Sefer tov taam Opus de prosodia Hebraeorum in quatuor libros diuisum ... A utore Iohanne Vallensi Hieronymiano

51쪽

i3 Tiphoba id estpulvia, 'el Tarcba labor, uomnis istius ratio, non satis cognita est. Verum ipsi Palla ab extendo, quod ollabae quasi extenduntur appellatio defluxit, quod certe nominis et moumagis quadrarct ipsit Ludina, maxime enim inclinatur ο dictioni superscribitur cd hic iam aliudsibi vcndia cauit, dicitur enim alio nomine Aetla id di ambulator, quia progredietis in modum te habet, o bocsuo Cadmuid est antecedens, quia praeit obsequiumpraestandomin ris. 6 Gherasim id is expulpores, quὸd baculorum instar uuii bus aliquis propellatur se habeant: h lar acbubusa ids Hasile vel productio gemina, te quo in Marchape

suibah vocatur etiam thronbuttrina forma, qua pingitur.

3 Ietbib alias sopbar muhadam id spraepositiuum cor

Is nu, Ma acb tuba inursu. Munach cornu repositum iuxta delineamentum gurae,

inceudens J eued mos clim id es eruus dominorum,bcucd mesartim joc es eruorumferulis. ii Hilui exaltatum cornu a tono,ut videtur,quo etiam dis fert a Munacb, o propterea diuersa ipsis appcllatio contigit, sic licet eadem utriusque notula. Mecbarbes id est cornu si lues subauditur enim fere cornu in istis, von setis manife, um babet et mologiam. i Ieracb bru tomo fecundum nomen eius, cociaraseripsi π, quia s velut luna unius diei utpote figuram ha- . bens

52쪽

sem semicirculi Porro rarha astergendo nomen inuenit upra dictionisitarsus qua iri extensius in nempe a latere sinis oin dextrum productus dictionis media pertingit. Da a quod idem vocat subargalgal, id est corna rotaesonatgradum cuius formam imitatur: cuius comes fasceloin id est trium graduum,ita dicitur,quia bos v- tranque repra scutat , tametsi aliqui vertunt catenam, quod adsimilitudinem eius modo quodam intortumsit. Teliscab aliis erudicator, aliis ternarius magum traf-

fertur hocfortasse inde illi c*onum, quia saepius in antepenultima, quae a me tertia est,con lituitur. Tarsa autem alio nomine dicitur telisa hetana ternarius minor,visit distinctio a maiori teli se, ci; quo alioqui figura consientis. Κarne par ab cornua vaccae ob rationem figurae attri- 'butum esse nomen quis non subolfecerit huius figura diuersa inuenitur, sicutς quorundam aliorum. Parer id est distersor, quia vclut parua notabo es 3 opercutiens vi icturi

Zacvbgadol, quia nonsolumfuncta sed linea quoque ,isiurrigitur ad differentiam parui, quod duobuspunRis

tantum ignetur, is vocatu r. Tobis, frangens, nec facile notationem ipsius quiuis 3 iudicet. Athnach pausator xc ullirium apte appellatur,quia 33 ubicunquesit res irare lectionis moras facere admoveamur. Hactenus de e mologia.

53쪽

LIBER PRIMvs

APPENDIX SEPTIMA, ET ULTI

NA, DE POLYONYNIS ET HOMO-nymis, ac rursus de loco,& situ.

Duertendum autem est nominibus plerunq;. A diuersis,ut in catalogo descriptumri accentus: π eos, qui unico contenti sunt varie cnerti sed interim iuva veriloquium, aut adf-guram,aut oscium, aut denique tonum alludendo: ut

Scalpelctb pariti nominis eiusde interprctatione diuersam babet,atii em catena, alii triplicemgraduu verent, partim nomen quoque variat, icitur enim ab autoribus Masereth Murim, quoniamst ipsius cantilena resonans.Sic Meroba pesιtbab vocatur itidem Maharichaproducta voce, similiaque illis non pauca. Caeterum locus situs Iaeflanti cuiuisse offerunt ut hic repetere superuacancum sit, visit A quoque inculcare Iibet, duasfiguras,cum utrinqueponuntur, in dictione ultima quados,oqunoq penultima occupari ab illo accem: quiaque si ura,quae in antvenultima adseriapta est i sctise n DFolcatsemper collocari in prima, quaacuq; sit dictio suis obocpraedicere obequentia neces est, Mitrab dici accentum in ultima sed Milbe

qui alibi locatu de quibus copiosi disseremus in qua D Iibro, in quo aliter accipiuntur Milbel γε Mibab quam in bis tribus libris illic enim nou iam notulas sed vocabuli cuiuslibet tenore consideramus. Sed iam re eamus ad librum fecundum.

FINIS PRIMI LIBRI.

54쪽

matico accentu,'eius definitione ac utialitate,quampraestat Cap. LVavium commoditatis adforat cognitio irammatici accetus, non modo doctissimorum hominum testimoniis ,sed

tionibus quoque ipsis approbari potest. Cum enimi lub.ecui uis tonum in fiat, distinguendi exhibeat obse

quium,cosequitur nimirum, ut quemadmodu,ob illim ignorantiam, necpronunciareollabam decentis, nee intelligere contextum sacrae scripturae valeas is ex eiusdem perceptione fideli, magnam utique facilitatem, ad intelligendum acquiras, e T adproferenta. Quae quidem bipertita utititas quanquam innumeris prope

autorum 1ententiis,quae huic loco argumentisdem adferre queant,aestimat magno apud omnes cosare δε- όet num tamen duntaxat ,prolixitatis vitandae camba,citauerim,Hebraeum videlicet in primis illum qui de hoc accetu,quatenus syllabae tenoresubindica scripsit hos versiculos re *x Mis AEa ad Verbum cur disio sine accentu,sic rex sine corona. apropter nequaqua η ljeda cs multiplixa so- didra Hebraiscarm vis facultas,praecipu ero bopercipieta es qua praestat, qua vel orationis ambitui limitem

55쪽

Definitio gramatici

limite definiunt vel ipsamparticulatim in coli π com-1vata disterminant: quae quidem cognitio tanti esse videtur vi cum optimis quibusque commentariis con-

conscrri possit. Ex hac etenim utili cognitione S resumendi anhelituiu ubi decet , industriam, a pen suspe*cta, pariter imperfeRi,intelligentiam exacta assequimur.Couentut aute inter se omnes grama' rici Hebraeorum accetus,quo u e)ponatur, ut vox ipse resonet eminentior,sicut musici,ut inclodia quanda iudicent canendi peritis. Caeterum illi ratione proprii muneris bifuriam dirimuntur: quippe laoruin alijsiunt re ges alii ministri: π reges quidem dicuntur, qui oratione tu vel diuidunt vel eidem treminum praescribunt. Miuiseri contra, qui ipsam continuant regemque in I gendo praecurrunt: si amen ut non ollabie immoran- duni ed eam celeritate quadam pro serendam ostendat. Verum nec in bis ossiciis reges'ministri se aequalia ter babent, ut sequentibus secundo tertio huius libri cap. S multis aliis locis manifestum es. Haec igitur omnia quae quam frugifera'necessiria sint, apertum omnibus est,grammaticus accentu prae an qui cx prodisii,sic definiri potest visita eius erammaticus: qui eleuatione d istinctionemquefacit. A musico differt, no

Rura quidem, quae eadem utrisque in struit, hod diue fitute ob equk: ille enim renore quodam ollabas inst

Ris,hic vero modulatio vo barmonica continuandas mostrat. Horum attamcn inter se ea es conuentio, o quos contractv xt ubicunquesit musicn tropus , ibidem

56쪽

DE AccENTI Bus 1 iticum mmmaticus accentus requirat: quanquam non sῖm nescius Caprionem, nescio, quos pauculos versus excludere unde non dubitauerim at Dere, cuncta rima

do, o ratione grammatici toni musicuiusuisse adhibitum. Ex quo factum est facile, ut modulorum tropi inustum etiam irammatico post modum Auccesserint. Nec inficior equidem, quin, itoni,sic etiam soni, e T cantionis Moses author extiteris: Axit enim post transitum

muris caricosi,quod idem rubrum dicitur,cantemus domino,ves potius iuxta Hebraicam aperitatem, cantabo domino'caetera. Sic enim babet Hebraicus cotextus

nNa qm s verum si de Ruris babeatur sermo,bas,perinde utpunsia, ab author bus Maseretb inuentas primum, ut musicis inferuirent, adi stubae postea simplicem enunciationem traductas arbitror extitisse. Sed de bis satis superque dictum es supra,cap. 1 primi lib. Musicoru autem ae proinde gra-maticorum notulae illae omnes,quae in catalogo signatae sunt, tribus exceptis, quas rbetorico reliquimus,communes habentur. Has igitur omnes, series perscriptaΡιile indicabit. F

Exodis

57쪽

Nomina omnium regum,

DE ORDINE ET UTILITATE

regum a ministrorum, Cap. II. Iguras accentuum memoriae insculpendi cauF fa,iterato ad seripsimus:idque tum ad nome, tum etiam iuxta literavi, Mini ibos autem hoc ordine dige Unus vipraecedant quinque cornua,

quominultimum est Meaicia, quod tubae formam iam non babere videtur. Deinde duos qui a,la itera incipia

58쪽

unt i lis βιbnctamus. Sequuntur postea quatuor reliqui suo quilibet ordine constituti. Neq; verhimplice utilitatem ex regum soriepercipi voluimus, cὀ nanque ordine dissio siti sunt, quὸ magis ininusiue diRingunt: undepe silicias scili,qui reges habeantur parui, b qui magni:

Porro magnum b c ratione distinFhonis maioris cons deratur. Hoc quidem loco notandum cst reges quouis ex aequo derogare regulis litcrarum rines: candemque lupausando virtutem babise, ut aliorum verbis dicam,

quos sic explico: nolunt quippe intelligi omnes profodias eodem modo distinguere, cum alia distinRionis, ali e subdistinctionis , alia malitatis ratione ponantur: sed tandem unicuique una vis est, uti sententiam separent a sententia,quod apertius Elias . Aut. Omnes,inquit,derogant regulis Nari' Sed disserunt in moram faciendo,orationemque in pares partes diuidcndo, quotquot igitur magis distingunt bos censeo magnos grammaticis sed paruos musicis appellari decere alis enim inter illos fac quidem in parte controuersia intercedit, ut fere quanto fiunt maiores in musica, tanto minores inueniantur in re grammatica. Exemplo sit Susciet b,

cuius tonus altius extollitur prae tons reliquorum regum, seper atque duo Pater: minus attamen quam Paterseparare depraebenditur. Sic ipsius Telisa qui tantum non miniibrat vox ipsa alta: sublimis. Carne parab quoque aequivalet cautioni unius Pater, duorum Telsotb, vix tamen cernitur distinguere, de qui

bus plus satis. F v Qttonio lo

59쪽

QUOMODO FUERINT ACCE ribus biblia ARincta. Cap. III. Icut in superioribus dictum est ausiores Ma-S sereth vocum cI dijknRionumsigna,insingulis versibus,collocauerunt: quibus ista notandi ratio progressusquefuit. Principiosiquidem intellexerunt per traditam cabalum, in quibiu vocabulis sub paylacb constitui oporteret subiecerunt duo pi; fia I ubalternatimposita praecedente lineola perpendiculari sic: MI deinde considerarunt,ubinum mediastutetia distinλο-nei agitaret γ' asciuerunt Athnain. Postmodsi ad uerterunt, quot siubdistinctiones interessent a principio versus, usque ad Athnach , o ab Athnacb usique ad subpalliic:atquepro ratione singularum inseruerunt reges maiores, aut minores: quos ministris, si opus esse vijum est,praefecerunt:rahub utrunque regem, pose illos praecipuum in distinguendo fecerunt: unde O' eius

interuetu motiones variantur omnis itaque versus Sia

subdistinctio, seu comma,non autem colum in Oratione reperitur, neutrum e duobus illis adbibuerunt: sed loco

dam hic illic inter iacentibus. Breuissimus autem versiaculus bubet Marcha, quod ministrat Tipbcba, quod xime consequitur Silusi alveiaproductumsopbpsucer Asenuis praecedente virisque Tipbcba, intercipe-

60쪽

re solant. Et quidem prolixior aliquantῖ eniteris,o tinet alterum ex raheph,aut rebir,autpolba Isimiales reges. Quod si obtulerisse logismus versus, intemseri in illo possunt etiam tres magni reges, quales fiunt Pater o et iurecba,cν alii consimiles . Atque baec quide omnia in uno σviginti libris obstruari incon esse es: in psalmis verὸ,Iob,b prouerbiis,queadmota disius libim peruertuntur canones isti visita uria aliquos versus,exuli loco,petere ab illis. Denis er banc reguia obstrua qua docet Eluas versus aliquor absis athuac se ne Tipbcba nullu inueniri. Atque baecscisiicet de pausis quas sciam accentus deque bibliorum distiuguendi metbodo,baudpraeter rem tradita, tibi accepta sint. Caeterum admonere visium es boc loco Hebraeos admirandi aut interrogandi nuncto desitutos esse sed Ioco illius ri quaesitiuum surpare ut Ezechiclis Σα. ELUinri nunquid indicabis qua de refusius in nostiris institutionibus. DE VARIIS ACCIDENTIBUS, ET duplici ditansione regum er minis, Orum numero, qμem quilique asciscit. Cap. IIII Am qi ae regibus interst communia,tuae ueΙ item ministi is egimus. Posterius vero de in gulis agam singulatim. Acprimu illud quia Quiridi

dem dicendum occurri quosdam e regibus interdum m quς