장음표시 사용
501쪽
Quae in hoc primatu Continentur.
I. I. 78 Nquo ostenditur Carmelitasgosse recitare singulis mensibusli b d prima die non impedita festa nouem Lectionum de suo fundatore,oe Parnaνcha S. Eba. 8 s. II. In quo ostendatur Eliam Patrem nostrum fuisse authorem, γ' in Itι- tu orem Religionis Carmelitarum,qua boiue es in Ecclesia,'totius satus mohantici. ρ εβ. III. In quo ostenditur Eliu uisse Authorem, Inctitutorem, π Fundatorem fatus monassicι in lege scripta cum tribus voIis eFntiaobus, scilicet Obeinentia, Paupertatis, o canitatis, squomodo ιdfuerit. p. 9s I V. In quo ostenditur Eliam fuisse authorem, insititutore atus monastici, religionis Carmelitana cum trisus votis Essentialibus ob dientia, Pavertatis, U Castitatis,probando hoc per singula ταa. p. III. U. In quo ostenditur authoritate Sy Patrum, paulum Doctorum, in lege veteri fuisse votum canitatis. p. is s. V l. Pνoponuntur plures obtegiones contra votum eantiviis in lege scripta , es resoluuntur. p. 1 s, VII. In quo octenditur Eliam fuisse authorem,s in titutorem Rarus
monasticiseu monachatus in lege veteri. p. I
A. V I II. Infertur ex huc que iactis conclusio I tatus monactici cum tribus votis in lege scripta ab Elia fundati. p.r 49. IX. Referior continuatio,π haretraria suum o Carmelitarum ab Elia que ad Christum. p. v s. X. Refertur haereditaria successio Religionis Carmelitana in lege gratia a S.Ioanne Baptista usque ad S.Bertoldum. ρ α' s. X I. Refertur hae bareditaria successio Religionis Carmelitana in lege gratia a S. Beroldo primo Generali Latinorum ψέ ad hac lepora p. 3os XII. Probatur hae successio hareditaria Religionis Carmelitana cum
vero suis monachali cum tribus votis obedientia , pisupertatis, σω lita is, ab Elia parente noctro, usque ad hac tempora, per Religionis Carmelitana traditionem. 8.
F- X III In quo ostenditur Carmelitasposse recitare Diuinum inficium de suo Patriarcha S. Elia, non obstanti, quod adhuc sit visus. p. 3 I
502쪽
Mice LεCTOR , cum a me quidam caseus fuisses inter g
Ius circa mertationem D. Osficis magnι nostri Protoparentis Elia, necessarium mihi fuit totam Carmeli venerandam antiquita Ieme oluere, ut cuiusdam neoterici di cultatibus satisfacerem. Dion erunt autem tibi haec omnia fanidiose ; nam licet non tam necelsaria videantur ad rem moralem , maxime tibi proficient ad cognitionem hujus
antiquissima familia Carmelitana, V rerum qua hucusque sub antiquia latra latebris erant. Vuodsi nee hac tibi arriferint, parce mea digressoni, nam cum fliorum sit patris honorem tueri, libuit aliquantum diuem rere calamum a rebus moratibus ad has res Historicas ; ut sic magni P rentis Elia honoriIuccurreremus. Faxit Deus vi tibi, s cunctis prσ-
ciat. Vale. FR. ANTON ius a Spiritu sancto.
Censor a P. Fa. A N v K ε AE A Reginus quondam nisi uiso cuia ικa prima , , ct nunc Prouincia Lusυama Digiali oris . s authorii ara Osrolii a Cootiar, anses ιροι ma. Ex eoinmissione nostia Di finitot ij huius Proulneiae Lusitaniae. quod aut horitate pontis ei a vices gerit Dissinitorii Getierasti, hunc Elia Priinatura , seu Piine atuis . N. P. Fr. Antonio a Spiritu sancto huius provinciae Lusitaniae Dissitiitore, & Consiliatio eompotitum, qua potui diligentia euoluit di perlegi; in quo cum nihil quod orthodoxae. Catholieaeque fidei. ae moribus Christianis obesse , bene ira n quod utrique plurimum pro/esse potest repeterim, opus dignum censeo, ut typia mandetur, Ut cunctis 1 deli hi sinnotescat antiquitas Religioni, Carmeli tanae . quae cum ipsa nimia senectute a pluribus dignoscitur. UM tuin in nostro Carmelo uiues ponens so. die Octobris anni Domini iε67. a Ua. AN Bagas A R clavs.cen ra Patris Fratris G sp xi, Rhei avs qtiandam irνius M. Theologia , si Marisassii M. Omoralis Lectoris primarii, Me auisorii asa Apostoliea CaUiliarii Cammeliιana P νoaineia dignig mi. Ex commissione nostri Definitorii huius prouineis Lustaniae. quod authoritate Pontiseia vices gerit Definito vi Genetalis, hune Eliae Pristatura. suo Principatum a N. p. Fκ Α, et o Mio a spiritu rancto h ius Prouincia Lusitania Definitore. R Constiario eostpositum vidi, N magna animi propensone, ac mentis attentione perlegi , & vere primatum teputavi. quia inter plura. & magna volumina . quae de hac re teria edita sunt primatura, siue principatum judieo suisse constetit uin ; elegantia enim , mira breuitate conjuncta res hominibus, etiam doctis nimium disseiles pate est . de quae in obscuro antiquitatis omnino recondita erant in lucem prodit . & ineredibili elatitate illustrat. Qua propter ut typis mandetus non solum dignum, sed necessarium jugieo, ut nobilitas, & antiquitas Camelitanae Fastiliae omnibus innotes cat. Sic censeo in hoe nostio Carmelo vidisponens 1 o. die Nouembris anni Domini i667.
Frater Franeiseus a Christo prouineiali, proti ineia f. Philippi in Lustania ordinis pratium Discalcea
turum Beatae Mariae Virginis de Monte Caere li. De consensu sex Patrem Consis satiorum lato Iebus DefiniIorio Generali pertinentibu, , Apostolieti utithotitate des gnatorum. Vt tractatus cuius titulus est Prima us, siue rime ratus Elia . a P. FR.A,eto, io a spiritu siue o olim Thhologii moralis primario Le ctore . nunc Definito te huius Diovinciriae Consitatio nostri consessus ae late eompositos de a grauiori bm doctisque viris quibus ipsum videndum & ediastinandum commisimus 3 theognitus di approbatus typis m detur, di in lucem prodeat, debitis alii, obiεnti, Reultatibus, tenore pi sontium licentiam di siculta rem concedimus, Jatis sitae harae Kalendis Deehrebri, Anno Domini M. DC. L v I LFR. FRANe lacus, Christo . prouincialis. FR. EMAM vat , Sancto Antonio Dissinitor di secretari.
503쪽
VM Fratres Minores semel in Mense prima die non impedita recitent de suo Patriarcha Sancto Francisco ex priuilegio Pauli V. Bulla edita Rome die io. Martii anno i 61 . dubitatum fuit inter aliquos ex n stratibus Carmelitis, an per communicationem eiusdem priuilegij ponsent de suo Fundatori, ει Patriarclia S Elia semel in mense prima die non impedita recitare , quae dubitatio cum mihi fuerit proposta , &ei benigne annuerem assirmatiue , quidam qnonymus se meae resolutioni opposuit, deceptus doctrina P. Francisci balinas in suo secundo tomo super lonam Propheiam in quo deissendit Eliam non fuisse verum authorem stat sis monastici, nec fundatorem Religionis Carmelitanae , quae hodie est in Ecclesia Dei. Quapropter operae pretium duxi huic Anonymo respondere, qua responsione etiam sati daciam cuidam promissioni, quam in nostro i,irectorio Regularium p. i. tr. 3. d. l. num. 33. feci P Francisco Salinas satisfaciendi omnibus , quae contra Primatum Samihi Patris nostri Eliae attulit in illo suo insulso como i super Ionam Prophetam i sed quia eorum argumenta aliqualem postulant uigressonem 3 ideo ut clarius procedamus primo , proponam Is t spolisionem, vim dedi ea sui, qui huius operis fuit occasio , an scilicet Carmelitae possint singulis . mennibus de suo Fundatore, & Patriarcha Elia recitate prima die non impedita. Dein inde primum huius Anonymi argo mentum in contrarium proponam, & , sequenti dabo illius exactam solutionem, deinde alia suo ordine. Sic igitur g. 1.
In quo ossenditur carmelitas posse recitare sinulis mensibus prima die non impedita fesso nouem Ictio m defluo Fundatore, σ
Posse Carmelitas recitare quolibet mensertima die non impedita festo nouem lectio. num de suo sundatate , & patriarcha s Elia apud
me extra controuersam est . cuius ratio est , quia minores ex priuilegio Pauli v. possunt reeitare de suo Patriarcha s. Francisio , ut supra Aiximus; sed nostra Religio Carmelitana participat hoeptiuilegium, ac litei fuisset specialiter concessum; ergo setit illi tecitant de suo P undatore , ita nos idem possumus facete de nostro Funἡatore S. Elia. Major est eeria. & patet ex praedicto priuilegio Pauli v. quod refertur a Cherubim . ubi ait Pontifex : De rinarabiliam Fra rum nostrariam s. R. Erilsa Caνdinat vim seris νiιibus V post artimeanstio et om F ιν as Mn Fibus Cannora libas . vi Osciam .. a.d.m Sancto Daneisca K. mel in mensa Vima die non impadita f. o naaemiectionum . prout ab ipsa νιιιιarar in das festo
504쪽
6 Primatus, siue Principatus Eliae.
tiam pi batur ex priuilegio Iulii I l. in bul a
quae res et I a Manuale tom. i. q. 13. art. a0. Vbi
bet mense prima die non impedita festo nouem lectionum de suo Patria telia f. Franciseo recitare; ergo idem censetur eoneellum nostro ordini Carmelitarum , & aliis Ordinibus coinmunieantibus. Confit inantur hete omnia ex nulla Leonis X. hane comae unicationem omnibus inendicantibus concedente, quam res erit Leetana ad s. sa. Mario magni Pradisuiorum n. 166. N pro nobis Carnaelitis excalceatis patet ex Bulla Cletinenti, v I I l. quae incipit. Cian M. quam refert p.ri. Deitus ab Angelis, iis os ctilo priuilegisνAm,d.1.sse. ι .n.4. Deinde prebatut ex Docto Libus conee lentibusi sane communicationem in sellorum celebra tione , ut sunt Suat. tib s. detis. e. t in. .POrteil. 3. casam casu Palaus tam . a. tr. t. de rivis.
Dymus Rodrig. ν est. 61. n. a. Et in propriis teris mini, nosti iecisas ἡocet Quinta uaduenas ινaa. a.
Dices cum praedicto Ano mo , Elias non fuit vetus Fungator, & patriaret, a Carmelitarum ; ergo de eo tanquam de Fundatore non possimicarim: elitae per communicationem priuilotio- tum sere et in quolibet mente piima die non im- redita festo nouem lectionum recitate. Anteceiadens patet , quia Religio Carmelii aium stultis postea saeuii, inchpit post Eliam; ergo Camenta: de Elia tanquam de Fundatore , & Patitarchasitvel in mense ron possunt recitare, vi alij Re .ligios communicatites de suis Fundatotibus.
In quo Ostendi uir Eliam Patrem nostrum fuisse aut larem , c institutorem Religio nis carmetitarum, quae hodie est in Ecclesia , in totius status monastιci.
ΡRo resolutione proposti argum ti , im
F. pν eeden is, inulta a nobi , . attingenda sunt,
quamuis ea breuissime attingam quae ,d illi uxsolutionem necessaria sunt, eaetera Chionistis o odinis relinquendo. Respondeo isit ut negando patrem nostrum s Eliam non siille authorem , di institutorem te .ligionis Carmelitanae, quae hodie datur in Eccles a Dei. Et primum testem pro hae veritate enuis eleanda si Beatissima Vituo Maria Dei genitrix.
Naee enim vi asserit aut noritas Ecclesin con- se essioni subnixa vibani V 1 II. in ossicio S. petii
Thomae marinis. Calax elitae lectione s. sit, dieat. Februarii 1 eum D. Petrus Thomas instantius ine oraret in notie una Penteecisses pro sui ordinis conservatione ei respondit B. virgo. C.e ito petra e relis o uim Carmeritaram an ne i ue mandi es persae tura , EIsas namqtie eatis δὲιώιον iam aI m esiam soc a filio mea impetraai . Quid illusti ius afferti post et pro nostro themate piobando quod testimonia maius asserit potest. nisi semima' veritatis a eo piae sertim quod ut S. Rota in una Caesaraugustana Cathedralitatis emram coccino anno 163o. decidit , historiae in xraefatis Breuiariis contentae , veluti canon laatae ab Melesa eenseantur cap. lic/ι cuinam de prib. cap. in nora. de testibas. Mariana in tractatu uti uentus S. Iacobi in Hispaniam, Ambiosus de No- tale, is Chronic. lib. s e. t . & lib. r. fos.1 13. 7 Aceipe tamen aliud testimonium sanctissimae Matris nostrae Ecclesae quo maius gari testivionium non potest , nam vi ait Trithemius lib. I . delatidibtis Carmel.quidquid approbauerit illa , alterius testin Onio non amplaus indigebit. Hoec ergo in sesso S. Spiridionis die i . Decembris in oratione festi eandem vetitatem probat , & immathia vel bis , Eane i Spiridianis confusoria ι A. arque Pont; cis nos Domin. Isa ιue ιών , O scias a te Resis..ui, a Propheta Elia insistita orationιbus , πυεν.b, Dit F.d.lis imisator, &e. Tettium testimonium accipe a summis Pon- gliscibus Ecelesiae r nam si itus V. sic loquitur in Bulla quae incipit, Dum attenta. Oraiηem quem,as alias personas ister e saxos νegatiνiam vita iam p=asessores in catholica Eeclesia militantes tanquam R.ligionis exemplar U.ιiali charitare fiagemes, Λ- soram Patram Edia , ct Eli U , ct Enoes , nee non alioνAm Ss. Pasram , qui montem Ianctam Ca m Ii .a,sa Eli foniam inhabita ni Lace fovem sa-νedi ariam tenentes, M. Eadem eiusdem fetὰ verbis assi arunt Iulius il Pius v. Greg. x III. Sititus v. Clen hos VIII. Paulus v. Item Iulius II. approbauit ordinis Breuiarium anno Iss . in quo habentur offeta sanctorum Eliae . & Elisaei veluti Dueum, de fundatorum Religionis , quae ossicia etiam approbauit status V. In Bulla,Extinium,quod in vobis, ex quo etiam firmitatem Apostolici testimonii patronatus Eliae in ordinem nostrum accepit.
Approbauit etiam hane Otdinis su essionema, Elia
505쪽
ab Elia parente nos to Clemen. Vlli. anno iso . ras Bal a qtiam refert Fr. Francoctis a Ducta ALHia in Hatirias phericis lib. r. cap. io. in qua Ponti- sex scribit ad Selatais potentissimum Persarum Regem anno is . hac vel ba. Ha hahuestiant Mim R.ligionis Misi prosessores sevi a Romanis Pontifici a tradet Usribas nostris memoria prodι- tam .se Δί - , uti aalharea DA .s p ophit sL iam , o Elisam omnibus natio unas, ct 1 ηι bas notas. Quae maiora possemus de hac veritate te simonia asterre 3 si B. virgo , si eccletia , si pon. tifices summi Eliam proclamant nostrum autho rem . religionis nostiae Fundatorem, Institutorem. N Patriarcham, quorum testimonia aferre possennus , quae his mitiora non sint sed ne hae e no- ora piobabilissima sententia aut holitati s 1anctorum patium , & gravium Atii licitum Aeni tuta videamur plures huius velitatis Authoes
Deinde ad aliorum Doctorum testimonia de-io ueniamus . N ptimus sit Ioannes Molanus in martyrologio Aa i . nisi, rubi ait : In Arabia rvius Δ. Elia propheta Domiisi Caris litis. Reli gion;s Patria=chis. Et Philippus Hierosolimytanus, ad illud Ioanni, miserunt si id ei, ait : O Carmelisaiariam Religi. qtiam maena D Aa es in domo Domἰnis nunDia olim a m uiso fonιe Elia D i propheta principitim non haluisti , ct ecce nunc in magnum naum excretiisti ; ta olim planta a id eremo fusa estauitas plena populo. Et Cenea tardus lib. . Chron.
ta refeνι m/rasa sueron mus. Idem eonfirmat Commas Antonius Monteis catinus eo insist citialis aula aduocatus coram Vib
rum. Et quod vita huiusmodi ad verum monach tum pertineat his vel bis asstreat idem Author. Vita Eremia,ea s t. timen .ct fissilium satus νεKaiosi: Eandem sententiam Aocet Suarius tom. 3. derelis. Iib. 3. eap. ubi ait: Ese autem value ν ιτι acst L fis antiqua tradatio R/luionem hane Carmeli- tartim a temporibus Irophetarum signas m ab Elia insi/u iana suam dicere originem, o quasi Hr diis tariam face sonem , quam tradi ion/m suscipimus τι veram. Et Iacobus Salianus annal. ante Barorium ad annos mundi g. 4. Ne inno. Atim hoe len/uo en is potatis gratia erga religios
atii rem leget , quem ipse stas ri sua Carpatio nun- pauit.
Et si plure, Authotes des detex qui Eliam
principem. patronum,& Authorem nostra Religi nis Carmelitanae proclament consule Carthagenam
506쪽
8 Primatus, siue Principatus Eliae.
tus virgilius de inuenιoribu s rariam Lb. . e. 3. Diuus
ioannes Soletus in . Cominentariis ad Reetulam S. Albelli Michael Galbinu, in Epistolis iuer-Dems ROvel incitus lib. V. e. is. Vincentius RG Deliochus in Fas,calo tempojam. Carolus FGnatiuius ιib. de latiaibtis caνmel, i. Gillel. Esungre-
Eandem sententiam tenent Matutinus Pigno ronius in An ris h. Cadim fit. Αtiberius Miraeus in Prousso enis a I ib. a. oriliis. orditiis S. August.
in concione S. Elia. Petrus Oxeda in informatione pro immaculata V Vinis An,ia conceptione.Leander
de Granata l. lis S. νι rudis. Mitto alios plures,&doctores nostri olditiis Carmelitani, qui omnes uno ore S. Eliam primum institutorem nostrae Carmelitanae familiae proclamant. at Deinde assumptum probatur ratione. Nam, ut ait Hieronymiri ad Paulinum et Hubet unum-qMσ4 Me propositum , sti instiιatiam principes suos. Nulla enim est Religio quae non agnoscat suum horem , sed Religio Catinelitana nullum unis quam Anthorem ieeognouit , quam sanctissi-
si nemo st, fle cum ipsa velit pugnare ratione τε id poterit neeare. Confirmatur. primo. Quia antro utius inoleuit mos in Religionibus saepe appellationes sua; a sesse sui desurae 1e ortus in quo pilinitus Lit observatum propolitum vitae . vi in/e ad exietas patres mundi ealiteretur , ut a Cisterio Cis eiciense, , a Cattulia Cartiisenses. Ne. sed Religio Carmelitana Carmelo monte Ph iciae sonipsit appellationem , ergo& in illo sumpsit edio iure a magno Parente Elia , de inde in alia, mundi partes derivata est. Confiimator a. Quia si retus v. de consilio Case,. dii alium Eliam vi Patronum ioti Carixelliano Ordini proposuit , vi patet ex eius Bulla quam supra relidimus . sed nesto sicere potest Pont, heem etiare posse in cippi obando pro Patrono,
di sun datore alie ius Religionis , qui acueIa, nec
fundator unquam , nec i/arroniis extitit ι ergo
signoti, est Ecelesare . 31 Pontificem Eliam visundatorem Carmelitiei ordinis semper agnoui cse , non enim in rebus Eeclesae discernendis pcniiser
Confiimaret 3. Quia nullus ex adsersarii no. stris potest assignate alium Ruthotem huius saetae Religionis: ergo signum est suillia Eliam Anteia cedens patet e navi , qui dieiint suisse Albestum Pattiarcham Hierosolγmitanum ex titulo ipsius regulae e nuineuntur. unde ipsi et satentur Albetium solum Otdinem sua iamuir regula reformalle. Qui vero dicunt Ordinem istum ab Atinerico dux iste prinei pium . ipsi fatentur hune
tempore Alexandri I i l. Carinelitas per Demiara,& Carmeli elemos dispersos in unum cce nobium congregaste, & ad commodiolem unam vivendi
notivam redigisse. Qui vero die t incepisse a
Ioanne Patriarcha Hierosol)mitario circa annum Domini 4oo. ab ipsomet soanne colauintiantur, nam in lib. d. insis. - .h. cap. i. ait ad Caipatium. Neqaavam posset hae rasis plene verbaram doctrina , nis ab astrio triai. Quo loco confitetur se pet experientiam huius Carmelitandi vitae
dedicisse, quae in suo libro tradit ; ante ilium ergo iam Carmelitana Religio existebat. Alij tandem qui Carmelitici ordinis initium ad Apostoloruin tempora retriunt, nullum certum autho.
rem 'ulignant , ergo cum haec Religio aliquem debuetit habete Avi holera, & eum nullum at umipsa agnouerat, Diri magnum Ptophetam LI iam. manifestum est Aut boteiti huius caritiei tanae familiae futile Eliam , non enim dicendiim eii tam claram , de illiistiem familiam catulisse Authoie,
Nec obstat si dicas haec non alia nixa esse firmitudine, quam ea, quam accipiunt a Carmelitarum authoritate , de assertis : non otistat, in ama nam secundum ius i . q. a. per prud4nι. Monachi pol-siant testificari in eausa sui Monasteti j quia illi
potissime in testes allumendi sunt, qui eadem ne gotia tractauerunt. maxime quod cum de hac ariis liquitate in inemorialis sit in toto ordine catine litatum traditio , prudenter est ei standum, ut ra- tiones multae praesci ibunt. Nain s eum quis possidet retra aliquam bona duntaxat fide per tiaennium per tuo illius praesdio gaudet, ut habetucas. q.6. c. prascription. multo rationabilibus Religio habeos piae scriptioveni a praedece libribus tuis de antiquitate Fundatoris . de sui attonis illi υς per saetiti multa , praesidio talis antiquitatis
gauclei e debet, praecipue cum hae traditio, non soluiti sundetur in authotitate ipsorinti Calme litatum , sed in quadam reuelatione B. virginis Mariae appi cibata a Ioann. Xxil. qui ann. i 322.. in hiilla faciatillimo. qukm confirmauit Alexant detv sui Pontis catus anno 1. refert, de approbat quandam reuelationem B. Virginis in qua dieitur
hunc ordinem fuisse per Eliam , de Elilaeum in
monte Carmelo inchoatum , ut refert LeEana in
is annalibtis in apparat. ad annal. e. s. num.6.dc ex
alia Reuelatione facta B. Petto Stomae patriarchae Coni tantinopolitano , in qua B. virgo ait, Eliam si iste huius ordinis iustitutorem , quam reuelationem approbauit sacra Rituum congregatio in ossicio eiusdein Beati, sub vibano Vii I. anno 1613. ut supra diximus.
Si ergo B. virgo Eliam proclamat institutorem Carmelitici ordinis , si id approbat Eeelelia tarationes. Spiridionis, ut fura diximus : s id tot Ponti sees suis bullis approbant, de eonfirmant si tot Paties sanctissimi id attestamur di s tot Adibotes , grauissimi id in sitis. libris profitentur quis poterit nos ab hac pollessione deatu-dele Audite ergo Carmeliis antiquitatis vestrae defetiloIes
507쪽
defensores D. Bemardum ea p. ia Patres de mente Dei dieentem. Quosam ese qai ctim manifestam
lumen veritatis .i nubilina κο qAeans de sto novi alia nomine conciliantur. Et insta ,s .ant ιίο qai iu7 ιι nebris lucem itiauantes vos a 1M una nantiaos ex abundantia mala volantalis, hae Bel nardus. Caueant igitur nouitatum amatores, ne in foveas incidant,& in laqueos haereticorum asserentium , nouum este , & inuenti im quodgam in Ecelesa Dei siti tum Relisiosum , iam adeo sit antiquus, quδd non solum a tempore Apostolorum . sed antea Palen te nostro Elia ortum δυ, erit. Quae sola ratio ut Ora haereticorum oblatranti Lm obruereμtur. E. eiebat, ut omnes orthodoxi hane nostram probabilimnium sententiam amplectetentur . si uidem illiti, probabilitate haeretici conuincuntur de antiquitate teligios statiis. is Et hine colliges quam si es sundamento Bar
Antonio stagno Abbati, di non Eliae magno Propheta: ἔ cum sit in anilistum ante Antonium qui floruit anno Christi , eo plure, in Eccletia Dei monachos suis te, primum quod eu monachis somnium pontificem assureptum . & electom anno as . vi tradit Eusebius in Cl onte. ad anu. 1ς Ilii Cassianus co Lu. is. cap. s. N Genebodi s ii 3 aaann. a 3 s. a stirmant a tempore primit ae Eccle lae isse veta monasteria Coenobii aruis, qui iti com-mυnitate degebant, quae petitit e usque ad tempus Antonii de Pauli. Vnde S. Athanasiis in vita S. Antoni j Abbatis refert ipsum Antonium a quodam illorum monasteriorum sene petiisse . ut sub eius illum disciplina eoap atet. Tum quia Hieron)inus in vitis Patrum a firmat s. Ei seniam mentito semineo in vitalem habitu plore Alexandi iam monasterium suisse Coenobitarum inisis gressam , quod contigit anno Christi 188. Et in- si per addit ipse monachos illos fuisse Essenotum
success. res , quos multo antiquiores Antonio soli ipse Balonius testati r; Antoniumque per quen-gam ex E slenis lueeelibrem monachum instri4-2o istum in monasti eis suisse. Vnὰe ipse Baronius non dens ipsum Antonium instruitorem vitae Ccen bitreae dicere cum restitutorem appellat. Sed nos cum Resor motorem appellamus. cum succenso haereἡuario nunquam ab Elia usque ad haee tempora cellauerit . Dee in finem mundi cessates petamus . vi verba Beatae Virginis attestantiit. Dices omnes praedictae reuelationes. & Ecclesia, & Poniiseum . M Dinorii in locutiones istum conuineeie Eliam fuisse improprie, de accommodatitie sationum huius Carmelitanae familiae, quatenus quia in Erestum sic Mens iuxta Tot rentem Cacibi, At in monte Carmelo ab horai num consortio abstractus vixit ,& alieno modo vitam eremiticam inchoauit. Cam elitae eum de concessone Segis Apostolicae in patronum acce-yerunt, non vero quia verum statum religiosum instituerit cum tribus votis essentialibus; ergo Catmelitae singulis mens bus prima die non impedita festo nouem lectionum non pollunt de eo , tamquam de suo fundatote recitate. Antecedens est certum quia ante Christum non fuit verus status religiosus eum tribus votis. Consequentia vero pater , quia vel ba pituilegi oti,in non in sensu impio prio, ted proprio aecipienda sunt, ergo cum Elias tantum improprie. de accommogatitie; vi diximus, si electus , Carmelitis in suum Patriarcham , non possunt de eo tanquam de suo sundatore iecit F. Aa ι. a s r.Sana. Primatus Elia.
re, ut saciunt: Mitiores, & alii communieantes de suis Veiis . di propriis fundatoribus.
In quo ossenditur Eliam fuisse aut horem, inc
litutorem, in fundutolem Italus monastici, in esium cum tribus MoIιs esen intiatibus, scilicet obedientiae, paveritatis, in castitatis , in quomodo id fuerit.
31 suodcunque opus bauiam melitis D ex Boso,quam Aio. 33 A litis es obfruara ab/Lentiam , paupertatem, ct easeitatem ex τοιο , quam e udo. Hoc est praecipuum eonitarium sungare enis tum , & slex quam instingere non pos sunt, sed immerito. cum id quod eos maxime torquet , nos facillime superemus. Respondeo ergo Mnegando Eliam non suisse vere, de proprie aut ho- rem status monastici eum tribtis votis essentis libus, non cum ea solemnitate, quam hodie habet in Eeelesia , sed eum tribus votis simplicibus, eo modo , Ze ea pei sectione , qua illa Eceletia capax erat, quod sc probo de omnibus tribus votis incommuni, Ac deinde ad unumquodque in particulati maioris clatitatis glatia descendam.sii eigo primum pro piobanda nostra assertione funam Lemum. Concors omnium patium, & Doctotum sen- 3tentia est, Christum statum religiosum cum tr bus votis eonsuluisse in illis vel bis: venite post me, qui statim relictis retibus secuti sunt eum , cum tamen in praedictis vel bis nulla sat expresso vo torum; feci similibus vel bis vocavit Elias Elisaeuitimittens super illum pallium,qui statim relictis bobus cucuriit post Eliam , ut constat ex s. Reg. I9. ergo licet ibi nulla suerit expresso votorum ; abi fuere imbibita , ut elegant et ait D. Hieron. epistola ad Lucinum Et aias boties , or tua prioris operis
en, eligionis sc ι ωοι timi ergo in pria, no loco Elias tam νeligiosum cum tνibvis votis insitiait. Confit matut , quia Abulens s 3. Reg. is. q. 23. Oas . ait: Elis iam in seqheu Ersa recu's ab amicis, ct cognatis non reties rum adsutiam illo Am, qaem admodom Aponoli P. ινώs,re Andreas , Leabas, ct Ioannes, ac Maι thetis scali fiam Christi m. At qui ex mente omnium Theologorum Apostoli sequente, Christum veri religiosi suete eum tribus votis Obedientiae, pauperiatis, & castitatis; eteo idem diaeetissum est de Elisaeo seque te Eliam, non eum eadem proportione , ae Apostoli iacere vota,ses ea
508쪽
Io Primatus siue Principatus Eliae.
rei sectione . quia illa antiqua lex ea pax erat. Vnde Gaspar bancher 3. Res is . n. εε ait : Iniecto ἐιaque
o Secundo probatut ; Quia Milti Sancti paties vocant stiam, Ae Elisaeum, & filios Prophetarum
isonachos veteris testare enti, de duces reonachoriam . ergo necessario dicendum est ipsos veros monachos cum tribus votis suille. Antecedens patet
Aos monachos in v. ιeνit amento legimus.Secundus sit Ioan. Ierosolymit in cap. a. ubi ait: Propheta Dat Elias manaeso, vim primus saetitis. Et cap. s. addit,
Monachus enim vere cie viva ipse fati. Tettius sit Rupertus Abbassis. 3 In cantica cap. D ubi loquens de Elia ait: μι dixit; eriae fecit tile rimus Aa- Hor,s in talor eorum, qui dies una fit, Propheta
liis Prophetatum ait: Beatus Heron mus avidas erupedat eos monachas. Consequentia vera recte inissert, & admittitur 3 Suario rom. in 3. p.d. visa.ε. ubi hoc arsumento probat Ioati. Baptistam virginitate vovisse, quia inquit suar. ia indicant Patres eu iucunι Ioannim manust eam vivam egisse,ct monacho
ram princirem fmge i ergo eum idem sancti Patres de Elia . de Eliseo, di aliis prophetis dieant suisse
monachos,vel illaces , aut 'principes monactorum necessatio dicendum est ne isse tria vota essenti lia , s ne quibus monachatus stare non potest.
Tertio probatut ; Quia multi DD. appellant
Eliam , de Elisaeum Religiosos. vi sunt Ioannes Ierosolymitanus in Io. Valato cap. a . a1.2 3c 14. Lirarius a. Reg. io. ct 4. Ret. r. vgo Cardinatis r. Reg. io. Dionys Carthusan. ibi, Ualdensis tom a. i. Larι. a b c 4. Cassaneus in catalogo gloria mandi 4 p. conmer. s 3. Abulens a. Reg. s. i. ct Reg.2. .
samιαι isessione β.3e alii ; sed nullo modo stare potest Eliam de Elisaelim . 3e filios Ptophetarum suisso
teligiosos. sne tribus votis essentialibus, squidem sint de essentia satus religioli , ergo si fuerunt religios vi asserunt dicti Doctores , euidenter sequiis tur tria, vota substantialia religionis emisisse. Confirmatur ut authoritate D. Thomae . quae 1ν tanti ponderis est in Eccles a Dei. Ipse enim a. 1. q. 187. art. a. quarit, Vtrum Religiosis liceat laeularia negotia tractare i Et respondit in solutione ad 3. Adire palMia propter pias eaasas ea erit Religiosis, unde diciiων 4.Regam, quaa Uisua, disia ad m,ia. em numquid habeι negotiam, o mis Oe Iois A ν risi vel Principi militia. Ex quibus vel bis D. Thomae se argumentor. s x eo probat D.Thomas licere religiosis adire palatia, quia Elisaeus id ficere promittebat 1 Ergo D. Thom. reputauit Elisaeum vetum Religiosum. Alias eius exemplum quod a fili ad probandum cum intentum es et ineptum Ee insulsum. Et idem argumentum desumitur er
utrum liest Religiosa vilioribus vestibus uti quameaeteti Respondet affrimatiue, de rationem astignat, si xia ad misaos ii. Apostolus dicis eirarisναι is mel iis ct sellitas e rini/Glusa, τι Elias ct aliν. Probat ergo licere religiosis uti viliolibus vestibus,quia Elias , Ee alij se fecerunt:erso existimauit
Eliare suille vetuis religiosum veteris testare enticum tribus t voti, , alias eius argumentum esse insulsum, de non ad rem,s quidem ad probandum id licere religiosis cum tribus votis, asit et exemplude non h1benim votum . quod non est dicendum de inunio de eonsequentia ineffabili D. Thomae. δQuarto 'piebatur. Quia tam Elias,quam Elisaeus Observarunt tota vita obedientiam , paupertatem idccastitatem ; ergo id fecerunt ex voto. Antecedens ad obedieotiam patet Eliae , eo modo,quo in seu premo ordinis eapite obedientia potuit elle , ut infra dicimus scilicet minenter I ut ait Suareet tom 4. relig. ris. s. lib. a. ntim. 11. vel in praepalalione antini,ut ait D.Thom. a. a. q. 138. Mi. g a s. Jproba. I a Ioanne Ierosolymitatio in tragaso Ii.. cap.s. ubi ait aαι semei. am prauas abnegaris,sua. Rrila xi propria renantians , ηπιὸν saperioria nem ι Dιivolamatem promus sciatus Dii,3aemadmadam de ea
scriptum es abita qώ.eunq; .um serabaa volu Λιas A itear Dei. Quod etiam probat perfecta Dei sequela, quae sine dubio in tam pei secto .iro fuit. haec enim
ut ait Bellit m. ii, de monach. e. 1 . in persecta Obediemia eonsistit. De Elisaeo autem id plobat illud
Reg. 9.n.v a . secutus est Eliam & ministraciat eu od 3e indicat illud, ostulet oro patrem euma Ee matrem meam, de se sequat te, vi enim ait Abulens s. Ret i s. q. 1 . Peritiis sensantia . quia Maait qaud non poteraι iam ali uid agare contra pracvtiam Uia.De aliis autem filiis plophetarum id constat,ex 4 Ru. 14.s ili ubi dicitur S adolauerunt rei ubi Nieolaus de Lira. 4 RQ a.v. 13.ait . Austra ινώι Eltriam Aoration. talia r qa,m svariare
perficta obedientia iiij aarem Wophetarum illustres Iacti nisi ἰὴ Sostraris. Deinde quoad paupertatis obseruantiare, quod sEliam ipsum id piobat Chrysost. Ii,. .de prouid.dia
rotas. Et infra,ssam viero pauperiare ea mentis apa lenita .luis Et Crauina in lib. vox turturis p. I. c. I. cum paupertatis prototrpum vocat. De Elisaeo vero
ad comprobat illud a Ros. Et statist relictis bobus cucurrit post Eliam quod est idem. ae Omnia teliquisse, setit Christi Apostoli fecerunt. Vnde Saliam
Lab ann. non solum ipsius paupertate commenis dat,ut faciunt Abulens ad 4.Reg.6.υ.23. de Gaspar Saneh. n. 68. sed eam suille voluntariam probat , quod cum valeret gratia apud Regem tamen eleemosynis vivere voluit. Et sub anno 3t s. n. ε. ex Theodoteto de filiis prophetarum ait r chorus pν phetaram extremam ample Elabarar pax νtatem. Et idem ait Bellum. lib. a. monach.cap. I. Abulens s
Deinde de eastitate, seu virginitate quoag Eliam
509쪽
3i Antecedente igitur ite probato . probo consequentiam eo siti propositi eniti in ematis , se ilicet observantiam obedientiae, paupertatis,& castitatis in si sanctis Prophetis fuisse ex votis , quod
rarum per totam vitam Obsei vatiunt bedictitram, paupertatem &eastitatein . ut pi batum mari et,
,ec in hoe est dissidium inter nos , & recentiores sive aliquos novatores sed id non pote iant sacere ablque voto ; ergo dicen/um ess praedictas vii tutes h rinasse ex voto. Antecedens rean et proba tum , α amittitur a contrariis, minor viro patet: nam ut ait D. Thomas a I.θ. 86.art. 6.ad. a. Non
Quinto probatur: Certuis, & indubitatum est, Eliam,& Elisaeum, & multos filios prophetatum suisse sanctissimo, viro . & 3 Deo illuminat illisinos, & Iersectionis studic sistreos, ut vel eoium egregia facta. signa, miracula,& prophetiae in sacra pagina expressa manifestant; Constat etiam a lumine naturali vitos sanctitatis insignes nil ignorasse opus bonum quodcureque feti melius, &gratius Deo. & magis meritorium , si voto fiat, quam sine illo , si ei so dicti patres obediemiast, paupertatem , & castitatem perpetuo seruatimi, visuria didiimus,non id absque voto secerunt;paret conseqtientia , quia melius , & Deo gratius est 33 obedientiam, paupertatem, &cassitatem ex voto seruare, quam sine illis r ergo cum in hoc nulla implieatio detur, nulla indecentia, nullust que in- conueuiens reperiatur, quinimo maxime id δeceris videatur, ut isto modo propositiim insurum immobilius esset S Deo gratius procul dubio ita eos De iste credendum est. Et hae ratione utitur sua rer loco citat ad probadum calibati in Ioannis Baptistae voto stinatum suus,ut S ire mobilius iliquit esset, & Deo gratius. Deinde descendendo ad quod ibeto, hi ς votis in particulati id RAM. a Spir. Sanct. Prinatas Elia,
rrobo tum rationibus, tum Patrum , di authorum
In quo ostenditur Eliam fuisse Gihorcm,c
ιυluuiorem satus monastici. π Religionis Carmeluani cum tribus votis egentla' bbtu obedientiae, paupeuatis, G' casti a
510쪽
12 Primatus, siue Principatus Eliae.
SVperioli g. id probauimus in con muni depraedictis votis . nune maioris claritatis glotia ad unumquo/que particulari descendemus. Et in ptimis suppono, Eliam soluiti voluisse obedientiam Deo iuxta illud , abiit Elias ubi eum se. rebat voluntas. & secit iuxta verbum Deil Nam cum Elias fui siet suptemus pater, de institutor Religionis, semper in ea suit superior.& sic in ea non habuit stiperiorem, cui promisisset actualem obedientiam, nisi soli Deo. Vnde de eo dicere possiimus id quod Suarer tom. .Ae relig. tit. s. lib. r. cap. h. n . ia. ait. de D. Paulo primo Anachoreta. & aliis qui teis pote illo antiquo in desiita recedebant, nam seut Suater ibi ait, δειδε fAugssaιam νιtilia sum quas eminen ι re, ex eo quod non haberent eui, nisi Deo promitterent obedientiam ta nos idem Alcimus de Elia: uel dici- ιό mus Eliam habuisse obedientia praelato in praeparatione animi, uouedo te obedientiam praestitutusummo sacerdoti ,3 nagogae, quem ille ut sup riorem eligeret, quod sinicit saluo rere ecclesia. ilico ad constituendum verum statum religiosum
37 Confirmatur : Quia eum sanetitas Eliae Detit magna ut apud Omnes indubita iii est, S egregia ipsius miracula, & gesta , S quae in s ne nundi Lucturus est stimetentet ostendunt, non est credendum ignorasse, vel neglexisse aliquid, uod ad persectam Dei sequelam necessario requirituri: sed ad persectam sequela Domini necessario requiritur votum obedientis,ut ait Bellarm.tib 1. d. n. onachis cap. H. ubi ait , Perfectas θα/la Domini, qMa in abn Hion ni issus, ides.in perfecta obe.
r/U.cta es ab uario fui ob/dire riseri aes Iempus; Ergo eum Elias suerit in sequela Domini persectissimus .ut patet ex illis verbis 3.ret. t 7.Et abiit, de secit lima verbum Domini, & ex illius verbis
A as. Iuxta praeceptum tuum seci omnia verba haec, euigenter sequitur, illum tantam persectionem voto Obegientiae confirmasse. De Eliseo autem id elarius constat, tum ex δε-
eho Elisaei, qui vocatus ab Elia statim relictis bobus cucurrit post Eliam , in quo persectissima cernit ut obedientia , seut in Aiseipulis Christi,
quamuis non cum tanta persectione,ut ait Chrysostomus homil. 1 . in Matthaum, ubi loquendo, Ae Apostolis ait. perp/nde obedientiam vocatorum, cancta Arisa relinqviei es fecerant,qMoaEtiseus qua-
tat est cum voto, ut omnes patres astruunt: ergos Eliseus loquendo Eliam id impleuit , ut ait Ch)sostomus obedientiare ex voto , ut Apostoli licet no cum lata persectione obseruauit. Confirmatur ex licentia, quam petiuit ab Elia Oseulaniadi patrem, & ex responsione Eliae , vade & reuertere. ubi ait Abolens s 3. Reg. 39. q. 24. revertere quia si variaris aiat moraias stieris peccabis. Et εο Saliaraus anno mundi si1 . n. 16. ait. Postulaιio issa signiscar iniictam a Deo notis Propheta n cessi aieni δεθώ nai Eliam. Atqui si non praecederet votum obedient ae nult i esse eulpa in Eliseo.&si non reverteret, siquidem revetito ad Eliam secluso voto eierar voluntaria ; ergo si hi . & alii Patro & Authotes dicunt Elisaeum peccaturum. nisi esse leversus, ideo est , quia in Eliseo praecesserat votum obedientiae. De Reedibitis vero id etiam liquet.Nam Con- 43cilium Senor ense in Decreto a s. de votis Nona
sicis proponit pro exemplo Relegiosis legis
misi im I bii. Ex quo loeo lic conficio argumentum. Concilium ad compellendum mon ehos legis gratiae ad observantiam voti obedienistiae proponit eis exemplum B. virginis, Annae, de Recabitarum s ergo sciit Beata Virgo observavit obegientiam ex voto , ita 8e Anna, de Reeabitae: patet consequentia . quia s Anna, & Reeabitae non observarent ex voto obedientiam , ut secit B. Virgo , inepte a Concilio illorum obedientiae
obseruantia proponeretur , ut exemplar imitandum a mona. his legis gratiae a s quidere illi ex
voto illam obseruant: ergo ne dicamus Conciis hum exemplum monachis legis gratiae extra Ierna/duxille,dicendum est Annam,& Reeabitas,ob dientiam ex voto obseruasse, , t scit B. virgo quamuis eum multa minori persectione.
Hos autem Recabitas suille discipulo, Eliae, δὲ Elisei titillum est dubium, ut ait l . Hierony- vimus in Mistola ad paulinam, ubi loquens de fi liis prophetarum Eliae , di Elisei, addit, D - hisiani ct tui filii R.eab. ut ps Ieremiam voce lanis damur: Ze Bouldueas Iasi. La. Iccisa ante luem ea 6 ait Elia,s Eliseo saccessis in As se o Ionadab, qui passim in sic rapia/is dieiιων filius R. eab. Ergo si Reeabitae qui discipuli Rete Eliae, & Elisei , o
tum obedientiae emiserunt, ut supponit Conei-lium Senonense , multo a fortiori Elias.& Eliseus illud emiserunt, qui fuere ipsoruin Patres. & Αrch; mangittae , de a quibus ipsi Reeabiim votum istud aecepetunt, ut patet ex silo Ieremia 3 s. v g. bi Reeabitae dire iunt, obediuimus voci Patris nostri in omnibus, quae praecepit nobis, unde ait.
Valentia L. a. d. io. q. 4.y. . ,. i. sne controuersia
constat. Reeabitas exactam obedientiara suis soperioribus prastitisse. Consistatur , quia Reeabitae in omnibus reis bus etiam minimis obediebant parti suo lonadab ΑΑfilio Reeab, ut patet ex illo loeo Ieremia ι 1. Non bibimus vinum , quia Ionadab filius Reeab patet noster praecepit nobis dicens, non bibetis vinum sque in sempiternum; obediuimus ergo caeci lo-tiadab filii Reeab patriis nostri in omnibus quot praecepi Mobis; sed haec obligatio non poterat procedere nisi ex uoto, quod Reeabitae fecerant
Ionadab filio Reeab, et in omnibus obe/iendi; Aserto filii Reeab, & diseipuli Eliae in lege veteti
habebant votum verae obedientiae. Minor pro
batui, quia haec obligatio quam Ree iidi in se ipsis agnoscebant obediendi in rebus aὰed minimi. Ionadab non oriebar ut ex aliquo pireepto