Henrici Boceri jc. ... Tractatus compendiosus, de crimine majestatis tum illustris quaestionis de fructibus rei alienae, quam quis bona, vel mala fide possidet. Explicatio brevis, & dilucida tum etiam disquisitio rationis componendi dissidii, quod es

발행: 1629년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

latur, iccirco singulae illae species ungi lis titulis explicatitur, Sicuti species iminiae, quae per sanaosum libellum in se tur, speciali titulo Cod de famosis libellis proponi tu,qui titulus distinctus esta Tu de injuriis. Sed de huius crimi ni maledicto commissi poena , videm p. Farinac. M variis desdive sis criba umb .dii'. quin, in im Qussiniiset pom lanata iiii met jestatis, qui facto quodam maiestatem , Imperatoris, vel populi Romani fo-li uni, distinguidimi hic est, inter iramen perduellionis, imenquasi perdi essionis, es crimen maiestatis ita ineci

Perducllionis crimen, Apsum cr minis Reum, quos iuvii aquosi obnoxios facit.

,, Rma' qm conamisit hoc acinus,accorpinu, d binaorum poena at ficitin Corporis p una est ultimum supplicium, vi quides gladiis cima, iuesb. ca aurem iudicia, Institui de publi iudiciis , dci siluis, ue in fili. misecium; ibi , ' shq ii m. Vm mi jestatu i .

162쪽

vo Atq; haec poena imponitur non tam tum his, qui perducllionis crimen tria persona Imperatoris, vel in Republic. Romana commiserunt, eda qui crimen illud admiserunt in persona Principὶ Electoris, ut diserte ostendit ex- , tus in aurea bulla Caroli IV. Tit mon

ii Estque haec capitis poena in perducuqes antiquissimia Nam lege Ia tab isthos ea constituta fuit l. 3 in princip. f. de less. Iul. maiestat ubi Marcianus Iurisconsultus, lex, ait, duodecim tabul jubet eum , qui hostem concitaverit, quive civem hosti tradiderit, capite puniri Prius illud exempliuD de concitat si hoste, adversus scilicet Rempub. o. manam, vel Imperatorem, est perduel lionis exemplum,ut patet exl ult. f. d t. 1 Sed quia perduellionis crimen in hii. manis omnium nefandissimum est, Iccleratissim una, i ult C. adleg Iul m.

jest idcirco motibus atrocior in perd

163쪽

E cepta est poena. MIen fenia ari huius criminis in quatuor scindi fitiltra, quae in locis eminentibus illius territorii, ubi deliquerunt, appensam tur, Iul. Clar lib.3 senten. g. laelae maj

Quin etiam hanc poesiam in Drduel-I de Carolina sani tisne non soliun ad . batam, sed & alictam esse plane re quippe cum ea cautam sit, ut procli reiprovin arum Vr a Princia pum, quorum jurisdictioni& imperio

ipsi si ibjecti sunt, prius prostrati in re ram per plateas in locum supplicii a

tentur, trahantur, aut 1gniti forcipibux, lacemnfur, post vero in partes quatuor

articub ia . Quod si haec nova poena locum habet in proditoribus, qui perduelles non sunt, sed tantum speciales Rei maiestatis, certe multo magis propter adem, Vel potius maiorem ratione ni constituta videri debet in perduelles, ut qus hostili animo adversus totam Re εὐ- ipublicam Romanam, vel ipsum Impe ratorem , aut Hincipem electoresno

164쪽

tricli Nicol E rhard a Midesburg in legati ix in soco a ratione legis ipla, seu generali ad extensis

mendio necari. In Gallia vero trasillumem quatili requis Iligatos dilao Cerari vivosscriblimer. Gigas in Trin id crimine lata maiestatis , Rubo de ' Mommittentium crime faemarajin quaest a. - - uit sequitur de paena bonorimi Reipe duellionis. Non1blum vita privantur ostendi, sed etiam bonis suis omninmmeatuuntur, eaque fisto applicatur, t tuti ibi hereditumo in dicatu 1 de M maiest dict a quis uisue infinia princibi, bonis ei omnibus fisco no suo addictis, L . Q ult C. il l 1 C depetitioni, bonor sublatis,

165쪽

soku MAIpsTATI g. 3I rum locum etiam habet cum perduellionis crimen admissum est in Principe aliquo Electore ut testatur aurea Bul

Et licet novo jure damnatorum bona is liberis relinquantur, attamen ju Vetus, quo bona Reorum perduellionis etiam siccessbribus aufertuatur, d l ultim. ibi, nisi a successoribus purgetur, hereditas fisco vindicatur,4 deleg qui majest l. ultim ibi. Et eius bona succes seri eius eripiantur, C eodem tit iam minatim lege nova Iustinianea approbatum est, Novel 43 . cap. ult in fia ac Auth bona damnatorum C de bonis proscript Sed obstare videtur textus, In Lao-Isrum 9 is de lendui maiestat ubi Martianus Iurisconsultus tunc demum docet fisco vindicari bona damnati huius criminis, si nemo damnati liberorum existat. in quia Martianus Iurisconsultus nonninatim deperduelliones. mine ibi non agit, sed meminerit an tum de crinaine maiestatis, exaudiri

debet illud Iurisconsulti pronuncia '

166쪽

tum de speciali tantum maiestatis crimine, non de crimine perduellionis. Et quidem delevi quodam maiςstatis crimine, ut sentit Ioan Robert Aurei tib et sentent cap. 2 a vi Meno cli consi l. 90 num 18 . ubi interpretatur eam legem de maiest crimine, de qua agitur in I. salitana a 3 A. 6. moestit. De levi, inquam, maiestatis crimine, ob quod satitem deportatio imponitur , peracio. Cod de bonis proscript. At potest datorum 9 is hoc tit Ctiam intelligi non de bo nis damnati P tris edde bonis liberti paterni Ea enim

patre perduellionis damnato liberis. damnati non aufcr tur, sed colarVari l. tur l. q. f. de jur patronatus, cui legi non refragatur h3 ibi. Et libertos, scieinterdictis 6 relegatis , ibi enim pro libertos, legendum est, liberos, ut sentit Ouidradus consit. 94 num et O vi a quibus dam ad eam legem recte notatur. Caercium ingens contentio inter Dd. nostros nata est de hac quaestione; trum ipso jure sua bona Reus criminas maiestatis amittat, an vero condemnar tione demum secutit Arbitramur' aurem hunc, qui maiestatis crinaen O G

167쪽

REORuM MAIESTATIS. 33 traxit, non confestim a tempore delicti amissionem bonorima sitiorum sustine-ie, sed damnatoria dena iam sententia lata,per textum expressum iniquaesitum,

13, in prin. f. qui a quibus manumi1 si Vbi nutu Iurisconsultus diserte a 3 scribit, quod is, qui maiestatis crimine

Reus factias est, ante damnationemDominus sit rerum suarum. Confirmat eandem hanc conclusio a rWm,textus intres quae in controversia, .

aa, in pr- fide iure fisci. Quo loco Martianus Iurisconsultus aperte ostendit, quod res eius, qui maiestatis Reus est, distrahi a fisco non possint, antequan i damnatio ipsius rei facta fuerit. Addit quoque robur pronunciaton asstro, textusin t ultim C ad leg Iub mari test ubi expresse dicitur, quodcQnvicto , maiestatis Reo eius bona succesilaribus eripiantur,in fisco vindicentur. Ante- , quam igitur Reus maiestatis convictus fuerit, bona ipsius adriscum non per ,

In c0nfirmationem porro, hinisco adclusionis nostra: accedit etiam textus igeneralis ini aufertur 46. in reatu, L,

.de, crasti, ubi Hermogenianus axis:

168쪽

constitius docet, quod etiam in reatu constitutus bona sua administrare possit, quodque ei debitor recte solvat. Vnta lde neces ario sequitur, Reum criminis

aute 1ententiam dominum csserer uiam suarum non fiscum

positum est solidum in l. ex judiciorum . et O. Ude accusationibus quo loco 'MO destinus Iuris Conditor excepto, ait, repetundarum, maiestatis judicio, quae Ctiam mortuis reis cu qui b. nihil actum est, adhuc exerceri placuit, ut na eorum sco vindicentur. Ecce ut bona rei male statis fisco vindicentur, judicium exem. ceri debet. Non ergo ipsi jurea tempo- a re contracti criminis, sed lata demunx, sententia codemnatoria ad fiscum pertinent bona rei maiestatis. Praeterea firmamentum habet norita leve haec conclusio nostra ex interdum,vcrs per contrarium,in fineanstir

de hereditat quae ab intest defeci ubi Iustinianus Imp. diserte tradit, quod fi lius rei perduellionis ipso jure suus heres sit patris in rcatu defuncti, sed postea

eum csinere heredem esse, cum pater

perduellionis indicatus fuerit Heres est

169쪽

lius' iperduellionis sit eius beres ante cotidemnationem, Muidem ipsis iure, sequitur inde, quod etiam dominus sit ι x-m paternarum , a mimu in Patr'.

inemoria condemnata fuerit.

i autem ilius est domi ,suit di ctus pater carum minus cum ne- Hii plus iuris in aliuta trans ire possit, ipse habet,ac heres in omne jus deruncti succedat Behiq; hanc nostram amplectunt senti am Doctores, quq referun a sequuntur Hieronyinius Gigas in Tr-

ctat de crimine laesae maiestatis Rubrico pomis committent crimen. testat quaest ab num. 3. Peregri

'mon',inat huic Minoni nivirae. diuod alienatio rerum statim eqst con i Hactum timeis maiestatis, atquestaec.

170쪽

jure adempta est Reo maiestatis. l. do nationes 3a ultim is de donationibus. l. quisquis 3. g. emancipationes, dcl. naaiestatis. 6. Versnam ex eo tenapore,

ωl ult vers sic do ivi, ibi, ex quo quis tale crimen contraxit C. ad leg Iul.lmaiestat. ii Ab ademito enim jure alienandi bo- na, non recte arguimus ad ablatum ip- simicrum dominium Nam marito lege' ademptum est jus alienandi praediu dotale, cum tamen ipsius praedii domimus sit, Instit quibus alienare licet vel non, in princip. quidem verus domi- rius, ut late contra quosdam ostendi trias ommetario ad i. contractus,s de rem jur, cap. . num.1O pupillus item est dominus rerum starum, alienatio tamen illarum ei adempta est,' nunc admo-6 nendianstit.quib.alienare licet vel non,' ait S adulto, qui curatorem habet l. 3.C. de in integrum restit minor eas tamen invito patroalienare nequit. Sic etiam filiusfamilias est dominus rerum advC- ostiarum, eas tamen alienare patre inuti tonon potest. 1 est. I. filiis autem C. de bonis quaeliberis.

sa , Deinde nihil refraglitur quod in I. ult.

SEARCH

MENU NAVIGATION