장음표시 사용
211쪽
mum nostrum, quanquam iam iterum editae, elegantissimae Orationes Academiae Gallicae, calculum quae communi conserilumeruerunt. Prima confirmat, iustitiam Queritatem firmi sima esse blii regii fundamenta, ad ductum Proverb. XXIX, 1ε. Exorditim illius originem regnorum a malitia mortalium ac depravatione derivat Reges vicarios Dei constituit, atque indidem protio alveo ipsum piopolitum derivat. Ipsa rati tio, sanctissimarum passim literarum fiatis stabilita atque illustrata, laudabilem ordinem commendat, dissiciles illarum vim tutum in aula progressiones describit, atque ad rem ipsam co roborandam illustrandamque idonea maxime colligit argu menta neque etiam exempla, sacra praesertim, Omittit eorum
Principum, qui laudabilibus eiusmodi virtutibus destituti, in suam se ipsis praecipites dedere perniciem. Concluso mmum precibus fit ad Iesum Christum directis, singulatim pro Rege Christianissimo, ejusdemque felicior imperio. Ahera
oratio tractat necessitatem cognoscendi religionem atque Xe Rendi, ad ductum Eceles Cap. vlt comm ii Ubi exorcium d ' citur a propositione, plausuis consensu per se digna, homi- nem esse natum ad veritatem eognoscendam, illi ad felicitatem amplectendam. Ipsa vero confirmatio ostendit, generalem humani generis esse cbrruptionem, neque lassicere rationem vel . .
au' - plenius perspiciendam, vel avertendam quippe, cum hic uiu in eriores nos ducat, ti in perniciem praecipiis in hine ad divitiam patviqimem confugiendum esse, ubi omnia, quae ad salutem luae ad reconciliationem, pertinent, invia ruamus. itque illa ipsae sint utilitates, quas exhibet nobis ac propim' religio, dignae pressas, quae accuratius pervest
irinxur 'cui' 'tur sed non icit, nosse, exercitium pariter accedat, ne ea est. Id quod emcte demonstrat Cel Aut r. atque ex Historia sacra illincit, hortatur dein ps, reprehendit, blatur, ac, precibus demum ad servatorem . . direct concludit. Tertiae atque ultimae orationis argume
num est, quod nequeant Reges laudabiliter regnare, nisi omcia sua erga Deum atque alios homine prolis norint, he --
212쪽
' --Μdeseeundurn ve Aa Davidis Pyro. in more Ruti uis, musis i, qui Iu is tererem. Quod quidem pari, ac creem seliditate atque elagantia exponitur. Q .
a philologicarum Annotationum in diversossacri Codia eis locos, s alias gravioris momenti causas, editarum
Tiguri apud Herieggerum docios, 739, 3. Alph. 1 lag. s. Vir Pl. Reverendus, qui Bemae agit, sedustique Bibliorum inve
stigatoris personam sustinet, hoc specinitiis in lucem edito experiri voluit, quid sinceri vetitatis lue amantesvi intelligentes viri de destinatione hac sua sentirenti Promulsident hic apponit. Pleniore dapes adhuc conditas servati Has quoque appositiserum sese pollicetur, simul ac iudices id flagitaverint, candorem proseis. Fasciculus hie sex comple litur Partes, seu S risiones, Indicibus subiunctis conclusas Singulis Sectionibus o mulam Dedicationis praemisi Controversas haud movet, nee attingit. Fontes laudat, librisque probatissimis identidem ad si comprobanda utitur. En speeimina aliquot, ex specimine decerpta orditur Autor Doctist ab expositione dicti illius B Pag. Disri III, 1 quod ita cum Cel Alberto Schullens interpreta. tur: Omnino utrinque casum minatur Hierofobma, s Inda prοιidit Cerae singua ipserum Iudaeorum , ardua molitio
nes eorundem, ingelati conatu suscepta ac, stetietes 'D Ur . tendunt contra Rhodam eo ipso, dum acerrima obstrigidatiora
213쪽
detur ipsi metaphora in vocem dilatere, desumta a fiastellai, oculos&os incussin cimperius in xuinc numiM-m ω Iudaeo in obsidionem Ne cadn arenam meg essa, exposui Respondet Autor ad argumenta umiis post fata viri, aspronivitiatum sis adulatim eorum, qui praecessit postro mum Hierosolyna excidium, accommodate trahit. - . ocu-D I ova intelligit Spiriti in Sanctum, ac sese munit septem illis oculis, quos memoriatat Zacharias IV, o,4 Ioannes A c. Expendendam Autori ci inqui inus sententiam rerum, qui ocu . sis Dbovae de Me sis exponulat. Ipsesen in vocatur oculus Vra lis j aeres 'hovae, c. ipsilue tribuuntur oculi, facibus igning volniis suntllimi Autor egregie delines statuni Palaestinae, Judaeorum , excidio Hierosolymitano proximum, funestissimum quippe vitiisque cooperium. Accedit deinde ad illu- . strandum locum Fer. LIII, 8, ac solide ni Onstrat, pronuntiatum id nn et rimita reddendum esse quis genus istud hominum, quod si aetate a itinam molit, cogitando senarrando assequetur, nefarium quippe, flagitiosissimum 39 Favent huic sententiae contextus orationis, Voces ac consensus Ioannis Ligbfooti a Baueri. soci certe haud inest notio vii.e, ejusque perpetuo duratio. Haec enim distin--i Oius significari solet es M, I LIII, io, c. me gente Iudaica, paulo ante postremum excidium pessima, vox adhi- hetur Devt. XXXII ao. Eam sore scelestissimam ante adven- tum Messiae instantem, ipsi docent Iudaeorum doctores in Q ιο Cap. s. I, Min Gemara Sanhedrin Cap. LI. aδ, ac in Bνου- schis rabba ad Gen. XXIV, Respondet Autor ad objecti qq nes, quae huic expositioni queunt opponi. Ium ostendit, ritum P, laceratio=Iis strapum, antiquiorem esse temporibus Apostolorum, atque Hisbmuthi Rugsique opinionem repudiat, ratus, eam semper ci: cumcinoni misi adjunctam, ideoque Provocans ad doctores Talniudicos,is negans, ritum v duoppositum esse εχτιαπασμιω Credit, ritum Priab jam a Siso. chemitis uisi adhibitum ' ob Gen. XXXIV, as Hine ratio-riem exquirit, cur circumcisi in diem octavam fuerit collo
214쪽
luserunt in hoc momento tuis se D. Icirrema rus. Ipse se rationes suta putat Amor. Baptistatim esse in uinum rem sim ectionis Iesia , doce ex ram VT, ratus, Baptisinum esse circumcisoni simiturun , - v. - .l. II, 16 a, ac fi
sonis, comprobetur exeniplis, e sacro Codice depromtis. No vimus enita diem illius resar rectionis ait m μι--μMunim, nec adhuc producta esse exempla, in quibus ille, tvr octavus. Posthaec circumcisionis origines in Asthahamm a. revocandas ostendit, ac venere argumenta, qui eas ab M ptiis deduxit, misit, Locum I 'MIManari solide exponit, adversu vencerum vindicat, credens cum Campegio Pitri ga, Ap esse Arabas, qui capillitium in orbem circa caput aequabiliter in honorem solis totonderint. Addere haec nobis liceat, voci ma subesse nificatum luis suae lim rem msituit, ac vocem IXA notare truncationem in partitissextremis. Unde videtur consequi, eos significari, quorum limes regionis imminutus,in ad angustiora redactus est. Videntur designati esse Hagaraei, quorum limites a Gaditis Ru benitis,in Menassitis, fuerant in arctiora coerciti r Chron. V, io seq. Sanctomathonis historiam Autor reputat pro genuina. 33. Praeputium vocari probrum rapti Ff V, probabilissime eontendit. Deneerum non serio egisse, sed lusisse, de aliis it io6. lusille, in originibus rituum sacrorum desiniendis, sibi persuadet. Minc progreditur ad locum Iesaiae XXIV. . ubi de Iudaeis traditur in ratus, Iudaeos reprc hendi, qui regnante Antiocho Epiphane urgente, cedus III, circumcisionis migraverint ac dereliquerint, obluce. LIAE,FLCircumciso certe uitignum faederis periodici, cuius exitus
215쪽
XXIV, A&e Coniecta cum Stephano se Modine, pudendo
nun consecrationem, inter gelites varias adhibitam, proflu-mo i is ita , , ritu circumcisionis. Tum deflectit ad locum difficillimam est VH ao, illustrandum. Ponit ipse inibi mentionem fieri de statu regni gratiae postremo Hoheselli sententiam, . . , qui regnum gloriae indidem designari per allegoriam sibile suaserat, impugnans. Credit potius, feliciora Chiliata subtilioris fata ibi promitti, ac Iudaeis, ad Christum magnam partem tunc deductis, instare possessionem Palaestinae. Ni apud Iesaiam vaticinia accurate separentur, ac diligentissime in initia vaticinii cujusque novi inquiratur, expositiones probabilissimae haud
invenientur. l. Rev. Autor deinde naturam Chiliasmi, a Comctio mitringa approbati, exponiti& ab ea omnem inconvenientia suspicionem removet. Chili muni Cerinthi ac Iudai-
cum repudiat. X verbis: Peccator, centum atrnos natus, Q
identidem emendationem sui differens, beneficiis Dei pravabiatur, colligit, poenitentiam seram vicesse salutarem omittimus reliqua, festinantes ad Autoris Asrahamum, qui diem ita a 3 a. lam Iesu vidit, ae ideo laetitia exiluit, o Vm,M. Lampi opinionem aversabatur ipse olim, quam tamen posthaec propugnavit. Heu mannianas Objectiones amoliri studet. Tandem vero sententiam Cel. Heumanni cum opinione Lampiana conjungit. Id certe inficiari haud licet, diem Messia esse natalem ejus, idque, quod inde ad excidium Hierosolymitanum decucurrit, tempus. Adde, quod Abrahamus dicitur non videre, sed vι-- , diem Christi, laetitiae quippe argumentum. Vidit Abrahamus virum Movam Gen. XVIII, , , tr accepit ex eius ore promissionem peramplam, eamque cincamationis Messiae . . . ex eius progenie indicem, & progenie per Messiam beandae tostem, v II, p. Redimus nunc ad Autorem, qui inter haec edepit lad Bargens praeesse doctrina,& exemplo praelucere si virtutuοι Expromit ipse cogitata sua de modo, quo e con-. scientiis praegravatis consessio peccatorum salutaris per eccle
susten ine possit. Quo mimo homines, mentibus praegravatis praediti,ecclesiastae mimilos peccati gravioris, olim admissi, aperiant, impediu'stim, is solet motositas i instinu tia adi .
216쪽
tus eclesastarum, candoris in eis ac taciturnitatis desectus, inprimis metus vilipendii ac probrD Disserit de sigillo con ara. fessionis Autor ex ecclesiae primae Christianae usu, additque summam Edicti, a Rege florutarum gloriosissimo A. III 8 promulgati, ac Constitutionem pagi Bernensis, A. 67s editam, ad hos corymbos referendam monet salubriter, uxoribus eccle- Τωfiastarum alidenda haud esse prodenda, constitutionibus magi stratuum illud consessionis sgillum esse firmandum, & ecclesiastarum esse, munus gravissimum, ipsis demandatum, solicite O
ire, ac eo sanctis cum horroribus fungi. Disquirit γosthaec rationes, cur Iesus e synagogis Iudaicis per proscriptionem publicam haud uerit unquam eiectus Acquiescit vero in eo, 197. quod Iesus, quo minus Judaei eo usque saevierint, omnip tenti sua vi providerit. Minc ad scopum ausi, in Epistola ad
Galatas latentem, sese accingit eruendum. Evangelico- - I9. theranos appellat fratres exanimo ac Cel. Dcbero, fraternitati illi minus Luenti, iniquiorem se praebere haud veretur Scopum sar,
illum collocat in dissuadendo Christianis Syncretismo cum I daeis, qui plus oeconomiae Moseucae, quam nes maiori Iesu, dati dum esse, profitebantur. Investigat deinceps sontes depravata opem operati, in ipsa Protestantium Ecclesia passim distatis. Adiungit mantissam de causa multiplicium ac magnarum tempestitum, quaera ira 3 Helvetiam praecipue affixerunt vim vero vindicias exhibet instantis vel lat ae Judaeo iamiveti, a 4 lis si Iesum arer ationis ex se. XI adversiis A mem 'avissimor is de precibus Judaeoni Ἀχαι, conversionem J-uivi mi Christum , successu tr ς ies. Noster eis aecedit, tui nummisi in v ante dissentvlem, titissimi , laesemit particularem, largiem
217쪽
. eos in D NOVA ACTA ERUDITORUM
Pag. 3oq. expetere licet, res hae in controversam filisset vocata cla loco LM FILII, indicar illustriorem Judaeorim ad Iesum adi gregationem, videtur paulo obscurius, ni septem periodos Occbana admiseris. Credit Noster, Iudaeos resipistentiis tandem maxima ex parte in C inanaeam reditin os, ob mur.
3z8 XXXII, 3, en XXXI, 33, a , Vis XXX Ros, II, XXXVII, F, 6 - α ι , T. Stupet ad Cl. Murtuerit istentiam, ad mire. XLV, propositam in Horis, eamque sug 3I3. Maro contendit. Expositionem Hube i in is Erae X GL 34i laquirit Autor postam, an vaticinium, Eois XXXVI pe talprum, iam fuerit impletum id quod inficiatur, ratus, i
lustrem Judaeorunt, eamque sperandam, ad Iesum aggre
Osee serio lateat, quaerit,in negantem aniplectitur sentena iam. De emphin lamentis persena primae ui Geo. XXXVnia 97, diiseris deindri idem argumentum pertractam. Septem diebus festi tabcinaculorum indicari putat septem p . . ciuili ratiae. cel. Immm-mm G sit causim adueritis B G
putat desgnari Paulum , Utinim Judaeorum , eiusque illaru oris, conversionis ad Mimi exemi'n typum 39 plicati e indueri mulus ensim emendatio in iiii eatis. - νων. oo, De νιν -tus sies.st in ri V Am qim rem desiderii plenam 4 votum anxium. --σιν docii. c. A. Heumana iurebanorum opinionibus minus amices usi natur scriptum quoddain antitheticiliis . isdem accingit astoren XXIM et, exponendum eongruentes, cri Schusten i hunc quidem in modum : Aropterea ti, GUmmtur irriguis sitiente, id est, justus aequo ae injustus per c ad nisilum redigitur.' Atticorum cantilena haec est, quam merito reseMlit Noster: et ira est haec annotati. quae diligenter e pem
218쪽
dare. Hinc ostendit, quomodo exponendus sit locus I a 47
XI, 3, qua ratione hoc Caput em priori sit copulanduli, Porro remit ad locunt Iis en I, ra, enodandum mel G- ' 486.
te itinentie inninus. Addit R. GAbarbaraciis c ta de Israesua piaculis ex ejus rasitione advent opinioni Iudaicae de Herto operum. Gubiunxit iam sis. hisce praeleissionem iterariam, nabitam speciminis loe pes e thedra Elmuentiae mistoriarum Bernensi rite coni endica inscriptionem retingensem De Udi templum a se L. An iis Mettimus esuo posint M' Aquensi s. - ι - templi
ornamenta Alpinia Alpinula onjunx en Peregrina sua C. ederunt L. D. D. Mea rum. I annota trinibus edisserit hi storiam discessus sui ex terris Brandeburgicis in Helvetiam. -- 38. didit Constitutiones Tigurinorum di Bernensium , quantum at
tinet ad eandidatos, ministerii ecclesiastici causa exspee ante re ipsa consecratos, seu ordinatos. In calce opustoli appar
Nicolai Brunneri Epistola ad Autorem de typica Pauli converrisione, teste illustrioris Iudaeorum ad doctrinam Iesu evocando-raim conversionis. Claudit illud index tractationum Materiaiarem, additionum aliquot mantissa, raphaimatum emendatio. Controversas haud omnes procul esse habitas ab hoc specimine, ostendimus Spes illustrioris Iudaeorum conversionis utramque fere hic facit paginam Magnificus ac S. Venerandus I tarpereerra
noster amplissimis justisque elogiis ubique condecoratur. In una pagina saepius tria leguntur scripta, aliud infra aliud collocata Coeia coanormn adversarii passim vapulant. Cel Schvstensi selitentiis vela submittuntur. Hermanno, chortigenio, α chero, Viris eberrimis, dic passim impingitur. Multa momenta praesuntissima hie Blide edisseruntur. Nosti uin est, speciminis uberiorem messem exquietire,& Amori praestantissimo ea, quae pacem, eo te diani, & ses stateri, atque mentium emendat rem, spectant, ex minis gratulari
219쪽
VESTMIA VETERIS MUSICAE DAVIDI
mimi bicines secum n voces suas ustitare diser fas, tonos inas, moderationem ordinis, seu nomeras, repetitimes, exemplo uno, Decimis loco, demo prata, is eum disquisitione Duo num musicorum, aege solida ad accuratam Ps,tarem diris m descripta a M. OANNE CHRISTOPHORO SPEMEL, Superintendente ae Ecclesias
dissicissimam acci κ. xv dani, noliniaeque restituendam. I erant enim notae E eorum muscae, sim se fides, Ab H imperante. vitas ta morum4 Latinoivi muscas quondam conuitisse e literis quilitasdam Gnecis,qim vocibus Maisierunt superistina pioriiraesen Harm --o rutominicum inici hune defluxulenime
quondam, Autor continat, addens, accentus prosaicos tib Mntentias, Et modulationem lectoris, determinando UM . inrtias. orientalis certe 'inionem copulant modes rimi in Mane usque diem. In odisia in modo , niverita antinses, modo huncin illum selum, cantasse, variasque inde mi tantium viri.u lines prodiici, iam Dur μιγμα - δε s. a suspicatus fuit ex illeditatione o Exemplis variorum Psalmorum idem exussi a iiii Nut dubitatio vix superse loeus oralium diri ius tau missis designandis tonorum differentiis, coniicit,4 schema lim ius visionis ' calce opusculi exhibeti Dialogi hymnici cedite indicant eam 1 vidissim solosque canentes. Ubi unusa
220쪽
stines induetiam loquentes, ibi plures cecinisse idem sunt existimandi Persenarum loquentium dive sitas, oppositio in Odis indubie designat choros oppositos, vel unum alterumque per successiones solum cantantem. Autor exhibuit eam diversitatem per singulos ει universos Psalmos Dav eos. De instrumentis musicis edit paucula curatius post haec edisseren Pag. 37.
da. me notis Ebraeorum nusicis pioin lilialis tum videtur ex analogia moris Graecorum de primae eccletiae Christianae. me . stant enim Hymni Davidici ex Seculo nono, notis musicis, iustis insigniti, quae lineis sunt superscriptae Restant praeter ea nonnulla hue reserenda, apud Ptolamaeum mine coniectura Autoris a magnum evehitur probabilitatis gradum. E pendendum est l. Rev. Autori, an accentus metrici profluxerint ex literis Samaritanis, e Phoeniciis, Graecarum matribus. Si literas numorum &NStorum Graecorum vetustissimo iram contulerit cum figuris accentuum metricorum, ipse facita ex eonvenientia vel discon enientia iudicabit, vocalesine solae, an simul consonalites, seu hae Bb , sustinuerint apud Graeos vicem notarum muscarum '