장음표시 사용
61쪽
dit Panuinius eundem in consulatu mortuum, re Plinii epistoclis. Glandorpius in Onomastico non Titum , sed Publium Vidi ginium scribit, cuius priorem consulatum ponit anno nomae epochae σ3. collega Memmio Regulo. At Panuinius eundciria anno 69. quo occisus est Galba, consulem suflectum statuit ex Kal. Maij, ad Kal. Iulias collega Poppaeo Vopisto, ex Tacito lib. I. Hist. iterum vero Consulem anno V. 836. cum Domitiano Aug. IX. ac tandem Consulem III. hoc anno cum Nerua Augusto. At certum mihi est Panuinium errasse in priori Netati e consulatu sta tuendo . Nam ut praenotaui, primum consulatum gessit A. V. 8a ct collega C Memmio Regulo, Nerono imperante. In veteri Inscriptione Gruteri pag. 3. 3. dicitur votum solutum a quibusdam libertis,
L. VERGINIO. RVFo . C. MEMMIO. REGULO. Cos
Frontinus lib. a. de Aqua duct. scribit: Verginis Rufo, o Memmio Regulo Cosi'. At Tacitus lib. t s. & Seneca lib. 6. Nat. quaest. inquiunt et Memmio Regulo, se Verginio Rufo Coss. Vergini uuia secundo loco nominantes. Ita optimi Scriptores ordinem nominationis Consulum miniis sibi seruandum duxerunt. In duabus etiam tesseris gladiatorijs superius mihi in Consulibus sub Tiberio laudatis, ac totidem Inseriptionibus lapidum, & in alijs inferilis imperante M. Aurelio recitandis, idem ordo variatur; quamuis maior prius nominati Consulis honor censeretur, uti ex Cicerone tradit Consul Ausonius in panegyri ad Gratianum . Ceterum Panuinij sententia de primo consulatu Verginii ab Imperatore Othone accepto, refellitur, quod Verginius subnecem Neronis Germaniae Legatus ac Propraetor erat. Dio lib. 63. ait e Rufus qui Germiniam obtinebas, inde profectus est. Umndui beliam inferere. Tacitus etiam lib. i. Hist. Nee sarim, inquit, pro Galba Verginius; an imperare volvisset, dubium; δε- Lum ei a milite impium coaenubas. Et statim et Dux Gerari
62쪽
nempE in Germania, asaucto Verginio per simularisvem amiciam. Illum enim Galba nouus Imperator Romam ex Germania vocaverat. At certum est viros tantum consulares Legatos, ac Propraetores Germanicis exercitibus impositos fuisse. Itaque L. Verginius sub Nerone gesserat conlatatum . Iterum consul de
signatus fuit ab Othone collega Poppaeo Vopisco, ex Tacito lib. t. Hist. Panuinius secundum consulatum Vergini j statuit co lega Imperatore Domitiano IX. quam sententiam ex Smyrnensi Inscriptione ac Phlegonte confutaui; siquidem Q. Petilius Rufus cum Domitiano Consule IX. magistratum gessit. Denique
Verginius anno ab hoc secundo consulatu vigesimo octavo, imperante Nerva, tertio consulatu perfunctus, eodem anno obijsi
publico funere elatus, uti fusilis recitat Plinius lib. a. epist. r. Glando ius fingit Verginium designatum fuisse Consulem IV. aΤraiano Augusto; etenim post obitum Verginij, Traianus im-lerium accepit, & quidem eodem anno circa initium Nouem-ris in consortium principatus a Nerua adscitus, qui tertio postea mense post Traiani adoptionem, teste Aurelio Victore, d cessit die a8. Ianuarii A. V. 83 i. a Parilibus. Traiano imperante, undeviginti collegia Consillum signantur in fastis, qui circa ea tempora satis turbati, ac confusi apparent ex tabulis Idach, Prosperi, Chronici Alexandrini ,& Ano'nymi apud Cuspinianum, si secum inuicem conserantur. Anno V. 813. Christi ioo. apud Anonymum Cuspiniani dicuntur Co
sules Trasanus III. ct Frontinus . Idacius scribit e Traiano III. Pontino; Prosper vero : Traiano m. o Frontone. Panuinius
ex Plinio in panegyri probat Traianum , eiusque collegam consules III. scribendos , Plinius enim Imperatorem commendat, quod consul tertium duos itidem collegas consules IlI. designauit : Laudandus quidem. inquit, o in qui tertium comolatum meruit, sed magis sub quo meruit; magnus memorandusque qui tantum praemium cepit. At illius nulla memoria p seros manet. De illo tamen scribit Panuinius e me in M. Comnesias Fronto Orator nobilissimas, de quo in vita Marci Imper
toris Iutius Capitolinus, Macrobius, s ranius in epistolis. Dp meminerant . Leunclauius pedibus, imo manibus in Panu inhsententiam iuit isibens in indiculo lib. 68. Distas: Nerva Tr H a ianus
63쪽
ianus Aug. III. se M. Cornelius Fronto III. O pitolinus cap. scribit M. Aurelium pluribus magistris usum fuisse iuxta varias quas iuuenis didicit, disciplinas et Oratoribus , inquit, usus es acu Aurio Marco, Caninio Celere , se Herari Artico r Lanno . Frontone Cornelio. Sed multum ex ias Frontoni, de Iit , cui tuam in Senatu 'tyt. Ia n Capitolinus in vero Augusto cap. a. huius in Rethorica praeceptorem laudat Caynelium Fronis ronem. Extat vetus Inscriptio apud Panuinium ad A. Gruterum pag. a.
M. CORNELI. FRONTONIS ORATORIS COS MAGISTRI. IMPERATORUM LUCI. ET ANTONINI NEPOTI . AVFIDI VICΤORINI PRAEFECTI. URBIS. II. COS
At M. Cornelius Fronto Orator nobilissimus atque M. Aurelii Antonini Magister, fuit semel tantum Consul & quidem suffectus. Audiatur Consul Ausonius in panegyri: Vnis mihi, inquit, est Frontonis initatio, quem tamen Augusim cssirum sic consulami πη- , ut praefectura non cingeret. Sed
64쪽
serpositus , ιο sexta anni dirae consumptus , quaerendum ut rei querat tantus Orator, quibus Consulibus gesserit confulatum Et statim : Non ego me contendo Frontoni, sed Antomno praefero Gra
nanum. Hinc in posita Inscriptione M. Cornelius Fronto dicio tur tantum Consul sine ulla iterati consulatus nota. Ex his p tet Panuinii error, dum M. Cornelium Frontonem Oratorem ac Magistrum M. Antonini fingit consulem III. anno secundo in peri, Augustet Traiani, cum ille unicum bimestrem eumq; suffectum consulatum anno incerto gesserit. Quis igitur Consul III. collega Traiani assignabitur e Fasti veteres illius tantum cognomen habent, sed in eodem discordant. Prosper, eiusq; ex scriptor Cassiodorus Frontonem illum appellant, quibus sum agae. ri videtur Dio, qui Frontonem consulem laudat Nerua imp rantea Plinius vero de collegis Traiani scribit : Vterque nupeν eonsulatu altoum gesserat a patre tuo, idest, quisnto minus quam a te, darum; ex quibus verbis Panuinius Frontonem consulem II. sub Nerua, & tertium cum Traiano itidem III asseruit . In vetustis Inscriptionibus Gruteri pag. xyst.. t. inter IIUVirOS
viarum curandarum a Traiano Imperatore constitutos, nominatur priori loco L. Licinius Sura, qui pariter fuit Consul III.& secundo loco M. IVLIVS M. F. FRONTO, quem Brte laurdat Martialis lib. I. epig. 36.
Vbia tui breuiter se vis eognoscere Mares,. Clarum mititIa, Fronto, togaeque decus .
Quod verb in fastis Prosperi, qci omnium sunt vitiosissimi,
laga Traiani dicitur Fronto, cum apud Anonymum Cuspiniani Frominus appelletur, ac constet huius ignoti Scriptoris tabulaseonsulares omnium optimas esse, satis probabiliter dici posset Sex. Iutius Frontinus, qui de Aquaedusibus scripsit, Traiani tertium Consulis collega. Et quidem Panu inius id etiam πω eauit, quod scripsit Liber Cusiniani Traianam III. er Fram ronem edit, cum diserte scribat Cuspinianus: Ignotus A EDebet hoc loco: Traianus III. o Frontinus; dc idem in Dione Fr-nnam legendum. patet. Enimaero Rontinus post suilectu
65쪽
consulatum, a Vespasiano Imperatore Propraetor In BrItanniam missus fuit, inter cuius prouinciae Praesides consulares post P tilium Cerealem laudatur Tacito in lib. de vita Agricolae Ialius
Frontimus πιν magnus. Idem alterum consulatum gessit , teste' Martiale lib. ro. epiz. 8. in quo tenue ac paupere poeta d, gnum conuiuium delcribens, vinum recenset non veteri aliquo
Consule in amphora signatum, sed
De Nomentana vinum sine face lagena ,
inua bis Frontino Confuti, plena fuit. Quδd nuper lagena plena fuerat vino, hinc eandem sine saree
dixit; quare Frontino nuper iterum Consule impletam dicit. Idem vero superius epigr. 6. & 7. exponit se cui re reditum Traiani ex Germania, ubi anno n. & sequenti substitit. Hinc Frontinus alterum consulatum sub Nema gessit, a quo etiam anno 97. Curator aquarum Urbis designatus fuit . ut initio sui operis & lib. a. ideminet Frontinus testatur. Tertium vero comsulatum λαε accepit a Traiano in Kalendas Ianuarias anni Christi ioci. Plinius utrumque collegam Traiani tum ordinarium Consulem, tum alterum Kal. Martii suffectum, laudat in panegyrico: ubi ait delatum ab Imperatore tertium consulatum viris singularibus, non bene ac sertiter sub ipis, aut cum ipso in bellicis expeditionibus, sed in toga meritis. & paulo ins rius : Nempe L funt, quos Senatus quum publicis se tibus mi
nuendis optimum quemas, praeficeret, elegis quidem mimos. Item Tertio Confules fecis quos vos elegeratis, σ fecit hoc ordine, quo electι a vobis erant. Horum alter statuendus est Consul ordin rius, cuius mihi nomen hactenus incompertum, quamuis diutroque Iulio Frontone, ac Frontino quaedam diuinare conatu
neutrum tibi forte Consulem iuisse persuaserim. At Traiani co sulatum IlI. pluribus laudat Plinius in panegyri. Illum gessitusque ad Kal. Maias, duobus collegis bimestii magistratu con-
coelio, dicente oratore et Hanc tibi praecipuam eausam fuisse extendendi eon larus tui , ut duorum eo latus complecteretur. Addit r Itaque se abiturus eo lata, iuraser te nihil contra Ie
os fecisse. Dein Senatus eundem Imperatorem Consulam IV.
66쪽
designauit. rustius, inquit, Senatus , ut fusciperes quartum ransulatam, o rogauit, o iussit. Hunc tamen quartum coniu- latum, cum Plinius panegyricum recitauit, nondum admiserat. Fortasse, inquit, fusciat tibi tertius confutatus et sed nobis ianio
minas se l. Iste nos instituit,/ιnduatat, ut te iterum, aterumque Consulem habere cupiamus. Remigius istad contendere-s, fla huc non sciremur qualis esses futurus. At Imperator hanc designationem nondum ratam habuerat, cum ibidem Orator docat: Pietati Senatus cum modestia Principis felix speciosumque certamen, seu fuerit victa, seu vicerit. Hanc orationem Plinius recitauit, cum i unte Septembri consulatum auspicatus est, ex lib. 3. epist. a 3. & r8. quod Vergini; Rufi Consulis exemplo com firmatur ex lib. a. epist. r. Hic mihi in mentem veniunt quae nuper de hoc Mario Traiani consulatu scribis pag. 2o7. ad annum Christi tot. vide icet : Sumptux hic confatagrus ob inuinquennelia Imper' proconsularis, ac triumphum de Dacis , quem hoc anno em lanas Eusebris in Chronico . Haec mihi sane difficilia visa sunt. Nam Traianus quartum sibi delatum consul tum recusauit, ac vix tandem Senatus precibus exoratus, ac ubctus, admisit. Ille ergo Regulas de Quinquennalibus in cons lari praetexta celebrandis, ignorauit. Sed nec eundem consulatum ob triumphum Dacicum accepit. Etenim anno Christi l oo
cum Romae degebat, designatus fuit Consul IV. vii proximo
Plinius exposuit ; at eo anno nondum Dacicum bellum erup rat , cum ioidem Plinius dicat: Nam ut Vfe notis pugnare, moderatio : fortitudo tua praestat, ut neque horis tui velint. Et si
tim : Guod F quis barbarus Rex eo insolentia furorisq; processe.
rit, ut iram tuam indignat emq; mereatur M. Nondum ergo motum erat in Dacos Dellum, ac toto anno Traianus Romae
substitit, ubi etiam quartum consulatum capessivit, cum tertium consulatum in Germania inire recusauerit, quod eum absens y-rere non poterat, teste ibidem Plinio, qui de quarto consulata ait: Dabiturne rursus videre Consulem illum ' oc. praesidebit Ia lina publica auctor eius se ea a P Extant quidem apud inconem nummi inscripti: DIVO NERVAE TRAIANO AUG. RM. T R. P. COS . III. P. P. & in postica r PROFECTI AUG. GERMANIAE S. C. At titulus eos mihi num.
67쪽
mos suspectos reddit, dicente Plinior At tu etiam nomen patris patriae recusapas. Etiamsi tamen admittantur uti legitimi, ita ut ante exitum anni Ioo. profectio in Germaniam in annum s quentem indicta fuerit, quartiis consulatus nequit dici sumptus ob triumphum Dacicum, nisi dicamus Senatum non modo ante victoriam, verum etiam ante bellum inchoatum, triumphum c
cinisse. Haud animum induxi exaestiorem utriusq; belli Dacici chri nologiam hic concinnare, quod eam breui intelligemus ex er ditissimis commentarijs quos modo de Columna Traiani Raphael Fabretus typis excudit. Quaedam tamen hic inseram, cum ut consulatuum Traiani, quos Imperator Augustus omnes Romae inijt, ratio ac tempus intelligatur, tum etiam, ut pateat quo primum anno idem in Asiam profectus, persecutionem contra Christianos exercuit; video enim ceteros quosque Scriptores, atque eos inter qui de epist is S. Ignati, nostra aetate acerrimis secum inuicem scriptis depugnarunt, in prochronismos delapsos, qui tibi in notis ad magnos Annales cultandi sunt. It que meam de tempore utriusque belli Dacici, ac de prosecti ne Traiani in Orientem, simulque de quinto ac sexto eiusdem consulatu Romae inito, sententiam tibi proponam, quam ipse postea ad limam reuoces, vel ad incudem . Panuinius lib. 2.1astorum ad A. V. 8s . recitat e veteri lapide elogium Traiani in quo Iegitur: DA CICUS TRIB. POT. IIII. COS. IV. VICTO DECEBALO. Ex hac Inscriptione Baronius, qui eamdem ex Panuinio recitat, ac alii passim crediderunt a Traiano quartum Consule bello Dacico priori victum Decebatum, cum tamen spuria sit illa Inscriptio utpote ab eodem Panuinio conficta. Larius lib. II. cap. 7. idem epigramma laceratum, ac detritum recitarat, testatus extare in oppido umperdos primo a Vienna miliario, ex fragmentis male compactis, ubi legebatur NERV. . . A CICV. . US. AUG. Item VICT. D. . D. . V. ADIA.. T. . R. P. IIII. COS. V. Gruterus pa . I9 . r. idem elogium h Laχio repetit, at non fideliter, cum ibi scribat: VICTO DECE ... vii & DA CICUS, & alia verba munus detonsa . Panuinius tamen integre illud concinnavit, &COS. IIII. reposuit, cum optime intelligeret consulatum qui
68쪽
tum Traiani non posse cum quarta eiusdem Tribunicia potestate componi. Hoc ergo fallaci praeiudicio, quod fons & oriam communis erroris fuit, repudiato, epocham prioris belli D cici expono . Spartianus cap. 3. de vita Hadriani alti Ruram gessit Traiano m. se Anicuuio G . A. C. Io I. Post a-.suram, Senatus curauit , atque ad bellum Dacicum Traianum familiarius prosequutus es. Quaestura adhuc sub Traiano erat annuus magistratus. Plinio lib. 8. epiae a 3. laudatur Iunius Auitus Guaestor Consulibus suis, plures haluit non mianus iucundus M. Plures Onsules nominantur, nemph etiam toto anno suseia, sub quibus Auitus annuus quaestor fuit. Et sanE si Hadrianus post quaesturam acta Senatus curauit, ante quam ad bellum Dacicum Traianum prosequeretur , bellum. Dacicum anno V. 8ss. Christianae epochae roa. a Traiano suas teptum est. Extat duplex Inscriptio apud Gruterum, Venusiana pag. I 77. a. & Puteolana pag. rso. 3. in quibus Traianus
dicitur tantum GERMANICUS TRIB. POT. VI. IMP. ILCOS. IIII. Tribunicia potestas VI. eidem Principi incho batur sub initium Nouembris anni to a. Rursus vidi in Musto Mediceo nummum inscriptum : IMP. CAES. NERVA TRAIAN. AUG. GERM. P. M. TR. P. VI. & in posticae rIMP. IIII. COS. IIII. DES. V. S. C. Visitur ibidem mulier sedens dextra ramum, sinistra scipionem tenens. Alia n mismata eadem Inscriptione obsisnata recitantur in locupletissimo Auctario inconis nuper edito a Comite Mediobarbo Rocmanae historiae aequE ac veterum Numismatum peritissimo. Ex his vero nummis patet Traianum ob victoriam de Dacis repor tatam anno VI. Tribuniciae potestatis, nempε anno re 3. -- peratoris titulum multiplicasse. Enimuero obseruandum est ne que in lapidum, neque in nummorum laudatis inscriptionibus Traianum vocari Dacicum , sed tantum Germanuum, quod Dioscribit: Traianus de Dacis triumphauit , se Dacicus cognomina rus es. Itaque cum Romam triumphaturus aduenisset, Dacici agnomen a Senatu tulit. Extat in eadem Gada Medicea numismus argenteus cum epigraphe : IMP. CAES. NERVA TR
IAN. AUG. GERM. & in auersa parte: DACICVS COS Im. Visitur Hacules ibidem dextra clavam, sinistra spolium
69쪽
leonis tenens, uti etiam apparet in Inscriptiofie Romana Croteri pag. a 7. r. Haesi, fateor, ad laudatas Inscriptiones. Nam cum inita Tribunicia potestate VI. Traianus nondum dicere
tur DMicus, aut IN. IIII. neque exeunte anno Ioa. per hie
mem contra Dacos pugnasse eundem arbitrarer, sed anno ros. videbam his obstare nummum aereum primae magnitudinis, atq; alterum argenteum, quos in Mediceo Thesauro legitimos o
seruaram ; ibi enim Traianus dicitur DA CICUS COS. IIIL& in aereo DES. V. cum vero omnes vetustiores fasti Idach, Prosperi, Cassiodori, ac omnium recentium Chronologorum statuant Traianum Consulem V. anno Vrbis 836. Christi ro3. ad annum superiorem Ioa. victoria Dacica reti enda videbatur. Hoc postea dubium, simulque fastorum errorem alia n mismata sustulerunt Extant Bononiae duo similia Traiani n mismata, unum quidem in Museo Marchionis Ferdinandi Co-spis, alterum in scrinijs ditissimis Iosephi Magna ccaecum epigraphe : IMP. CAES. NERVA ΤRAIAN. AUG. GERM DACICVS P. M. & retrorsus: TR. P. VII. IMP. IIII. COS.
IIII. DES. U. P. P. S. C. Ibi visitur Victoria dextra lauream, sinistra trophaeum tenens, ac dextero pede globum premem. Raphael Fabretus quod vulgarium fastorum relisone tenebatur, nummum Cospianum ad se Romam deserendum curauit, qui postea mihi per literas significauit eandem posticam Instria Ptionem in altero quoque numismate semet Romae obseruasse, ac putare se fastos emendandos esse. Illi autem rescripsi nuper ex ijsdem nummis sestos correctos a laudato Comite Medi barbo pag. xsa. ubi ex Vaillantio aliud numisma recitat instruptum : TR. P. VIL IMP. IIII. COS. IIII. DES. V. S. C. ubi visitur Traianus paludatus insidens trophaeo &c. laudatum etiam Magnauaccam eruditae rei nummariae peritissimum recitati numismatis ectypum ad me misisse, illudque legitimum si quod aliud, contestari. Itaque si tot nummi antiquitatis testes fidiu
i atque incorrupti secum inuicem conserantur, aperte interuligimus victoriam Dacicam in anno Io 3. collocandam, cons latum vero Traiani quintum in sequentem annum Io pro trahendum ; etenim Traianus circa Nouembrem anni ro 3. a
spicatus est Tribuescit Pot. VII. qua uria, ia nummis dic,
70쪽
tui Cos. UI. DEI. V. Extat in Thesauro Mediem raris
mus simulque pulcherrimus Traiani nummus inscriptus di TR. P. VII. IMP. IIII. COS. V. P. P. S. C. Imperator in quatadrigis triumphans dextra laurum, sinistra sceptrum tenet. Ita. quo
Anno v. 817. Christi ros Traianus Rome inhi quintimi
consulatum collega Maximo II. ut in fastis Monymi apud Cm spinianum legitur. Panuinius hunc vocat L. Anium Maximam, qui in veteri Inscriptione dicitur Bis Consul eonfector selli Gemmaniti. Is Domitiano imperante , Bithyniae Proconsul fuerat. ex lib. xo. Plinij epistola ante ob victum, & occisum Amtonium qui Propraetor Germaniae rebellauerat, eum titulum tuin Ist. Num hic sestea collega Traiani fuerit, incertum. Sana Maximus priori bello Dacico oppido munitissimo cum sorore Regis Decebali capto, eundem ad petendam pacem adegit, teste Dione lib. 68. Hunc vero Maximum ignotae familiae coli gam Traiani puto. Alterius etiam belli Dacici annus ex Sparistiano indagandus est. Haec ille in Hadriano cap. 3. scribit de eodem pubis factus es Candido cluadrato iterum
Coss. Et statim r Secunda expeditione Dacica , Traianus eum priama legioni Miseruia praeposuit , fecumas duxit. Illud collegium Consulum signatur in fastis amo ros. Quo anno cum H drianus Romae Tribunus plebis fuerit, altero anno Io6. Leg
tus Legionis ad bellum μundum Dacicum a Traiano ductus fuit . Casaubonus ait perseram a Spartiano alterum bellum Dacicum post Tribunatum plebis Hadriani recitari. Errat. Nam langE dignior erat legatio legionis, quam Tribunatus plebis, ac proinde hic ante illam deferebatur. Ita Agricola ex Tacito in lib. de vita eiusdem, Septimius Seuerus ex Spartiano cap. I. Vespasianus ex Suetonio cap. a. & Pertinax ex Capitolino cap. i. Vel post Tribunatum plebis, vel etiam post praeturam Legionum legati facti sunt. me ipsum patet in vetustis Instriaptionibus Gruteri pag. 4o7. 63o. S. 636. 7. 6 7. a. o. 493. I. Io97. 7. Laudantur plures Traiani nummi in Auctario inconiano pag. Is . in quibus idem dicitur: TR. P. VIII. IMP. IIII. COS. V. P. P. Rursus in Romana Inscriptione Gruteri