장음표시 사용
2쪽
lantis furi praecelsae Benignitari, Pro fianto fulciment se ac ornamenti , benescio ;Ne risit oscis , diuid gratiae , se obsequii , reponat opportunius di Seraphicus ordo, Jeu Caelum P Use Diυina , δε Dei; videlicet uata , Humanis am decent Amplitudinem , Herois litius 1
Cunctos N perismanter excipit, protegi , ct ditat promeritis
Quamvis de splendore Natalium jubar hauserit; a Fulgorem tamen stirpis , moruna radiis, obumbravit ;Vincens decorem sanguinis , ingenii claritate :Dum coruscantem Germinis sui lampadem,actita serenitate trascendit; Et factus est Stemmatis victor sui, Per quod plerosque ii Ursalimn nascendo superavit .
Cognationis inclytae luminarium , Patrum nempe Purpuratorum, priscam speciem nitidiorem Tam bellὰ exprimit: Ermanos Ioannes senios , Uidericos, Martinos, Guidones, Antonios , Leonardos Angelos, Laurentios, Iranocentios, inse uno ALDERANO Repraesentans ex Loto
3쪽
Facit suum; fuisque Virtutibuspretium auget: uibus exornandis digna simulacrorum pompa , Totum natisi Soli Lunense marmor , vix susscis.
. AE nam Insulam , Et verbis aeternae vitae, ct immortalibusfactis , . Decoravispotius , illa honestaretur.
M Undecimo Innocentis , In curarum confortium accersitus ,cbristianae Reipublicae tranquillitati, aluti allaboravit .
Suarum omnium Pr fecturarum tempora
Fortunavit adeo , ct illustravit, providate Ξιlitate, Ut ipsos illuxisse, aurei faetuli dies, credi posset . Pere Forensium Munerum gradus, nonoris stadio decumo , Supremi πὰ contigit meritis metam. Pluribus egregie perfunctus Legationibus Integritatem ,Vprudentiam miriscam , omnibusprobaυit suam . aut Gentilitia Emblemata , Bicipitem Aquilam, Libertatis titulum, Balteum, Crucem, Moribus praeclarissimis explanavit: Admemus Rebelles lumini bellans, inimicos Crucis Christi, Pro Religionis, Veritatis, O Iuditiae Libertate rAtque in aeterni Solis fulgore, ferυore duplici conquiescens In Deum Pietate conspicuus, ct in Ho mines Charitate . Patere itaque, Purpuratorum Eminentissime ,
riwos Amplissimi Nominis tui, tot aspectabilia decora , ac blanda lenitudo Invitant ,'rapiunt . b) Non est temeritas accedentis i ubi est impetus rapientis. Igitur Majore,qua possumus, Obserυantiasignificatione, ac sudis , Hunc Theologicisudii qualemcumquefructum In Generalibus hisce comitiis , concorditer dicamus Tibi , Precamurque, ut foveas semper , ct faveas
4쪽
DE DEO IN SE , EJUSQUE ATTRIBUTIS
AEc propositio , Deus es, non est per se nota nobiSin a L actu secundo λ Neque est demonstrabilis a priori, aut per causana formalem . Potest tamen a posteriori, de per effectus de- monstrari existentia Dei, seu entis a se . AEquὸ rationi repugnat multiplex , ac nullus Deus; adeoque naturalis ratio , de dena onstrat Deum existere, δc esse unum. Est Deus ens optimum, Scperfectissimum, nedum absolute, sed etiam comparativὸ, ac D tale, ut nihil illo possit excogitata melius, ratione non errante . Continet perfectiones omnium entium sine ulla imperfectione & defectu . Perfectiones simplicitὸr simplices continet formalitὸr, perfectiones secundum quid continet eminent ἡr, &hic est inelior modus illas continendi. Complexum ex Deo, Se Creaturis, non est quid perfectius solo Deo ; imo Deus solum cum contineat omnes perfectiones illius complexi, proprias formaliter, Creaturarum emin tὸr , absque ulla imperfectione, est perfectior illo complexo, quod ita continet omnes perfectiones, ut e contineat etiam Creaturarum imperfectiones.
Existentia, & singularitas in Deo sunt praedica ta qui ditativa . 'Ultimum, de proprium Dei constitutivum, ac distinctivum, saltim quantum ad nostrum modum concipiendi, non est intellectio actualis, noc intellectivita S radicalis sed tantum Asellas,
seu existere per essentiam. Ita perfectὶ, & summe simplex, ae purus actuS est Deu S, ut excludat omnem potentialitatem, & c5- ω positionem, ac componi bilitatem, tdm obiectivam, tum subie- Κctivam . Est quoque aeternus aeternitate propriὰ dicta, quae est interminabilis vitae tota simul,&perfecta possessio. Plaec Dei ς ter- enitas est duratio undequaque infinita,indivisibilis, simplicissima, ac tota simul: non propterea debent res temporales esse in Dei hyaeternitate ab aeterno physicὸ praesentes, eique realiter coexisten tes. Futura ergo coexistunt physicὰ aeternitati solum quando, &pro quanto tempore existunt physicὰ in se ipsis, de inpropria
5쪽
duratione intrinseca: similit Pr praeterita coextitere, quando in seipss extiterunt. Si futura essent physicὸ praesentia in Dei aeternitate ab aeterno, deberent etiam esse physicὰ praesentia in amo Angelorum, posito, quod Angeli durent per aevum indivisibile.
Immensitatem possidet Deus, de ratione ejus potest esse, & est intim P, dc realitPr ptaesens rebus, de locis omnibus, etiam insinitis, si actu existerent ; Sc sanὰ necessarib, independentὸr, dc ab intrinseco . Haec summa Dei immensitas, si1vὸ in actu primo , sive in actu secundo consideretur, non videtur satiS rectὰ per consequentiam formalem inferri ex Divina Omnipotentia. Ratione suae Immensitatis Deus sicut verὰ est intra, sic Sc verὸ est extra hunc Mundum; de licdi debeat cum Sanctis Patribus assirmari ante Mundum conditum, Sc extra Mundum de facto productum Deum esse , dc existere in se ipso ue potest tamen in recto sensu asseri ipsum esse in spatiis quoque imaginariis, in quibus alios, &latos potest construere orbes, non quidem positivὸ, fundando , vel terminando respectum realis praesentiae ; sed negati v ὸ , hoc est per negationem absentiae .
DEum optimum maximum intellectivam esse substantiam, dc Scientia vera , dc propria gaudere, tum sidei suadetur principiis,tum naturalibus demonstratur rationibus. Ex Dei inbmaterialitate non sussicientὸr probatur Dei intellectivitas: colle rentὸr sustinemus non esse impossibilem substantiam spiritualem non intellectivam. Ipsa scientia Dei in actu secundo non potest esse constitutiva Divinar Essentiae, sivξ sub conceptu Essentite, si-vὰ sub conceptu naturae a nobis intelligatur; imb est ab ipsa Essentia Divina ex natura rei formalit ξr distincta. In Deo non solum est scientia in actu secundo; sed datur etiam intel lectivum, radicate, dc intellectus per modum actus primi seclusis omnibus imperfectionibus. In Deo non datur scientia per modum habi-
6쪽
tus ab intellectu Divino formalitὸr distincti; nec in Deo est scie tia discursva formaliter, vel cum omnibus conditionibus ab Aristotele primo p se. praescriptis.
Obiectum primarium Divinae Scientiae est sola Essentia Divina , quam Deus immediatὰ cognoscit per se ipsam , 5c non per speciem intelligibilem ab ipsa, vel Divino Intellectu aliqualiter distinctam . Attributa, Se relationes pertinent ad obiectum secsi darium, Se terminativum Scientiae Dei . Omnes Creaturas, etiain statu purae possibilitatis,quoad Omnia earum praedicata,distin- Deus cognoscit. Nec se ipsum in Creaturis, nec Creaturas in se ipsis cognoscit Deus ; sed in sua Divina Essentia, non quidem ut in causa, nec ut in specie impressa, vel expressa; sed ut in obie.cto primario prius cognito continente eminentὸr, & perfectissi-mὸ Creaturas in esse cognoscibili. Divina Scientia se extendit etiam tum ad impossibilia, tum ad negationes, Sc privationes .
minationem extrinsecam, desumptam a Divina Omnipotentia ;sed postibilitate etiam quadam intrinseca . Ista possibilitas non benὸ desumitur a Divina Omnipotentia, ita ut prima ratio,quare homo sit possibilis, sit,quia Deus potest hominem producere; neque a Divino Intellectu, ita ut a priori ideo homo sit possibilis, quia Deus cognoscit hominem esse possibilem ; sed verius
desumitur ex intrinsecis praedicatis, Sc rationibus formalibus ipsarum rerum . Hoc esse possibile Creaturarum non dicit ab elertio esse leale actuale Essentiae, neque est ens rationis rigoros E,aut medium inter en S rationis, dc reale in tota sua latitudine sumptu; sed est verum ens reale potentiale, secundum quod esse distinguntur intrinsece ab entibus rationis, de impossibilibus .
7쪽
M DE SCIENTIA FUTURORUM CONTINGENTIUM
Fum ab aeterno certb , dc infallibilitὸr cognoscere omnia futura contingentia, turn absoluta , turn conditio natatai nostra Voluntate libere provenietia, probatur turn ex sacris litteris, de ex DiviniS revelationibus; tum rationibus naturalibus . Praedicta futurorum ab aeterno praescientia nec aufert libertatem potentiae, nec contingentiam actibus praeui sis ; adeoque impiὸ aliqui Haeretici, ut praescientiam sustinerent, Voluntatis, & 4rbitrii libertatem circa suos actus abstulerunt; dc non minus impiὸ Cicero a. de Dilinatione, ut referi Sanctus Augustinus a. de Cititate Dei cap. s. ut omnes homines faceret liberos, futurois contingentium praescientiam Deo negavit ; dc proindὰ fecit sacrilego S
'PaScientia. Visonis omninis supponit actus liberos esse futuros: quare in recto sensu, de a priori loquendo, non ideb praedicti actus sunt futurses quia praesciti; sed potius praesciti, quia futuri ; ita
tamen , ut ly, ideo, non importet Veram rationem causae, a qua Divina Scientia dependeat, sed solum rationem conditionis sine qua non, requisitae ad hoc ut Divinus Intellectus indisserens ex se ad cognoscendum res esse futuras potius , quam non futuras , determinetur ab Essentia Divina, tamquam ab obiecto formali omnis divinae cognitionis,ad habendam rerum futurarum certa, Sc determinatam praescientiam.
Dicimus praeterea Deum non posse cognoscere futura contingentia nobis libera in suis Decretis physicὸ praedeterminantibus Voluntatem ad unum; neque in Decretis praedefinitivis omninbantecedentibus, Sc in impedibilibus ab arbitrio creato, ac essentialitEr connexis cum actibus praedes nitis, quibus non corresp5dent in tempore physicae praedeterminationes intrinsecae,ea Vulgari ratione, dc communissimo fundamento Doctorissubtilis in a. diti. 3 7 quaesi. unica g. ideo merito : quando aliquod confe-
8쪽
quen equitur necessario a aliquod antecedens , in cujus pote h te non est tecedens, in ej dem potestate non est consequὰs . '' eterum omisso, quod possibilis est et physica praedeterminatio
I aetus liberos moralitὸr bonos , honestos, di salutares , adhuc αspeciali titulo esset impossibilis ad actus liberos moralitὸr ma-- los , & peccaminosos. Neque etiam potest Deus hujusmodi futura cognoscere in Decretis praedeterminantibus moralitEr, quomodocumque explicetur liqc sententia ; Sc talia Decreta sunt etiaspeciali titulo impossibilia in ordine ad actus peccaminosos .
Satis igitur probabile est Deum cognoscere ab arterno futura contingentia nobis libera in Decreto concomitanti Scotictarum. - Per hoc Decretum Deus, non ex vi scientiae mediar, sed ex vi continentis eminentialis, 3c infinitatis in ratione potentiae volim tius coincidit in determinationem voluntatis creatae, non minuSS quam sit eam vidisset, Sc expectasset, determinando ab aeterno ill lum eumdem acturn, quem in tempore voluntas constituta in actu primo proximo pro sua libertate determinabit, & eliciet; taliter se conformando ejus futurae electioni, ut determinasset Deus ab aeterno actum oppositum, si actum oppositum voluntas creata in tempore pro sua libertate determinaret, δc eliceret. Decretum concomitans sic explicatum creatam libertatem ilia, E primis non laedit; nec fertur in incognitum, nec est fortuitum, dc casuale; sed procedens a proposito a libera Dei Voluntate amm te cedenti se conformandi in suis Decretis libers electioni, ac determurationi voluntatis creatae ex infinita ejus perfectione in ra-
tione primi liberi; nec tandem derogat supremo Dei dominio, oc essentiali dependentiae Creaturae a Deo. '
Celebit est controuersia, an futura conditionata contingentia Deus cognostat per Scientiam Uisionis dependentdra Decretis tactu, de subiective existentibus in Divina Voluntate , an verba per scientiam naediam independentὰr a talibus Deςretis t In hac controversia asserimus primo non posse ea cognoscere dependen
9쪽
ter θ Decretis omninbantecedentibus,sive praedeterminantibus, sivὸ non, quia, ut praemisimus, videntur laesiva libertatis createt. Asserimus secundb cum communiori hisce temporibus scotistarum sententia probabile esse Deum ea cognoscere per scientiam Visionis dependentὸr a Decretis concomitantibus,actu, Sc subiectivὸ existentibus absolutis ex parte actus, ic conditionatis ex parte obiecti. Aserimus etiam ad superabbundantiam probabile quoque esse Deum ea cognoscere per scientiam mediam in se ipsis independρnt)r a Decretis actu existentibus .
Talis proindὸ scientia cohaeret cum libertate creata. Non prς- judicat supremo Dei Dominio ; nec a Deo aufert rationem primi liberi , vel primae causae. Salvat dependentiam Creaturae a Deo in esse, Sc operari. Non favet erroribus Pelagianorum, vel Semipelagianorum, non ex ejus principiis sequitur Deum non habere omnipotentissimam potestatem immutandi hominiar corda, ac faciendi ex nolentibus volentes, S ex repugnantibus consentienteS
Omnes, de singuli actus honesti, de salutares , quam tumque liberi, debent esse a Deo praedefiniti praedefinitione tum essicaci,
dc absoluta, tum essentialitὸr connexa cum ipsis actibus praedefinitis, dc a Voluntate creata omninis infrustrabili. Ut talis prae- definitio cohaereat cum libertate non potest esse ullo pacto antecedens ; sed necesse est, ut sit Vel concomitans, vel consequens scientiam mediam: neque potest se tenere ex parte actus primi proximi ἱ nam eo ipso actus primus proximus non esset indisserens, quod ad libertate indispensabilitὸr, de necessarib requiritur.
DE VOLUNTATE DEI , PRAEDESTINATIONE , ET REPROBATIONE.
D Ari Voluntatem in Deo est ita certum, ut oppositum re- iputemus obnoxium dogmatibus Fidei, dc evidentiis ra
10쪽
tionuna apertissime contrarium. Actus Dei liber ad extra nil in trinsecum, sivὰ identificatium, sive distinctum, quod absolutὸ pota l l tuerit in Deo non esse, addit supra ipsum actum necessarium ;sed est ipse actus Dei necessarius, qui ob intrinsecam sui illimi tationem , &indifferentiam sine ulla mutatione subiectiva ex parte sui se habet ad extra, dc respectu Creaturarum,pro ut vult. yε
Cum Apostolo primo ad Tim. a. sentimus, Deum habere ab aeterno propxium, de finalem actum, quo vult, dc desiderat omnes homines salvos fieri, Sc ad agnitionem Veritatis venire. Ultra hanc praedestinationem, quae, quantum est ex parte Dei me-3 dia sussilientia conferentis potest dici esticax, dc absoluta, licὀt sit conditionata ex parte obiecti, nempὶ si ii, quibus media prς- parantur, consensum prqbere voluerint S datur in Deo alia praedestinatio , dc electio ad gratiam, dc gloriam ex omni capite absoluta, Sc esticax, per quam non sunt praedestinati omnes, sed tarum illi, quos ex mero suo beneplacito absque caeterorum injuria Sapieutissimus, de eternus Deus praedestinare voluit: estque ita purum Dei donum, ut nullam ex parte praedestinatorum causam Divinae Voluntati propositam recognoscat; adeoque fieri ante praevisionem meritorum, censemus .
Potest assignari quaedam ratio generalis, cur Deus aliquos sicia prx destinavit, aliquos non . At si quaeratur ratio in specie , cur m ex communi hominum massa hos potius elegerit , Se non illos cur istis, & non aliis contulerit auxilia re ipsa essicacia juxtati Divi Augustini sensum recurrendum est cum Apostolo ad inscrutabilia Dei Iudicia, Sc ad altitudinem Sapientiae , dc ScientiqDei ; dc cui non placet haec responsio quaerat Augustino doctiorem ; sed caveat ne inveniat praesumptorem .
Omnes, dc singuli actus salutares, etiam initium Fidei, de finalis persqverantia, sunt dona Dei, id ab e)us gratia beneficioque ξ procedunt . Non ςX Operibus gratia ; ergo prima Sratia conser-