장음표시 사용
431쪽
sor a just man to engage in Wartare, sinco his mariare is justicoitself, nor in accuse any one of a capital charge, because it mines no difference Whether you put a man to death is mord, or ratheris ths s ord, sinco it is tho act of putting to death itsoli Φwhich is prohibited. Therelare, With regard to this precept of God, there ought to bo no exception at ali; but stat it is always lamsul in put in death a man, Whom God milled to bo a sacredanimal.
- e. is exposing them, that ostera may throuo compassion bring them
432쪽
tho corrupting influence of the stago is stili more contaminating. For the subjecta os comedies ars tho dishonouring of virgins, or the loves os hariola; and tho more eloquent they are Whohavo composed tho accounts of these disgracesul actions, themore do they persuade by the elegance of their sentimenta; and harmonious and potished verses more readily remain fixedin tho memory of the hearere. In like manner, the stories of the tragedians place besoro tho eyes the parricides and incesta es miched hings, and represent tragic' crimes. And viliat other effect do the immodest gestures of the players produce, but both teach and excite lusis Whoso enervated bodies, rendered effeminato aster tho gait and dress ot Women, imitate M unchasto
are plainly admonished of What they can do, and ara inflamedmith lust, Which is especialty excited by seeing ; and every one according to his sex forma' himself in these representations. And they approve of these things, While they laugh at them, and with vices clinging to them, they return more corrupted to
Ab uxoria congremione. i.e. at the aho a es gladiatore. Cothurnata Melera.' ε Mentiuntur. 'ε Tha mim M a species of dramatio representation, containing Meneshom common Ide, Which vero expremed is gestum and mimicry moroinan by dialogue.
433쪽
but levity, vani , and madnem' For their fouis ars hureseda V to mad excitement With as great impetuosi that withwhich the chariot races are there carried on; so that they Who como for tho salis ot beholding tho spectacle noW themselves exhibit mors os a spectacle, When they begin to ulter exclam tions, to be thrown into transporta, and to leap hom their mala. Theresoro ali spectacles ought to M avoided, not only that novico may aettie in Our breasis, Which ought to bo tranquil and psaessul ; but that the habituat indulgenco of any plemure may not mollio and captivate us, and turn us Mido hom Godand fram good moris. For the celebrations of the games arctfestivals in honour of the gods, inasmuch as they Wore institutedon account of their birindus, or the dedication os neW temples. And at siret the huntings, which are called alioWs, mera inhonour os Saturnus, and the scenio games in hono of Liber, but the Circensian in honour of Neptune. ' degrees, hοWever, the fame honour began to be pald also to the other gods, and separate games mero dedi ted to thoir names, as Sisin niua Capito inaches in his book on the games. There oro, ii myona is present at the spectacles to whicli men assemble for thosaho ot religion, he has departed hom the worship of God, and has botaken himself to those deities Whose biriudus and festivias he has celebrated. CHAP. XXI.-Of the pisaaures of the aura, and of 8am ed
434쪽
senses. But Whateuer is pleasant to the ear effecta persuasion,
and whilo it deligitis fixos iiseis deeply Within tho breast. tiGod, thereiore, the contriver both of the mind, and of the
pleraure, Whicli is the attendant and companion os virtve.
Fundati,' haring tha foundation veli latri tralaed. Somo read, Ab aliquo imperito doctore fundati. '
435쪽
CHAP. XXIII. -De laetus voluptate et libidine, atque de matrimonio et continenlta.
Venio nunc ad eam, quae percipitur ex tactu, Voluptatem: qui sensus est quidem totius corporis. Sed ego non de orn
mentis, aut vestibus, sed de sola libidino dicendum mihi puto;quae maximh coercenda est, quia maxime nocet. Cum e cogitasset Deus duorum sexuum rationem, attribuit iis, ut se invicem appeterent, et conjunctione gauderent. Itaquo ardentissimam cupiditatem cunctorum animantium corporibus admiscuit, ut in hos affectus avidissimh ruerent, eaque
ratione propagari et multiplicari genera possent. Quae cupiditas si appetentia in homine vehementior et acrior invenitur ; vel quia hominum multitudinem voluit esse majorem, Vel quoniam virtutem soli homini dedit, ut esset laus et gloria in coercendis voluptatibus, et abstinentia sui. Scit ergo adve 3 It has been judgod advis te in give this in ter in tho originia Latin. Djsjtjgsd by OO le
436쪽
sarius illa noster, quanta sit vis liujus cupiditatis, quam quidam
necessitatem dicere maluerunt; eamque a recto et bono, ad
malum et pravum transfert. Illicita enim desideria immittit, ut aliena contaminent, quibus habere propria sine delicto licet Objicit quippe oculis irritabiles sormas, suggeritque fomenta,
et vitiis pabulum subministrat: tum intimis visceribus stimulos omnes conturbat et commovet, et naturalem illum incitat atquo inflammat ardorem, donec irretitum hominem implicatumque decipiat. Ac no quis esset, qui poenarum metu abstineret alieno, lupanaria quoquo constituit; et pudorem infelicium mulierum publicavit, ut ludibrio haberet tam eos qui faciunt, quism quas pati necesse est. His obscoenitatibus animas, ad sanctitatem genitas, Velut in coeni gurgite demersit, pudorem extinxit, pudicitiam profligavit.
Idem etiam mares maribus admiscuit; et nefandos coitus contra naturam contraque institutum Dei machinatus est: sic imbuit
homines, et armavit ad nefas omne. Quid enim potest esse sanctum iis, qui aetatem imbecillam et praesidio indigentem, libidini suae depopulandam foedandamquo substraverint i Non potest haec rea pro magnitudino scoleris enarrari. Nihil amplius istos appellare possum, qukm impios et parricidas, quibus non sufficit sexus a Deo datus, nisi etiam suum profanh ac petulanter illudant. Haec tamen apud illos levia, et quasi honesta sunt.
Quid dicam de iis, qui abominandam non libidinem, sed insaniam potius exercent i Piget dicere: sed quid his foro
credamus, quos non piget sacere ' et tamen dicendum est, quia fit. Do istis loquor, quorum teterrima libido et execrabilis furor no capiti quidem parcit. Quibus hoc verbis, aut qua indignatione tantum nefas prosequari Vincit ossicium lingum sceleris magnitudo. Cum igitur libido haec edat opera, et haec
facinora designet, armandi adversus eam virtute maxima sumus. Quisquis affectus illos fraenare non potest, cohibeat
eos intra praescriptum legitimi tori, ut et illud, quod avidheXpetat, consequatur, et tamen in peccatum non incidat. Nam
quid sibi homines perditi volunt Τ Nempe honesta opera Voluptas sequitur: si ipsam per so appetunt, justa et legitima frui licet. Quod si aliqua necessitas prohibebit, tum vero maxima adhibenda virtus erit, ut cupiditati continentia reluctetur. Nec tantum alienis, quae attingere non licet, Verum etiam publicisDjsjtjgod by OO le
437쪽
Vulgatisque corporibus abstinendum, Deus praecepit; docetque
nos, cum duo inter se corpora fuerint copulata, unum corpus emcere. Ita qui as coeno immerserit, coeno ait oblitus necesse
est; et corpus quidem cito ablui potest: mens autem contagione impudici corporis inquinata non potest, nisi et longo tempore,ot multis bonis operibus, ab ea quae inhaeserit colluvione purgari.
oportet ergo sibi quemque proponere, duorum sexuum conjunctionem generandi causa datam esse Viventibus, eamque legem his assectibus positam, ut successionem parent. Sicut autem dedit nobis oculos Deus, non ut spectemus, Voluptatemque capiamus, sed ut videamus propter eos actus, qui pertinent ad vitae necessitatem, ita genitalem corporis partem, quod nomen ipsum docet, nulla alia causa nisi essiciendae sobolis accepimus. Huic divinae legi summa devotions parendum est.
Sint omnes, qui se discipulos Dei profitebuntur, ita morati et instituti, ut imperare sibi possint. Nam qui voluptatibus indulgent, qui libidini obsequuntur, ii animam suam corpori
mancipant, ad mortemque condemnant: quia se corpori addixerunt, in quod habet mors potestatem. Unusquisque igitur,
quantum potest, formet se ad Verecundiam, pudorem colat, castitatem conscientia et mente tueatur; nec tantum legibus
publicis pareat : sed sit supra omnes leges, qui legem Dei sequitur. Quibus bonis si assueverit, jam pudebit eum ad
deteriora desciscere : modi, placeant recta et honesta, quae melioribus jucundiora sunt quam prava et inhonesta prioribus. Nondum omnia castitatis ossicia exsecutus sum: quam Deus non modo intra privatos parietes, sed etiam praescripto lectuli terminat; ut clim quis habeat inorem, neque seream, nequis
liberam habere insuper velit, sed matrimonio fidem servet. Non enim, sicut juris publici ratio est, sola mulier adultera est, quas habet alium, maritus autem, etiam si plures habeat, acrimine adulterii solutus est. Sed divina lex ita duos in matrimonium, quod est in corpus unum, pari jure conjungit, ut adulter habeatur, quisquis compagem corporis in diversa di
traxerit. Nec ob aliam causam Deus, clim caeteras animantes suscepto foetu maribus repugnare Voluisset, solam omnium
mulierem patientem viri fecit; scilicet ne sceminis repugnantiabus, libido cogeret viros aliud appetere, eoque tacto, castitatis gloriam non tenerent. Sed nequo mulier virtutem pudicitiae caperet, si peccare non posset. Nam quis mutum animal Djsjtjgod by OO le
438쪽
pudicum esse dixerit, quδd suscepto foetu mari repugnat 'Quod ideo facit, quia necesse est in dolorem atque in periculum veniat, si admiserit. Nulla igitur laus est, non facere quod sacere non possis. Ideo autem pudicitia in homine laudatur,
quia non naturalis est, sed voluntaria. Servanda igitur fides ab utroque alteri est: immo exemplo continentiae docenda uxor, ut se caste gerat. Iniquum est enim, ut id exigas, quod praestare ipse non possis. Quae iniquitas effecit profecto, ut essent adulteria, foeminis aegre ferentibus praestare se fidem non exhibentibus mutuam charitatem. Deniquo nulla est tam perditi pudoris adultera, quae non hanc causam vitiis suis praetendat; injuriam se peccando non facere, sed referre.
Quod optimh Quintilianus expressit: Homo, inquit, neque
alieni matrimonii abstinens, neque sui custos, quae inter Mnatura connexa sunt. Nam neque maritus circa corrumpendas aliorum conjuges occupatus potest vacare domesticae sanctitati;
et uxor, clim in talo incidit matrimonium, exemplo ipso concitata, aut imitari se putat, aut Vindicari. Cavendum igitur, ne occasionem Vitiis nostra intemperantia demus et sed assuescant inVicem mores duorum, et jugum paribus animis ferant. Nos ipsos in altero cogitemus. Nam fere in hoc justitiae summa consistit, ut non facias alteri, quivi quid ipse ab altero pati nolis. Haec sunt quae ad continentiam praecipiuntur a Deo. Sed tamen ne quis divina praecepta ci cumscribere se putet posse, adduntur illa, ut omnis calumnia, et occasio fraudis removeatur, adulterum esse, qui a marito dimissam duxerit, et eum qui praeter crimen adulterii uxorem dimiserit, ut alteram ducat; dissociari enim corpus et distrahi
Deus noluit. Praeterea non tantum adulterium asse Vitandum,
sod etiam cogitationem ; ns quis aspiciat alienam, et animo concupiscat: adulteram enim fieri mentem, si vel imaginem voluptatis sibi ipsa depinxerit. Mens est enim profecto quae peccat; quae immoderatae libidinis fructum cogitatione complectitur ; in hac crimen est, in hac omne delictum. Nam etsi corpus nulla sit labo maculatum, non constat tamen pudicitiae ratio, si animus incestus est; nec illibata castitas videri potest, ubi conscientiam cupiditas inquinavit. Nec verb aliquis exi timet, dissiciis esse fraenos imponero Voluptati, eamque Vagam et errantem castitatis pudicitiaeque limitibus includere, climpropositum sit hominibus etiam vincere, ac plurimi beatam Djsjtjgsd by OO le
439쪽
atque incorruptam corporis integritatem retinuerint, multiquo sint, qui hoc coelesti genero vitae felicissimh perfruantur. Quod quidem Deus non ita fieri praecepit, tanquam astringat, quia generari homines oportet; sed tanquam sinat. Scit enim, quantam his affectibus imposuerit necessitatem. Si quis hoc, inquit, facere potuerit, habebit eximiam incomparabilemque mercedem. Quod continentiae genus quasi fastigium est, omniumque consummatio virtutum. Ad quam si quis eniti atque eluctari potuerit, hunc servum dominus, hunc discipulum magister agnoscet; hic terram triumphabit, hic erit consimilis Deo, qui virtutem Dei cepit. Haec quidem dissicilia videntur;
sed de eo loquimur, cui calcatis omnibus terrenis, iter in coelum paratur. Nam quia Virtus in Dei agnitione consistit, omnia gravia sunt, dum ignores; ubi cognoveris, facilia: per ipsas dissicultates nobis exeundum est, qui ad summum bonum tendimus. CHAP. XXIV.-Os repentanee, of pardon, and the commanda
Nor, hoWever, let any one be disheartened, or despair con- cerning himself, is, overcome is passion, or impelled is destre,or deceived is error, or compelled by force, ho has turnedaside to the way of unrighteo ness. For it is possibis for himis bo brought bach, and to be set Deo, it ho repents of his actions, and, turning to belter things, mahea' satisfaction to God. Cicero, indeed, thought that this mas impossibio, Whomworda in the thies book of tho Academica arer But is, as in
thola error is repentance, it Would bs more easy to amendras eas.' It is diogether permitted them. For it κε thinhthat our chilaren ara corrected When κε perceive that th repent of thela favita, and though mo havo disinherited and
cast them off, Ws again receive, cheristi, and embrace them,
440쪽
μετάνοια. The mord properly denotes a change of miud, resulting in a
change of conductis Resipiscentiam.
Pro pietate sua. Augustine de civitati Dei, x. 1) explaina the umof thia expression as applied in God. M Virg. AEneid, vi. 128. . Male.