emfit ni R mam seminis omnino est, qua in aPtim adscendi animam belluae in ipse es, quae eo sum Ius te am, cenest. Argitur, Ill Mostium hypothesi de Miadhibere loco principii sumam doctrinarum Eam tamen o dit Esse improtrabilem, eo quod pugnet cum praesi sit - - 33 animae' estiariam mechanis opposit om a haud explicein per eam modus, quo corpus invii mini moveanus si pugnet ea cum principior sonis si te
tis 4 non consentia cum natura partium corporis humani; synestiatur in ea, aniniane inis corpori, nec iis Q eisdem 34Lci multatibus ea sit obnoxia, quibus premitur Misim caurumui occasionali in f haud desiniatur, ad utrum automatum mes,matum fuerit alter. n 8 Deus in ira imi cetur pe esto. Tum ad principium rationis simi vis progreditur, nee suisti iri nem, addens, vii Dreis eo iam fuisse usiam, ac rationem sumi. item olim appellatam fuisse vel nudemim nem m. 'us . demons rivam, de qua Christianus Dinari integram conscripserit Dissertationeni eam haud iussis immμ tam a Iucisa uariani di me iore nisuis utrumque horrum
Nubiu in Ut de ea scriptae. At princisum latius pater,'
193쪽
quam causa quaecunque, res contingentes existere neque- unt, ni extra ipsas existat aliquid, ex quo cognoscere detur, myrso contingentia praesto esse. Id vocavit Ili Molpus fontem contingentiunt veritatum. Inde colligit Autor, a Nodi rationem sussicientem mutari in causam metaphysicam. Id vero negat Mossius. Autor veritates determinatas rerum comisgentium, de quibus Molsu mentulit, habet pro rebus fatalibus4 ab Iute necessariis, ideoque determinationem loricam in nexum rerum, quarum oppositum est impossibile, vetorquet. En
consequentiam novam Ii ius rationem aedificii persecti 183. ponit in scopo aedificantis domini inde colligit S. Rev. A
tor, olpo ignotum esse sensum pri icipii mionis ibi emit, quasi rebus contingentibus, . . mimis, ineta Meat ramomicidiis mustentia suae, quod athiaraim est dogma . monem alio avocarmis, ne videmitur parti alie m fruere. D minciues Molpus inter aeternitatem mundi contingentum, quam men non putat sistere seu dari, di inter aeternitatem fixam minusque contingentem, quam minast Deo, di necessita 86. iam abiblutet lem)esse demonstrat. Uti μ ut πινα iat, hanc distilissionem nihili pendri veter dique objectione reponiti Arguineutum a conlisumtia minaei ad Deum uom. probandum ipse desimit, ab aliis e adhibitum, monet. sed sistimus gradum , alieni ab eis recensendis, quae in Vir eruditissimos, Philosophosque praestantissimos, vir s. Rev. e 1m. promit illud haud obliti, Autorem conisibendo, inopisculo vacane inter catenatos labor alion, imis excusarum sese voluisse. . .
M TULLII CICERONIS LAELIUS, SIVE DE
Arestitia Dia us ad T. Pomponium Atticum Edidu
194쪽
unus videbanu, qui proponereniticum utile hic eum diges. grata quadae contini, ii 'iniicererire Notomiano sine causes, et doctrinam moriam in sthodis plerumque ae Gymnasiis
negligi vel certe obiter sine tractari. Indeque tanto magis omnem occupanψun esse occasionem arbitratur, vel tot nuve eius partem,exponendi. Praecipua illius inter capita iure reserri amicitia merebitur,non caute numici quenda, quam tenaci ter servanda. Disserunt autem amor atque amicitia gradu Illa est studium, ex bonis, quibus alter ponet vel gaudet delect tionem capiendi haec autem animorum, idem volentium, atque idem nolentium, coniunctio. Patet indidem, insitium esse
amicitiae fructum, sed nec minorem dissicultatem; at ine-tibus etiam annis mirem impendi operam debere, ut mentes quasi concrescant, atque ita glutinentur, ne casus, neve tempus..temere divellere possit. Minera scholas vel ideo commenis dari Fabius, atque in proverbium abiit, scholasticas amicitias firmissimas esse. Sed infausti aeque ac fortunati per omnem vitam stilus amicitia scholastica fundamentum ponere potest. Hinc praesertim, cum iunior aetas prona sit ad voluptates, a que alias inprovidae indolis illecebras, maxime omnino conis ducet, ut, in quo Otissimum Onsillat amicitia vera, quo modo etiam comparentur amici Vere tales, quoque conserventur, mature doceatur. mptatissimam ad id ipsum occasionem
praebebit libellus iste; ex quo simul etiam nitivissimus stilus addiscitur, praesertim ubi familiarem, qui dicitur, consueraverimus. Improbat Clariss Editor, si quis talem potius ex Plauti Comoediis , quam eiusmodi Dialogis Cisero iis, sibi comparare m, erit. Concedendum illic haud raro sui carmini, plebi, semvorumve hinnilitatu sum usi non nisi viri paves occurram
i is iste, qui mi i- legatur, diligenterqueretur. p. m. niloqui hunc non se-
195쪽
insignioresque sententias explicat fusius, atque ad res diversas applicat, sed etiam integra in Capita imitationes dictitat, a.demque ad copiam Latini sermonis acquirendam, aliis plane verbis ac loquendi modis involvere docet id quod ansam ipsi praebet, illo de exercitio, quod utilissimum arbitratur,4 neratim disputandi.
M. TULLII CICERONIS PARTITIONES
rapsae apud haeredes anchisianos, I 4I, 8. Plag. s. Quicquid praeeipiamus, breves nos es iubet Hora s sed
cavendum simul erit, compendia ne dispendia fiant. Utraque regula in eloquentia singulatim locum habet. Tam ampla est, tamque difficilis, pars isthaec eruditionis, ut explic ri potius, quam magis implicari, debeat Rhetores hic tam an
liquiores, quam recentiores, nonnunquam impingunt. Alii nominatim inania captaro, alii humi repere, docuerunt, alii per varias circuitiones discipulos suos duxerunt. Atque eo passiti labuntur nonnulli, ut omnem artem in eloquentia contemnant, clamatores evadant ad clepsydram, non nisi se
puli rudioris aures titillantes, sapientioribus autem risum , vel Potius misericordiam, excit lites Mediam hic viam eliciter invenientus, si principum oratorum vestigiis, quam diligentissime fieri potest, insistamus. Recentior haec aetas vix commode exhibet Gloria nobis obsequii relicta esse videtur. Praemiatissimi sunt oratores, qui Demostheni ac Cicerom simillimi. Hic praesertim posterior, non selum ad ipsam eloquentiam Latinam, sed & ad Rhetoricam, quod attinet, Roscius erit. LVOlvimus tantum, ad Rhetoricam qui spectant, libros non quidem a tum praeceptionum ordinem, plena tamen quaelibet optimae frugis, reperiemus. Nimis autem amplum spatium ingrederemur, si omnes Ciceronis, qui huc spectant, libros usus p poneremus. Opus erit sesectu, quo tacti saltem nece saria
196쪽
saria & convenientia percenseantur. Hoc autem libello GHQsophoro mi anno teste, nullus, ex omni numero librorum M. Tussit, de hac arte scriptus , brevior est atque omnibus simul partibus plenior, o a Cicerone, paulo ante obitum, cum in praediis se suis teneret, hoc est, ab oratore consummatissimo, exaratus. Tacenius hic, quibus Io Stumius, Melahior Iunius, atque alii, Partimnes cumulant, praeconia. Ipsis in Academiis nonnullis cautum est, ne quando publicis in recitationibus negligantur. Hinc vi nominari merentur, qui, Ciceronis imis legitimum esse cetum, negarunt. Sed graviora sunt, ab aliis quae quidem objici possent. Iuridiciale genus utramque hic paginam facere videtur, quod tamen in spem suturae. oblivionis, cum forum eloquentia reliquerit, addisc tur. Attamen una de specie ad alteram facilis erit conci sio. Adhaec non tam sterilis est iste libellus, quin simul de liis generibus accuratissim ibidem regulae deprehendantur. Praeterea vox viva doctoris cetera facile supplebit, atque etiam, alternis vicibus, recentior quidam libellus rhetoricus explicari vel conserri poterit. Insuper non solum rationibus eo signandis, sed δε eo felicius interpretandis, eiusmodi praeceptiones inser fiunt. Ac demum stilus est, qui mentes alliciet. cuius quidς respectu, eadem veluti fidelia, duo parietet dealbantur. Tacemus pliqua argumenta, quae ad con)mendatio gm huius instituti pertinenx, quaeque pariter historiam Partitionum literariam illustrant.
P MULA ARTIS CRITICAE ETERCITATAE:
I in scripta Rossini ; II in Versones Herodotis III in
Dictionarium geographicum criticum Dr. Martinierit.
Amstes ales, apud Frane Honoratum talium, II 4O, I mah Alph. I. Critica est iudicium de operibus quibusdam, quorum vescontemplamur atque admiramur persectiones, vel me Aa a do
197쪽
das aperimus. Atimin adeo definis miror, quod vir se, qu
tili respectu onscriptiones examinet. Exceptis sis,dus duallaesis, nullus liber est adeo persectus,quin area nonnunquam in eo detegi queant. Qui adeo tarc vere, accusatrimodeste, demo mant, de persectione laborant operum humanor mi, suntque mortalium ae literis perquam salutare, atque illorum quos emendant, mulio potiores ames, quam adulatores isti, qui pureoniis suis cmim magis atque imperfectionem promovere laborant. His ita se habentibus, redidit etiam Noster, inter in sibi esse, iudicium suum de Oleberrimorum viroriam scriptis, his periculis, quae quidem ipse fructum appellat festinantis aliquot voluminum temonis, interponere. preiculum primum complectitur tres Dbulus, ossim po
smum scripta emendantes. υθῖοι strima examinat, quae heis rit indoles veterum Romanorum, atque inprimis Bruti s Cundula loca veterum scr ptorum, atque etiam Titi Livii quit adeo significent verba illius Historici: Cum ante lymne δωροῖ pater, Luttus lue ros ejus, nectatulo esset eminem ammo patrio imer publieae poena inserium. Quae quidem ad animum paternum luctantem cum severitate Consulis accomm
darat Rossin s Noster autem de digna magistrarii suo austeritat accipit, quam eo potissimum tempore significasset, quo caput filiis amputari jusserit, qui coniurationem inierant de tyrannide restituenda. At lue eadem data occasione Guera num etiam & Crevierium resutat. Itabiliunt acutissimi Crities nostri sententiam loca ceterorum vetustatis Ι illo ricorum, Di vo Halicarnassensis, irim, Plutarchi, Valerii Maximi, Flora, ac recentiorum non pauca Altera Episola confirmare studet, . quod Cel MEDrus, destitutus accuratiore interpretatione Gal-
se RPridui, sensum hujus Historici non raro perverterit, dum visio marinam duin secutus, Gracidum autem On- tum sve non ransiluerit, sive non intellexerit. Obser .
tur Hesmes, quod Ascivi R ED1M ceteris Historicis cinecis, quorum cilicet multo accumiores verit
ae desesipierit conver cinum. Hic quidem merii cor veritimis vestim non ἡ--ir, ed observarentur tamen P α -- - . Qua 4 dilidabiliter alias scriptores
198쪽
Latinos interpretetur, eadem saepe fidelitate eon eriti Ne que emis, iam sve Mus est, qui hoc ipium animadvertiti Criticiis antecessores h α, habet comites. Sedion habuit ideo, cur ennsitionem totius alicujus populi carperet, cum ipse feste pars est. Haud par hic pari retribuendum; praesertim evinci studium lanigenas vituperati di non sit omnibus Gallis conumne, sed multis saltem proprium; inrupisse ciba reperiantur, qui, tecum habitantes aliud ignorent,erram,
humanum. Ceterum nollemus vi in tot vhia inter tes, eruditorum titulum assedlames, leviori eruditionem brachio tractare. Attamen ipse Amor noster Giberto profundam
cognitionem regularum eloque ab vastam lectionem librorum Graecorum, praecipue antiquorum Rhetorum, ut reliquas laudes taceamus, tribuit unde omnino patebit, haud prorsus inutilem esse ac superficiariam eruditionem Gallorum, quanquam rari sunt boni. Inde, nos lubenter accedimus ad sententiam Autoris nostri,laudabilem esse Itot na in antiqua Historia exponenda conatum quamvis adulationi nonnihil dederint, quorum loca in Praefatione adduxi Noster Poetata Sed ad tertiam Episolum accedimus, quae huius scriptoris non vallas inusitatas atque novas loquendi formulas vituperat quarum quidem non exiguum numerum, vel in Historia antiqua,
perspicacissimus Criticus invenit, quasque humiles ac pleb ira
periculum eritisum secundum versitur circa Hrsonesi μνολti in linguis vulgaribus singulatim circa inteipierationem
Gallicam Ibi vir, atque Anglicanam serii Ut unis iurem,m ridenti tractatione, antiquit iam Gallica ni P--- atque Italicam 'να--α alius recentior atque Ano iectant contextum Laelirum, ad vitium usque acta Mn vim insignem Hudem ipsus imitati fra- suis a sapius, παμμ
199쪽
hominis, ad perfectionem tantum opus omnino vehere, ad quod perficiendum vel secularis vitae spatiun requireretur. Ut autem vehementiam in scribendo excuset Criticus noster, alio iamim nititur exemplo adhuc vehementiorum. Forte non exemispliciae, sed rationibus, atque ipsius moderationis legibus, stanis dum erit. Quod tibi non vis seri, alteri ne feceris. Sed iuiud ipsius naturae principium ubivis observare, hoc opus, hic labor, est. Aliorum esto iudicium, istud num semper tenuerit literatissimus criticarum, quae coram sunt, observatiouum con ditor Nos potius insignem eius diligentiam atque accurationem
approbatioue plausuque tutu invari
oro Cullus Paraprama remuga ατροι observationes in Miris, una cum paucis ex iis,seorsim it Parium id notas gram vult Acrii Aotque resiqua ex piorum farragine complectitur. Eiasit exHWoris D ais, sua ipsius mavi cm natis, emendavit, auxit, atque erra verborum isnper Grum Meemmationis paradigmata, una cum Chaldaismudino , ad Hi, M. TIRISTIANUS OTI HOLD ILI
Lipsae, impensis e literis Melthopsianis, . 737 8. Nplici plag. 8, cum Praef. de Tadi grammati v auantum emolumenti siti ruerit auarium me
re quo inde a seculo XI Judaei ad uidium granini, ricum animum adiecerunt, omnibus est in propatulo. Nec christiam, ubi linguae huius noris adimi est transmisi m lares liae iis parte exstiterunt, sed potius illos, a quibus hoc beneficio pristitiis erant in sis oram i, industriis,siperatis , ac dexterimis, longissime superatis , in hine illim sine nitrudiri multum hodierno die appareat. Divi sane vix potest, quanta contentione praeflantissimi quique vitiis superioreri Hac nostro, quod vivimus, Seculo in id incubuerint, ut sese moris orari indolis, iratius declarae mir, a vaeservis r
200쪽
suppLEMENTA. Tomi V Sectio IV. 19x gulas remeumr, quo sic expeditior ad illius eognitionem
ma sterneretur. Inter , iure odam suo referri mererur
Cel. Stare ius, qui, quod ex eruditissimas ipsus striptis perspicitur, ad interiora rarassini seliciuii 3 penetravit. Testis anter alia est ipsius ammtua, Mae quoniam mulionam iam dum nanium teritur , id initum, quod es ex titulo longiori quisque cognoscere potest, indicabimus, quid in prae senti editione poestit. fuerit. Illam debemus cum Viri V
nerandi, Christiani Gotth. Misesbii, apud Ambergenses sacr tum Antistitis meritissimi, qui etiam Praefationem praemisit. In
illa tum integra Grammatica Stare lana repetitur, tum accessiones aliqua exhibentur, tum mutationes aliqua sunt institutae.. accessiones comparent tum ipsius B Stare ii, quae ex exemplari,quo ipse in practeitionibus suis ad finem vita est usus, cuiaque multas annotationes alleverat, sunt transsumtae, tum Ediatoris, qui, quo illorum commodis velificaretur, quibus angusta res est domi, accentuationis, Chaldaismi prima rudiamenta adjecit, nonnulla magis perspicua reddere ac illustrare allaboravit, verborum denique impersectorum paradigmata plenius repraesentavit. Mutationem hanc suscepit. In priora Parte
regulas cum paucis quibusdam, iisque potioribus, observati nibus .exemplis paucissimis, seorsim collocavit; posteriora vero uberior regularum explicatio, & exemplorum apparat
conspicitur, ne illa interciderent, quae Doctissi Mur u in enod indis dimissoribus serae Scriptium locis in dianam emb. iecerat. Quaedam postremo, prout perspicuitas remn ordo natiualis postulare videbatur, convenientiori loco reposci: Hai hoc me naturilli ordine, plana ae sivi sani di
posita, in annotationibus, itemque syntaxi, plurima habemur tum ex optinus Grammaticis accinicis petita, tum long meditati ne ac scrininio ab Aut re erum crim recta in adytalii e GD .ae oraculorum divinoritin explanationem. ducunt. si is iun est index tum narum dissicilior ini, tum loco ascripturae, ves sile, es breviter, e alicatorum. In mendarum idi graphicarum indiculo non .mnes errores sunt notis,exbus sequentesa, is sint animadversi: χ: pro πο-.riri