장음표시 사용
71쪽
COS. v. At pag. 16a. i. in insigni elogio die ur ram. Po -ΤEST. VIIII. IMP. V. COS. V. P. P. Anno Christi tos. Trais
ianus usque ad Nouembrem erat Tribuniciae Ι'ol. VIIII. qua labente cum titulum Imperatoris multiplicauerit, eodem quoque anno altera eaq; postrema eiusdem victoria Dacica statuenda. est. Traianus Daciae in prouinciam redigendae immoratus, anis no ro7. Romam redijt. De eiusdem in Orientem profeSone dicturus, redeo ad Spartianum, cui Hadrianus ob gesta eodem bello Dacico dicitur adamante a Traiano donatus, additq; eodem cap. 3. Prator factus es, Sura bis, Semrino iterum Confutibas. Cum ille Anno Christi l . in Dacia militauerit, eiusdem praetura contingit anno ro7. Tum Spartianus et Legatus postia ρυ-
rarius in Pannoniam inferisum missus, Saν malas compressit. A te annum xO8. legatum prouinciae non egit; quo munere numvltra annum perstinctus fuerit, incertum . Denique scribit Spartianus eodem cap. q. egregie prouinciam ab Hadriano adm nistratam: Ob hoe Consul o factus . In quo magisratu, τι ὸ Suina comperit adoptandum se a Traiano ese, ab amicis Traiani contemni dest, ae negligi. Et defuncto quidem Sura, Traiani ei familiaritas creuit. Panuinius ad A. V. 861. Christi ro . suia fectum Hadriani consulatum recitat; nec sane celerius statui sie gesti eidem ante consulatum magistratus euincunt. At Dioub. 68. narrat Traianum E Dacia Romam reuersum, Pontinas paludes lapidibus strauisse, vias muniuisse, pontes extruxisse, ac defunctum Licinium Suram publicis ex eo vijs decorasse, addito etiam statuae honore . His vero ac quibusdam alijs narratis, ait: Post haec bellam intulit Armenin Parthisque sec. Ex his colligo Traianum post Surae mortem adhuc in Italia fuisse; illius verbobitum contigisse post consulatum Hadriani, ac proinde Traia pum anno Christi Do. nondum in Asiam transmisisse. Cum Plinius iunior Bithyniae Propraetor Christianos edictisae supplicijs persequutus fuerit, Traiano etiam tum Romae dogente, libeat huiusce persecutionis tempus designare, quod sibi incompertum fatetur Scaliger in notis Eusebianis num a I 24, Baronius scribit de Plinij praefectura Bithynicar Pos functionem
superioris anni Consulatus , more maiorum , prouinciam fuscepit
72쪽
laribus, Asrieam & Asiam decimo anno a gesto ebnsulatu sera. llabantur, quae tamen decenni, intermedij praescriptio in alijs prouincijs non seruabatur. Et sane mihi compertum est Plinium non perrexisse statim a gesto consulatu, in Bithyniam. Rem altius paucis licet, repetam . Tullius Iustus anno Christi s . Bithyniam regebat, ad quem extat Imperatoris Neruae epistola ante. epist. 6 . Plinij lib. t o. Iustus Proconsul successesem habuit I lium Bassum, qui in exilium a Domitiano missus, inquit Plinius
lib. q. epist. s. reuocatns a Nerua, fortituis Bith niram, redijst reus. Idem lib. 6. epist. 29. narrans Quadrato ordinatim cau fas ab se agitatas, ait et Areu us Marium Priscum; deinde: tui rus sum Iulium Rasium . Accusauit Marium Priscum coram Traiano tertium Consule anno a oo. ex lib. I. epist. II. mense Ianuario, cum esset consul designatus in Kal. Septembris, ex lib. Io. epist. ao. Idem lib. q. epist. 8. narrat se post consul tum, accepisse a Traiano auguratum; epistola vero sequenti
acta in causa Bassi describit. Itaque anno ror. Iulij Bassi ca sa cognita fuit. At lib. ro. epist. M. ex Bithynia scribit Trai no quemdam in perpetuum relegatum a Iulis Basso proconsule; quod vero sciebat acta Bassi a Senatu res issa, dato iure dam
natis ab eodem, ex integro, inquit, agendi dumtaxat per bienunium, interrogaui hunc, quem relegauera an adesset, docuissetq; proconsulem , negauit, cum idem captus, coram Plinio stetisset. Cui Traianus respondit eum qui existimans se iniuria relegatum, eum per biennium agendi facultatem hiauerit , nec adierit Proconsulem , vinctum dimittendum ad Praesectos Praetorio .
Itaque anno Io3. hoc est, biennio post rescissa acta Iulij Bausi, alius ante Plinium Proconsul Bithyniae praeerat. Idem lib. 1 epist. ro. Vrso scribit: Derum Bithyni pin breue rempus a Iulio
Basso, etiam Rufum Varenum proconsulem detulerunt. Haec autem
Vareni causa in aliquot annos protracta est, testibus ex Bithynia aduocatis a Vareno, Bithynis lagatos modo contra eumdem, modo mutata sententia, pro eoaem ad Traianum tum ita Daciam , tum Romam destinantibus , Plinio Varenum desen Ate, quae quidem constant ex varijs eiusdem epistolis lib. εἰ epist. s. et 3. α 29. & lib. 7. epist. 6. & Io. Idem lib. 1 epistu
m Traiam Micium Maximum procoosulem Bithynia: Iala
73쪽
largitionem pecuniae, quam super numerum in deeuriones Trais iani indulgentia allecti, faciebant, in quibusdam ciuitatibus ad eos quoque extendisse, qui a Censoribus legebantur . Itaque Anicius Maximus alius fuit ante Plinium sub Traiano procon .sul Bithyniae. Denique lib. ro. epist. 64. significat Traiano quemdam sibi denuntiasse aduersarin suos a Seruilio Caluo cω
risimo viro in triennium re aras, in prouincia morari, illis econtra afirmantibus a Caluo proconsule temet restitutos. Respondit Traianus epist. 61. se proxime rescripturum de ijs, quia P. Seruilio Caluo proconsule m triennium relegatii dicebantur, ubi primum rem ab ipso Caluo didicisset. At certum est nondum elapsum triennium, ex quo illi relegati fuerant, cum ea Plinius Principi scripsit, alias nullus fuisset accusationi locus.
Igitur 3e Serenus Caluus fuit proximus decetar Plinij in pra sectura, seu proconsulatu Bithyniae; unde apparet post aliquot
annos a gesto consulatu, eundem in Bithyniam missum, cunia plures suos decetares, Traiano imperante, laudet, & aliquot etiam praeter eidem memoratos, Bithyniam sortassis administrarint. Et quidem nullus dubito, quin Plinius nouem libros epiastolarum ad priuatos scripserit, antequam in prouinciam legatus proficisceretur . Nusquam enim in aliqua earundem quidpiam legitur, quod Bithynicam eiusdem legationem attineat. At lib.
6. epist. Io. scribit Albino vidisse se sepulcrum Verginij Rufi
imperfectum, ac pes decimum mortis annum reliquias neglectumque einerem. Cum vero obierit Verginius anno s7. Cruistianae epochae, ut superius adnotaui, ea Plinius scribebat anno io aut etiam sequenti ro8. Item lib. 8. epist. laudat Geminum, qui destinasset bellum utrumque Dacicum scribere, ac carminenarrare pulsum regia , pulsum etiam vita Regem nihil desperam rem. Super haec actos bis triumphos, quorum alter ex inuicta genis re primus, alter nouissimus suis. Porr5 ex hucusque narratis legatio Bithynica Plinij videtur mihi statuenda circa Septembrem anni rost. aut sequentis. Ille vero non proconsul, ut alij, sed Legatus Augusti, ac Propraetor consulari potestate in prouimciam missus fuit, ex vetusto elogio eiusdem, Gruteri pag. 43 3. & quidem Traiano adhuc Romae degente, quod ex lib. Io.τPist. 13. I . II. 49. &a aperth colligitur. Pliatus autem
74쪽
vltra annum Bithyniae ius dixit, quia Natalem Traiani die triSeptembris semel in prouincia celebrauit ex lib. ro. epist. 28.& iterum anno sequenti, epist. 89. Idem die Natali imperij Tr
iani vota nuncupauit, epist. 6o. eadem vero anno sequenti sobuit, epist. ro 3. & ro . Haec prolixius inserui, non ut annum
institutae a Plinio contra Christianos in Bithynia persecutionis certis characteribus designarem, sed cum ut eiusdem in magnis Annalibus prochronismum, tum etiam ut annum prosectionis. Τraiani in Orientem ostenderem, cuius uti de fastorum correcctionis interpolatum sermonem resumo.
Anno U. 863. Christi tra. scribuntur in fastis Consules πι- ianus Aug. G. se Africinus. Panuinius de Traiani collega ait Hic es C. Iulius Africanus de quo opὶ Plinius in epistolis. Leum clauius in indice consulari lib. 68. Dionis eundem exscribens ait et Nerva Traianus Aug. n. is C. Iulius Africanus . Scribit Plinius lib. 7. epist. 6. iussu Traiani agitatam coram Serviano causam matris veneficij incusatae: Aderat, inquit, muri Iulius Africanus, nepos Iut, Oratoris. Ita ille ex aduocato huius a ni Consul a riminio fingitur, cui Baronius, Calvisius, Petauiuri Bucherius, Ricciolius, ac Pagius V. C. crediderunt. Imo cum anno Christi a 36. signentur in fastis Consules Maximinus A Paus, or Africanus ; hic itidem vobis ex Panuinio dicitur C. I Iias Africanus. At verum collegae Traiani nomen prodit qui eidem aequalis fuit. Phlegon Hadriani Augusti libertus cap. a F. de mirabilibus scribens mulierem Romaehedidisse masculum si .eipitem, qui monitu postea haruspicum in Tiberim proiectus fulti Athenis Archonte Hadriano , qui Imperaror factus est, ὐπατευοντων
κανου r Consulibus Roma Imperatore Traiano VI. o Tisa Sextio Afrisam. Huius semiliam nobilem testatur Tacitus lib. I a no primo Neronis scribens : Sextiam Africanum nobilem ruue nem a nuptiys Silana deurruerat Agrippina. Lipsius in notis rite Serise Sex. Africanum, τι praenomen, eius nobilitatem deductam a Iulo Antonio Marcellae marito, inquit, men Africans, cuius ex L. Antonio filio, Asticanum huius anani Couulem nepotem dicit. Quot errores hic errat Lipsius' In primis ma ἔμμον, ut sit praea edi sed Sextium , ut gentea
75쪽
seu familiam designet, scribendum esse patet ex duobus Taelii codicibus MSS. Mediceis, in quibus disertE Sextium legimus. Nec ille praenomen Sexti, sed Dii ferebat, quod prodit in gnis Inscriptio fratrum Arvalium apud Fulvium Vrsinum in notis ad Varronem, ac Gruterum pag. rr9. a. ubi cum alijs εCollegio ob Natalem Neronis Augusti Germanici dicitur vota ,
nuncupasse T. SEXTIUS AFRICANvS, quem Lipsius in familiam Antoniam perperam transcripsit . Nec Iulus Antonius Africani cognomentum tulit. Dio in suo indice consulari lib. I . ait A. V. 7 q. Iulus Antonius M. F. Fabius A Leanus. Lipsius memoria semet deficiente, cognomen Africani, quod Fabius Consul ferebati eiusdem collegar Iulo Antonio attribuit. In vulgatis Taciti codicibus lib. i . legitur per uias a in Volusio, se Sex. A cano, Trebellisque Maximo acri sunt, amuos inter se per nobilitatem Volusio atq; A cano. At ibi legendum Sextium A canum, non Sextum praenomen, ex dictis colligitur. Lipsius ex hoc deprauato textu, Taciti veros Prioris textus characteres emendandos putauit. Hic autem T. Sextius Africanus auiis fuit collegar Traiani, qui omnia aui nomina praetulit. In veteri Inscriptione Gruteri pag io29. 6. T. SEXTIVS laudatur AFRICANI CON .... FILIUS. Hoc anno Vrbis 86s. Christi r 12. Traianus cum consulatum abdicasset, expeditione in Parthos suscepta, Roma profectus, Athenas adpulit. Iulianus Imperator in libello de Caesaribus fingit Traianum Ioue coram alijsque Dijs haec dixisse et Parthos autem, priusquam ab his iniuria affectus siem, armis violoris
non existimaui ovi vero iniuriam intulerunt, non me aras ingrauescens, etiam tum legibus mihi militia vacati rem concedentibus,
M ,s inuadendis reuocauis. Itaque Traianus non statim post
debellatam Daciam, in Parthos mouit, sed ubi illi primum pacem violarunt. Iniuriam quam Traianus sibi a Parinis illatam praetexebat, exponit Dio lib. 68. Pas hae bestam intulit Armeno Parthisque, tropterea quod, ut 'se dicebat, rex Armeniorum nomaiau se, sed a rege Parthoram diadema accepisset. Extat in Gaza Medicea insigne numisma cum epigrahet IMP. CAES. NE
VAE TRAIANO AUG. GER. DAC. P. M. TR. P. COS.
VI. P, P. & in postica: PROFECTIO AUG. S. C. Ibidem
76쪽
visitur Imperator Eques milite scutato praeeunte ἰ tribus aliis
hastatis subsequentibus . Huic ferε si initem nummum recitat Va illantius. Probe noris id genus nummos solitos scalpi, cum Augusti in prouincias Roma proficiscebantur . Hinc ante se tum consulatum, qui in nummis obsignatur, Traianus in orie tem non transmisit. Interea cum Athenas adpulisset, legati Pa thorum regis eundem, illic cum muneribus conuenerunt, teste Dione in excerptis Theodosis, rogantes ut delatum Partham siri Armeniae regnum ratum haberet. Traianus, repudiatis muneribus, respondit se quum primum in Syriam aduenisset, facturum omnia quae fieri par esiet. Athenienses quo praesentis Imperatoris gratiam magis emererentur, Hadrianum eiusdem con- Ebrinum, Archontem crearunt, ex Phlegonte cap. 23. de murabilibus, cuius magistratus hoc anno illi delati nulla ratio agis gnari potest . nisi eiusdem cum Traiano aduentus Athenas. Hinc Traianus in Asiam transmisit, eiusque prouincijs lustratis, in Τyriam descendit. Auctor est Dio Traianum, eum si A
tuccae, legatos ac munera ab Abgaro rege Osrhoenorum accepisse. unatium quoq; martyrem Antiochiae ab Imperatore auditum. ac damnatum acta eiusdem passionis testantur; qui cum Romae Kal. Februari; passus dicatur, eiusdem damnatio contigit eXeu te autumno anni ria. Recte in fastis Idacii : Traiano VI. ct
Africano . His perseeutis Christianorum. Traianus anno. Christianae epochae r 33. Antiochia profectus, Samosatas cum Commagene, bello inniam ostentato, occupauit. Inde in Arismeniam mouens, eiecto Parthamasire, eandem Romanam prouinciam fecit. In Mesopotamiam ingressus, splendide ab A garo exceptus, regnum eidem ratum habuit. Dein expugnatis Nisibi ac Batnis inter Tigrim & Euphratem Vrbibus, quas Rex. Parthorum imposito praesidio tenebat, ab exercitu Parthicus ainpellatus fuit. Lusius dux Mauritani equitatus , qui bello Daci-co egregiam operam nauauerat, Singara aliaque oppida occupauit. Haec intra biennium a Traiano in Oriente gesta. Extant in Thesauro Mediceo, alijsque nummi, in quibus Traianus COS.
VI. obsignatur, cum epigraphe in postica r ARMENIAE ET
77쪽
R. OPTIMO PRINCIPI. In quibusdam etiam legitur: ARMBIA CAPTA, vel AD IS. S. C. Ex his omnibus numismis posita chronologia satis euidenter demonstratur, nemph A meniam ac Mesopotamiam post annum ria. ac sextum Traiani Augusti consulatum, Romano imperio adiectas. Nam si anno V. 86o. epochae Christianae io7., ut vulgi hactenus credudere, Traianus in Syriam venit, ac Armeniam eiecto sine praelio, uti Dio testatur, Rege a Parthis imposito, aliasque prout clas occupauit, cur in nummis pleno quinquennio eiusdem Traiani consulatu quinto obsignatis, nulla captae Armeniae, aut Mesopotamiae, aut Adiabenis literula apparet E Scio extare n mismata quinto Traiani consitatu fignata cum epigraphe: . rabia Adq. S. P. R.-sed illis indicatur Arabiae Petrea, quam melius Palma, nondum finito altero bello Dacico iate te Di ne, deuicerat. Cum hiems bellicam expeditionem annL rr . clausisset. Traianus Antiochiam in hiberna secessit. Hinc Π dum facimus ad alterum collegium Consulum corrigendum.
Annus V. 868. Christi it s. consules in fastis habet M FE- , o Pedonem. Auctor est Dio lib. 68. Traiano Antiochiae
demorante, eandem urbem horrendo terraemotu concussam,
aedificiorum ruinis plurimos oppretas, ipsunt Traianum vix periculum euasisse. In eorum , numero fuit Pedo Consul qui satim mortuus est . Panuinio illud collegium consulare ita d scribitur r M. Valerius Messalia, ct C. Popilius Pedo . Passinia enim occurrunt Valerij Messallae; in Tiburtino vero lapide eudem Panuinio legebatur et C. Popitio C. F. Caro Pedoni S. M. Vtrumque Consulem Leunclauius iuum in indicem exactissimε deportauit. Magnus Ecclesiasticorum Annalium conis ditor filia Euagru supputatione deceptus, terraemotum Anti clienum ac utrumq; Consulem ad annum Christi irr. retraxit, quem Ricciolius sequutus est p. t. Chronologiae lib. q. cap. q. eos affigens anno Io 9. quod Baronius biennio vulgarem epocham praeuenit. Sed hic debuerat non errantem, sed semet corrigentem Baronium audire, qui postea in appendice tom. XI. ex Romana Iliscriptione, quae integra Gruteri pag. 3oo. recita
tur, veros Consules, atque annum terraemotus memorati optime
78쪽
, Distola Conserans. 7 D. I IUS. CARVS . COOPTVIPSTANO. MESSALLA. M. PEDONE.VERGILIANO. cos P. R. C. ANN . DCCCLXVII .
Annus V. 86 . usque ad ar. Aprilis eorrespondet anno Chriani ris. Ibidem vero apparent vera nomina utriusque Confiselis, qui in alijs etiam lapidibus leguntur pag. 74. ro66. dc ro7 di haec postrema Inscriptio dicitur dicata V. Kal. Februarias. L . HPvΛNO NESSALLA . N. vERGIV o PE NE . COSVnde patet ordinarios Consules fuisse primi nundini ad Kal. Martias. Inscriptio Pedoni dicata apud Panuinium mutila est, quam integram habes apud Gruterum pag. 3 7. 6. ubi de P pilio additur r Diui Hadriani Aug. in omnibus honoribus candi auo. Ex his constat diuersum en a Pedone Consule sub Tr iano; siquidem Popilius Pedo, si a Traiano accepisset consula tum, qui summus erat magistratus . perperam dictus fuisset Η driani Augusti in omnBus honoribus candidatus, cum quaest ram, praeturam, ac deniQue consulatum a Traiano obtinuisset Id fateor dici potuisse, si idem Hadriani opera honores a Tr iano impetrasset. Interim ex hac altera Inscriptione praenomen prioris Consulis in priori a Baronio adducta detritum, intelliis
gimus. Dio eo terraemotu recitato, ait r Ineunte mere, Traia nus in hostilem terram ingredu- . inumque ea regio qua ad Tigrim fluuium spectabat, materiam ad aὰ eandas Aaues n=α
ferret, ea nauigra qua in fluis apud Nis bis fere 3, plaustris i. flamen eonuehι iusit. Tum narrat Romanos superato Tigri, in Assyriam irrupisse, eodemi victoriae impetu Babylonem per uenisse. Hucusq; Parthicam Traiani expeditionem stylo pros quutus sum, ut expenderes, an statuta mihi eiusdem chronol via exactior illa tua sit, cum scribis pag. ao8. ruino rFr.
79쪽
Calpurnius Pis is Vettius Bolanus . inuindecennam Impes proconsularis Traiani , quὸ pennin illud Eusese in Chronicor Traianus Armeniam, Agyriam, Mesopotamiam fecit prouincias. Interim corrigito praenomen primi cinsulis, quod cum Panu nio ac exscriptore Leunclauio Laetam vocas. In Viennensi l pide pag. r63.7. dc alte pag. 328. operis Gruteriani legitur: C. Calpurnio Pisone, M. Vettis Bolano Of. Si Traianus anno, uti
stribis, Christi to . in Asiam venit, cum statim Armeniam. utramque. & Mesopotamiam in potestatem, teste Dione, red serit , integro septennio otio indulsisset apud Daphnen, prius. quam ipsum Parthorum regnum, Tigri superato, aggrederetur nam Assyriam anno demum ret . inuas . Quaedam alia collegia Consulum imperante Τraiano, dubia sunt, & ex solis coniecturis eorundem familiae ac praenomina a Panuinio, & exscriptore Leunclauio estismata. Anno V. 869. Christi t 16. signantur Consules in fastis Aetianus se Veter , qui Panuinio dicuntur inmitias Aelianus se L. Amisius φων. Ad Phlegon qui id temporis vivebat, scribit cap. s. de mirabilibus
se vidisse Romae virum in feminam versum, Roma eonsulatum gerentibus L. Lamia Aeliano Vetere. Prior Consul integre diacetur L. Aelius Lamia, filius fortassε vel certh assinis L. Lamiae occisi a Domitiano, cui Lamiaram caede madenti insultat Iuvenalis Satyra Item alius L. Aelius Lamia ponitur Consul A. V. 7ss. Alter Consul duplici cognomine a Phlegonte effertur, uti & Vergilianus Pedo, Ciuica Pompeianus , alijque eorundem familijs omissis . In fastis ex secundo Consule duo perperam.
finguntur. Anno V. 839 Christi ro6. statuuntur Consules Commodus o Cereatis, qui Panuinio sunt L. Celonias Commodus, ct L. Tutius Cerea53. Hunc alterum ita nominat, quod Plinius
in epistolis laudat Tutium Cerealem virum Consularem. Consulto epistolam siluit. Est undecima lib. a. in qua scribit: Itaque Tutius Cerealis consularis iure Senatorio postulaxit ore. Ibiadem ait de Traiano et Princeps praesidebat, eνat enim Consul; &lassetieis: Cornutus Tertullus Consul designatus ore. Exponit acta in causa Marij Prisci discussa mense Ianuario A. ioo. quo Tr ianus erat Consul III. Hinc patet Tutium Cerealem ante a
pum auo. fuisse Consulem, quippe qui anno ioo. dicebatur
80쪽
eonsularis: eum verb Cerealis Consul A. ros. non dicatur ite rum Consul, diuersus ab eo est, quem ea in epistola Plinius laudat. Martialis lib. ra. epigr. 33. Iulium Cerealem scriptorem carminum secum ad caenam inuitat. Petilius Cerealis vir comsularis Britanniae Propraetor, ac bello ciuili insignis Vespasiani dux, laudatur Tacito tum in lib. Hist. ac de vita Agricolae, tum etiam Iosepho lib. 7. de bello Iud. cap. 27. Anicius Celealis vir consularis memoratur Tacito lib. 16. Velio Cereali scribit Plinius epist. ar. libri 4. Quare cum cognomen Cereatis pluriabus familijs circa ea tempora commune fuerit, non ausim cου Iegae Celanij Commodi familiam diuinare. Leunclauius A. V.
818. statuit Consules Iulium Candidam , ae Iulium Quadratum, omittens iteratum utriusque consulatum, quem tamen reiste Pamuinius expresserat. Quadratus A. V. 866. priorem consulatum
sussectum gesserat a Kal. Iulijs ex vetusta Inscriptione Gruteri
Pag. 37 . 6. quam antea Panuinius quoque recitauerat, ubi diacitur C. Antius Iulius inadratas. Vir diligentissimus Sponius Par. r. Itinerarij pag. 433. recitat insigne elogium a Pergam nis eidem dicatum, cuius initium : Caium Antium Aulum Iulium Auli F. inuadratum , iterum Confu- de varijs prouinciarum
praefecturis recitatis) Legatum Propraetorem Traiani Caesaris Astgusti, Germanici, Dacici, prouincia Dria.
Traianus A. V. 87α Christi it . die ro. Augusti Selinuste in Cilicia Gijt, inuinctio Nigro se Vipsanio franiam Og
Panuinius utrique familiam assignauit, nec eos sine teste in alias adoptabo. Alterius tamen familia perperam dieitur Vipsania; nam Gruteri pag. ι I9. non semel laudatur C. VIPSTANUS APRONIANVS. Apud Dorium sect. r. Misceli. art. I. in ve teri epigrammate legitur C. Vibianus Apronianus . Hadrianus opera Plotinae deiuncti Traiani uxoris, imperium accepit, eO-que rem Romanam tenente, collegia Consulum XXI. Estis nomen dederunt, quorum XIII. ex vetustis lapidibus Panuinius optime suas in tabulas descriptos, retulit. Eosdem fideli Echo reddidit Leunclauius. Vbi vero aut errauit, aut desecit Panui. nius, erroris se quoque socium eidem addidit, malens eum illo errare, quam proprio Marte vel quidpiam melliis sapere . A