Sefer tov taam Opus de prosodia Hebraeorum in quatuor libros diuisum ... A utore Iohanne Vallensi Hieronymiano

발행: 1545년

분량: 133페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

riam nam

mcimpos t

is, deinde merca vel adma,postremo dargamo an nanun te ipsum

92쪽

nz Aee EN TIBUR . .

trita

m , t t

93쪽

.i.vnsi vel plura munach ante taria, dei de hadma, postea munach mox

ante rege. .i.omnes

ministri ante ipsu

- .i. qua doq; usque ad septe.

94쪽

. . .

95쪽

Vsicus accentus quiduani sit superius o lembi sum est,nempe,notulabarmoniae cuiusdam index. Qiud etiam disserat a grammatico minia' me omisum est: nimirum quia grammaticus illam eli-Mat syllabam,quam musicus cantillat. Vocat aute hunc accentum Hebraei dimo Graecis διοπν,nobis vero Modulam, siue Melodiam sonat. quippe cantione aliquam repraesentat Fqebraeis, sicut nostris cantoribus vi. re. mi. f. FOL Ia. sed in hac tamen militudine magna quaedam interes dissimilitudo: nemperauia notulaevo brorum vocem duntaxat singulae repraesentant: bl braeorum verὸ musici accentin cantilenam, vocibus constat iudicaresolent. Attamen haec analogia, cendi scilicet causa,non incomode adducitur. Caeterunt cognitio istius accentus no multum utilitatis adfert hominibus no stris, quandoquidem ad solam onagogam

IJcbraeorum, quam ipsi ripa I b advocant,cum retia quis ceremoniis si eflat: quanquam me non latet lonimum esse in easententia,'t opinctur ex concentiabus accentuum, proprietatem regum ac mini orum

posse dignosci Sed ea de re plus satis obiter boc in librotrastatum sipraesertim ubi de regibus magnis,ac pamuis babitus e sermo pariter er in primo, bi de figuris

nominibusque accentuum discruimus. Supers itaque singulorum tonos,cautionesque iamiam exponore 1 diosis tauimum,cantillando oblectent: qua in re hunc ordincm

96쪽

ordinem seruandui uiuimus. Primum exhibentur reges, quia numero, a dignitate antecedant ministros. Id vero stea methodo scruata, ut quo cuiusque cantilena altius extollitur,eo superiorem ordineprae caeteris occupetideindesequuntur miniosi, qui ipsi eadem ferie di ponuntur. Cum autem Histant aliter, o aliter

Germani, o Galli aliarumque nationum Iudaei varie fusi modulantur accentibus, nos huius in totum securi,

unum duntaxat exemplar quod usitatius esse constat tibi lector exponere putamus satis. Quippe Christiani resipuimus ista curiosius rimari, quae ad solam Iudaeorubnagogam pertineut: nimirum enim pietati magis co . sentancu in est suam in istiusmodi rebus inficitiam fateri, quam cognitionem superstitissem,nec minus inane velli profiteri. Vnde equidem iam rosis flosculisque hinc inde decerptis pinas S tributis illis relinquam:dcque ψὶ is, ut videtur consultius supersedebo. L v

97쪽

. ι . . a

98쪽

LBER TERTIVS DE

Rhetorico ac Cntu.

Accentuum adsuas classis reductio. Cap. I. Actenus quanquam copiosi satis .accentu H disseruimus,utpote qui ab eorum inuentione S a communi mitione exorsi, mox ossicia praecipua, in primariam diuisione complexi,ac po-sbremὸ catalogum, in quo digesta omnia ob oculos po fuimus. Post haec autem, ingula speciatim fuis attributa dasiibus,explicate Osingulatim ostendimus nihilomianus tamen nondum uniuersa comprehendimus quidem de rhetorico accentu nondumpertraBauimus, quod nobis hoc in libro exequcta es. Ex omnibus igitursupra memoratis Proseriarum figuris, tribus duntaxat rhetoricus accentus contentus es: reliquis omnibus grammatico,ac proinde musco dimisiis. Placci ergo ut postquam degrammatico accentu per imm,nunc ad rhetorici7 accedamus,in quovis S natura trium figurarit, nempe meth gabaia 9 maccub, quas duntaxat bis . 'etoricus accentuου sibi vendicat,explicanda, enit Nunquid sit rbetoricus aliquis

accentus Cap. 2.

Rincipiὸ disiuirendum ese iudico, num recte Carnion P a nobis rbetoricus aliquis accentus statuatur: lib. quandoquidcm a nonnullis praetermittisolet. Veruntamcnbacis parte Reucblinum o quosdam a bosperitos viros iustequimur, quorum tametsi authoria

argumenti Dcm explere post: persequar tamen. L iij ratioue

99쪽

Capnion lib. 2.

LIBER TERTIus ratione na,ο altera,institutumprobare, namque a

centus est Hebraeis quaecunq; saltem accidit Olla mgura: Semolis iamin, insuper dubes, S rapbe bine

reiici constat,qudd literis tantum minimcq; θssabis aduenire nata sint. Eademque nimirum Graecis profodias constituendi ratio fuit: quippe cum id nominis eὸ patere voluerint ut quicquidsyllabara prolationi mome tum adferret sub huius nominis ambitu comprehendicensiuerint: tametsi postea nomen hoc τυσι flsie inspiritus,tempora, o tonost iones uesiccuerisit:vγώ- Are Reuchlinus ipse narratrire aute veraprosodiae nomen, quod idem cum accentu trutat arisiimepatet, cum

sit pars fecunda gramaticae cui velut obies tum id tu quo versetur,=llaba subiecta et , ex quo fit, ut quaecunque notula aliquid circa ipsam designa accelus meriu nu- pari post: quapropter-bjben,cui res odet ma capb, Npesic cum quo conuenit diastoleprosodiae fuerint : sic itidem O iuctbeg cuius Uycio apud Latinos interim fungitur accentus grauis , ut cum scribimus adeo ne adco proferatur: sed interest quod methego labam cui adiungitur,plane diu inienuntiandam minime demonstrat. Si igitur tres isti, de quibus nobis institutus essermo, videlicet Metheg, Gahaia, Maccub, nomine accentus donandi erunt, non gramatici ac proinde nec musici fuerint appellandi, quando nihil neque ad tonum,neqqe ad cantionem facere bos constat: rh toricus itaq; illos nuncupabimus. Praeterea rudis quam tumlibet sermo, ut notat Capniongrammaticorum est,

100쪽

DE Ace ENTIPVL qui accentussuo olo inflemni usu obseruaut: at ornata prolatio, quae iuxta temporum dimensione expenditur,potin ad rhetoresstertat. Hoc quidem loco ρο-

positi me aduertendum est, diuersam esse maxime b

Hebraeorum,o Graecorum, O Latinorum de accentiabus iustitutionem,stu tractandi methodum. Nam Hebraei grammaticillabicae quantitatis rationem nulla babent: quoad constitutionem grammaticorum accen- tuum. At Latini saltetu quantitatispenultimae ratione ineunt, quod quidem Hebraicis irammaticis omissum rhetoricis partibvssusceptum est.Sed iam ad rhetorici accentus deseriptionem deueniamus. Rhetoricorum accentuum dscriptio, S dijstinctio. Cap. 3. IT igiturpositum,quod cum ratione consims tuneum est, etoricum esse aliquem accentum, quem tamen illegitimum'acititium esse norefragamur. Siquidem non disimilis est illi, quem ob

reflexum encliticae tenorem, tum Graec tum etiam Latini asciscere Ment, atque in dictione, praeter natiuum constituere fuerit autem rhetoricorum accentuum talis descriptio. Sunt enim ollabis dictionibusue aduenientcs rectae tineae,aliud tuam tonum vel cautionem nobis: indicantes. inde vcro distinguere bos oportet: alii Gnim plures, alis pauciores in istum ordinem adseritumia Reacblinus enim tantum Metheg, alii hoc O maccub numerant, praetereuntes interim Gabaia, ves idem Διretinaculo se exili mantes. Veri m baec qui Amrari

SEARCH

MENU NAVIGATION