장음표시 사용
131쪽
Hillebrandum inali omnium Cardinalium ae totius populi Romani iudicio uias abiectum, & electum Papam nostrum Clementem , in Sede Apostolica sublimatum omnium Romanorum acclamatione. Nosque a Papa Clemente ordia natum & consensu omni Romanorum consecratum in
die Sancto Paschae in imperatorem, totius populi Romani exultatione. His ita factis benedictione Dei & Sancti Petri omnium gaudio a Roma recessimus & quantocius pos iu-mus ad has partes properamus, dc in via reditus invenit nos tuus nuntius. Gaudeant qui velint, doleant qui velint, nos Deo propitio affumus; Dominus ille quid agat , scire non curamus, sed quod Tu monuisti libenter ne damnum nobis faciat providebimus. De Saxonibus vero , de Salaburis gense Archi Episcopo Sc comite Adeuerto de aliis ad nos redire volentibus id tibi respondemus , quia consiliis tuis li-henter acquiescimus ut tantummodo pax vera fiat in nostris temporibus , videlicet ut fideles sint cum ad nos reduerint Tu autem si non gravaris facere qu* volumus, Augustam ad nos venire post festum Apostolorum Petri αPauli rogamus , qui Deo favente in festivitate eorum Ratisponae erimus. Studeas ergo 'd nos.venire ut tuo advena tu possis nos laetificare. Insuper mandat Tibi Apostolicus Clemens & Imperator ut sicut nos diligas, ita Archi Episcopum Treverensem velociter consecrare properes. Vale. α
HAs igitur Epistolas eum praelatus Theodoricus acceptas legisset, noluit quidem quod petebatur libenter
adimplere, sed attonitus rerum magnitudine, non potuit in corde credere ita se omnia habere sicut Scriptura res
xente cognoverat. Sed di recordatus quod . clero Treve- rens
132쪽
rensi ne id faceret Apostolica autoritate sibi interdictum sui set, ne forte adversus eum exinde potuissent quandoque L. doneae accusationes consurgere, congruum duxit super hoc literas mittere Romano Pontifici in quibus & meminit d pulsionis. ab Episcopatu Herimanni supra dilii Metensisae sibi iniunctae reconciliationis ut videlicet ipsius interventione Herim annus loco suo restitueretur, quod licet satis laboravit non tamen tunc sed postea obtinere potuit. Luterarum autem quas mittebat nic erat modus. Gregorio mmmo Pontifici carissimo Domino Reverendissimo Patri Theodoricus Virdunensis Episcopiis, qualiscunque, tamen suas, dilectionem quam Patri Filius, subjeistionem quam Praelato subditus, servitutem quam Domino servus. Posse tibi obedire maxima est mihi iucunditas, posse servire non parva hilaritas, in quo enim venerabor te, in eo beatum Petrum: In quo obediendo serviendo te mihi conciliabo, in eo beatum Apostolum. Monitus a Te discepi confratrem meum Metensem ut teipsum, attendens illud Dominicum : inivos recipit, me recipit, causam eius meam feci, negotium ejus meum existimari, eadem nobis adversitas eadem fuit prosperitas. Ad hoc me invitavit mutua fraternitas debita caritas sed praecipue jussio tua , .benivolentia tua & habita in me fiducia. Praeterea Treverensis Ecclesia cum gravi dolore pedibus paternis advolvitur, filia Dominum pulsat, inconsolabile sui detrimentum his temporibus, me mediante deplorat Vidua per biennium fer8 quanta passa est αpatitur 3 quantum asini Sia est & affligiturῖ foris pugnae, intus timores. Elegit virum de plebe dignum sacerdotem id neum Patrem, communi assensu teste conscientia mea coisram Deo & coram Te, quod nihil Simoniacum, nihil contra jus Ecclesiastieum intercurrerit,iqvod nihil Symonia- eum ci petitione remota intervenerit. Consecrationem m
133쪽
jus miramur disserri, dilationem tam gravem miramur potu isse tibi inculcari. Illud maxime , quod pateris hac deso latione nos adeo gravari. Gravissimum onus est mihi, solum esse in medio nationis pravae & perversae: solu Patre dc fratre illo expulso alio non consecrato. Si Ecclesiam , si statum Christianitatis curas, locum nostrum respicias & cum vita Patris in omnibus spectata ordinationem mereatur, Meten. sem & me tuo stud exaudito nullius detramone ulterius remoretur. Persolvet Tibi quod Patri Filius, quod Praelato subditus. Deinde quibusdam interpositis in fine ita conclusit, quomodo Rex sit tecum Sc tu cum rege, modo mihi rescribas tuo.
DEnique his quae decursa sunt Romam direms appropinquante tempore 'quo se Rex venturum per episto. ilam supra scriptam ipti mandaverat sicut jussus fuerat veni ire ei obviam parabat, veniensque Mogontiam ibi complu- res Episeoporum in occursu regis euntium reperit, ad quos facta oratione, quoniam confratres sui suffraganei videlicet Ecclesiae Trevirens s supra nominati Episcopi, Herimamnus metensis &Bibo Tullensis ob invidiam Regis Metropilitani sui consecrationi noluissent interesse, petivit ex ipsis causa caritatis sibi coperatores fieri, & obtinuit itaque a sumtis secum qui plus caeteris erga ipsum benigni videbantur conniventes eodemJ eiusdem sedis Archi praesulem Eorubertum consecravit Episcopum. Porro cum fuisset ordinatus paucis interiectis diebus Treverim venit, & coepit cum his qui ut ita dicam, ipsum noluerant reFnare superge, I Drannico more agere, ut deinceps ab edus impugnatione
desisterent; majoribus, quibus plus nocere non potuit, ex Rege
134쪽
ge timorem incutere, invalidae vero plebis quae se adversus eum defendere non potuit, bona quacunque occasione diripere. Tune hi qui plus caeteris ei ausi sunt resistere, dixe runt. inoniam ad hunc Pontificatus honorem & tunc & nune ingratus nobis accessisti, sed & quia ab homine Laico & ex- communicato Episcopalia suscepisti, Episcopalia inquam annulum & baculum, praesertim cum in canonicis decretis Laicis quantumvis religiosis nulla de Ecclesiasticis rebus aliquid disponendi sit tributa lacultas, idcirco non poteris episcopam, nec eos Tibi communicare. At vero insuper si debes in gradu suscepti honoris consistere, oportet Te Gregorio CatholicaeEcclesiae summoPontifiei obseq vi 3cobedire: Haeretico illi uapra posito penitus abrenuntiare Haeretico in quam, iuxta
illud quod beatus Gaetasius Papa dc Martyr in epistola qua-cam universis Orientalibus Episcopis directa . de huiu modi suprapositis scribens ait : Quid ergo facimus de tandis totque civitatibus, ex quibus: Catholici Pontifices reiecti sunt, si Catholici subrogati, cur Catholici sunt reiecti, sed evidenter apparet, quia cum Catholici sunt rejecti non Catholici iberunt qui subrogati sunt. Restat igitur, ut non sint Catholici sed haeretici quicunque successerunt. Item quis non videat illos esse Catholicos dc ab omni peste hae. retica prorsus alienos, qui a propriis urbibus detrus dc in exiliis sunt redacti Zc eos qui superstitibus Catholicis successo res fieri ausi sunt, Catholicos omnino non esse. His adde de illos qui se prius talium Communioni coniunxerunt. inaecontra Egilbertus respondit, velle se vitam dare potius 3 quam illi, qui eum ad hunc honorem provexissset, infidelis
existeret, nunquam velle Gregorio obedire quam diu ipse nollet amieitiam Regis inire. Interea dum haec di his similia contendentes tractarent, appropinquabat jejunium quatuor temporum, quo consuetudo est Ecclesiae, promoveri
135쪽
eos ad ordinem Clericatus , qui sunt promovendi, & hoe iste omni nisu affectabat facere , non amore justitiae, sed ut potuis et majorum quempiam sibi ad vincire ut videlicet ab ipso consecrati postea ipsi essent obnoxii,& quomodo suam ab ordine suspensionem, ita pertimescerent ejus ab Episcopatu depositionem. Cujus intentionem cum rescissent, dixerunt, quia pallium quod a Romana Ecclesia Metropoli nostrae debetur, nondum es adeptus, impositionem manuς a Te percipere nolumus. Maxime cum in canonibus decretum sit: Si quis Episcopus Metropolitanus sine pallio consecrare praesumserit, Sc consecrator dc consecratus gravi ordinis sui periculo subiacebit, quod utique si debes acquirere, necessarium habes erga Papam , quem adeo despicis Gregorium Te humiliare, ut merearis accipere. Quid multar expositis ei idoneis causis pro ovibus non debuerit ordianes facere, abstinuit, Sc paucis diebus interpositis quendam subditorum suorum nomine Theodoricum Monachum sciaentia literarum valde praeditum, misit quaesitum Clementem suum Apostoliciam Sc inventum transmittere sibi expoteret pallium. At ille Clemens, in uuam, gavisus, quod quis ipsum pro accipienda benedicitone respiceret, quod Detebat transmisit, cum literis docentibus quibus temporibus foret usurus , quas quia autor non roborat at magis vero infirmat, Haereticorum enim dc excommunicatorum decreta fidelis quisque non recipit, idcirco commendam
HIe autem quem iam nominavimus τίνοιο in de s
Hera Gregorio Ponti re duos Gros edidit, in quibus me
datiis multis compilatis, quod non ipso melius continuarαί cor
136쪽
s communieare 3 quis novit , Gregorium insemem fecit Regis vero & sui Papae innocentiam & Sanctitatem commendat. Pro quibus editis iste de quo loquimur , Egi bi Nius Abbaciam sancti Martini supra litus Moselli, defuncto beatae memoriae Sigeberto Abbate, eadem die regendam filii retributionem J dedit squo utique malo, si majus non fecisset, ad perpetuam damnationem sussicere potuisset a quam ipse selix Abbas quantum potuit rexit & Ecclesiam Gam reparavit. Nam ipsa Abbatia prius qxidem erat in rebus admodum lassiciens sed peccatis exigentibus ejus temporibus ita est destituta sat nunc ab hoc adeo est annihil ata a quod Monachi qui ibi Deo serviebant f ibi divinis erant m eupati servitiis 4 nisi aliunde conquirerent nec necessaria vitaenaberent. Est & aliud quoddam gestorum eiusdem Egilberti, quod succetaribus nostris voluimus narrare L quod pro facti similitudine istic libet inserere. J In Monasterio puellarum horrei desumsta Imira summae strenuitatis ancilla Dei, Matre Coenobii, renitentibus omnibus ibi loci Deo famulantibus, praeposuit quandam neptem suam fratris filiam nomine Luirgardam s Ingurdam 3 corpore quidem valde juvenculam & speciosam ct secundum suam aetatem literis eruditam, moribus honestam; C Ingurdam, quod cum pace salvo honore professionis dixerim , Deus icit quod
non mentior , arte magicam , Veneficam , incantatricemhlasphemam. in altero codice , unde apparer librum morationem muratu temporib- Fbiisse J de qua cum Epist pus omnibus modis niteretur, ut ibi eam praeficeret Sanctimonialibus, omnibus pusillis & maJoribus sine cessatioone tam die quam nocte Deum & Sanctam ejus Genitricem, dc cui serviunt, ne hoc fieret orantibus; cuidam ex eorum Collegio , ceteris frequentior orationi incumbebat . inter verba orationis, ut divinae erat voluntatis, ob-
137쪽
roo . Gesta Treverorum. dormienti , talis oblata est visio. vidit Sanctam DEI gense
tricem in medio Angelorum stantem & beatas Virgines, Irminam , Modestam , Anastasiam , quae in diebus suis linsi loco praeerant, coram ea coniistentes Sc vultus quasi mo
stos exhibentes , & sanctam Dei Matrem ita se alloquentem: Ausculta, inquit, Filia cum illuxerit dies , erat enim hora matutina , indica sororibus tuis ex me quia peccatis vestris exigentibus decrevit Deus, ut ipsa de qua petitis absolvi, flagelli vobis loco proveniat, quousque pro afflictionibus ab ipsa irrogandis de diuturnitate vitae ipsius pigeat. V runtamen noveritiS ipsam ex praelatione iram Dei in se provocare , VObis vero non plus ossicere nisi quod super destitutione hujus loci nostri videbimini sufferendo laborare. Itaque cum fuisset intronirata L coepit de bonis Eeclesiae iuxta illud Nacchum, diabolum magnum exercere Sc, ut verum fatear, licet impudenter loquar , alia concubitoribus distribuere, alia vendere postremo ut breviter eoncludam, paucis Ecclesiae derelictis omnia in usus mos convertere, ut posses liquido perpendere veridicam Dei genitricis sententiam supradictam existere: Ipsam ex praelatione iram Dei in se provocare. Denique aliquantis annis transactis Enge bertus coepit Se. 3 coepit Deo servire, Sorores Ec elesiae procurare , dc rexit illam XL. annis usque ad tem- 'poste Domini Archi Episcopi Adelberonis, qui primo fuit
Metensis primicerius postea Trevirorum Archi Episcopus& Romanae sedis legatus. Huius temporibus Abbatissa Luigardis felicis memoriae obiit Sc ante Ecclesiam in pace quiescit. Denique aliquantis annis transactis Egilbertus cspit se satis admodum estico dignum exhibere, nisi solum quod ab excommunicatorum , Regis videlicet & Clementisse noluit communione sequestrare , propter quod Bruno qui ei in Episcopatu proximo loco successit , omnes quos ille ordinavit, iste ab ossicio suspendit nec remotos ad pristi
138쪽
num gradum admisit, nisi qui se Iegitimo Romanae Ecclesiae Pontifici obediturum supra sanctum Evangelium fidem secit. Complura memoria digna de hujus Egilberti prohis actibus quae per ipsum vel sub ipsius temporibus gesta sunt
seniorum relatione ad nostram notitiam devenerunt,quorum
aliqua, si quidem vel aliquam ejus memoriam cum pace Ecclesiae fieri liceat in benedictione, curabimus insinuare.
OUaedam praepotens Matrona Comisi a decisiesio quod
ratane dicitur, Mater videlicet Comitum Matramni &Folconis , marito suo defuncto astipulantibus filiis & filiabus suis , proprietatis suae bona in Ecclesia Treverensi beato Petro tradidit, & amplius recepit , sub conditione quam precariam nominant, ita videlicet cum ipsa de hac luce migraret utraque data simul dc accepta in beati Petri & Epias copi ius libere transirent, & quod Episcopo ex his facere placuisset liberam potestatem haberet: Hujus Comitissae neptem filii filiam moriem quidam dux, cujus ditionis erat siesium qued vulgo Limpure Γ Lemburg J nominatur in matrimonium duxit, qui decurso aliquanti temporis spatio eadem bona Ecclesiae tollere & in suos usus vendicare studebat , propter quod cum sapius fuisset ab Episcopo ad satis. iactionem vocatus & nollet desistere, sequestratus est a communione Ecclesiae , cumque nec ideo manus suas ab incepta malitia contineret , imo magis dc alia Episcopatus bona devastaret, Episcopus maledixit ei anathemate Maranatha. Cum nec sic quid na ab impugnatione desiistenti sed & adversus ipsam civitatem Treverensem cum magna armatorum manu venienti, Episcopus convocata ad se liberorum
139쪽
currit Sc adiutorio Dei & beati Petri istius partis satis ad
modum modico, illius vero permaximo detrimento dc consilissione, ad propria redire coegit. Post multum vero temporis cum idem dux inflictum sibi anathema parvi penderet& in malis supradictis dc similibus perseveraret, accidit ut quidam de militibus eius die quadam in domum ejus venisset & fatis hora prandii apposita mensa coram ipso panem comedere devenisset debuisset J dc dux illi illudens,
surge ait dc foras egredere, coram me commesturus non es, excommunicatus enim es, dc ille ubi, inquit,&quis me praeter eum qui & Te excommunicavit. Cui dux ait, Ecce nune vide iam parebit si ita sumus excommunicati, ut aliquae nobis molestiae possint accidere , si hic canis qui forte illis edentibus aderat, bucellam quam illi dedero comes rit non pertimesco: Sin autem, timenda est nobis eXcomm nica tio & petenda reconciliatio. Et hoc disto misit bucellam. quam canis ut naribus adhibuit ultra contingere non curat, Ec nequis hoc canis saturitati imputare potuerit, cum alius illi bucellam mitteret, festinus arripuit, unde omnes qui a derant summa admiratione ducti una voce qixerunt,opo tere eos ad satisfactionem venire. Et ita fecerunt. Sit e go nomen Domini benedictum in secula, qui Sacerdotum, licet peccatorum , tamen in multitudine clementiae preces
exaudit. Et quod nostra parvitas in terris ligat, apud ipsum quoque ligatum esse confirmat, juxta quod ipse beato Petro & per ipsum Ecclesiae promisit, dicens quodcun que ligaveritis supra terram erit ligatum & in coelis.
FA tempestate populus multus utriusque sexus ex omni temrahnatione Jerusalem ire intenderunt, dc totis desideriis anhelabant pro Dei δέ fidei amore aut ipsi mortem nascipe
140쪽
re aut in eredulorum colla fidei subjugare , & hac mentis
intentione incitati decreverunt primum Judaeos in civitatibus & castellis ubicqnque habitarent persequi, & cogere illos aut Dominum Jesum Christum Deum credere; aut sub ipsa hora vitae periculis subiacere, cumque eodem fervore ei vitati Trevirorum appropinquassent, Judaei qui ibi habita- hant similia sibi arbitrantes fieri quidam ex eis accipientes
parvulos suos, defixerunt cultros in ventribus eorum , dicentes, ne sorte Christianorum vesaniae ludibrio fierent. debere eos in sinum Abrahae transmittere. Quaedam autem ex mulieribus eorum , ascendentes super pontem numinis & adimpletis sinibus earum dc manicis lapidibus praecipitaverunt se in prosundum. Reliqui vero, quibus adhuc vivere cordi erat, assumtis secum rebus suis Sc liberis, in Palatium quod asile Trevirorum, ubi ipsa hora Egilbertus
manebat, confugerunt, dc coeperunt lachrim is flagitare suffragium. Ille vero nacta opportunitate super conversione eos admonens ita exorsus est : Miseri , nunc venerunt super vos peccata Vestra quae operati estis , filium Dei blataphemando dc Sanctissimae ejus Genitrici detrahendo . ipsum quidem in carne venisse negando, & matri eius superfuitatibus Verborum vestrorum derogando. Ecce jam hujus rei causa ad summam vitae vestrae desperationem deis venistis, & vobis ego dico, si in hae infidelitate vestra perseveraveritis, corpore simul & anima peribitis. Vos pro . smilitudine Patrum vestrorum , qui ante Christi adventum ipsum in carne Venturum crediderunt,vobismet ipsis blandientes, profecto nisi jam ipsum venisse,& quod redemtionis humani generis ipsum acturum Scripturae referunt, adimpleta esse cognoveritis, ipsi vos fallitis. Quae vos stultitia - vel magis duritia coarctat, ut cum Prophetica scripta le- gati. non retractetis, vobiscum cogitantes quam brevis temporis