장음표시 사용
231쪽
doctrinae divinirus patefictae, adsterum Codicem omhie dixerit nihil, hoc accipe responsum ab Aviore, constitiatum
ipsi esse, aliam occissionem tantae rei consecrare Ut id destin sonis ei felicissime succedat, ex animo Precamur Tractationem hanc Cl. Autor distribuit in praecognita, seu isagogen, de natura Theologiae naturalis, ac in Capita tria. Primo, existere Deum, licite demonstrat. Secundo exponit de attributis seu perse clionibus operibusque Dei. Tertio de ossiciis Deo exhibendis praecipit. Demonstrittionis Copula tam ce rate solideque eonstricta est, ut etiam dealistisis Materialistis, spinotistis ac Manichaeis omnium generum, sitis possit facere. Ham Theologiam tradit esse scientiam a Deo interventu rationis s. fanae Qui rationem ac veritates rationis in dubitationem r vocant vel horrent, ipso iudice principia Theologiae divinitus revelatae,in eam universam, prosternunt ossicia, Deo praestam
da, ab hac disciplina separantii vulgo. Institutum hoc ei -- et nus probatur. Praestantiam, usum, si necessitatem Theol
giae laturalis solide ostendit. Per Deum ovi vae M af, ω r. hanc notionem principi loco ponit Ens vero a se exsinit petiit, si uod rationem exislatria vi ut sese habet, dite Mustiti
ieisinum ostendit consistere in errore intellectus, ratus, 1ο num esse, si erga aure cita nos geramus, quemadmodum erga errantes nos mus praebet es Philosophum esset, Aleatheum, O polytiuium , vel sinacem de Deo opinatorem, mulν qui spin xtistam, inficiatui n e lib*s auivismi plepos, vimque essitatores, tu cinae recenset Dari tauriam , minibus instam , sivi eas actualis, sive habitualis, Gei
tentia prorinis di vis propinqua api, ta negati qui e ponit per potentiam sta siqvid, eamque negat esse ves propinquam, vel remotam. Videtur amem vocabulis notiones alias, ae Theologriciunt, tribuere. Provocat a Linham hestias Hierunt educati. Habitus cere hostras ac iteratas mones praemittit, seu praemissas largitur. Addit, doctrinam de imagine Dei ex lumine rationis haud innotescere Notitiam cognitionem Dei, bis haud imputari posse, si ea foreti
3 turalis, admigiti est cit , ut comedat, ii Mnem ἀφ
232쪽
hrum ad cognitionem de Deo, si ipsi sit usus rationis, acqui--ndam. Existere Deum, negat e conscientia demonstrari iposse, siquidem conscientia theologica ii vacent, qui carent cognitione Dei. Ideas innatas dari, negati Arguntentum 'ag. a allud, quod a priori deductum putant vulgo,in sc habet a si,quod eme se m concipimus, omnes habet persectiones.
Actu necessario exi re, es persectio. E. Ens necessario exsit permisimum , rejicit, eo quod nihil inde sequatur, praeter quam quod Em illud existat in idea nosti a. Addit, demon asi
strandum porro esse, Hysmodi Ens extra nos existere. At quomodo illud incide nostra tantum existit, quod necessario e istit Existentia certe idearum nostrrarum non est absolute ii 'cu m. Existere Deum, e consensi pulorum alii conteii r
admitonstrari posse. Displicet hoc ipsi argumentum, Kς immerito consentiunt enim, in macie hi erroribus quos que respin, creatis, seu a posteriora, ipse, austere Deum, sili e. evinci . Nos notaeso consum, de que -- catri cogit nummus' on'. 'ari Πυα huc illuc m p pri aevinet Q Semidis, semiho Myo non exist - quod in nobis Dat, esse spiritum, egoi . 33, talis Gndamemini, demonstrat. Dari principiunt rationis sic dicimuis adiicit, nec cito illud, existere Deum, demonstrari posse arguiti Gratiar itaque, qui illud reiicere m*minimiae Lan F uersimu alii. Inde enim innotescit, nos dis, mimia ψ exstitis, Ex nihilo negativo nil existere, monet asi
in igitur, quod est mutabile, exstitit per illudans, quod ra rionem exis nilae in sese continet. Aliquid a sese ipsum inici, Mntradictio ite est plenum. 'rogressivn causarum in infitiitum PFossidat. .: --- demonstrationem de Deo haud reprobat,
lappi et tamen, quae in ea sunt omissa. an a se demonstrat, istero, idque esse independens, necessarium, aeternum, γ, iturum 4 immutabile. Infinitum vocat id, quod habet ea omnia simul, quae habere potest Addit, illud Ensis A rs esse simplex, semper actuosum. Tum vero ostendit, nec mos,nec murulum, esia Deum. Diiudicat deinde argument ,
233쪽
bus nervus inest, ad illud se ontingentia via desumtum reis Pag. s. Addit seriem librorum, quibus existere Deum, d
monstratur. Attributa Dei ex aseitate demonstrat, nomina. tim independentiam, necessitatem essentiae & existentiae, immi
si tabilitatem essentiae, infimitatem, si infinitatem ex independentia, necessitate, immutabilitate, evincit, , infinitima esse, quicquid Deo siest, ostendit in ipso redueit eos iii viam, qui Deo praescientiam futurorum conting mium mora lium,in infinitum intellectum, adimere laborant. Deum nobis perpetu esse de mansurum incomprehensibilem, docet, demor muns etiam, Deum esse tibique, esse immensum, esse omnim sentem. on inpraesentia, ipso iudice , est immensitas Entis, et1 elatione ad omnia alia, cum eo existentia, habita. Blodum om emitiare reci M. quo Deus ubique adest Eternitatem mmodissumque ostendit Eam suem uis haud esse caparent, crearis uippe in itis τὸ is mis uine, immet, en iis,
D. . Deum esse αὐλτον, exanimulabilitaterius con mia L midas in Deo aeri negat Actiones proprie inctis ei deni gat, largiens tamen, Deum siquid facere di omini. .' Inrella 'cium Dei esse sentem onmaum polli*lium, eisque et stin 38 His ius ere, docet. Addit, intellectum Dei esse autorem de causim possibilium. De Socimanorum, in dies adducenti, Us mullus hic est liseus. Praescientiam omnem Autor Deo vi uvit, scrupulosque, ab aliis motos,mese enodat. Sesentiam n inessariam, liberam,in mediam, egregie firmatin ostendit S
234쪽
pie volui, teni infinitanu . Ialienarent Deo laniit uiis
imit, eo quod ipse est Elis immutabit. Me listas ipsius necessario hoc appetit, illud aversitur. Largmi Pag. or. t ei, Dein semper eruere , funere optima, libentercere ea, quae sicit, nec extrinsecus me, sed Messifieiune ad Elinietatem sapitatis. λαλ est domini Dei ergo ipsa piritui per sese constarato est tritae a, in usu vocum in imaque Theolam sit idem. Potentiam Desiniti eius volum .
rate, traditi voluntatem Dei condit,oliatam misistit ae inde undicat distinctionem inter voluntatem Dei a meo istem aeeonsequentem. Deum esse creatorem, monstrat, scopum. io. que, creatis rebus polostum, esse De πιπυην, denuo evinci Seopum illum per exstitisse, ipsasque res creatas, videtur . Od. posse exibtione persectionis, allata pag. Πδ. Ex scopo eodem conficit, substruvias, a Deo erratas, esse ratione&voluntaria vi instructis magnam putem, immo, his omissis, . . . seopum creatoris cessare, qui tamen e vollantate immutabili
libertatisque nescia, ipse iudice, creavit ea, quae erant aereanda. Deus necessario imindum creavit, hoc iudice. Inde ne as. . in argumentum adversus Idealistas. Addit Deus per hane 'creationem modo gloriam suam voluit demons re ideoque nom potuit non mundum re ipsa emere vero res creatae, a tionis haud expertes, proprie modo gloriam Uus promovere possunt; ipsa vero ex mundo cognoscenda est; apropter res Ea creatae rationales necessario mundum ita fibi repraesentare debue runt, quemadmodu- ipse extra eas exsit. Deus alioqui uia latenus scopum suum potuisset obtinere. Eam ob causam Deus Iaa. non potuit non cum nuda rerum cognitione plenam certisudinem copulare. Deme hanc certitudinem , ne ritu inde euenire quidquam, ni ut res extra nos postas cognoficere nequeamus ' Hac ratione, veritatem metaphysicam existere, demonstra
Deum decuisse, ut substantia rationales libertate instrueret, ostendit. Actiones horanum liberas esse ad conditionem ad Iay. strictas, de respectu huius necessarias, docet. mi assiones lio-minum darentur liherae, eessaret, ipso iudice, imputatio. Quis enim actiones aiaturales di meelianicas imputationis capaces
235쪽
sse, contendet De successionibus eventuum in liberis rerum creata ium' nitrus pendentibus,
minus factum esse ac creatum. Fatemhram potiri, liberas se . . sotiosora funes successionem eventuum in mumis determis re, e Gratus sisere. Hi deterininati eventin meo adfl furiam mu uti, e transir fili, haudspectant; mundus ese ' --π, --- istisve adsint, siue ab i. me essentia mandi, ae attributis, inde necessirio fluentibus,diei tantum us, . inresectin Dei iliam scisi ferisse, bilia, voluntatem Dei sera Hom scilia essectui dedisse. induit deinde, Deum fac
re sngulorum entium modo unicam possibilitatem per intellectum suum, quae maxime' summe cum essentia sua com gruit. Inde colu efiicique posse existimat, unicum untaxat mundum intellectui divino qua possibilem obversatum esse. 1α7 Pcrgit ita Dcn ἰ, ratione sui habita, non potuit mundum alium creare, nec intelletius divinus diversos mundos qua possibi- les sibi repraesentavit, vel repraesentare potuit Quaerimus ex apis, an series eventuum nMuralium unico tantum modo sint possibiles an Deus optimum sumere potuerit, nisi minus
bona dentur possibilia. ad quod eo, ejusque persection, hus,est convenientissimum, sempei est unicum. At illud eo venientissimum non est unice possibila. Homines saepe agunt
ea, quae Deo non sunt convenientissima. Ecquis mundum naturalem & mechanicum a logico morali solide disjungere potest Non dantur in niundo insulae . nec perpetua in subsidium vocanda sunt miracula. Existit itaque unum quoddam connexum, quod appellatur mundus. Autor Charbitratur, mundum a Deo factum esse necessario, nec esse
contingentem, sed necessarium. Prius ex sublata Dei libertate luit, posterius haud item. Ex necessitate enim creatu nis coliti, haud potest, necessaritim esse munimi. Autin certe ostendit, id essesneeesiarium, quod est aeternum, immutabile, infinitivn, de simplex, par sep Quantum H ne cessitatent, quali mundo tribuit, attinet, de ea sid rit
236쪽
aeque sit necessa' ius, ae essentia re et Ituran solide hae in is risiectu Dei rationem suam babet tam solide existentia mumsi ut em fiam habet in is τιατ Dei. Causa mihi haud pater. - volumi ter vinae intinemu Dei. Adessentiae r senis intellectu Dei aeterm sint aerem; si uitiae voluiiuum.
potenter creans Magens in mundo creato, eam inseri mundo necesstatem, quae essentiis rex iam inest, tun inanitus, qui existit, existit neeessitate absolutas i conditionihus silagulis immuni. Quid vero sic restat, nisi ut mundus sit aeternus aeque ac Dei ΘRecordamur inter haec cum Autora, haud existere re ipsi, possibilia cuncta. Hinc vero consequitur, ritu dum qui existit, possibilia universa haud exhibere, in actum deducta dari it ique series eventuum mundi alias aliasque, nec tamen possibiles universas in actum perduci series tulissi cor 3stituere ipsum mundum, quidem id , quod umis vocamus, interno nexu seu coniunctione praeditum est mundum esse
partem possibilium illeoque ipsum Eer sese haud esse neces iarium, sed, quod inde sequitur, contingentem, quidem
id vocamus coarti gens quod per sese haud est Rceli trium, quos semper ali uincle dependet, quod ita est aflectum, ut id,
quod ei oppositum est, possibilitate intrinseca sit aeque possi-
.hile. Huc notio est entis conuia tis universalis, eaque,
inde in physicam dividitur di moratam. Illa est expers libertatis ad hanc spectat libertas. Licet vero voluntas Dei, qu tenus ςxistit, staterna Minite necessaria; id tamem*Deus agit vi creat, opus Dei ad vix ad non est eiusdem in gurae, siquidem M, quo Deus 1 rami, incrum re cisa se lunul fuit meritum violano nece um, di aeque -
237쪽
aatui aeternus, unicaque determinabilitate praeditus Pace Cla. fissimi Viri haec interiecimus, ut occasionen ipsi suppedite .gnus, hoc momentum copiose, luculente, , ut alias facere solet, solide exponendi. Verum digredi lubet ad ea , quae restanti iundum hune esse optimum tersectissimum, statuit, id est, unicum re unice possibilem , eodem iudice. Addit tamen, eventus in mundo alios potuisse per actiones humanas existere, ac re vera existunt Successiones itaque eventuum mundi sunt contingentes, hoc iudice, licet mundus ipse haud sit. contingens Notiones novas iungit Cl. Autor cum vocibus mundus, contingens, necessitas mundi, pisssibile,&c Vero. mur, ne sinipali Philosophi tandem libertate eadem rant usura, vel tot opus suturum si Lexicis, quot dantur philosophi seri-Ptores Monere liceat, Aut illamissi notionem de munissa se are, quae cum notione , Na tradita haud videtur mi venire. Posteriori enim laeo mundum appellat aliquid necessarium priori vero aliquid mutabis. Ipse profecto haud de . signavit speciem necessitatis, quam mundo attribuit, aliam mvae samque ab illa notione Meundum quam Lari id, quod ei oppositum, per sese est impossit,ile ot contradictione streundum. e docet, Deum esse per sese beatin' dari actiones hominuitit, sin malas. Deum in iustitin in utramque partem, eiqu. tribuendam esse voluntatem comta arari ratione mercedis, i inibus tribui alitie. notanda Dictae porro siris , vae rememb-- libericlem, ponit --
id esse proprie voliminem, eoque id esse idem illae ananile, an vero bene, im Misi in gini,
utrinque promoveam . Permissionem nisi Deo tesse in dignani, monet, addens, istiem eventuum eam esse optiniam, in qua nullae actiones malae sine ae eam a Deo de
s vati, stris que derelim ei displicere, licet ob libertatem
238쪽
sUPPLEMENTA. Nini V sectio v. 29hremium subtaniamin quarundani milum se ipsi prim et dum, quod quippe impe rie haustρησὶ An miniam, in quo
mi siccedit series activirum pravitatibus infectamin, si optumαμ nem. Negando respomiet ad quaestionem, si ad Demnet exeris; istinandore iid--- actionum, earumque malariam, quas Deus non potum rit non permittere. Deum odisse mala nioralis, additi O inratiosem definit per copulationem nisti vortim cum actioni - liberis,ae; obligationem rimilem a Deo praestitutam es 'ministrat. Ex hac praedefinitione, Deum esse legislatorem, evincit, ac peccatores a Deo puniri, additi id te trem
ostendit, dari officia erga Deum, dari cultum Dei, eumque voluntarium, cui innexa debeat esse sinceritas, honoratio ae lau- .datio Dei probe cogniti, initatio Dei, studium culturi r tionis, amor Deiis alius eujuscunque timor, fiducia, αυ- ωtranquillitas, refluensis perpetuus precum uius, ac crebra poeniten Fuimus solito longiores in summa h νω pusculi recensenda, eo quod nova admodum multa in eo exponuntur. Spes est, ore, ut Q. Autor paucula monita no-ctra diligenter perpendat, illust et, & demonstrationibus f lidis perfundat. AEquitati enim studemus, nec refutatores la heri cupimus.
natis Hebaeaeae in Anal iocum Hebrgarum,pro numero a diuersitate regularum Grammatices selecta .rum expressa. Quibus praemittitur Theoria nab-seos, atove subjungitur meditatio de investiganda vo-
eum Hebraearum radice, in usum Grammatices suae phi
239쪽
ceae suae Hesmeae philosophicae iam ipse praxi lassigit o ad iungit, quam ante biennium, fide publice lata. 1.se editum iri promiserati In Praefatione respondet iis, quibus vel nimis, vel parum philosephari fuerat visus Theoriam analyseos praeia. misis, ut cuilibet constaret via, quam incipiis evolvendis voci- hus secuturus erat. Brevem praeterea fini calcive praxeos ad ieeit meditationem de investiganda vocum IIebraearum radice, pluribus alio tempore illustrandam. In Idiotismis linguae H hraeae perspicue explicandis eorumque numero minuendo, iam oecupatur, quos propediem examini eruditorum subjiciet. Vocis' tribuit significatum ulceris ardentis, eo quod Chaueag. I. daeis Irilia est calere. Voci m . nificatum imperiit mi gandi, - ectendi, qua ligatione essicitur, ut aliquis non eo quos velit, motus seu strepitus excitare possiti notionem,
ipso judice, tenet os seu spatiosi xui, quam per nomina, inde derivata, Autor illum tribuit significatum sq. separmiis ea qua δε commisione. I. ea coniunctionis in- isti ruis rumuius irriai man liber, nu, semieri
mare , trans e sum perfecto a inposit*m imperfectum, ' 'va regere, 'veritarem ἀrimi ratio, , ncongerere musta in Urum, Q in altum res e M t. mi π, instinere, in idem o. ora referirer.--πexercere ad aliquiae prasan in M. Est, ubi in Uenientis xs6. Graminaticae Ebraicae circa verba in re utentia alici id notati Voci '' infixum credit signis earum δε--min admimois Am Ninendo, c. Difficiliores enodationes analmonsan,
240쪽
pasta, minorationes, quae maercitatioribus usui esse possime. Reare itaque, ut Commentationem a M-ymis ab Autoris Cl..taminia flagranter exspectemus, cuius rita in definiendis vocum significationum turmalium ac generalibus in unu bire
Plag. 6. Clarissimus Autor, in quo magni patris nomen e virtus enticat, felici conatu cum eis certat, quυ de ampulla Rhemensi, ais monumento Chil erici, de lilio Francico, de Regibus insensatis, de Regum Francicorum varia effigie, stibus, armis, habitu, bc coronis, exposuerunt, atque ad ii tum labores symbolam suam erudite consert Disserit de more alendi eomam, Regibus Merovingicis familiari, quo V lut insigniis documento regii ossicii suaeque prosapiae illisub Pas. I huit superbire, nec tamen deserinibus duntaxat disputat, sed etiam momenta, huic tractationi iuncta, solida commentati ne perfundit. Iactavit olim Roma Cinelamatos suos. O
spiciuntur Reges Thraciae ac Bosphori in numis caesarie o vati. Sothomini purpurati ac nobilita promiserum crines. Partho s. rum Reges inter regii splendaris docili meso am oste metunt, eleganter in gradus se ratam, more a Scythas traducto.