Christophori Forstneri ... Ad libros sex priores Annalium C. Cornelii Taciti notæ politicæ. Quibus pleraque omnia, quæ reliquis quoque Taciti libris continentur, suis quæque locis explicantur. Adjuncta est in fine, eiusdem Oratio, habita Venetiis in

11쪽

Carolus Sigonius. cf. CORNELIUS TA CIT.

Dion sius Halica asseus. Euripides. Florus.

Frontinus. -

Fr. Guicciardinus Fr. Talduinus I. C. Fr. Bocchus. Gerardus de Roo. 9eo ius Phran a zrotovestiaris

Guillelmus Neubrige s.

Herodotus. Heliodorus.

Hieronymus Onesta gis. I tinus Trogi Epitomator. Imn. onstitutiones. Iulius Faulus I. C. falso pro Patavi

12쪽

Io. Boterus.

Io. Baptista Cinus. D. Baptista Hadrianus. D. Baptista Pigna. Io. Custinianus. Iacobus C acius I.

Iustus Lip ius.

Io. Baptista Egnatius. c. Augustus Thuanus Iulianus Gosielinus.

Leon ardus retinus. Lucanus. Lactantius.

Laurentinus Pignorius. Cicero.

Marcianus I. C. Mamercus Paneor a

Martialis.

Nicetis Ohoniates. . Nicephorus Gregoras. Lampridius.

Lazarus Superantius.

13쪽

Nicolaus Marchiam. vortand. Malavolta. Osidius.

Pomponius I. C.

Polybius. Plinius uterque.

Polyaenus. Pomponius Mela. 'Pol dorus Virgilius. Paulus Faruta. Paulus i Emilius. Pandosus Colenutius. Paulus Iovius. Petrus Iustinianus. Petrus Mattham.

Paullus Manutius in descriptione Tran- flvania.

Seneca Philosophus . .

Seneca Tragoedus. . Suetonius.

14쪽

Statius, Dartianus,

Scipio Amiratus in dis', ad Tacitumo Historia Flor, Scipio Gentitas I, C,

Bucydides, eophylactus Simo cat phonius I, C,

Trajanus Boccalinus, omis Mem terus.

herius Decianus I. Camelusus Faterculus, Valerius Maximus, Virgilius, Vopiscns,

Ulpianus I. C, Obo Emmius, Xenophon, mphilinus,

16쪽

CHRISTOPHORI

FORSTNERI AUSTRI I

POLI TICAE

E Librum I. EAEnnalium

C. CORNELII TACITI.

UκηεM Romam a principio Reges ἔπι

buere) quemadmodum principio re- . rum, gentium , nationumque imperium penes Reges fuit, testante Justino, lib. I. & Sallust. in Catilin his verbis: igitur initio Reges , nam in terris nomen imperii id primum fuit. Quibus Aristoteles adstipulatur, M. Polit. fuerat, inquit, antiqua Civitatum gubernatio paucorum & regia. Et his omnibus antiquior scriptura sacra, interprete D. Augustino XV. de civitate Dei XX. Cainum cum successoribus, & post terrarum illuvionem Nembrot Reges fuisse asserit. Inde sua Principatui antiquitas , & ex antiquitate dignitas constat. Confulatum L. Brutus insiluit.) Monarchia sive legitimus Principatus, cum in tyrannidem degenerat, corrigitur aristocratico, sive optimatum imperio. Plerumque enim

A qui

17쪽

, NOTAE POLIT IC Equi ostimates ab unius tyrannide patriam Iiberarunt, ipsi sibi dominatum adscistunt: ut apud Trogi Epitomatorem , qui Magos sustulerant ipsi sorte de imperio Certant. Dictaturae ad tempus sumebantur) Omnis imperii arcanum est, praecipuos magistratus temporarios facere: qua de re alibi commodior monendi locus erit. inst. ad lib. II. adversa: caeterum Tiberio cte.

Lui euncta discordiis civilibus fessa, nomine Principissub imperisi accepit ) Popularis dominatus cum senescit, in anarchiam di omnium rerum confusionem transit: ejusque non aliud remedium est, quam potens unius dominatus. Certe Roma in ea conditione erat Cassaris &Augusti temporibus, ut impossibile

esset, recuperare libertatem. Omnia facti nibus laborabant. Salva esse Roma non poterat nisi beneficio servitutis. Seneca V δε benes. XVI. Non enim ultra ferre poterat libertatem. Tot millia hominum pugnabant, non an servirent , sed cui. Sen. II. de benes.

XX. Quid tibi vis ξ M. Cato, exclamat mepistolis Seneca, jam non agitur de libertate: jam pessundata est: quaeritur, utrum Caesar, an Pompeius possideat Rempublicam. Quid tibi cum Asta contentione I nullae tuae sunt Partes, dominus eligitur. Hoc intuitu Pomponius I. C. in I. II. F. de orig. fur. ) necesse fuisse scribit,per unum consuli Reipublicet: de Tacitus

18쪽

AD CORNELTAcar 3Tacitus noster , paulo inferius: non aliud dif-eordantis Patriae remedium fuisse, quam ut ab uno regeretur: & alibi i. his. ) paris intemfuisse, omnem potestatem ad unum transferri. Non enim gradu , sed praecipiti cursu a vi tute descitum, ad vitia transcursum: vetus disciplina deserta, nova inducta ; in se-mnum a vigiliis, ab armis ad voluptates,a negotiis ad otium erat conversa civitas. Ver Pater II. ) omnia virtutis praemia ambitio possiidebat. Salis'. in Catilin.) suspectum erat provincialibus Senatus populique imperium , ob certamina potentium , & avaritiam magistratuum; invalido legum auxilio, quae vi, ambitu , postr ὀ pecunia turbabantur. Tacit. I. Annal.) Rebus modicisDesie aes Lων habebatur , postquam subacto orbe, ct aemulis urbibus, Regibusque excisis securas opes concupiscere vacuum fuit: prima inter Patres

plebemque certamina exarsere : modo turbulenti Tribuni , modo Consules praevalidi ; ct in urbe ac foro tentamenta civ bellorum. Mox e plebe infima C. Mari . o nobilium saevissimuι Lucius Sura, victam armis libertatem in dominationem verterunt. Cornelius Tacitus , II. Hisor. Multi mirantur,Romanos auspiciis L. Bruti, ejectis Tarquiniis felici ausu libertatem adipisci potuisse: M. vero Brutum occiso Caesare idem decus appetentem, infeliciter rem A a tentasse:

19쪽

N AE POLITICAE tentasse. Nec absque causa mira videri debet ista fati diversitas. Quippe Tarquiniorum regnum temporum vetuitate coalitum erat, Aradices egerat: Caesaris novella potestas. Primis temporibus exigua Populi Romani potentia; Cqar in maximam urbem inciderat. Libertatis bonum vetustissimis Romianorum, uti assuetis regiae dominationi incognitum; postremi se suosque majores multis saeculis in libertate vixi sse meminerant. Quae omnia faciliorem M. Bruto libertatis recuperationem, dissiciliorem Lucio efficere debebant. Verum enim vero cum Lucio Bruto tyrannos ejicere sine tumultu, sine cςde quod in conversi

nibus Rerump. aut nunqua aut raro accidere solet) contigerit: Maous vero eodem ardore recuperandi libertatem a tyranno Occupatam

armatus nihil profecerit : diversorum esse- . ctuum diversas fui sse causas cossentaneum est. Roma primis teporibus de urbis su pom*rio propagando eoque contra finitimorum invidiam ado solicita, ingenti, ac prope incredibit ertatis studio tenebatur: necerat paucortina ambitio, nec partium studia, quae insequentibus temporibus invaluere. Omnium ordinum consilia, cogitationes, Opera denique patriae salutem &litudinem spectabant. nondum solutiore mollitie sobria vetustas infecta, nec ambitiosis mensis, nec

flagitiosis quq stibus inhiabat: sed unaniman- .

20쪽

AD CORNEL. TACι T. sti ardore summi, ec infimi inter se congruentes ad speciosam pro Re p. mortem tanquam ad portum aliquem tranquillum e placidum properabant. Ammian Arad Postea morum corruptela ab armoru perpetuo studi quod cum libertatis aeternitate pugnasse alibi ostendemus ti militum enormi licentia orta est. His enim imperatores, ut promptam illorum operam contra inimicos suos, di interdum cotra ipsam quoque Rem p. haberenr, esseaenem libertatem permittebant. lnde reliquos quoque ordines pervasit malum. Qui magistratus sibi aut suis petebant, donis & omni ambitu suffragia civium emercabantur; ipse quoque senatus non jam aut publicς rei memor, in factiones discesserat, & adhaerebat partium ducibus auctoribusque novitatum. Unde omnia confusionis plena erant: nihil

usquam prisci ct integri moris: C. Tacitus I. Annal.) nec qui virtute praestabat; sed quoditior quisque & insolentior , eo facilior ipfiad honores aditus patebat. Dum ergo Roma a factionibus immunis libertati studebat, urbisque dignitatem, Zc imperii amplificationem unice sibi propositam habebat ; pronum fuit Lucio Bruto totum populum tam egregii facinoris socium habere; & semel partam libertatem retinere: quod corrupta Republica quae nisi beneficio servitutis salva esse non poterat , in Bruto impossibile fuit. Praeterea - . A 3 magn3