Compendium juris regularium

151쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

3. De oui tione delerendi habitum. Q Monachos oportet ferre hasitum monachaiam, ' est regula generalis. Hoc tamen proprie valet de illis dumtaxat ordinibus, qui peculiarem habitum pra scribunt ab illo clericorum distinctum M Dimissio istius habitus formalis ceris utariis dicenda est. Est vero formalis quando fit a Religioso

eo fine, ut diversum habitum assumendo tanquam Religiosus non agnoscatur. Materialis, e g. esset quae fit ad dormiendum vel balneum sumendum etc. quae materialis dimissio isi Regula res eum et hanc prohibeat on est illicita Vel peccaminosa. Dimissio formalis, si temere fiat, communicasse s nemini tamen reservata) plecutur in Jure can. Quae excommunicino non Videtur sublata Const. Hi IX Mostolicae Sedis ' quia firmaa vult manere Pontifex omnes censuras quorumcunque ordinum et Ustitui rum Regularium.': Temeraria non est dimissio quando fit ex rationabili causa, e.g. Propter necessiistem vitandam infamiam aut scandalum ' Vel consuetudinem. o rio nostra regione Americcts Septemrionalis nota

verba Concilii Baltim ensis III: Quia rauo legis

ecclesiasticae de veritu clericorum non minus valet de regularibus quam saecularibus, Sacerdotes quoque regulares tenentur lege utendi vel collari romano vel veritu

idoneo inreviori, M. veste, nigri coloris et ad genua

152쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD OBSERVANTIAS.

pmduota ad distinguendum clericos a laicis, quotieωcimque seposito habitu sui ordinis proprio foras ' deunt. V Ex quo e stat Religiosos in asin regione degentes licite habitum religiosum deponere Posse, Si

extra monasterium prodeunt. Huc tamen consuetudine non Brimuntur ah Servatione legis gestandi habitum

intra monasterii septa sol. o et b).dὶ Misomus regularis tenetur sui monastici ordinis sive alterius regulae mendicantium insignia et mina indumenta lanea suoque peculiari colore distincta, rasilem quoque eo nam ' deferre, uti dicitur in Const. Benedicti XIII d. d. 7. Martii 1725. Dispensatur utique aliquando; e g. cum m. Primate Hungarine dispensavit Leo XIII f. r. d. 14. Jan. 1892 super lege

H Saecularisaci md tem a possunt ex indulto apo inlido vel gestare habitum religiosum, Vel Saecularem, in quo posteriori casu debent gestare sub Vesubus saecularibus partem aliquam religiosi habitus. scularisaesi in peripetuum, si sunt presbyteri, habitum clericalem deferre debent; si sunt tantum olerici vel conversi, habitum decentem retento interius aliquo sui regularis habitus signo.

es. Santi, III. 35. n. I3, Vol. III. P. 338. amo. a Pio VIII d. 26. Junii 1829 approb. cf. infra dicenda o. V; ubi de privit in fori et canonis; es. Sanu, III.

153쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

4 De et busdam n Miris ovit eis bus. Ad decorem et habitum religiosum sancte et congrue servandum non erit a re aliqua indere, quise M. canones praescribunt. Prohs,ntur nempe Regulares,

rum qua tales, partim qua clerici ab oecupationibus quibustam.1' Regulares, per se loquendo, non P sunt esse uolares in iudicio splain H, nisi adsit limina proprii Superioris. Diis per se loquendo: nam dantur casus, in quibus admittuntur, quando nempe αὶ Superior monasterii deliquerit, poterunt religiosi illum nocusare, et sustinere quaerionem etiam cum expensis monasterii. . 11. et 26. X N. 13; intellige coram tribunali ecclesiasum, non vero civili; βη si religiosus persenuat se iniuste gravaetum ex dispositione Superioris, qua expulsus fuerit aut spoliatus aliquo jure spiritualiquod ei compelit, e.g. Voce acuis vel Passisa in ele limibus, Vel iure capitulari, poterit absque limina Superioris in iudicio ecclesiasti agere; n ei religi sus legitime insens, e.g. studiorum causa, a residentia Superioris, laesus fuerit in aliquo contractu necessario vel passus fuerit aliquam iniuriam, non indigebit limina Superioris, ut in iudicio adsit; δ' Et religiosus administret de consensu Superioris sui) aliquod beneficium, e g. Re Sit rem, moratum, Par cium, etc. et quisessio agitatur circa iura vel bona benenen ipsius, poterit stare in iudicio absque licentia Superioris; εὶ si urgeat necessitas aestendi in judicio et periculum sit in mora, religiosus agere potest stuctoritate propria et nomine

154쪽

Du OBMGATIONE QUOAD OBSERVANTIAS.

14smonasterii, impedito Vel absente Superiore lioentia praesumpta). Religiosi itidem non possunt agere poenas iudicis eo in casu, quo iudicium Smguinis, i.e.

mo tamen non impedit quominus Praelati iurisdi tionem temporalem obtineant, ita ut sine metu i regularitatis omittere possint aliis causae criminalis cognitionem et decisionem. 2' Religiogi non possunt esse patrini Baptismi et Confirmationis).3' Prohibetur res imis Moesiario tanquam res priorust distrahens. Duplex distinguitur: propria et impropria. Proma negotiatio consistit in habitu emendi res fungibiles aut etiam non fungibiles mobiles ut

carius sub eadem forma Vendantur, M. Prout sunt acquisitae. Immopria est, cum res Requiruntur ut ex industria et labore in aliam formam transmutentur et maioris pretii capaces reddantur. lata posterior non est interdicta Clericis quod etiam valet de religiosis, et apud expositos e.g. accidere potest). Propria est interdicta sub excommunicatione latae sententiae nemine tremen reservata, quae adhuc in rigore est: marionari sive saeculares sive regulares, in Indus

Sarai, II. decret. t. I. n. 17, Ves. II. P. s. o. o. 5. s. X III. 5M.' MMi, ΠΙ. 60. n. 2, Vol. III. p. 463. Constat ex historia aliquos Abbates olim ius gladii' exercuisse, e.g. Ab dis Angelomontani in Helvetis.' Santi, l. e. n. 3. o. 6. X MI. 6M; quam poenam Trid. C. removit o. I. Bess. 22. do ML

155쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

orientalibus, China, Japonia, America sive austriai

sive septentrionali mercaturae operam dantes aut quoris modo se ingerentes et Superiores immediati ac Provinciales vel Generales ordinum no Congregationum, qui subditos etiam unica vice delinquentes, saltem Per amotionem st loco commissi delicti non punierint V in communicationem incidunt. Quamvis nemini sit reservata, notanda est declaratio

S. C. de Prop. Fide d. 29. Martii 1873 editi, quia istam

. censuram ordinMila, quorum interere, notam fecit cum clausula: mo ex his delinquentibus absolvi potest, Praeterquam in mortis articulo, nisi lucris huiusmodi prius resutuus. Obserest sermonem esse de Missionariis proprie dictis. Ergo sicubi inscionarii non amplius sunt, sed clerus indigemuius adest, ut jam nunc apud nos in America Septentrionali, haec censura non amplius incurritur. 4' later occupationes quae lenitati clericali adve santur, hic praesertim enumeratur artis chirurgio e επισostium propter periculum irregularitatis. Duo semper requiruntur ad licitum istius artis exercitium: legitima causa et licentia Superioris. Legitima causa esset penuria medicorum vel a fortiori eorum deficientia; dein egestas clerici vel etiam forsitan monasterii, sive expositi missionarii), quae nonnisi honesto lucra ex

Ita constitutiones Urbani VIII 'Ex delicto' M. Feb. 1633; et Clementis in 'Sollicitudo' 17. Julii 166s; cf. C.

Bau. III. tit. II. c. VIII. n. 82.

156쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD OBSERVANTIAS. 151arie medica percipiendo levari possit. Iacentia hic intelligitur Summi Pontificis, quae requiritur etiam pro eis qui in saeculo artem istam antea exercebant. tatu dignum est rescriptum, quod S. C. C. d. 16. Feb. 1884 direxit ad monachum O. S. B. in comentumnus Serrati Hispaniae): VPro gratia ad quinque nium dummodo exerceatur gratis et absque ustione et incisione sid quod Abbas pro monacho illo petierat)sacto verbo cum Ssmo. C. Bin. III. haec habet: Medicinam et chirurgiam neo lucri gratia nec charitatis

eois exerceant. Τ δ η5' Quas ostendisnt digna em ψωMoladem, Sunt Sinquentia: M tabernas adire, M ludis theatralibus interesse nec non equorum cursibus inore ruceo o ludi alearum et taxilli et in genere omnes, quorum mentus magis a fortuna quam ab industria pendent. Quae omnia clericis, et proin religiosis quoque prohibentur.

5. De inausuros obli tions. omine cisusurcis venit totum illud spatium quod muris seu semis monasterii clauditur, i.e. cellae, ominae, caenisculum, coquinae, dormitorium, infirmeria et talia Sarai, III. 50. n. I, VOL III. p. 462.

tit. II. o. VIII. n. 82. et resert um clerum universumtum religiosos d Bened. XIV de Synodo di c. l. XIII. c. 10. cf. Cono. Bavim. III. tit. o. VIII. n. M. M ibid. t. II. o. VIII. n. N. Sarai, m. I. u. I9, Vol. III. P. 7.Dj0jtjasd by OOole

157쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

elausura sint separata clari Vel muro conveniensi, non eo rehenduntur nomine clausurae. insua enume atur inter partes clausurae, si sit aditus a monasterio adimam, non Vem Ei unicus sit aditus ex ecclesia. Porro semel imposita clausum non potest a Superiore ad arbitrium variari; sed semel impositam retineat. Hoc autem intellige quoad clausuram necessis , VA. clam

strum interius, dormitorium ad quod pertinent corridoria, refectorium aliasque interiores ominas. Quoad alias partes pendet a Superioris arbitrio. His in genere dictis de clausum, jam de illis, qui istam custodire et religiose servare tenentur. Primo loquemur de clausum Virorum, dein monialium. Utrinque duplice capite loquendum est tum de egressu Religiosorum tum de ingressu aliorum. A. De clauaiam viso m. 1. De e sam Religiosorum. Notum est illud: ' Sicut piscis sine aqua caret vita, ita sine monasterio vin in . - Sane Cono. Tridentinum statuit: o liceat Regularibus α suis comen us re dere, eum Pruet tu ad Superiores suos accedendi, nisi in eisdem misia aut vocali fuerint. Qui vero sine praedicto mandato inscriptis obtento repertus fuerit, ab Ordinariis locorum

De Anstetis, III. tu. 35. n. 7. t. U. P. II. p. 186. ris

Donventus, ' R. 3. n. s. moeris, i. o. u. 10.

158쪽

DE OBLIGATIONS QUOAD OBSERVANTIAS.

-nquam desertor sui instituti puniatur. Illi autem, qui studiorum causa ad u versitates mittuntur, ineomentibus tantum habitent; alioquin ab Ordinariis vim eos pro datur.' Observa sequentia: M Religiosis Miritus est, generatim loquendo, saeuuaeram monastarium re que Superioris licentia. Aliquando utique ista licentia non requiritur Vel potius tanquam praesumpta haberi potest, e.g. ia fit egressus rut breve tempus diei .g. 1 horain, Nel etiam noctis, si fit ex causa vel charitatis Vel necessitatis, euam non extremae,e.g. administrindi sacramenta Mariter aegrotantibus vel desindendi proximum,' ia forsitan in loco vicinolis nocturna exoris fuerit. M Moessaria est tine is lagitimi Sumrioris mona tini, cuius benediolio est petenda. Superior vero non bet dare istam licentiam absque causa, sicut religiosus

non potest exire sisque in n.

o Ista limina est singulia vicibus pstenda; non Viaet generidis, quae omnino prohibita est. quiritur ex decreta Clementino Nullus omnino Vut metus detur ad nutum Superioris, non egredientis religi i. Observino huius legis quoad socium apud plures religiones sensim in desuetudinem abiit; quia pluribus in casibus cum magna tantum dissicultatefieri potest, ut socius detur. Nunc vero disper religiosis est frequentissime moraliter impossibilis.

o. 4. sem. 25. de Ref.; es. Const. Clem. VIII 'Nullus omnino' d. 25. Junii 1599. es. Mares, de Relig. t. XVI. ed. Paris 1860,l. I. o. 6. n. II. P. 39.

Corale

159쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

Ceterum Clemens VIII statum ordinarium et tranqui, tum supponit et loquitur de religiosis in conventu habitantibus. Hisce addi potest, Nisesertim quoad nostram regionem, Sintus missimarius et penuria plerumque sacerdotum religi Orum. H Lex radentina respicit Ordines tantum formatis cum mus solemnibus, quocirca si quaestio fiat de obligatione Congregalionum cum votis dumtaxat simplicibus, ista obligauo erit metienda Vel ex eorum Consututionibus vel consuetudine. δε Νω incurrit notam apostariae vel fugitivi, imo licite agit religiosus, qui re suo Superiore notabiliter gra tus, is que eius licentia, quam certe non nisi frustra aut non nisi cum timore malaris gravaminis peteret, erit e domo et recta via pergit ad mediatum Superiorem, a quo possit sublevari. Rauo est, quia cuique licet se defendere, et haec est appellatio adlegitimum Superiorem, quae religioso injuste oppresso licet. Mo obstat lex rad. cit., nam haec de discessu ex levi vel irrisonabili causa intelligenda est, ut ipsa locutio sub pruetextu monet, nec Praesumendum est, voluisse Patres Tridentinos adimere miseris religiosistam necessarium remedium justae defensionis, quae jure naturae omnibus competit. Expediret, ait 'ris, ut prius ipse recurrens peteret facultatem a Superiore gravinis adeundi maiorem Superiorem: et

Bu rini cumiri, opus Theol. Μοria. IV. n. 158. P. M. ibid. P. M.' MEErin Palanseri, IV. p. 149. n. 245; Bouis, II. 607. Benedict. XIV, de Synod. di c. l. XIII. c. II. n. I

160쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD OBSERVANTIAS.

155 tali facultate sic negata, peteret testimoniales epistolas a testibus fide dignis de petita et sibi denegata lacu, late. V Ceteroquin plerumque in Constitutionibus saeve etiam Regulisin providetur de modo appellandi ad aliam

instantiam.

H Inquirunt hic D.D , αὶ qualia sit QE tis clausuram servandi et th ex quonam capite oriatur ista obligati. αὶ Communiter dicunt auctores obligationem per se esse gravem, admittunt tamen ob parvitatem materiae casus, in quibus veniale tantum esset peccatum violandi istam legem, e.g. si religiosus Per januam communem sine licentiain exeat, more solito paulo rediturus; idque Verum est, si pluries exeat. βὶ Ista obligatio directe videtur repeti ex voto mst latis servandae, quia hio est finis clausurae,' quamvis per accidens possit repeti ex jure Superioris gubernandi, custodiendi subditum eoque utendi, quod laeditur per tales exitus licentia destitutos.*M Contravenientes huic legi clausurae Poena grmi, etiam carceris, ad Superioris arbitrium plectantur, ' uti dicit decretum est. Clementis VΙΙΙ.2. De ingressu aliarum Pe marum in clau8er Quia non extat lex de non ingressu vel ad inione Virorum extraneorum intra septa monasterii prohibitiva, dicenda non est eorum ingressio et admissio prohibita.

Q. WApostasia,'' n. 29. es. Constitutiones miset Ameris. Congr. O. S. B. RPPI in. a Sede Apost. d. s. Feb. 1001, in o. 25. uis, II. 592; Marea, de Rel. t. XVI. l. I. c. H. n. s. Batierin Palmieri, t. IV. P. 92. n. 158.