Compendium juris regularium

171쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

Licentia in scripus danda esse videtur, quamvis hac de re non est unanimis auctorum set praecipue in V Apost. Sedis V Const. commentatorum) sententia. Danda est ista licentia tolim quines opus fuerit; potest tamen Episcopus committere Abbatissae Vel Confessario iam,tatem concedendi licentiam ingrediendi. Conoedere potest licentiam etiam Vicarius Capitularis et Vio. Generalis, si quoin id habeat speciale mandatum.

C. De amessu M Moniade3.1. Vomine Moessus ad moniales intelligimus illum qui fit a persona clausurae earundem erimnest eas

visendi et alloquendi gratia. 2. Bonifacius VIII an. 1298 istum accessum sise personae in nestae clue honestae, nisi ex rationabili causa et de legitima licentia prohibuit, quin inmenaliquam determinatam poenam contraVenientibus statuerit.' R. Ρ. P. Sirius V decreto S. C. E. E. et R. R. d. 7. Mii 1590 et Urbinus VIII d. m. Nov. 1623 idem statuit indius poenis pro regularibus. Distinguendum ergo est inter Personas Recedentes. 3. Quoad personas saeculares, Me laicos clis, clericos, notanda sunt sequentia: αὶ Νω prohibentur ab accessu Superior monialium, Visitator, confessarius tum ordinarius tum extraord,

172쪽

DR OBLIGATIONE QUOAD OBSERVANTIAS.

ninus, te me, quo munere suo funguntur; prohibentur vero si munere non iunguntur.

bin Non prohibentur saeculares in primo aut secundo gradu monialibus conjuncti, i.e. monialis filii, pater et mater, fratres et sorores, diebus non prohibitis, i in extra Adventum, Quadragesimam, seriam seriis sabbatum, vigilias et dies festos. Haec cognatis naturalis non suffragatur religiosis proprie dicus quoad Visendas cognatas moniales. c) Mn prohibentur mendicantes ostiatim' et ex opposito famuli et famulae eleemosynas et muneris dominorum ad moniales deserentes. His exceptis omnes omnino personae sive Episcopi,' sive Canonici et Praelati, etc. prohibentur ab accessu nisi ex rationabili causa et de legitima licentia.dM Moesiasa danda est ab Emαπο respective et a Praelato Regulari) uti supra de es ura. Episcopus licentiam potest concedere Consessario, si domus eiussit nimis distans, ut per telephonum respecuis, in casu necessitistis Vocetur, dummodo Vin actu invocandi Per enuntiatum medium vicarium oc. telephonum duae adsint ex probis et senioribus monialibus quae

Verbst audiant. φ Const. ' Merosancti ' Alexandrii VII; M. Pist. I. 393.

nota

ol. deer. cit. Urbani VIII; is, Ηon.'' o. 10. ris, i. e. n. 37. - ibid. n. m. vis excipiunt aliqui auctores, sed generale est mandatum Bonifaesi VIII, uti Bened. XIV Const. 'Gravissimo' declaravit; es. μαι. Mont. I. 392 sq. μ' S. C. E. E. et R. R. d. 21 Martii 1895.

173쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

Qui violant istam legem, iuxta communem doctorum sententiam, Peccant graviter, saltem ordinaris. Αω

quam alii negant posse admitti. Potest uiscopus hunc casum sibi reservare, imo et excommunicationem ipso iacto incurrendam decernere. 4. Quoad Regulares strictior est prohibitio et Poena: αὶ Absque licentia ordinarii, quae quater tantum in anno extra tempus vetitum cf. 3, b) danda est, et a Praelato regulari subscribenda saltem quoad moniales regularibus subiectasin religiosus alloquens moniales Vel personas alias sub clausura earundem degentes e g. Puellas), incurrit poenam privationis ossiciorumno Vocis ac ne et Passium, etiam unico Recessu et brevissimo. Excommunicationem non incurrit amplius, quia in Const. 'Αpost. Sedis V nihil hae de re continetur, nisi forsitan ordinarius statuerit ex inmunicationem. b Regulares Confessionarii et Superiores seu Visit tores si alloquuntur moniales extra praeessam omnsui necessitatem, incidunt in Poenam noministam . . . licet non alloquantur ob malum finem. '' ' Hoc utique

maris, a. I. n. l. sq.; Muis, II. 616. Pist. Μοnt. I. 39I.' Bouis, II. 616 Non tamen applicanda sunt, quae dicuntur, S. I. et C u cinis in Germania et Helvetia. S. C. E. E. et R. R. d. d. I. Maii Ib92; cf. Hat. Μont. I. 390. Boviae, i. c. 617; Pist. I. 398. Ferraris, 'Moniales,' a. IV. M.

174쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD OBSERVANTIAS. 169videtur nimis rigidum et forsitan sublatum possetemseri. ein Poenam istam etiam incurrit religiosus, qui ad conesonandum monialibus in crates missus, post Pris dicationem peractam illas alloquitur absque licentia. Ista sunt quae clausuram tangunt quoad essentialia. Bouis, II. 613.

175쪽

DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

Postquam consideravimus statum religiosum in quam in se eristens corpus morale absque intrinseca relatione ad caput, jam restat ut loquamur de interna constitione, quae completur per auctoritatem legitime stabilitam. Jam vero historios constat omnes fundatores sive singulorum monasteriorum, sise totius

alicuius ordinis eonsuluisse aliquem, cui totum subies bretur corpus. Porro primis monachatus temporibus Superiores singularum domuum vocabantur Abbiam hegemones), quorum ossicium indicabat nomen. Abbas taliter constitutus fere illimitata gaudebat auctoritate in suos, siquidem spiritus et Votmn obedientiae hanc plenitudinem Nise se ferre Videbantur. rioin longe a Veritate non esset, qui diceret regimen singulorum monasteriorum fuisse simpliciter monstrehicum si ita loqui fas est quoad societatem imperiectam. Discopus inque eo tempore magnas habebat partes in monachatus insutione et constitutione, uti infra patebit ubi de

S. Mnedictus, Regula o. 3. loquitur de consilio adhibendo; verum Abbas non tenetur hoc consilium sequi. Proi putamus non recis loqui Tam mini, de Jure Abbat. III. d. I. s. II. n. I, m ex hoo consilio erui posse putat regimen monarinis aris

tocraticum.

176쪽

DN REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA. 171

exemptione. Temporis lapsu et praestertim influxu iuris canonici, beneVole pervinente Ordines quoscunque iactum est, ut regimen istud pure monarchium cederet monarchic arist rauco, quod hodie plus minusve viget in omnibus fere ordinibus, imo et congregationibus. Quae forma omnino congrua dicenda est rationi status religiosi et conoeplibus regiminis modernis. Quod

unus pruesit ciseteris nus dico sive per modum unius Plures Praesint, sive actu unus equirit notio societatis. Impossibile est humanam communitatem sine gubernatore existere. Verum societas talis est imperfecta, homogenee dependens a suprema, scilicet

Ecclesia. Dependet namque tum quoad finem tum quoad media ad istum ab Ecclesia. Propterea Caput istius est etiam caput ordinum religiosorum. Et quia in supremo capite residet uniVersalis et plena potestas, inde est quod potestas capitibus ordinum

religiosorum concessis Vocatur particis M. Potest

namque ille qui suprema et plena potestate in aliquas latrete gaudet, ummus Pontila pro plenitudine suae potestatis partem istius aliis communicare; aliis restringere, M iam certa quadam praediti fuerunt. 'Unde regula Juris 68 in y Potest quis per alium, quod potest istoere per se ipsum, V potest et hic adduci. In ista participatione porro potestatis quaerendus est fons totius potestatis Superiorum ordinum. Si forsitan obicitur potestatem dominativam pertinere ad ementiam status religiosi ita ut absque illa non possit eo sistere, statum Vero religiosum qua talem non dependere' μα-, de Religione, I. II. c. 1. n. I; tom. XVI. P. 78.

177쪽

172 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

a Summo Pontifice, responsum in promptu est: Quamvis forsitan status religiosus in abstracto non dependeata Summo Pontifice, taemen omnes Ordines quicunque, qui formant statum religiosum in concreto, dependent omnino a Principe summo S. Μatris Ecclesiae, absque cuius consensu tacito nunquam extiterunt et absque cuius approbatione formali hodie amplius existere

nequeunt.

Potestas ista participata a Summo Pontifice Superioribbus ordinum distinguitur triplar: dominativa, jurisdi tionalis, et coercit n. Domininlisa Potestas, seu Simplicis regiminis, est ius dirigendi subditos religiosos- imperando et utendo illorum operibus d bonum et finem ordini communem et communitati proprium. Iurisdictionalis est jus dirigendi subditos in ordine ad vitam aeternam a Christo Ecclesiae traditum et ab elesiae Capite religiosis Superioribus communicatum, pertinens proin in cimes. Ecclesiae. recidiva seu executiva judiciaria et punitiva simul sumptM nihil aliud est quam emem sit aptis mediis instructum harum potestatum exercitium. Prior et ultima omnino pertinent ad statum religiosum in concreto, nisi Obedientiae voto illudere velimus. Juri dictionalis vero potestas non requiritur ad esse status

M. Mares, de Relig. l. II. o. 18. n. 5. Coercitivam vocat Craisson potestatem WVi voti V n. 2983. Hoc tamen potest etiam dici de dominativa. Nam voto sublato Me religioso loquimurin, quidnam potestatis remanet Superiori Τ Utique intelligimus traditionem sui imclusam. At ista traditio virtualiter includitur in votis.

178쪽

DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA. 173

religiosi, nam sine illo et concipi potest et extitisse et existere apparet; alias quid de monialibus' Verum non potest negari M melisa esse ordinum etiam iurisdictis dem potestatem quasi requiri, pra sertim si Ordines sunt exempti a jurisdictione episcopali, quia eo ipso quod Religio a iurisdictione Episcoporum eximitur, manet immediate subjecta solius Ρontificis iurisdictioni. Non poterat autem convenienter gube nari immediate per solum Summum Ρontificem aut per delegatos ab ipso. Unde etiam iurisdictio concessa est Superioribus ordinum, sive ratione exemptionia sive privilegio in forma specifica. les Superiores vocantur Praetati propter dignitatem, praeeminentiam et praesertim propter iurisdi tionem. Unde in Ordinibus dumtaxat exemptis veri nominis Praelati inveniuntur. Distinguuntur vero Praelati infimi, medii et supremi gradus, prout alios Praelatos supra, vel supra et infra, Vel nullos supra se habent. A Variis etiam nominibus Vocantur Ρraelati:

' Quoad moniales viget controversia, utrum capaces possintvvadere vi privilegii papalis ad iurisdictionem obtinendam. Nam de facto constat Abbatisma quaadam actus jurisdictionales,e.g. beneficia conserendo exercuisse. Verum aliqui dicunt illos actus immediate procedere a Papa, et mediate dumtaxat ab Abbatissis, quae conditionem tantum ponunt, ut privilegium concedatur. Alii revera actus iurisdictionales eas posuisso dicunt. Quidquid sit de hac controversia, certum est, talem iurisdictionem illis competere nec propter statum religiosum votum praesertim obedientiae) neo propter exemptionem, si

qua gaudent.' Marea, l. c. l. II. c. I. n. 6. Boviae, l. o. II. 407.' Marea, I. c. l. H. c. 2. n. I sq.

179쪽

IM DR RBOIMINR REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

Generales, Provinciales, Ab tes riae siti, qui

interdum sunt generales, aliquando locales, Vel Re t es), Guardiani. Harum potestas interdum est temporalis, interdum Vero Perpetua, prout in Regulis vel Constitutionibus determinatur. Quoad Abbates dioe dum est eos ad mentem iuris communis esse potius Perpetuos, quamis circumstantiae locorum et temporum aliter requirere P sint. His in genere de genere de regimine et constitutione potestatis ordinum dictis, irem quaeramus V de regimine ad intra et IV de regimine ad extra. I. DE REGIMIM AD INT . Dictum est supra, regimen ordinis Vel etiam domuum singularum communiter residere in uno. Unde et su solum regiminis potest Vocari. Ipsi vero competit varia potestas circa notus et res diseram; proin loque dum est de obiscis regiminis. Huio duplici quaestioniadnectemus Eam de regimine monialium. Unde triplexariculus. Gree, ibid. enumerat Abbates inter Praelatos infimi gradus. Hoc utique potest concedi de Abbatibus localibus,

praesertim 'non perpetuis. Existunt vero etiam Abbatos Praesides vel Generales, M. Praepositi alicui congregationi vel provinciae, quo in casu oeris aequant mori tales. Monostro tempore 'Benedictinis nigris Abbas 'Primas,' residens in Collegio S. Anselmi ω Urbe, a Leone XIII, f. r. adiunctus est, cuius quidem Potestatem iis dignitatem inis mere pers natu non est nostrum determinare, quires cum documenta authentica deficiant.

180쪽

DR SUBJR PO REGIMINIS.

ARTICULUS I.

De M scio Regiminis.

Potest quis regimine monasterii vel ordinis mur

quae est Prima quaein per electionem, nominationem et postulauonem, quorum prior modus usitatior est apud omnes fere Religiones. I. De Metione Praelatorum.1. finitur et solio: V personae idonem ad Niselaturam Regularium Vacantem per vota legitimorum electorum canonica v istis a Superiore confirmanda. V Dicitur canonica Vocino, quia Ecclesia Per cano Hymeter peculiaria ordinibus-regit eleeliones Praelatorum; per uois tegit. ἀεctorum; concurrere nempe debet consensus

Personarum, quibus com ut ius eligendi, ut persona legitime vocata considerari possit; ' praetaturum Regularium, quo distinguitur a saeculari, praeserum episcopali, qua Praelatum Regularis est inferior, sive ratione ordinis tantum nam Praelau Regulares possunt esse ordinarii), sive ordinis et jurisdictionis; vacant , quia alias electio eo ipso irrita foret. 2. Forma electionis est triplex: per quasi inspirationem ἡο- omissum et scrutinium. Santi, I. tit. 6. u. 3. moi, l. o. Per sortes' tune licita emseri potest, quando oonstat doidoneitate canditatorum et 2 vel 3 experimenta inutilia fuerunt, et maxime si agatur de beneficiis non qualineatis.' M. S. C. C. d. 2. Maii 1857. Santi, I. tit. 6. u. 16.