장음표시 사용
151쪽
utrique longe inferiorem, quinimo utrique subditum ,
seruum sacrilego dogmate asseuerabat. Quam heresim ipsius sodales Basilius Ancyranus,Eusebius CyZiceis nus, dc Eunomius propugnarunt, & propagauerunt. Acaciani vero postquam depulso Macedonio Eudoxium, qui erat Antiochiae Episcopus in Sede Connania tinopolitana collocarunt, in Eudoxij quoque vacuam sedem Meletium promouerunt, & Meletio paulo pollex authorato, Eugoium suffecerunt: quam historiania superius prosequuti sumus. Hoc tamen addendum, iii Antiochena ultima Synodo Arianorum a Constantio coacta, qua & Meletius depositus est,& Euao ius in trusus, Acacium decimam conflauisse formulam Arianae pro sessionis, qua Filius patri suo ἀνομme dissimilis asserebatur: unde,& Λnomarorum nomen Acacianis hq sit. Haec testatur Socrates, i. a. c. 33. Ista contigerunt anno
Chr. 36o At sequenti anno Constantius Imperator vita excessit Antiochiae, ab EuZoio paucis ante mortem diebus baptiZatus. Unodus Laodicana.
Coacta fuit Laodicam in Prouincia Phrygiae Paca.
tianae, ut ex ipsa Synodi epigraphe constat . Est autem Laodicaea una leptem Ecclesiarum Asiae, quarum enumeratio legitur in Ioannis Apocalypsi; mentio quoque fit eiusdem ciuitatis Coloss. vlt. Conijcio celebratam fuisse hanc Synodum sub Liberi, Pontificatu , dum esset IulianuS Romanorum .iΙmperator . Nec enim subscribendum duco Baroni, sententiae in appendice ad Annalium tom. q. quem sequitur Seuerinus Binius , alijque quorum sententiam minus solidis argumentis fulciri deprehendo. Eorun praecipuum , & in specie solidius argumentum istud est, quia Nicamum Concilium teste Hieronymo praefat. in lib. Iudith , iudicauit hunc ipsum librum I uitu esse canonicae,ac diuini auctoritatis. Inserunt it
152쪽
canonus Laodicant. 1 3 3que, Laodicaenam Synodum esse procuI dubio antiquiorem Nicama, quatenus Laodicaena non collocat in scripturae sacrae Catalogo lib. Iudith , quem tamen collocasset,si post Nicaenae Synodi declarationem coacta fuisset, Totum hoc argumentum nititur illo unico Hieronymi testimonio,quod tamen Hieronymus non unico sed pluribus euertit testimonijs oppontis et e te nim negat in prologo Galeato lib. Iudith esse hagiographum , sed afferit esse apocryphum perinde, ac librum quem commemorat pastoris. Idemq; expungit ex Scripturis diuinis lib. Iudith, ad cap.I. Aggaes, quod idem repetit epist. r. ad Furiam. Addo denique quartum his conforme Hieronymi eiusdem destimonium , quo non solum suam aperit de lib. Iudith sententiam , sed eam insuper uniuer* attribuit Ecclesiae, ep. I is . his verbis: Iudith, ct Tobia, o Machabaeorum libros legit qui .dem Ecclesia , sed eos inter eanonuas scripturas non recφir .
An igitur quod de Concilio Laodicaeno concludit , idem & quidem istiori argumento propter toties multiplicatum Hieronymi testimonium concludet
Baronius antiquiorem esse Hieronymum NicenoConcilioὸ nec tantum Hieronymum sed etiam Gregorium Nazianaenum, Rumnum,& Athanasium,qui iuuenis . .
ει Diaconus ab Episcopo suo Alexandro fuit in Nicarianum concessum introductus ad disputandum, ob eius perspectum ingenij acumen Hic vero in synopsi scripta post Concilium, libros Iudith, Tobiae, Sapientis, &Ecclesiastici diserte declarat, minime canonicos ess aut diuinos et additque hac de causa non legi fidelibus
in Ecclesia, sed cathecumenis dumtaxat. Quis vero iudicet ita scripturum Athanasium, pos
.quam Synodo Nicine intersuit,si illa librum Iudith inter sacros reposuisset λ Naχianaenus vero in suo descripturis veris, & germanis carmine non recenset iuillarum serie memoratos libros,neq;etiam Machabς
tum , quin imo neque Ioannis Apocalypsim et quin
153쪽
etiam ista subiungit uδἐ τουτων όκτὸ κ ἐν γ-ίοις . Si quis proferatur alius ab his recensitis liber, non est germanus . Rufinus pariter in symbol. Α post. librum Iudith cum alijs quibusdam de sacrorum librorum Catalogo excludit, collocatque inter Ecclesiasticos libros , quos
carere dicit diuinae fidei cercitudine, atque auctoritate. Et tamen Athanasium, NaZianZenum. Hieronymum , Ruffirmat nemo inficias ierit scripsisse post Nicamam Synodum . His adde neque studiosissime conquisita olim per Dalmatium CIEici Episcopum Nicaenae Synodi acta quidquam de libro Iudith, vel de diui norum librorum Catalogo prodidisse. Quin etiam cum Laodicetni Concili j 7. canon meminerit hqreticorum Photinianorum,qui non nisi post Sy.
nodum Nicaenam exorti sunt , fatendum omnino est Laodica na comitia Nicaenis esse recentiora . Scio,ali
quos cauillari quod huius can .a.translatio qus est Isidori Mercatoris) Photinianos haud exprimat: sed Photinianos exprimit I. translatio, quae est Dionysij Exigui, qui consensu omnium eruditorum est antiquior;&cuius versio multo prae Isidoriana fidelior, & exactior est. Et insuper omnia quotquot hactenus legi potuerunt archetypa Graeca Photinianos exprimunt. Quis porro neget maiorem habendam fidem Graecis exemplaribus omnibus quibus eruditissimus, & antiquissimus translator astipulatur, quam Isidori translationi, quam multis passim scatere mendis nemo Graece praesertim doctus ignorat At illi denuo cauillantur nauclesse eredibile fuisse a Laodicaenis Patribus approbatu,
aut receptum Photinianorum baptismum, quem tamen,ut nullum,& inualidum reijcit Concilium a. Arvi
latense can. I 6. At percontari libet undenam isti colligant in hoc Laodicaeno can. 7. approbari Photinianorum Baptismum; ibi enim de Baptismo nullum est ver. bum,sed de haeresi abiuranda,deque instructione circa
res fidei, & de chrismatione ad sacramentum uti autumno
154쪽
Synodus Laodic a. 1 3 3 .mno Confirmationis. Baptismi tamen praecessionem supponit etiam in ipsa Catholica Ecclesia collati, sautem quod attinet ad cathecumenos conuer S , quorum in hoc ipso Laodicaeno canone mentio praecessit rcum esset illorum temporum consuetudo, ut pleriqu Baptismum differrent,etiam ad exitum vitae . Itaque haud facile quis mihi persuaserit, ad hunc respexisso canonem Ba filiam Magnum, dum scribens ad Amphilochium c. I. ait nonnullis Asiaticis visum fuisse,ut Catharorum, siue Nouatianorum Baptismus approbaretur , sed potius ad canonem R. Synodi Nicaeae squae est in Asia ciuitas respexerit, quo diserte decernitur, ut Cathari, qui ad Catholicam fidem conuertuntur,reci- plantur etiam cum gradu, & sacris Ordinibus, quos inhaeresi susceperant . Cur enim minoris Synod I. cano. nem nihil eiusmodi exprimentem allegaret,omisso Synodi oecumenicae canone , qui rem perspicue definiuerareStet igitur pristino suo loco,quem in Omnibus V teribus Conciliorum editionibus Concilium Laodicq- num occupabat poli Nicaenum ipsum: qui locus etiam eidem Laodics no assignatur in decreto c. p ima ad notatio dist. r6. nec inde dimoueatur, neque semia detur querelae de termino moto. Canon Laodicetnus primus communione ad aliquod tempus illos suspendit, qui secundas nuptias inierint reisque preces, & ieiunium praescribit, antequam eis Permittatur ad sacram communionem accedere . His plane similia statuit Concilium Niocaesariense can. 3. ad quem hic respicitur per haec Laodicaeni verba κατὰ
τι--καυνοι. Secundum Ecclesiasticam regulam . Et Basilius in suis ad Amphilochium canonibus idem decernit. insin imo trigamos ad Eucharisticam communionem vix admittit post quinquennium exacte inpgnitentia transactum: Adeo districte primitiua Ecclesia vitae puritatem, & morum munditiem exigebat accessuris ad sacratissimam domini mensam.1 4 Can.
155쪽
Can.Laodicinus secundus sancit ad eoni unionem admittendos esse poenitentes, postqua delicta confessi sunt, eisque iniunctnm poenalis satisfactionis tempus
expleuere, κατά ta ἀναλο ν του πτεισιαατος . Secundum
proportionem delicti . Quo canone impietas nouato. rum circa poenitentiam refellitur. Meminit enim conis fessionis,& conuersionis,ac detestationis peccatorum,& his congruentis satisfactionis. quam vult adimpleri antequam poenitenti detur ad Eucharistiam accessus . Conformatur Laodicaeno Concilio Tridentinum quatenus decernit sessIq. cap.octauo,ut satisfactio iniungatur pro qualitate Uriminum. Canon 6.hqreticis Ecclesiae ingressum interdicit: Sed iisdem necnon Iudaeis,& Gentilibus permittitur a Carthaginensi Concilio . an.84. intra Ecclesiam versari, & Verbum Dei audire usque ad cathecumenorum missam. Can. ro. decernit non debere Catholicos suis perinmittere Iiberis connubia indiscriminatim cum haereti- lcis . Cuius sanctionis desumenda ratio est non solum lex odio haereticq prauitatis, aut ex periculo peruersionis circa fidem , sed etiam ex profanatione Christiani coniugii, quod unum est ex Ecclesiae sacramentis. Huic similem sanxit canonem decimum quartum Synodus Chalcedonensis. Vox tamen indiscriminatim ora isivi, quam habet canon iste Laodicaenus, innuere videtur, posse aliquando nuptias permitti cum haereticis, ubi grauis lauest,atque rationabilis causa. Eodem pariter collimant, & eandem sanctionem iterant Canon Lao dieaenus trigesimus primus , & Agathensis 67. a Graistiano quoque in decreto insertus , c. non oportet cum omnibus, & c. caue 28. quest. I. Canon Laodicaenust 3. non permittit populo electionem eorum,qui ad sacrum altaris ministerium aci. plicandi sunt. Probatum inuictis testimonijs fuit supe- lrius ad Nicaenum canonem quartum,ad Episcoporum
electionem admissa olim fuisse plebis suffragia. Secus
156쪽
Synodus Laodieanarin teninen fieri solitum fuit circa minorurn sacerdotum ,iru inferiorum Ecclesiae Ministrorum electionem, ut ex asto canone decim otertio perspicuum fit. Populi quidem testimonium de vita , & moribus ordinandi requirebatur. Iuxta illud primae Timoth. 3 . Mortet illum, . O testimonium habere bonum ab iis qui foris sunt . Quinimo nonnumquam populus ipse aliquem optime me-xitum proponebat, & postulabat ordinari r Testatum enim Palilinus epistola s. se Barcinone in Hispania fuisse ab Episcopo Lampio initiatum clero , de sacratum ad Illius populi postulationem. Item refert Aug. epist. etas. fuisse Pinianum ab Hypponensi populo instanter postulatum, ut ad clerum promouere tuu . In super ne quid huc pertinens omittatur) actuum Apo stol. I. non soli Apostoli , sed tota Ecelesia Mathiam elegit, & Ioseph Barsabam, ut ex eis unus assumeretur. Et Act. 6. credentium conuocata multitudo septem diaconos elegit. Uerum ad illud primum caput testatur Chrysi,stomus Petrum potuisse quidem per seipsum merito eligere , sed maluisse per modestiam , &prudentiam uniuersae Ecclesiae gratificari. Postulatio nes autem, quae fiebant Episcopis a populo nihil habuisse praeter supplicationes: neque ius ullum,aut Obis ligationem induxisse certum est.
Diatriba de Eulogujs ad Laodilinum canonem XIV.
CA non I .-sancta instar Eulogiarum in festo Pus a
rn alias Paratias transmittantur. Ratio Canonis est, quia chim diebus Paschalibus fideles Eucharistiam . Omnes sumerent, non alio Symbolo sacrae Societatis opus erat illis. Per Eucharistiam quippe, unus panis sucum corpus, multi sumus omnes , qui de uno pane, σde νηο Calice participamus , ut ait Apost. I. Corinth. I . Eulogiarum distributio fieri solebat , nunc intra E clesiam , nunc vero intra priuatas fidelium aedes ad quos
157쪽
quos deserebantur: saepe numero etiam fideles priuaistim ad amicos procul distantes transmittebant, ut mutuae pietatis, Ec sacrae charitatis Symbola, quas penes se habebant eulogias, seu benedictiones. Exempla suppetunt in epiit. Aug 3I . 34. 33. & in epist. r. Paulini ad
Cathecumenis aliquando datae sunt Eulogiae diebus Paschae, hoc respectu. quia Eucharist lar non communicabant . Sed hoc fieri deinceps prohibuit Concilium Carthaginense tertium Can. s. His verbis e Plaeuit ut per solemnissimos Paliebris dies Sae amentum cathec umems non detur nisi solitum sal: quia si fideles per alios dies saeramenta non mutant, nec cathecuments oportet mutare. Quo
loco nomen Sacramenti latiore significatu usurpatur pro quibuslibet my llicis signis , ut erant panes Eul giarum . sal benedictum . Huc pertinet Augustini locus I. a. de peccatorum meritis cap. a 6 ct quod accipiunt Goquitur autem ibi de Cathecumenis quamυιs non sucorpus christi, sanctum est tamen ct sanctius, quam eibi quι-bus alιmur , quoniam Sacramentum est . Similiter Theophilus Alexandrinus canon. 8. decernit oblatorum ad
altare choc est panis, & vini)minime participes esso debere Cathecum e nos, sed Clericos, & populum fide. lem . Eulogiarum nomen eommune est particulis Αχymi, quae a Sacerdote in Diacono Clericis, populoque fideli tribuebantur, simulque particulis fermentati panis , quas eacvsu Occidentalium Ecclesiarum Episcopi ad Baptis alium Ecclesiarum sacerdotes transinitte.
bant Quod genus Eulogiae vulgo fermentum dicebatur. Huius auctor, ac institutor sermenti ab Anastasio memoratur Melchiades in ipsius vita . Meminit quo que fermenti Innocentius I. rescribens ad Decentium Episcopum Eug.ubi num.... cap. . At vero Eulogiarumox AZymo pane oblationum lacrificio incruento destinatarum , quarum pars separabatur ad diuinam, &
158쪽
canonus Laodica n3. 1 3 pmystieam in altari consecrationem , reliquum vero Eulogiarum, seu benedictionum nomine inter fioeles distribuebatur finita Missa,qui Eucharistiam non sum. pserant, vetustior est, quam fermenti institutio. De priore illa extat Pisi Papae I. Canon his verbis r m de oblationibus, qua offeruntur a populo , ct de musterationibas Bua supersunt, vel de panibus quos deferunt fideles ad Gelosiam, vel certὸ defluis, Presbyter conuenienter partes Incisas habeat in vase nitido, re conuenienti, ut post Missarum solemnia, qui communieare non fuerint parati, Eulogias hoc est, panem benedictum omni die dominico, re diebus festis exinde accipiant, qua cum benedictione prias Deiat . Haec Pius P pa . Hic sus viget etiam nunc apud Graecos finita Missa , & in usu est apud Graecorum Ecclesiam tituli S. Athanasis in Romana Ciuitate. Idem porro ritus oblationum, ex quibus sacra mox Eucharithia conficienda erat,confirmatur ista Cypriani Carthaginensis querela lib. de opere,& de eleemos. Loeuples, re diues es, σ dominicum eelebrare te credis , qua corbonam omninδ non respuis, qua in dominicum siue furiGeio venis, qua in partem de Iacrificio, quod pauper Obtulit, suismis, Similem renouat querelam August. serniat , de temp. Oblationes qua in altari eonsecrentur, offere et erubescere debet homo idoneus . si de aliena oblatione communiis eat . Eandem materiam idem sermone seouenti prosequitur Augustinus . Haec ad plenam Eulogiarum
Prosequutio Laodicanorum canonum . .
CAnon Laodicaenus is. declarat non alijs lirere in.
tra Ecclesiam canere , quam canonicis cantoria hus, qui ambonem conscendunt,& de membranis te
sunt. πλεον του κανονικων - αλτων νοῦν ἐπὶ τον αμβωνα ἀναβαινον
159쪽
x o Notitia contillarum minationem Canonicorum fuisse olim Ecclesiae cantoribus ascriptam. De cantoribus, sela Psalmistis consulito inferius caia. Io. Carthaginensis Concilii A. Quilmsunt ergo veteris Ecclesiae disciplinae dissentanei Caluinistarum profani conuentus, In quibus Laici omnes
viri, & foeminae promiscue cantant.' Hic vero obseruandae sunt accuratius hae Synodi voces τῶν κανο-. Canonicorum Cantorum . Et hoc sciendum Canonem non tantum significasse regu Iam, sed praeterea catalogum Ecclesiasticum , ac indicem non modo sacrorum librorum, qui ex hoc dicantur Canonici, at etiam Clericorum Ecclesiae, ministerio addictorum,& de sportulis, ac oblationibus Eccle sae participantium. Vnda & canonicorum nomen ad nos dimanauit, non vero a canone, seu regula Sancti Augustini, ut quidam imaginantur . Haec enim vocis acceptio multo antiquius usurpata est , elim ex hoc Laodica no canone, tum ex alijs Canonibus veterum Concilioraim facile probamus . In primis namque sic ait Nicaeni Concilij canon νεοῦ πρεσβήτεροι οδιακονοι ἐν ιος ἐν τύω mori . Sacerdotes, aut Diaconi, aut generatim quicumque sunt ita canone recensiti . Et in .sequens canon i7. de Clericis ita loquitur πο οι ἐν τῶ
Plerique in canone recensiti , auaritiam , & turpe lucrum sectantes . Praeterea Synodus Antiochena , .
ς τἰς τοῦ κοινονος τοις ακοιτωνέπις κο--ν , si quis deprehen .sus fuerit Episcopus , aut Presbyter, aut Diaconus , aut alius γ' qui de canone fit cum excommunicatis communicans . Canon etiam Antiochenus 6. ς δἐλορα ἐπι λῶ Σῶν , - ουνεσφT in , Ut διμόνων, M o Moon , idem sit dectetum circa, Laicos, Sace dotes, & Diaconos i & omnium qui de canone sunt eiusdem Synodi canon II. ἔ τὶς Eπίσκοπος, οῦ et εσβυτερος, ἔλας, απιανα siquis Saserdos, vzl Diaconus , auc
160쪽
generatim quis de canone . Chalcedonense porro Concilium damnans simoniacam in Clexo promotio
quis Episcopus per pecunias promoueat vel incono mum, vel defensorem, vel mansionarium , vel omnino aliquem, qui sit in canone . Illa quoque liturgiae pars , in qua Sanctorum conscripta nomina pronunciantur, quorum opem Sancta Ecclesia ante, & post mysticam
consecrationem inuocat ex antiqua denominatione
canon dici solet, voxque ipsa canonizandi ortum inde habere videtur , vel quia in Miis canone nomen addebatur eius, quem Ecclesia vindicabat, ut loquitur Optatus in lib. I. aduersus Parmenianum,hoc est Sa ctorum numero re nier ascribebat; vel quia sanctus defunctus , cuius publice colendi, & inuocandi noua per Ecclesiam potestas fiebat, canoni, hoc est, Sanctorum Catalogo inscribebatur , ut nullus publico cultu honoraretur, aut inuocaretur, qui non publico illo albo esset inscriptus . Caeterum ut ad catalogum Clericorum singulis olim Ecclesijs addictorum regrediar, is innuitur a Sancto Cypriano in epist. 33. monentc fui iasea se Numidicum in kriptum Presbyterorum Carthagineusium numero , ut deinceps sedeat in Clero . Eius ipsuper meminere canones Apostolorum i 7. dcs I. sub nomine καταλογου τὰ δερατικοῦ catalogi sacri . Et Basilius Magnus in epistola canonica ad Chore piscO pos sub nomine ἀ-γ-ς inscriptionis. Praeterea Cisn cilium Agathense can. a. sub vocabulo matriculae. Sydonius quoque Apollinaris l. s. epist. 8. sub voce Albi , nomen inquit Lestorum albus nuper excepit. Porro ex Al-ho Clericorum delebantur Clerici contumaces, dep siti excommunicati, aut sceleris conuicti, vς liquet excitato canone Agathensi, & ex Augustini epist. i 37. de Bonifacio Sacerdote criminis acculato . Clerici quois quo ad ordiqον ςxpς titi, & rogati, non inserebantur Ca