장음표시 사용
41쪽
apud Phlegontem eap. ao. de mirabilibus Caesefinius paetus ap- .pellatur; ibi enim narrat infantem quadricipitem Neroni ali tum , Athenis praefecto Thrasuo , Roma Confusibus Ποπλίου ΠετρονIου τοῦ Κεσεννιου Πετου : Publio Pen nio Spatiano, se Casenmorato. Scripserat Phlegon τυρπιλιάνου, quod cognomen exscriptor in duas voces perperam distinxit,prio. xi syllaba in articulum mutata. At Caesennium Paetum siue ipsi Phl gontis , siue librario perperam scriptu colligo ex duabus Inscriptionibus,in quarum una collega P.Petronij Turpiliani non Carstnnius. sed Caesonius dicitur; in altera vero L. Caesennius Paetus co sui suffectus indicatur . Prior ex Panuinio extat Gruteri pag.
gr. 7. ubi dicitur P. Vargunteius .mem Silvano dicasse et
In duobus antiquis MIS. eodicibus Taciti in Bibliotheea Modicea Caesonio Pato legitur; postea in lib. rs. Caesennius Paetus Armeniae praefectus, uti in impressis voluminibus. Apud eumdem Gruterum pag. 64. 9. C. Colatius aram Silvano posuista
ψcitur, quam DEDICAVIT. KAL. MARTIS P. CALVISIO. RUSONE L. CAESENNIO. PAETO. COSItaque L. Caesennius Paetus consulatum suffectum gessit. HIne Iesbius dua.Dionis textus lib. 62. inter excerpta Theodosio, ubi
42쪽
vbi de Nerone Ioquens, ait : Luctum vero Senium Paetum, quid apud Armenios noui motus existeret, misit . Ibi enim non Semum sed Caesennium legendum est. Tacitus lib. rs. de Combulone scribens, ait: Nam, ut retuli , proprium ducem tuenda Armenia poposcerat, se a emare Caesennius Paetus audiebatur.
Huius praenomen, quod in Tacito desideratur, ac Glandorpius, Pighius, aliique ignorarunt, ex eadem Inscriptione ac verbis Dionis apparet. Cum Partus Euphratem ponte trasmisisset, hoc insecuti infortunij omen datum idem Tacitus narrat e Turbatus
equus, qui consularia insignia gestabat, retro euasit. Igitur Ca sennius Paetus erat id temporis Consularis, incerio tamen anno
quo suffectum consulatum gessit. quem nec in Panuini, tabulis quaerendi ullam mihi curam posui . De collega vero Caesoni j
Paeti idem Panuinius scribens, narrat se vidisse nummum cum
epigraphe : SABlNVS TVRPILIANVS HIVIR. Hinc huius
anni consul eidem dicitur C. Pesonius C. F. Sabinus Turpilianus. Leunclauius in indice Consulum praefixo lib. 62. Dionis scribit : C. Caesonius Paetus, o C. Petronius Salinus . Ita par, ter Petauius, Ricciolius, alijque quos tu quoque imitaris. Imbnotas haec ipsa num. r 7. Prolegom. Vbi obiter obseruabis C. Petronium Sabinum, ut a Dione voeatur , iactum etiam fuisse Smbinum Turpitianum, ut Onubrius ostendit. Imo tu is e obserues velim, non a Dione, sed ab uno Panuinio cognomen Su ni Turpiliano superadditum , idemq: a Leunclauio in indiculo Consulum ante librum 62. Dionis collocatum, quod sane nec Dio scripsit, nec somniauit. Tacitus in fine lib. rs. ait datum a Nerone triumphati decus Petronio Turpiliano Consulara. Et antea lib. 14. iussum Suetonium Paullinum tradere exercitum Petronio Turpiliano, qui iam consulatu abierat. Libro in imo Hist. describit cruentum Galbae iter ad Urbem occiso inter alios Petronio Turpiliano confulari. In libello cla vita Agricolae inter Legatos Propraetores Britanniae laudatur eidem Petronius T-pilianus . Otho Imperator obiecit Galbae necem Turpiliani in
Urbe, apud Tacitum lib. I. Hist. Nusquam appellaturi quemadmodum nec in laudata Inscriptione nec in fastis Idaei1,Αnonymi, aliorumq; veterum . Plutarchus etiam in Galba alta occisum Petrariam minuram, ubi legendum Turpuia -
43쪽
Sed nec nummus a Panumio productus illud eognomen probat. Nam quaedam Romanorum familiae suam a Sabinis orbginem antiquitus deductam, in nummis designabant. Has interfuere Tituria, Vettia, Petronia. Extant nummi Tituriae familiae in quibus Sabinarum raptus, vel T. Tatij Sabinorum resis erugies visitur. Petronij quo a Sabinis genus vetustum indicarent, in nummis Feroniae Sabinorum Deae, vel Sabini filii Sabi, quem Sabini colebanti teste Dionysio Halicarnassensi, in nummis o signarunt. Prostant apud Antiquarios nummi inscripti: CAESAR AUGUSTUS, & in posticar TURPILIANUS III VIR.
FERON. ubi Feroniae Deae caput scalptum apparet. In illo Pan-Minij i TVRPILIANVS IIIVIR. SABINVS, eiusdem Sabini
Sabi F. imago visitur. Porro sicuti ridicule Turpilianus ex illo vocabulo FERON. cognomen Ferony acciperet, idem de S bini quoque cognomine dictum sit. Habes fictitiam cognominis Sasini Turpiliano superadditi originem . Plura hac de re, pete ab Vmno in libro de familijs Romanorum, ac Spanhemio differt. 6. de praest. & vis Numismatum. Visuntur nummi cumefigie Augusti, & in postica Pegasi, vel Syrenis, vel capitis Feroniae, aut viri stantis cum patera ac flagro, cum epigrapher P. PETRON. TVRPILIANVS IUVIR. in quorum nullo Sa bini cognomen legitur. Ita ex falso cognomine aut patet idem
perperam eius nepoti attribui, qui fictum etiam Cay praenomen in fastis tulit, cum Publitis Petronius , uti antea eiusdem auus, diceretur, quod Phlegon laudatus testatur, idem praenomen more Graecorum integre describens, non quemadmodum Lati nis familiare erat, priori tantum P. Etera idem designans; unde fit ut praenomina non tam facile a Graecis exscriptoribus, seu librarijs varientur. Anno V. 8t6. Christi 63. Consules leguntur in lib. rs. Τ citi Memmius Regulus, ac Verginius Rufus. Eosdem nominat Frontinus lib. a. de Aquaeductibus, ac ianeca initio lib. c. N tur. quaeae Nusquam eorundem praenomina legebantur a Panainius eadem finxit; priorem Lucium e posteriorem Publium V cauit. Leunclauius prius praenomen exscripsit, alterum omisit. Calvisius, Golletius, Petauius, Bucherius, ac ceteri utrumque Praenomen admiserunt. At vulgarem morem coniurat vetus
44쪽
Inscriptio Gruteri pag. 8. 3. in qua legimus. VOTUM. SOLVERUNT. L. ML. VERGINIO. RUFO C. MEMMIO. REGULO. COSC. Menimius Regaeus filius sertassis fuit C. Memnii Regusi,'
cui consulari exerritus regenti, ut ait Suetonius cap. 23. Calia gula Lolliam Paulinam uxorem abduxit. At L. Verginius Ru nis ille ipse est, qui Legatus Propraetor Germaniae exortum a ctore Vindice tumultum, compressit, ut patriae , non autem sibi imperium assereret. Tres ille consulatus gessit; priorem hoc a no ordinarium, alterum anno Christianae Epochae 69. eumque suilectum, tertium denique Imperatore Nerua collega, anno a hinc quarto ac tricesimo. Panuinij ac Leunclausi, imo omnium, uno dempto Meursio, in eiusdem consulatibus exponendis, e rores ostendam, cum de tertio eiusdem consulatu sermo redi. bit. Panuinius omnium primus, eidem Verginio fietiun Titi prinnomen attribuit. Anno V. 8i7. Christi M. Crius Leeanius se M. ticinius Gnaseus scribuntur Tacito lib. x In omnium antiquissimo raciti codice indiceo legitur C. Lexanius in altero vero haud aequε antiquo, Lecantas. Plinius lib. 26. cap. I. scribens de carbum culo morbo paestifero, ait et quo duo Consulares obiere, eodemtibus hae uobis, eodem anno, Iulius Rufus α. Lecanius Bassus . Itaque in Lecansi praenomine Plinius a Tacito dissentit. vel Amanuensium errore eorundem dissensus factus. Ex ijsdem Plinij verbis Panuinius supplet Consulem qui collega Capit nis A. V. 8ro. solo cognomine Rusi in fastis legitur, ut fuerit C. Iulius Rufus, alter vero L. Fonteius Capito. Neuter ob d perditam posteriorem partem lib. I 6. Taciti, atque ob Dionis libros ab Epitomista Xiphilino detonsos, in eisdem legitur. Vtruque tamen praenomen ac familiam Panuinius assignauit. Eos,
45쪽
Capito ct C. Iulius Rufus. Quae sanε hic insero non eo comsilio, ut alios Consules utriusque loco reponam, sed vi intellugas non Dionis, sed Leunclauij manu ex Panulasi fastis illuc eosdem Consules deportatos. Atreius Capito vir Consularis Tiaberio imperitante decessit, ex Tacito in fine lib. 3. Annalium.
Eidem lib. 33. memoratur C utius Capito vir Praetorius ac Roctor Bithyniae a Nerone repetundarum damnatus, ac postea eL dem gratissimus, ex fine lib. r6. Oppius Capito memoratur Plinio lib. 7. cap. a 3. Titinius Capito laudatur Plinio nepoti lib. r.epist. 17. & in vetusta Inscriptione apud Gruterum pag. 61. q. Valerium Capitonem post Agrippinae matris necem. ab exilioreuocatum a Nerone idem Tacitus scribit lib. r . Hinc cum em omen Capitonis tot familiae usurparent, ex illo nude in fastis tignato, familiam Fonteiam alteri huius anni Consuli assignare. fallax ac lubrica coniectura est . Scio Fonteium Capitonem Germaniae Propraetorem anno sequenti a Galba intersectum. At is lait L. Fonteius Capito, qui ante octo annos consulatum gesserat. Illum vero A. V. 8ao. quo ignotae familiae Capito Coniui fuit, Germaniam inferiorem rexisse patet ex Tacito, qui scribit A. Vitellium A. V. 8a r. in prouinciam aduenientem fordem se auinitiam Fontei Capitonis integia mutauisse. Et s ne Fonteius erat Propraetor, cum Iulsus Vindex rebellauit,
quando teste Tacito lib. I. Hist. vulgatum est eundem eogit rime rerum nouarum ab nuisse , fide erga Neronem seruata,
aut certh dissimulata, quod utrumque illi exitio fuit. Idem ducendum de C. Iulio Ruso: hoc enim cognomen pluribus famialijs usurpabatur, nempe Minuciae, Sulpiciae, Egnatiae, Cluuia Pomponiae, Petilia . alijsque; & quamuis ex Plinio colligatur Iulius Rufus vir consularis Nerone imperante, quispiam eumdem inter suffectos reijciet. Quod Plinius loco laudato, Lec nii Bassi ac Iesia Rufi Consularium mortem quae eodem morbo
atque anno contigit, uno eodemque pariter versu narrat, ipse etiam de utroque verba coniunxi. Redeo tamen ad ordinem Consullam.
Anno Vrbis 818. Christi 6s. Consules in libro et s. Τaciti, Maesgmatur et Deum, inquit, Uulatum Silius Nerua, e
46쪽
uisus 'simus Panuinio ijdem integrε destribuntur e P. sic bus N rua, ct C. Iulius Atracus Vestinus. Leunclauius utrumque exscribit , omisso tamen in secundo Consule Vsini nomine, quod tu quoque facis, putans temet Dionis verba reddere quae unius erant mutilatae a Munclauio Panuinh voces. Lipsius in notis ad laudatum textum Taciti ait: Ex fastis es iapidibus Sitinus; ut prior Consul in Tacito legendus sit P. Sitinus Ne ua. Equidem Panuinius memorat Inscriptionem, quam ex eo. dem Gruterus pag. 8o. 3. in haec verba conceptam rescit.
SANCTISSIMAE NEMESIL. AVINIUS. L. F. sERVITALIVS ET AVINIA. FELICITAS
SUA. PEC. D. D. DEDIC. XV. KAL. . . SILIANO. ET. ATTIC o. Cos Ex hae Inscriptione, ex Velleio Patereulo . ac ex Phlagontei Tralliano Hadriani Augusti liberto, prior Consul mihi deser,
tur. Nam in cap. 23. de mirabilibus Phlegon scribit: si Psua1 Aυλω Λ-πίω Ni ues Mαρκου Οὐις,ου Α'Πικου : Consulibus Roma Aulo Laconis Nerua Silaniano, o MM confino Attico . Vbi legendum est: Licinnio, seu ut Latini scribebant, Licinio, 3t Siliano, uti recitε scalptum est in recitato epigrammate. Velleio lib. a. eximie laudatur Aulus L cinius Ne
M Silianus, P. Silf filius ; ex quissius verbis optime, ni mea..'
47쪽
- fallit osenla: hior ille Consul exponitur AuIus ininius Nerua Publij Sith filium adoptauit, qui post adoptionem dictus
fuit A. Licinius Nerua Siliamus. Etenim qui in alienam famuham transibant, cognomen gentis in qua nati erant, retinebam, sed paululum immutatum, cetera adoptantis nomina recipie res. Auctor vitarum virorum Illustrium ait r P. Scipis Aem
Paulii Mare Di sitius , a Scipione Afruano adoptatus Ille ante adoptionem dicebatur L. Aemilius Paullusi post adoptionem, P. Cornelius Scipio Aemilianus. Augustus voca in batur C. Octauius Thurinus; post adoptionem dictus est C. I
lius Caesar octauimus. Ita filius P. Silij ab A. Licinio Nerua
adoptatus, nuncupabatur A. Licinius Nerua Silianus, quod postremum cognomen diserte ponitur a Velleio,ac proinde lege dum in indice consulum Diuis ante librum s 3 ubi A. V. 76o. errones dicitur Silanus, quod erat cognomentum Iuniae gentis, non autem ex Silia gente adoptati, hoc enim erat, ut in Velleio ae veteri Inscriptione legitur. Et sanh cum ex hae Inscriptione certum sit hune Consillem Siliam- vocatinuidem nequit dici P. Silius, cum Siliani cosnomen indicet eum. dem ex Silia gente in aliam transcriptum. Huius anni Consul omnia nomina tulit, quibus eiusdem auus Consul A. V. 76o. 1Velleio ac Dione nuncupatur, ac proinde in Tacito ex lata in Inscriptione Sitiam Ndrua raenendum est non autem Sic, m. vii Lipsius dicebat. Alter Consul a Phlagonte Marcus V pinus Atticus appellatur. Panuinius ait in vetustis Inscriptionibus qua nune ad manum non sunt, C. Iuly Attici Vestini confulis mentionem fieri inueni. Vista liberε loquar F Suspicor hanc trulam esse Inscriptionem,ex qua idem Panuinius sub Imperatore Hadriano, ut postea intelliges,Iulium Atticum alterum Consulemper peram efformauiti ibi enim laudat itidem Inscriptionem sibi I
vim, quam tamen praeter morem non recitat. Ipse quidem amhitror hunc Consulem intelligi poste ex oratione, quam Cla dius Augustus in Senatu habuit de Gallis Comatis ciuitate
donandis. Extat Gruteri pag. soa ubi ait: Ornati ima ecce e tima valentissimaque Viennensium, quam longo iam tempore Se natoris huic Curia confert, ex qua colonia inter paucos eque is
48쪽
ωisque in rebas meis detineo , euius liberi fruamur quaeso 'μmo Sacerdotiorum gradu , postmodo cum annis promotura digni
tis sua incremem. Ea lane Nomouit Marcus Vestinus Lucii F. Atticus, qui a Gaudio Imperatore Sacerdotio ornatus, ab Easdem successore Nerone consulatum accepit. Ita patriam ac patrem M. Vestini Consulis mihi videor inuenisse. Ex his a tem Consules huius anni dicendi sunt: A. Luimus Nerua Sili
nas, O M. Uratinus Atticus. Obseruo tamen Vectinam non e
se cognomen sed familiam. Nam Quintiliano lib. 6. cap. q. d, citur M. Messinius, ubi eiusdem apophlegma recitat. Ita consul anni Christi iis . L. Vipstanius, vel Vipstanus vocabatur, ut inserius ostendo.
Anno U. 8at. Christi 68. Nerone die p. Iunij sua se manu interficiente, Galba, qui iam in Hispanijs Imperium inuaserat,
Imperator a Senatu dictus est Anno insequenti Servius Sulpicius Gaiaba Augustus II. ac T. Vinius Rasinus annum in fastis si-Marunt. Petauius eos Consules ita designati C. Sulpicius Gaiaba T. Vicimus Crispinianus. Tu vero scribis : Sergius Sulpi- eius Galba Aug. II. ct T. Vinius. Erratum in praenomine Gautae a non enim Caius, aut Sergius, sed Sersias dicebatur, ut in priori eiusdem consulatu A. V. 786. praemonstratum est. PODro collega Galbae non uno modo apud Scriptores inuenitur Panuinio in tabulis fastorum vocatur T. Iunius Crispinum, An nmo 'pud Cuspinianum T. Iunius, In fistis Graecis ac Id planis T. Rusinus, In prioribus editionibus Taciti, ac Plutarchi T Iunius. Eius tamen nomen, seu familia ex Inscriptione esiuia, cum idem Panuinius eruditissimos fastorum commentarios elucubraret, innotuit. Haec in eadem legebantur.
Integrum epuramma recitat Gruterus pag. r gy. 4. Quare ibidem Panuinius T. Vinium Crispinum appellandum tradit, quo eum nomine scribit nuncupatum ab Monymo Cuspiriani. At hoc falsum esse apparet ex eiusdem Cuspiniani commentariis, via semel de iterum hunc Consulem T. Iunium vocari testa in
tur ab ignoto Auctore, Plutarchus in Galba in Rhonem cori
49쪽
laga ouinio, designatum fuisse Consulem; ubi pro Vinis In Gisa
is exemplaribus legitur Ouinius. At M. Otho anno superiori gesserat consulatum suffectum, ut ex eiusdem nummis Panuinius ostendit; nec Vinius habuit collegam Othonem, sed GaDbam Augustum. Iam de T. Vinij cognomine agendum. In f stis Graecis T. Rusinus appellatur; at Panuinius ait nusquam hoc cognomine T. Vinium nuncupatum. Hinc scribit dicendum potius Crispinum; filiam enim Crispinam habuisse a Tacito scri
ιιtur, quae nomen ex puris cognomine, ut tum consuetudo erat,
fraxit. Habes Auctorem cognominis Crispini T. Vinio adtributi. Id autem adeo Leunclauio placuit, ut omisso nomine, in consulatu praefixo lib. . Dionis scripseriti Galba Caes. Aug. mes T. Crispinus. Hoste Consules Dionis manu descriptos arbia trabaris ; sed eorundem auctorem iam tibi monstraui, ac toto hoc opere ostendam . Verum plerique illud cognomen exile animis iudicarunt, ac proinde illud iplum auxere magno, ut ait Ouidius, ore sonandum, nempe Crispinianum scribentes. Ita Calvisius, Petauius, Bucherius, Ricciolius, alijque exscriptore quibus hic Consul dicitur T. Vinius Crispinianus, qui antea erat Guymus, Nomenclatore Panuinio. Ceterum ratio cognominis a nomine filiae deducta, dubia plane & incerta est, ac perperam eius aetatis consuetudinem Panuinius appellat. Non ibo inficias mulieres quandoque patrum cognomina retinuisse. Lollia Paullina uxor Caligulae, filia fuit M. Lollij Paullini ;Po paea Sabina materni aut Poppaei Sabini nomen ac cognomen tulit, ex Tacito lib. x3. At plerumque cognomen maiorum duminutive inflexum serebant. Ita Drusilla an auo Druso r Pla tia Vrgulanilla uxor Claudi j Augusti a M. Plautio Vrgulanio. cuius elogium recitatur Gruteri pag. 4sa. 6. Messallina alter eiusdem Claudij uxor a patre Valerio Messalla Barbato cognomina sumpsere. Hinc T. Vinius a filia Crispina Crispus, nota Crioinus dicendus esset. Plerumque etiam cognomina, seu n mina habuere, quibus nihil cum cognomine patrum commune
erat. Domitia Caluilla filia fuit Caluish Tulli bis Consulis , ex Capitolino cap. r. de vita M. Aurelii i Iulia Fadilla nata erat ex Iulio Lupo, ex eodem cap. r. de vita Antonini Pij. Cruspina Imperatoris Commodi uxor, filia erat Bruttii Praesentis.
50쪽
Et sanὸ cit nomine Crim inae ridicula quis patrem Bruttium Crispinum nuncuparet. Haec innumeris exemplis patent in vetustis Inscriptionibus magni Thesauri a pag. 663. ad pag. 7 8. Hinc fit, ut nulla sit consuetudo a Panuinio conficta, ac incertum fundamentum, cui Crispini cognomen innititur. At Crispini
au cognomen nuper une teste concinnatum, risu potius excrupiendum , quam vel uno verbo confutandum videtur. Lonis
probabilius hic Consul eruditissimo Baronio nuncupatur T. H. mus Rufinus, qubd hoc cognomine scribitur in fastis Graecis, quibus addere possumus omnium optimos Idacianos, quos euulgauit Philippus Labbeus; ibi enim legitur: Galba II. cr T. Ru- o . Hic annus quatuor Imperatores habuit: Galbam, qui M. Salvij Othonis insidijs die is . Ianuari, interemptus est : Oth nem qui pugna Bedriacensi victus, semet tertium imperi, me sem emensus intersecit: Vespasianum qui Kal. Iuli, Imperator
ab exercitu salutatus fuit: ac denique Vitellium, qui exeunte anno necatus, principatum uni Vespasiano reliquit. Hic imp rauit annos decem, quorum octo, Tito filio septies collegata, suis consulatibus in fastis signauit, teste Suetonio in Vespasiano cap. 8. & cap. 6. de vita Titi. Porro eosdem consulatus in is Cassiodoro alijsque turbatos, ac consulas Panuinius Anonymo apud Cuspinianum lampadem praeserente, omnium primus a curatissime digessit, ac nummorum, lapidumque Inscriptionibus solidissenε confirmauit . Anno tamen V. C. 831. Christianae
vulgaris epochae 78. Commodus, ae Prisus priuati Consules insistis leguntur, qui Panuinio dicuntur L. Ceismus Commodus, C. Cornelius Prisus. Consulares aliorum tabulas non moror,
sed deinceps indiculos tantum Consulum libris Dionis praefixos. appellabo, quos ex Panuinianis fastis exscriptos ostendam. It rue Leunclauius in indice libri 66. Dionis idem collegium ita
escribit: L. Commodus Uerus, o C. Cornelius Priscus. Secu
dum Consulem ex Panuinio desumpst. In priori omittit famialiam Celoniam Panuinio optime positam; addit de suo alterum
cognomen Ueri, & quidem perperam. Nam L. Cetonius Com modi tantum cognomen tulit , ut ex vetustis Inscriptionibus
colligo. Leunclauius quod legit L. Cetonium Commodum ab mp eratore Hadriano adoptatum Veri cognomea taliae, ide'